Γαλλία: Η Αριστερά εναντίον του εαυτού της

18 Ιανουαρίου, 2022 Σχολιάστε

Σχόλιο για την ανακοίνωσή της Κριστιάν Τομπιρά ότι «σκέφτεται» να θέσει υποψηφιότητα στις προεδρικές εκλογές της Γαλλίας.

της Σώτης Τριανταφύλλου από την athensvoice.gr


Aπό την Κριστιάν Τομπιρά δεν λείπει η γοητεία: η πρώην υπουργός είναι πολύ δημοφιλής στη Γαλλία. Αλλά τα κριτήρια μού φαίνονται επιφανειακά και λανθασμένα: κατάγεται από τη Γουιάνα, άρα είναι «μαύρη»∙ είναι γυναίκα (οι Γάλλοι επιθυμούν την ανάδειξη γυναικών∙ θεωρούν ότι έχουν μείνει πίσω σχετικά με άλλες ευρωπαϊκές χώρες)∙ ήταν παντρεμένη με αυτονομιστή της Γουιάνας και τρομοκράτη (αυτό σε μερικούς κύκλους θεωρείται πλεονέκτημα)∙ ένας από τους γιους της έχει συλληφθεί επανειλημμένως για βανδαλισμούς σε διαδηλώσεις (κι αυτό υπέρ της θεωρείται)∙ νομοθέτησε υπέρ του γάμου των ομοφυλοφίλων (στην πραγματικότητα, το αίτημα έτυχε στη βάρδια της)∙ ως υπουργός ελάφρυνε όλες τις ποινές∙ παραιτήθηκε από την κυβέρνηση του Φρανσουά Ολάντ όταν άρχισε να γίνεται λόγος για την αφαίρεση της γαλλικής ιθαγένειας από τους τζιχαντιστές (η οποία δεν εφαρμόστηκε). Σήμερα, ενώ η γαλλική αριστερά είναι κατατεμαχισμένη ―στην Ανυπότακτη Γαλλία του Ζαν-Λυκ Μελανσόν, στους Οικολόγους του Γιανίκ Ζαντό, στους Σοσιαλιστές που εκπροσωπούνται από τη δήμαρχο του Παρισιού Ανν Ινταλγκό, στο κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης του Αρνό Μοντεμπούρ και στους κομμουνιστές που κατεβάζουν στις εκλογές τον Φαμπιέν Ρουσέλ― η Τομπιρά απειλεί την ίδια την παράταξη με μια πρόσθετη επιλογή για τους αριστερούς ψηφοφόρους. https://www.youtube.com/embed/xBWqitGTe74?version=3&rel=1&showsearch=0&showinfo=1&iv_load_policy=1&fs=1&hl=el&autohide=2&start=4&wmode=transparent

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Η ταινία «ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ 1943»

17 Ιανουαρίου, 2022 Σχολιάστε

του Βασίλη Στοϊλόπουλου

Την 78η επέτειο από τη Σφαγή των Καλαβρύτων (13 Δεκεμβρίου 1943) από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής … είπα να την συνδυάσω, βλέποντας την κινηματογραφική ταινία «ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ 1943» (ΣΙΝΕ ΤΡΙΑΝΟΝ, 9 θεατές όλοι κι όλοι) – μη δίνοντας σημασία στις όποιες κριτικές για το έργο.

Οποία όμως αρνητική έκπληξη, αναμεμειγμένη με γερή δόση οργής για την απαράδεκτη παρουσίαση των γεγονότων και απογοήτευση για την μέτρια «καλλιτεχνική» επίδοση. Ας αφήσουμε στην άκρη όμως την καλλιτεχνική αξία του έργου, μια και δεν είμαι ειδικός. Πέντε σημεία μόνο επιγραμματικά για τα γεγονότα της ταινίας και την ξεκάθαρη στοχοθεσία της.

1. Σχεδόν αποκαθίσταται/απαλλάσσεται ο δήμιος λοχαγός Τένερτ, ο ναζί που εκτέλεσε τη διαταγή του ταγματάρχη Φρενεμπέργκερ να εκτελεστούν περίπου 700 άνδρες και παιδιά στο λόφο του Καπή, να καεί συθέμελα το σχολείο όπου οι Γερμανοί είχαν μαντρώσει τις γυναίκες και να πυρποληθούν τα Καλάβρυτα.

2. Χρησιμοποιεί το γερμανικό διαχρονικό «άλλοθι» των αντιποίνων για τα εγκλήματα των Ελλήνων ανταρτών, που όμως μάχονταν για την ελευθερία της πατρίδας τους (δεν έγινε καμιά αναφορά στον «σκοτεινό ρόλο» των Άγγλων στην υπόθεση αυτή).

