Latest Event Updates

Απειλές πολέμου και κοινωνικός έλεγχος

Posted on Updated on

της Συσπείρωσης Αναρχικών

δημοσιεύθηκε στην ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ. 181, Απρίλιος 2018
 «Βέβαια, ένας πόλεμος δεν ξεσπάει τόσο εύκολα και είναι μια επιλογή που δύσκολα θα κάνει σήμερα η Άγκυρα. Και αυτό γιατί, εις βάρος των στερεοτυπικών αντιλήψεων που τείνουν να κυριαρχήσουν στην ελληνική κοινωνία, ακόμη υπάρχει στρατιωτική ισορροπία στο ελληνοτουρκικό σύστημα. Ακόμη περισσότερο, μάλλον παραμένουν κάποια μικρά αλλά κρίσιμα ποιοτικά πλεονεκτήματα για τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, παρ’ όλα τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει τα τελευταία χρόνια το ελληνικό στράτευμα λόγω της οικονομικής κρίσης. Βέβαια, αν δεν κάνουμε τίποτε για να αντιστρέψουμε τις σημερινές τάσεις, μέσα στα επόμενα χρόνια η ισορροπία ισχύος θα ανατραπεί δραματικά υπέρ της Τουρκίας. Όμως σήμερα, οι φαταλιστικές αντιλήψεις περί «τουρκικής παντοδυναμίας» μόνο ως μέρος του υβριδικού πολέμου που έχει εξαπολύσει η Άγκυρα κατά της Ελλάδας μπορούν να αναγνωστούν, δηλαδή ως μέρος της τουρκικής προσπάθειας να ακρωτηριάσει γεωπολιτικά την Ελλάδα χωρίς να χρειαστεί να πέσει τουφεκιά». Κωνσταντίνος Γρίβας, Αναπληρωτής Καθηγητής Γεωπολιτικής στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, διδάκτωρ Γεωγραφίας της Ασφάλειας στην Ευρύτερη Μέση Ανατολή στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Οι τεχνικοί της εξουσίας γνωρίζουν καλά ότι η εκτόξευση απειλών πολέμου εξασφαλίζουν σε πολλές περιπτώσεις καλύτερα αποτελέσματα από εκείνα, που θα προέκυπταν με την διεξαγωγή μιας πολεμικής σύρραξης μικρότερης ή μεγαλύτερης. Έχουν την πεποίθηση ότι εκείνος, που απειλεί είναι ισχυρότερος και ασκεί μεγαλύτερο έλεγχο από εκείνον που απειλείται, καθώς η δυναμική της απειλής είναι πιο αξιόπιστη από εκείνη της υπόσχεσης.

Ένας επίσης λόγος της συνεχούς προσφυγής στις απειλές είναι ότι θεωρούνται επωφελείς ακόμα και στην περίπτωση, που ανακαλούνται παρ’ ότι ο απειλούμενος δεν συμμορφώνεται, καθώς η ανάκληση αυτή μπορεί να επιδειχθεί ως πράξη ανθρωπισμού. Το γεγονός αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η υιοθέτηση των συνεχών απειλών διαγράφει από τις υπάρχουσες επιλογές εκείνη μιας εκτεταμένης ή περιορισμένης στρατιωτικής εμπλοκής, που θα οδηγήσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων τα εμπλεκόμενα, με άμεσο ή έμμεσο τρόπο, μέρη. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Ετοιμασίες Πολέμου των ΗΠΑ στην Ευρώπη

Posted on

 
Ποσά που διατέθηκαν φέτος για την ενίσχυση των αεροπορικών βάσεων του ΝΑΤΟ την Ευρώπη

Zero Hedge 25-4-18, Authored by Arkady Savitsky via The Strategic Culture Foundation
Ενώ η προσοχή του κόσμου είναι καθηλωμένη στην Συρία, οι ΗΠΑ διογκώνουν σημαντικά τις στρατιωτικές δυνάμεις τους στην Ευρώπη. Και αυτές δεν είναι απλά μεραρχίες που έρχονται για να συμμετάσχουν σε κάποια γυμνάσια και να φύγουν μετά την περάτωσή τους. Εδώ πρόκειται για μια σημαντική συσσώρευση δυνάμεων, για την δημιουργία μιας δυνητικά επιθετικής  παράταξης. Η διόγκωση των αμερικανικών δυνάμεων πραγματοποιείται ενώ γίνεται η προετοιμασία για μια Ρωσο-αμερικανική συνάντηση κορυφής. Και αυτό είναι ένα μάλλον ιδιότυπο πλαίσιο  για μια τέτοια συνάντηση -στην πιο ήπια διατύπωση της διαπίστωσης.

Οι ΗΠΑ ρίχνουν χρήμα σε αεροπορικές βάσεις  στα πλευρά της Ρωσίας

Η 4η Αεροπορική Ταξιαρχία Μάχης και η 4η Μεραρχία Πεζικού θα αναπτυχθούν στην Ευρώπη, σε εφαρμογή της Επιχείρησης Ατλαντική Αποφασιστικότητα. Με βάση στη Γερμανία, θα συμμετάσχουν σε πολλαπλά γυμνάσια, τα πλείστα των οποίων θα διεξαχθούν, κοντά στα σύνορα της Ρωσίας, στην Πολωνία, στην Ουγγαρία, στην Ρουμανία, και στις Βαλτικές Χώρες. Ο στρατός θα διαθέσει μιαν ολόκληρη μεραρχία σε άσκηση  τύπου αναπροσαρμογής, με στρατεύματα να καταλάβουν θέσεις ήδη εγκατεστημένου οπλισμού. Αυτές οι δυνάμεις  θα ενισχυθούν ενδεχομένως σε επίπεδο μεραρχίας στα τέλη του έτους, ή το 2019.

Τα σχέδια προβλέπουν την  δημιουργία  μιας Διοίκησης Επιχειρήσεων στα Μετόπισθεν, με έδρα την Γερμανία. Σχεδιάζεται επίσης μια διοίκηση για την εξασφάλιση της κίνησης στις  ναυτιλιακές οδούς της Βόρειας Θάλασσας. Υπό συζήτηση  στην Ε.Ε. βρίσκεται και η πρόταση του ΝΑΤΟ για ένα «στρατιωτικό Σένγκεν», που θα καταργεί τα σύνορα για την ταχεία διέλευση στρατευμάτων, αρμάτων μάχης και οπλισμού. Το ΝΑΤΟ εναλλάσσει τέσσερα ετοιμοπόλεμα τάγματα μάχης, με αεροπορική υποστήριξη, στην Πολωνία –που μόνιμα φιλοξενεί αμερικανική δύναμη 800 ανδρών- και στις Βαλτικές Χώρες.


Το Φεβρουάριο, ο αμερικανικός στρατός πραγματοποίησε  τα μεγαλύτερα γυμνάσια πυροβολικού στην Ευρώπη από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Στην άσκηση, που ονομάστηκε Δυναμικό Μέτωπο, χρησιμοποιήθηκαν επτά συστήματα εκτόξευσης πυραύλων και 94 πυροβόλα διαφόρων διαμετρημάτων. Η αμερικανική στρατιωτική διοίκηση εξετάζει την πρόταση να διατηρήσει το αεροπλανοφόρο Χάρι Τρούμαν στην Μεσόγειο, περιοχή ευθύνης της Ευρωπαϊκής Διοίκησης, αντί της διάθεσής του για την Μέση Ανατολή και στην περιοχή ευθύνης της Κεντρικής Περιοχής.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Τι θέλει η Τουρκία στο Αιγαίο

Posted on Updated on

Αφού πολλοί Έλληνες προτιμούν να βάζουν το κεφάλι βαθιά στην άμμο σχετικά με τις επιδιώξεις της Τουρκίας, ας διαβάσουν τουλάχιστον μια Τουρκάλα που τα γράφει ξεκάθαρα.

Της Uzay Bulut  αναδημοσίευση από το slpress.gr 

Η Τουρκία παρενοχλεί την Ελλάδα εδώ και καιρό. Πριν λίγες ημέρες τουρκικά μαχητικά παρενόχλησαν το ελικόπτερο που μετέφερε τον Έλληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και τον Έλληνα αρχηγό ΓΕΕΘΑ ναύαρχο Αποστολάκη καθώς πετούσε από τη Ρω προς τη Ρόδο. Με την παράνομη κατάληψη της βόρειας Κύπρου το 1974 και του Αφρίν τον Μάρτιο –χωρίς καμία διεθνή αντίδραση– η Τουρκία νιώθει ότι παίζει χωρίς αντίπαλο και είναι αποφασισμένη να συνεχίσει με στόχο, αυτή τη φορά, το Αιγαίο.

Μια ακόμα τουρκική πρόκληση σημειώθηκε πρόσφατα όταν τρεις νεαροί Έλληνες θέλοντας να τιμήσουν έναν νεκρό πιλότο ύψωσαν την ελληνική σημαία σε ελληνικές νησίδες στο Αιγαίο. Σύμφωνα με τα τουρκικά ΜΜΕ η Τουρκία απαίτησε από την Ελλάδα την απομάκρυνση των σημαιών και κατόπιν την απομάκρυνε με επιχείρηση των ειδικών δυνάμεων της Ακτοφυλακής από τη νησίδα Μικρός Ανθρωποφάγος.

«Μην κάνετε επικίνδυνα βήματα. Ίσως οι στρατιώτες μας προκαλέσουν κάποιοι ατύχημα», είχε δηλώσει ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών. Πολλά τουρκικά ΜΜΕ ανακοίνωσαν με υπερηφάνεια την επιχείρηση λες και η Τουρκία κέρδισε κάποια ένδοξη μάχη ή κατέκτησε εδάφη. Τα ελληνικά ΜΜΕ πάντως ανέφεραν πως σύμφωνα με μαρτυρίες και οι πέντε σημαίες που υψώθηκαν είναι στη θέση τους.

Τα νησιά που η Τουρκία διεκδικεί και απειλεί να καταλάβει ανήκουν νομικά και ιστορικά στην Ελλάδα. Από την επίσκεψη του Ερντογάν στην Αθήνα (Δεκέμβριος 2017) και έπειτα τα τουρκικά ΜΜΕ έχουν κλιμακώσει την ανθελληνική τους ρητορική, μιλώντας για «κατάληψη» των νησιών από την Ελλάδα και για πόλεμο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η σημαία και οι ασήμαντοι

Posted on Updated on

Του Γιώργου Καραμπελιά 

Ήρκεσε η πράξη των τριών νέων που σήκωσαν την ελληνική σημαία στα νησιά που οι ίδιοι κατοικούν –ζουν στους Φούρνους, ένα νησιωτικό σύμπλεγμα από αρκετά νησιά– για να αποκαλυφθεί όλη η γελοιότητα και ο ενδοτισμός των ελληνικών ψευδοελίτ. Κατά την προηγούμενη περίοδο ένα μέρος τους, με επικεφαλής τη φιγούρα του υπουργού Άμυνας, επιδίδονταν σε ανέξοδους λεονταρισμούς και «τσάμπα μαγκιές».