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Στα Δαρδανέλια το 1915 κρίθηκε η Καταστροφή του 1922

17 Ιανουαρίου, 2022 Σχολιάστε

του Γιώργου Καραμπελιά, πρωτοδημοσιεύτηκε στο liberal.gr

Μετά το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Βενιζέλος επεδίωξε την είσοδο της Ελλάδας στον πόλεμο στο πλευρό της Τριπλής Συνεννόησης (Αντάντ), πιστεύοντας πως είχε έρθει η ώρα να εκπληρωθεί η Μεγάλη Ιδέα, καθώς οι σύμμαχοι με αντίτιμο την ανάληψη μιας εκστρατείας κατάληψης των Στενών στην ανοχύρωτη ακόμα Καλλίπολη προσέφεραν στην Ελλάδα την παραχώρηση της Ιωνίας της Βορείου Ηπείρου και της Κύπρου ήδη από το 1915.

Μέχρι σήμερον ἡ πολιτικὴ ἡμῶν συνίστατο εἰς διατήρησιν τῆς οὐδετερότητος […]. Ἀλλ’ ἤδη καλούμεθα νὰ μετάσχωμεν τοῦ πολέμου […] ἐπ’ ανταλλάγμασι, τὰ ὁποῖα πραγματοποιούμενα θὰ δημιουργήσωσι μίαν Ἑλλάδα μεγάλην καὶ ἰσχυράν, τοιαύτην ὁποίαν οὐδ’ οἱ μᾶλλον αισιόδοξοι ἠδύναντο νὰ φαντασθῶσι κὰν πρὸ ὀλίγων ἀκόμη ἐτῶν.

Ὑπόμνημα πρὸς τὸν βασιλέα Κωνσταντῖνο, 11 Ἰανουαρίου 1915

Ο Βενιζέλος, προερχόμενος ο ίδιος από το πλέον ανυποχώρητο τμήμα του αλύτρωτου ελληνισμού, την Κρήτη, έβλεπε την ευκαιρία για την ένταξη του συνόλου σχεδόν του ελληνισμού σε ένα ενιαίο έθνος-κράτος. Γι’ αυτό ο αλύτρωτος ελληνισμός, μετά τις διώξεις των Νεοτούρκων, την επιτυχία της Κρητικής Επανάστασης, τους Βαλκανικούς Πολέμους, θα συνταχθεί ψυχή και σώματι με τον Βενιζέλο και την πολιτική του.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Γεννήθηκα το 1922

16 Ιανουαρίου, 2022 Σχολιάστε

του Γιώργου Καραμπελιά, πρώτη δημοσίευση slpress.gr

Πριν από αρκετά χρόνια, διάνυσα μια περίοδο της ζωής μου κατά την οποία με δυσκολία διάβαζα ο,τιδήποτε αφορούσε το 1922˙ κι αυτό σε αντίθεση με άλλες στιγμές κατά τις οποίες καταβρόχθιζα κάθε τι το σχετικό. Για αρκετό καιρό δεν μπορούσα να εντοπίσω επακριβώς την αιτία αυτής της απομάκρυνσης. Σήμερα, νομίζω πως τη γνωρίζω. Ήταν η βαθιά συνείδηση του ρήγματος, του ακρωτηριασμού του “σώματός” μου.

Ήταν η συνείδηση πως η μιζέρια μου οφείλεται πρωτίστως στο ότι η Ελλάδα έμεινε μετέωρη, χωρίς τον ελληνισμό, έμεινε “μικρή”, μια “Πρέβεζα”, χωρίς εκείνα τα πνευμόνια που την άνοιγαν στον κόσμο, στον “μέγα ελληνικό κόσμο” του Καβάφη. Ο Διονύσης Σαββόπουλος εξέφρασε μια γενιά που έμεινε να αντιπαλεύει με γραικύλους και νάνους, με χλιαρούς “κοντοπόδαρους κωλοέλληνες” που “από το πόδι με τραβάν βαθιά μέσα στο χώμα”.

Είναι φυσιολογικό να αποφεύγουμε να ξύνουμε παλιές πληγές, μην τυχόν και ερεθίσουμε το σημείο του ακρωτηριασμού που παραμένει ανοικτό, αιμάσσον. Ταυτόχρονα όμως δεν μπορώ να μην επιστρέφω σε αυτό. Όχι για να θρηνήσω πάνω από πόλεις της Ιωνίας –που ποτέ δεν γνώρισα– αλλά για να κατανοήσω την πρώτη και τη νέα γεωγραφία μου, για να κατανοήσω το “Dasein” μου μέσα στον κόσμο. Και, επί τέλους, γιατί η πληγή δεν μπορεί να επουλωθεί με τη λήθη. Και «δεν αρμόζει σε σέ που αξιώθηκες μια τέτοια πόλη», η φυγή μπροστά στην αλήθεια. Πρέπει η διάγνωση να είναι αυστηρή για να μπορέσουμε να ζήσουμε και πάλι, αν όχι χιλιάδες, τουλάχιστον μερικές εκατοντάδες χρόνια!