Όταν βρέθηκαν μπροστά σε ένα γεγονός αποφασιστικής σημασίας, το οποίο μπορεί να κρίνει ακόμα και την πρόκληση ενός θερμού επεισοδίου, ή ακόμα και πολέμου με την Τουρκία, έσπευσαν να δείξουν τα νώτα τους, καλώντας στην ουσία τους Τούρκους να προχωρήσουν ακόμη περισσότερο.

Καταρχάς, το νησιωτικό σύμπλεγμα των Φούρνων βρίσκεται 23 μίλια μακριά από τις μικρασιατικές ακτές, ανάμεσα στις οποίες και παρεμβάλλεται το Φαρμακονήσι και η Σάμος. Επομένως, η τουρκική πρόκληση, με την πειρατική αφαίρεση της ελληνικής σημαίας από το μικρότερο νησί του συμπλέγματος (εάν πράγματι συνέβη), ξεπερνάει κάθε προηγούμενο και αποτελεί ένα ουσιώδες βήμα προς την κατάληψη του μισού Αιγαίου, το οποίο διεκδικούν από το 1974 οι Τούρκοι.

Οι αντιδράσεις των Ελλήνων «υπευθύνων», αλλά και της συντριπτικής πλειοψηφίας των ΜΜΕ και της αντιπολίτευσης, υπήρξαν θλιβερές. Αντί να αποκαλύψουν την τουρκική προκλητικότητα και να αποκαταστήσουν την τιμή και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας, υψώνοντας, και με την παρουσία του στρατού μας, την ελληνική σημαία στον μικρό Ανθρωποφά, όπως ονομάζεται το νησάκι του συμπλέγματος, έκαναν το ακριβώς αντίθετο. Προσπάθησαν να υποβαθμίσουν και να αποκρύψουν το γεγονός, το οποίο πρόβαλλαν προκλητικά οι Τούρκοι, και να κακίσουν, εν σώματι, τους τρεις νεαρούς κατοίκους των Φούρνων που έπραξαν το αυτονόητο. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

21η Απριλίου 1967: Μισό αιώνα μετά, από τον αυταρχισμό στον μηδενισμό

Posted on Updated on

Του Γιώργου Καραμπελιά, πρωτοδημοσιεύτηκε στην www.huffingtonpost.gr

Σε αυτό το κείμενο δεν σκοπεύω να ανατρέξω για χιλιοστή φορά στις καταστροφές που επισώρευσε η δικτατορία του 1967 στην ελληνική κοινωνία και το ελληνικό έθνος, με την αιματηρή καταστολή του Πολυτεχνείου, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης – εξορίας, την φίμωση της πολιτιστικής και της πολιτιστικής ζωής, προπαντός την εθνική καταστροφή της Κύπρου, αλλά θα αποπειραθώ να περιγράψω σε αδρές γραμμές κάποιες ευρύτερες επιπτώσεις που είχε η παρουσία της στη διαμόρφωση της κοινωνικής και ιδεολογικοπολιτικής πραγματικότητας της χώρας.

Μετασχηματίζοντας την ελληνική κοινωνία

Η στρατιωτική δικτατορία, παρ’ όλη τη χυδαιότητά και τον πρωτογονισμό της, δεν αποτέλεσε απλώς μια «βλακεία», έστω και αν στη συνέχεια πληρώθηκε ακριβά από τους πρωτεργάτες της. Και όμως τα 7 1/2 χρόνια της δικτατορίας συνέτριψαν το φοβερό λαϊκό κίνημα του ’65 που βρισκόταν σε εξέλι­ξη και όταν ήρθε η μεταπολίτευση τα πράγματα ήταν πια διαφορετικά. Κάτω από τη χούντα και τον «γύψο» της είχε διαμορφωθεί μια νέα φυσιογνωμίατου ελληνικού λαού, μια φυσιο­γνωμία ατομισμού, καταναλωτισμού, μια φυσιογνω­μία «φίλαθλου».

Αυτό το καταπληκτικό λαϊκό κίνημα και η πολιτιστική άνθηση της δεκαετίας του 1960 (με τον Θεοδωράκη, τον Σαββόπουλο, τον Τσίρκα, τον Αναγνωστάκη, τον νέο ελληνικό κινηματογράφο)  είχε εξαφανιστεί για πάντα. Οι αδάμαστοι οικοδόμοι του 1965, είχαν μεταβληθεί σε «υψηλόμισθους» κα­ταναλωτές σκυλάδικων και τα μικροϊδιοκτητικά εαμογενή λαϊ­κά στρώματα, είχαν μεταβληθεί σε καταναλωτικούς μικροαστούς, χωρίς πολιτικά και πολιτιστικά ενδιαφέροντα. Η γενιά του 60, η τελευταία μεγάλη «γενιά» του νεώτερου ελληνισμού, μετά την γενιά του 30 και την Αντίσταση,θα σκορπίσει σε όλα τα σημεία του ορίζοντα και θα έχει να διαλέξει ανάμεσα στην υποταγή στη χούντα, τη Γυάρο, τη φυγή στο Παρίσι και…τις υποτροφίες του Ιδρύματος Φορντ. Το ίδιο και οι φοιτητές, που το 1963-67 παρουσίαζαν παρόμοια αμφισβητησιακά χα­ρακτηριστικά με τους ομολόγους τους της δυτικής Ευρώπης· περνώντας μέσα από τις συμπληγάδες της χού­ντας και του αντιχουντικού αγώνα, θα μετακινηθούν μετά τη μεταπο­λίτευση προς την ΚΝΕ, και θα μεταβλη­θούν σε «χρυσή νεολαία» του μεταπολιτευτικού καθεστώτος. Αυτή η φοβερή λαϊκή διαθεσιμότητα της δεκαετίας του 1960 χάθηκε για πάντα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η «αριστερή» …Έξοδος!

Posted on

Ματζικέρτ - Media

Όταν τα κυβερνητικά ανδρείκελα και μάλιστα τα «αριστερά» σε δουλεύουν χοντρά τότε το πλέον αποτελεσματικό όπλο είναι το μαστίγιο της σατιρικής γελοιογραφίας… Οι εξουσίες τρέμουν όχι  τις αναλύσεις, αλλά τη γελοιοποίησή τους: Το μαστίγιο της Σάτιρας…

Τα σκίτσα του Στάθη είναι διαβρωτικά, μαστίγια που καρατομούν την αυθάδεια του ψεύδους και της κοροϊδίας, αλλά και του μοχθηρού ισοπεδωτικού ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟΥ των «αριστερών» ανδρεικέλων και των αφεντικών τους: 4ο Ράιχ…

Το σκίτσο το πήραμε από το σημερινό κείμενο του Στάθη, εδώ:
http://www.topontiki.gr/article/269277/matzikert
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η προπαγάνδα των βαρόνων των media για το Σκοπιανό καλά κρατεί.

Posted on Updated on

Αποτέλεσμα εικόνας για Σκοπιανό
 Παρότι οι Ψευτομακεδόνες έχουν κάνει σαφείς τις προθέσεις τους (όχι ότι τις έκρυψαν και ποτέ) και υπό φυσιολογικές συνθήκες οποιαδήποτε διαπραγμάτευση θα έπρεπε να είχε διακοπεί (με κλωτσιές), τόσο η υπερεθνική ελίτ (ΝΑΤO και ΕΕ) όσο και η εγχώρια (βαρόνοι των ελληνόφωνων media), δίνουν ρέστα (στην προπαγάνδα). 
 Τελευταίο παράδειγμα (αφόρητης γελοιότητας) το παρακάτω. 
Δημοσίευμα του ειδησεογραφικού in.gr, σήμερα 19 Απριλίου 2018. 
Πρόκειται για αναδημοσίευση «ανάλυσης» αποτελεσμάτων δημοσκόπησης της εταιρείας Alco για λογαριασμό τού επίσης ειδησεογραφικού news247.
Αν δεν γνωρίζετε σε ποιους ανήκουν τα σάιτ news247 και in.gr και η δημοσκοπική εταιρεία Alco, ψάξτε το λίγο. Δεν θα εκπλαγείτε.
Ακολουθεί η «ανάλυση» και με κόκκινη γραμματοσειρά τα δικά μου σχόλια.
Τη διαμόρφωση μιας ρεαλιστικής αντίληψης για το ζήτημα της ΠΓΔΜ καταγράφει δημοσκόπηση της Alco.(«Ρεαλιστική». Αυθαίρετος προσδιορισμός, μιας αυθαίρετης κρίσης αγνώστων συντακτών. Την πραγματική αντίληψη αποδίδουν μόνο οι κάλπες και σε καμία περίπτωση τα μικρά δείγματα ερευνών, αγνώστων συμμετεχόντων, που απαντούν υπό πίεση χρόνου σε ειδικά διαμορφωμένα τηλεφωνικά ερωτηματολόγια. Την υποτιθέμενη ρεαλιστική αντίληψη θα κατέγραφε μόνο ένα δημοψήφισμα. Καμία έκπληξη. Οι δημοσιογράφοι-υπάλληλοι των βαρόνων αναλώνονται επί δεκαετίες στο να πείσουν τον Έλληνα ότι είναι ραγιάς και ότι πρέπει να αποδεχθεί τη μιζέρια του «ρεαλιστικά». Ενδιαφέρον επίσης είναι το ότι ο συντάκτης τού news247 έχει θέσει το ρεαλιστική εντός εισαγωγικών, ο συντάκτης τού in.gr όμως όχι! Είναι σαφές ότι ο συντάκτης του in.gr εμφανίζεται βασιλικότερος (Συριζαϊκότερος!) εκείνου τού news247, αφού άλλωστε αφιερώνει ειδικό άρθρο στην υποκειμενική κρίση περί «ρεαλιστικής» αντίληψης, ενώ εκείνος τού news247 απλώς την ενσωματώνει σε όλη την έρευνα!)

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θεωρίες συνωμοσίας και διεθνής πολιτική

Posted on Updated on

Αποτέλεσμα εικόνας για Θεωρίες συνωμοσίας και διεθνής πολιτική

Επικίνδυνες ψευδαισθήσεις διατηρούν όσοι πιστεύουν στην παροχή στήριξης από τις ΗΠΑ ή τη Ρωσία 

Από τον Γιάννη Κουριαννίδη 

Δείχνει απίστευτο, κι όμως υπάρχει μια ολόκληρη συνωμοσιολογία στο διαδίκτυο που αμφισβητεί την ύπαρξη κάποιων χωρών και περιοχών στον πλανήτη. Μεταξύ αυτών, η Αυστραλία και η Φινλανδία, αλλά και κάποιες περιφέρειες μεγάλων χωρών, όπως η Βραζιλία. Υποτίθεται ότι αυτές οι περιοχές του πλανήτη δεν υφίστανται και πως είναι προϊόν κάποιων μυστικών κέντρων του κόσμου προς εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους!