Μετασχηματισμός του εύρους σε βάθος

Πρέπει να απαντήσουμε στο πώς και γιατί ο ακρωτηριασμός του ενιαίου σώματος του ελληνισμού δεν επέτρεψε τη συγκρότηση μιας σύγχρονης και αυτοδύναμης νεοελληνικής ταυτότητας, η οποία εξακολουθεί να παραπαίει μέχρι σήμερα στο δίπολο “φωταδισμός-σκοταδισμός”. Πώς και γιατί, ταυτοχρόνως, η μετάγγιση του ζωντανού στοιχείου του Μικρασιατικού και Θρακιώτικου-Πολίτικου ελληνισμού στο σώμα της ψωροκώσταινας υπήρξε ένα αποφασιστικό βήμα προς μια τέτοια συγκρότηση, έστω και εάν παραμένει ακόμα ζητούμενη.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Από το (18)21 στο (19)22

16 Ιανουαρίου, 2022 Σχολιάστε
Από το (18)21 στο (19)22

Του Μανώλη Εγγλέζου – Δεληγιαννάκη από το newshub.gr

Το παιχνίδι της ιστορίας ήθελε, την επέτειο των 200 χρόνων από την επανάσταση του 1821, να τη διαδεχτεί η επέτειος των 100 χρόνων από την Καταστροφή. Δυο ορόσημα στην πορεία του λαού μας, καθώς το ένα σηματοδότησε, με την πρώτη εν μέρει επιτυχή επανάσταση σε μια συνεχόμενη σειρά εξεγέρσεων απέναντι σε δυνάστες από την Ανατολή και τη Δύση, μια φυγή προς τα μπρος, έναν αγώνα ολοκλήρωσης που σταδιακά έτεινε ν’ αγκαλιάσει όλο τον υπόδουλο Ελληνισμό. Και το άλλο αποτέλεσε την ταφόπλακα της προσπάθειας αυτής, μιας ακμαίας πορείας που υπονομεύτηκε από τα μέσα ενώ οι γεωπολιτικές συνθήκες ευνοούσαν την ολοκλήρωσή της…

Κι εμείς, στο μεταίχμιο των δύο επετείων, οφείλομε να κάνομε έναν απολογισμό· όχι μόνο για να καταλάβομε τί έφταιξε, αλλά γιατί η ιστορία δεν έφυγε ποτέ από το προσκήνιο, γιατί το τότε καθορίζει το σήμερα.

Μια διαπίστωση είναι ότι την πορεία αυτή την έκαμαν οι «τρελοί», όπως έλεγε ο Κολοκοτρώνης. Κανείς γνωστικός δε θα τα έβαζε με μιαν αυτοκρατορία που απομυζούσε τους υπόδουλους με κάθε τρόπο, οικονομικά, στρατιωτικά αλλά και υπαρξιακά. Για να χρησιμοποιήσομε μιαν ορολογία που σήμερα κινδυνεύει να καταντήσει καραμέλα και να απαξιωθεί, η οθωμανική αυτοκρατορία επιφύλασσε ρατσιστική αντιμετώπιση στους υπόδουλους λαούς της στη βάση της πίστης τους: Οι μη μουσουλμάνοι εξοντώνονταν οικονομικά από την πολύ βαρύτερη φορολογία, βρίσκονταν, ανεξάρτητα από την οικονομική τους επιφάνεια, στο έλεος του κάθε Τούρκου, ενώ οι αφόρητες συνθήκες σκλαβιάς μετέστρεφαν στο Ισλάμ πολλούς υπόδουλους. Και πριν το Σηκωμό λοιπόν, αυτοί που κράτησαν σε δύσκολες συνθήκες την ταυτότητά τους, «τρελλοί» θα ήταν με κάποια σημερινά δεδομένα βολέματος και πάση θυσία καλοπέρασης.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Ο Στάθης Καλύβας αποκαλύπτει: Αγγλική… ήταν η Ελληνική Επανάσταση!

16 Ιανουαρίου, 2022 Σχολιάστε

Του Γιώργου Καραμπελιά, πρωτοδημοσιεύτηκε στο slpress.gr

Ο Στάθης Καλύβας, σε ντοκιμαντέρ για τα 200 χρόνια Ελληνισμού που προβάλλεται μετά βαΐων και κλάδων στον Σκάι, προχωράει σε ένα ατόπημα που κανένας δεν είχε αποτολμήσει. Στο πρώτο επεισόδιο της μυθοπλασίας του, που μεταδόθηκε την Πέμπτη 6 Ιανουαρίου, υποστήριξε ανενδοίαστα πως το ελληνικό κράτος δημιουργήθηκε από τους Εγγλέζους! Σε ένα ντοκιμαντέρ μιας ώρας για την Επανάσταση, δεν θα ακουστούν οι λέξεις Τριπολιτσά, Δερβενάκια, Κανάρης, σφαγή της Χίου, Σουλιώτες, ούτε καν Λόρδος Βύρωνας, ενώ τη μόνη μάχη την οποία αναφέρει και σχολιάζει εκτενώς είναι η ναυμαχία του Ναυαρίνου.

Ήδη, ο τίτλος του επεισοδίου αποτελεί νεολογισμό. Επειδή