Οι γελοιότητες αυτές, που κανονικά θα έπρεπε να μην αποτελούν καν αντικείμενο αστειότητας, έχουν χιλιάδες οπαδούς που τις αναπαράγουν και… επιχειρηματολογούν σχετικά!
Oσο, όμως, κι αν σας ακούγονται αυτά εξωφρενικά και παράλογα (και είναι, βεβαίως!), θα ήταν χρήσιμο να αναλογιστούμε πόσα άλλα πράγματα, τα οποία θεωρούμε εντελώς φυσιολογικά, κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Κάποια από αυτά, μάλιστα, επηρεάζουν τόσο τη ζωή μας, ώστε τείνουν να διαμορφώσουν ακόμη και την εξωτερική πολιτική μας.

Αυτή η θεωρία, λ.χ., του «ξανθού γένους» που θα σώσει την πατρίδα μας, εκτός του ότι έκανε (και κάνει) πλουσιότερους κάποιους μπαγαπόντηδες των ΜΜΕ, οι οποίοι πουλάνε από αγιασμένα κομποσκοίνια μέχρι cd και παυσίπονα διανθισμένα με αρκετό… «πουτινισμό», έχει δημιουργήσει επικίνδυνες ψευδαισθήσεις στην κοινή γνώμη της πατρίδας μας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ

Posted on Updated on

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Το κείμενο που ακολουθεί γράφτηκε ως απάντηση σε διάφορα σχόλια για το ποιός φταίει, ποιά θέση πρέπει να υιοθετήσει ένας αριστερός και ένας δημοκράτης απέναντι σε όσα συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή, στα πλαίσια σχετικής συζήτησης στην “Ανοιχτή Λίστα – το ‘Οχι διαρκεί πολύ”.
Είναι αδύνατον να καταλάβουμε το τι γίνεται στη Μέση Ανατολή εξετάζοντας ένα – ένα επεισόδιο και μεμονωμένα.
Αυτό που συμβαίνει είναι μια γιγαντιαία ιμπεριαλιστική επιδρομή, που εκμεταλλεύτηκε την κατάρρευση της ΕΣΣΔ για να επιτεθεί σε όλα τα εθνικιστικά καθεστώτα της περιοχής που είχαν αναδυθεί από τις αντιαποικιακές επαναστάσεις, και συνιστούσαν μια σχετική πρόοδο σχετικά με το τι υπήρχε πριν από αυτά και το τι φέρνουν οι επεμβαίνοντες Αμερικανοί κλπ μετά από αυτά.
Αντιλαμβάνομαι και σέβομαι την ευαισθησία πολλών φίλων αναφορικά με το θέμα των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Προφανώς και τα εθνικιστικά καθεστώτα του Ιράκ, της Συρίας, της Λιβύης κλπ. δεν ήταν δημοκρατικά. Δεν υπάρχουν δημοκρατικά καθεστώτα στη Μέση Ανατολή, όπως φοβάμαι δεν υπάρχουν και στη Δύση. Αλλά δεν μπορούμε να στηριχθούμε στον Ιμπεριαλισμό για να φέρει τη δημοκρατία στη Μέση Ανατολή.
Ο απολογισμός αυτών των επεμβάσεων είναι τα μισά και πιο προοδευμένα κράτη του αραβομουσουλμανικού κόσμου να έχουν γίνει ερείπια.
Στη Συρία υπήρξαν αρχικά στοιχεία δημοκρατικής εξέγερσης κατά του καθεστώτος Ασαντ. Εξωτερικές δυνάμεις, όμως, που συνδέονταν με τις πιο αντιδραστικές δυνάμεις στη Μέση Ανατολή και παγκοσμίως επενέβησαν, εξόπλισαν και χρησιμοποίησαν τους εξεγερθέντες, απάγοντας τρόπον τινά το αρχικό δημοκρατικό κίνημα, καθιστώντας το εγχώριο όργανο ξένης επέμβασης και μετατρέποντας τον χαρακτήρα της σύγκρουσης.
Οι επεμβάσεις του ιμπεριαλισμού δεν έφεραν πουθενά τη δημοκρατία. Αντίθετα αφήρεσαν από τους λαούς του αραβομουσουλμανικού κόσμου, όπως και όλου του υπόλοιπου Νότου, ακόμα και τα πιο στοιχειώδη δικαιώματα και επιτεύγματα.
Οι πόλεμοι στη Μέση Ανατολή δεν γίνονται έτσι και ως έτυχε. Όλο το πρόγραμμά τους έχει συνταχθεί και δημοσιοποιηθεί εδώ και είκοσι χρόνια, από τους αμερικανο-ισραηλινούς νεοσυντηρητικούς, την πιο ριζοσπαστική, ολοκληρωτική πτέρυγα του παγκόσμιου κατεστημένου (Νετανιάχου, Περλ, Βούλφοβιτς, Μπόλτον κλπ). Αυτοί προέβλεψαν και πραγματοποίησαν μια σειρά πολέμων που ξεκινούν από το Αφγανιστάν και το Ιράκ και καταλήγουν στη Βόρειο Κορέα.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Οι νέοι «κανόνες του παιχνιδιού» στη Συρία

Posted on Updated on

Του Κώστα Ράπτη από το  capital.gr 

Η επίθεση που εξαπέλυσαν από κοινού οι ΗΠΑ, η Γαλλία και η Βρετανία τα ξημερώματα του Σαββάτου εναντίον στόχων που υποστηρίζουν ότι σχετίζονται με το χημικό οπλοστάσιο της Συρίας έχει επιπτώσεις που, κατά τις ενδείξεις, θα γίνουν περισσότερο αισθητές στην ευρύτερη διεθνή σκηνή, με τη συνολική επιδείνωση των σχέσεων των δυτικών και των ευρασιατικών δυνάμεων, απ’ ό,τι στην συγκεκριμένη περιοχή.

Στο περιφερειακό επίπεδο, η επίθεση του Σαββάτου δεν άλλαξε κάτι ως προς τον συσχετισμό δυνάμεων επί του εδάφους, ενώ αντίθετα ενίσχυσε τον Μπασάρ αλ-Ασαντ, εφόσον αποδείχθηκε πρώτον ότι το συριακό καθεστώς δεν εγκαταλείπεται από τους Ρώσους συμμάχους του (αντίθετα αυτοί εμφανίζονται να συσφίγγουν περισσότερο τη συνεργασία τους και με τον έτερο μεγάλο προστάτη της Δαμασκού, το Ιράν) και δεύτερον ότι είναι σε θέση να υπερασπιστεί αρκετά αποτελεσματικά τον εαυτό του απέναντι σε πλήγματα μικρής κλίμακας.

Ο ισχυρισμός των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων ότι τα σοβιετικής κατασκευής αντιαεροπορικά συστήματα της Συρίας μπόρεσαν να αναχαιτίσουν περί το 70% των εισερχόμενων πυραύλων δεν έχει διαψευσθεί και αποτελεί άλλη μία ευκαιρία για τη Δαμασκό (μετά την πρόσφατη κατάρριψη ισραηλινού μαχητικού αεροσκάφους που είχε πραγματοποιήσει επιδρομή) να δοκιμάσει σε πραγματικές συνθήκες τις δυνατότητες υπεράσπισης του εναέριου χώρου της. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μόνοι μας περάσαμε τη θηλιά στο λαιμό μας στο Αιγαίο – Δείτε γιατί

Posted on Updated on

Σάββας Καλεντερίδης

Για τα «μάτια» των ισχυρών της Δύσης, ο χώρος που καταλαμβάνουν η Ελλάδα και η Τουρκία είναι πολύ πιο σημαντικός από τα κράτη, τις δυο προαναφερθείσες χώρες και τους λαούς που τις κατοικούν. Με άλλα λόγια, ο χώρος αυτός θεωρείται ενιαίος και ως ενιαίο τον υπολογίζουν στους σχεδιασμούς και τα επιχειρησιακά σχέδια του ΝΑΤΟ. Άλλωστε, το γεγονός ότι οι δύο χώρες έγιναν ταυτόχρονα μέλη αυτού του οργανισμού, αποτελεί απόδειξη του ανωτέρω ισχυρισμού.

Η ατυχία της Ελλάδας είναι ότι η Τουρκία βγαίνει ωφελημένη από τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ, ενώ δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο και για την Ελλάδα.
Οι κύριοι λόγοι είναι δύο. Ο ένας έχει να κάνει με τη γεωπολιτική αξία του χώρου της Ανατολίας και ο άλλος με την αποτελεσματικότητα της Τουρκίας, ως κράτος και ως πολιτικό σύστημα, σε σχέση με το αντίστοιχο ελληνικό.
Η Τουρκία ως χώρος έχει ιδιαίτερη στρατηγική σημασία για τη Δύση, γιατί ελέγχει τα Στενά του Βοσπόρου, οι βόρειες ακτές της προσφέρονται για τον έλεγχο του Εύξεινου Πόντου και της νότιας Ρωσίας, ενώ η γειτνίασή της με τις χώρες του Καυκάσου και το Ιράν επιτρέπουν τον σχετικό έλεγχο αυτών των περιοχών.
Από την άλλη η Τουρκία διαθέτει ένα κράτος που λειτουργεί και έχει εθνικό σχεδιασμό, και ένα πολιτικό σύστημα που ανεξάρτητα από τις εσωτερικές του αντιθέσεις, υπηρετεί με συνέπεια και δεν τορπιλίζει τον εθνικό σχεδιασμό.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ιδού τα Ίμια ιδού και το πήδημα

Posted on Updated on

Του Γιώργου Παπαδόπουλου Τετράδη από το liberal.gr 

Χθeς ο Τούρκος υπουργός Eξωτερικών ανακήρυξε επίσημα τα Ίμια τουρκικά. «Υπό τουρκική κυριαρχία». Η είδηση μεταδόθηκε σαν μια ακόμα κλιμάκωση της έντασης από την Τουρκία. Καμιά σχέση με την πραγματικότητα! Επίσης, μεταδόθηκε σαν αρνητική εξέλιξη. Αντιθέτως. Η ελληνική πλευρά θα έπρεπε να αισθάνεται ανακουφισμένη!

Η ανακήρυξη των βραχονησίδων σε τουρκικές δεν είναι κλιμάκωση καμιάς έντασης. Είναι επίσημη δήλωση κυριαρχίας. Δηλαδή κατάληψής τους από την Τουρκία. Και επειδή η Τουρκία δεν είναι κράτος θεωρίας, αυτό σημαίνει ότι η συμπεριφορά της στα νησιά θα αλλάξει ριζικά. Και θα υπερασπίζεται πλέον στο διηνεκές αυτή τη θέση. Δηλαδή τα «τουρκικά Καρντάκ». Με κάθε μέσο. Όχι στη θεωρία. Στην πράξη.

Από εκεί που έστελνε τις πυραυλακάτους και τα περιπολικά για να παρενοχλούν τα ελληνικά, τώρα θα είναι υποχρεωμένη να ζώσει τα νησιά για να τα υπερασπιστεί σαν δικά της. Και θα το κάνει.

Η κίνηση της Τουρκίας στα Ίμια δεν είναι σε επίπεδο έντασης. Είναι σε επίπεδο κατάληψης εδάφους. Ενώ μέχρι χτες η θέση της Άγκυρας ήταν πως τα Ίμια είναι αμφισβητούμενα, από χτές έπαψαν να είναι. «Είναι δικά της».

Και επειδή η τουρκική διοίκηση λειτουργεί καλύτερα από την ελληνική, θα ήταν χρήσιμο αν έψαχναν οι ελληνικές Αρχές να βρουν σε ποια επαρχία της Τουρκίας εντάχτηκαν τα Ίμια. Και πώς. Και με ποιες επιπτώσεις. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Από τον ψυχρό στο θερμό πόλεμο

Posted on Updated on


Εκεί που αποτυγχάνουν τα κράτη, είναι αναγκαία η νηφάλια συλλογική αντίδραση της ανθρωπότητας – Ο κόσμος σήμερα χρειάζεται όσο ποτέ ένα παγκόσμιο κίνημα ειρήνης 

«Indie verloren, rampspoed geboren» [Αν χαθούν οι Ινδίες, είμαστε κι εμείς χαμένοι]: Ολλανδικό ρητό που μνημονευόταν συχνά τη δεκαετία του ‘40
«Λέγεται ότι κάποιες φορές είναι δύσκολο να τραβήξεις μια γραμμή ανάμεσα στην επιθυμία για ασφάλεια και στην επιθυμία για επέκταση. Και, πράγματι, αυτό μερικές φορές είναι δύσκολο» (Βιάτσεσλαβ Μολότωφ, Μάιος 1946).

Της Κατερίνας Μπερλή

Στις μέρες μας, η Γαλλία και η Γερμανία επικεφαλείς των χωρών του γερμανικού Βορρά προσπαθούν μέσω της Ε.Ε να ανακτήσουν σχετική ανεξαρτησία από τις ΗΠΑ (ειδικά η Γερμανία ισχυροποιούμενη εις βάρος του Νότου). Η Βρετανία, χάνοντας μια αυτοκρατορία βρήκε το ρόλο της ως πιστός ακόλουθος των ΗΠΑ και οι ίδιες οι ΗΠΑ σκέφτονται για την Ε.Ε και τη Ρωσία όπως το ολλανδικό ρητό, κυνηγούν τον κρυμμένο θησαυρό της Ρωσίας, σαν τους Τρεις πιστολέρος, κάτι που τελικά τους φέρνει αντιμέτωπους τον ένα με τον άλλο.

Η πραγματικότητα είναι ότι ζούμε σε ένα κόσμο γερμανικό, κατακτημένο στο μεγαλύτερο μέρος του από τα γερμανικά φύλα. Από τους αγγλοσάξωνες αποίκους που έφτιαξαν τις λευκές αποικίες τους στις ΗΠΑ, τον Καναδά, την Αυστραλία, τη Ν. Ζηλανδία και τη Ν. Αφρική, από τους βόρειους γερμανούς –Άγγλους & Σκωτσέζους, Γάλλους, Γερμανούς, Βέλγους, Ολλανδούς που έφτιαξαν αποικίες σε όλο τον κόσμο (ολόκληρη την υποήπειρο της Ινδίας, ολόκληρη την Ήπειρο της Αφρικής, την Άπω Ανατολή, την Μέση Ανατολή, τη Ν. Αμερική).

Παρά δε το γεγονός της αποαποικιοποίησης μετά τον 2ο ΠΠ όπου οι βόρειοι έχασαν την απόλυτη κυριαρχία στις πρώην αποικίες, οι οικονομικές δεσμεύσεις των χωρών αυτών με δάνεια- σύγχρονη σκλαβιά, η εφαρμογή μεθόδων διοίκησης, η προμήθεια αγροτικών προϊόντων και πρώτων υλών από αυτές, τις καθιστά ακόμα και σήμερα δορυφόρους και προτεκτοράτα της γερμανικής Δύσης που σήμερα κυριαρχείται από τις ΗΠΑ, είτε ως ουσιαστική επιρροή, είτε ως πλήρης έλεγχος. Το ίδιο δέσμιες έγιναν και άλλες χώρες, όπως η Ελλάδα και η Τουρκία για γεωπολιτικούς λόγους των δυτικών δυνάμεων στη Μεσόγειο (αφού τις έχασε η Βρετανία, πέρασαν στις ΗΠΑ).

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Επίθεση στη Συρία: Mε την «ευγενική» χορηγία των πετρελαϊκών εταιριών

Posted on Updated on

Επίθεση στη Συρία: Mε την «ευγενική» χορηγία των πετρελαϊκών εταιριών  - Media

Τι (και γιατί) γίνεται στη Συρία; Στις ακτές της Συρίας βρίσκεται διαπιστωμένο κοίτασμα υδρογονανθράκων το οποίο υπολογίζεται ότι είναι δεκαπλάσιο από το αντίστοιχο (χαρακτηρισμένο γιγαντιαίο) κοίτασμα που βρίσκεται στην Ισραηλινή ΑΟΖ και έχουν αρχίσει οι διαδικασίες εκμετάλλευσής του. Ταυτόχρονα η Συρία βρίσκεται σε μια γεωγραφική περιοχή η οποία είναι κρίσιμη για τους δρόμους που μπορούν να τραβήξουν οι αγωγοί μεταφοράς Φυσικού Αερίου άλλων ενεργειακών δεξαμενών (είτε του Κατάρ είτε του Ιράν). Επιπρόσθετα, η Συρία έχει στενούς συμμαχικούς και σε στρατιωτικό επίπεδο δεσμούς με τη Ρωσία η οποία διατηρεί στο έδαφος της χώρας ναύσταθμο και άλλα στρατιωτικά προγεφυρώματα.
Με πιο απλά λόγια: ο έλεγχος της περιοχής είναι κρίσιμης σημασίας για τη διατήρηση και διαιώνιση της δυτικής ηγεμονίας σ ότι αφορά τη διαχείριση (εκμετάλλευση και διανομή) των τεράστιων ενεργειακών πόρων ολόκληρης της περιοχής.
Αυτός ήταν ο σκοπός (ο έλεγχος της περιοχής) της επιχείρησης ανατροπής του καθεστώτος Ασαντ η οποία ξεκίνησε από το 2003 τουλάχιστον (κυρώσεις) και κορυφώθηκε από το 2011 όταν οι δυτικοί υποκίνησαν τον εμφύλιο χρηματοδοτώντας, εξοπλίζοντας και εκπαιδεύοντας κάθε ομάδα (συμπεριλαμβανομένων και του isis) που θα μπορούσε να στραφεί κατά της Συριακής κυβέρνησης.
Με αυτόν τον τρόπο ξεκίνησε ένας «παγκόσμιος πόλεμος» δια αντιπροσώπων: από τη μια μεριά ο ISIS και λοιπές «συριακές δημοκρατικές δυνάμεις» και από την άλλη  το «αιμοσταγές καθεστώς Ασαντ». Πίσω από τους άμεσα εμπλεκόμενους  ωστόσο ήταν η Δύση (ΗΠΑ, Γαλλία, Βρετανία) από την μια και Ρωσία, Ιράν από την άλλη. Εδώ και καιρό Ιρανοί φρουροί της επανάστασης και Ρώσοι στρατιωτικοί βρίσκονται στο έδαφος της Συρίας βοηθώντας την κυβέρνηση της χώρας να αντιμετωπίσει τις οργανωμένες από τη Δύση επιθέσεις.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αμεση Ανάλυση: Ο Ερντογάν με αντίπαλο τον εαυτό του

Posted on Updated on

Αμεση Ανάλυση: Ο Ερντογάν με αντίπαλο τον εαυτό του
Γράφει ο Άγγελος Συρίγος.

Αναδημοσίευση από την Καθημερινή.

Στις προσεχείς προεδρικές εκλογές της Τουρκίας ο νικητής θα είναι ο απόλυτος κυρίαρχος του πολιτικού συστήματος ενώ ο ηττημένος χάνει τα πάντα. Έχοντας αυτό κατά νου ο Ερντογάν επέλεξε να προχωρήσει σε πρόωρες εκλογές τον Ιούνιο του 2018 προτιμώντας να διαμορφώσει εκείνος τις εξελίξεις παρά να τρέχει πίσω από αυτές προσπαθώντας να προσαρμοσθεί. Η επιλογή είναι απολύτως ορθολογική για τους ακόλουθους λόγους:

Οικονομία της χώρας: ο βασικός παράγοντας επιτυχίας του Ερντογάν όλα αυτά τα χρόνια είναι η θαυμαστή ανάπτυξη της τουρκικής οικονομίας. Από το 2002 που ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας του, η οικονομία εκτινάχθηκε κατά 74%. Η συνεχής οικονομική ανάπτυξη (που μερικές χρονιές έφτανε επίπεδα Κίνας) επέτρεψε στους ψηφοφόρους να παραβλέπουν αρχικώς τη διαφθορά του καθεστώτος και στη συνέχεια τον απολυταρχικό μετασχηματισμό του πολιτικού συστήματος. Τα σημάδια, όμως, των τελευταίων μηνών δείχνουν ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά. Η τουρκική λίρα κατρακυλά έναντι των ξένων νομισμάτων, ο πληθωρισμός ανεβαίνει ενώ η ανάπτυξη βασίζεται πλέον κυρίως στην κατανάλωση. Είναι προφανές ότι ο Ερντογάν φοβάται σοβαρή επιδείνωση των οικονομικών δεικτών προς το φθινόπωρο του 2018.

Εθνικιστικός οίστρος λόγω του Αφρίν: Η σχετικά γρήγορη κατάληψη της συριακής πόλεως Αφρίν από τον τουρκικό στρατό, έχει δημιουργήσει εθνικιστικό οίστρο στην Τουρκία. Δύσκολα όμως, η Τουρκία θα μπορέσει να συνεχίσει τις επιθετικές κινήσεις έναντι των Κούρδων διότι κινδυνεύει να έλθει σε σύγκρουση με τις ΗΠΑ. Την ίδια περίοδο Δύση και Ρωσία πιέζουν την Άγκυρανα επιλέξει στρατόπεδο. Ο Ερντογάν επιθυμεί να εκμεταλλευθεί τα συναισθήματα του κόσμου ενόσω είναι ακόμη νωπές οι μνήμες των επιτυχιών των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων διότι οι επόμενοι μήνες στο Συριακό προβλέπονται δύσκολοι. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »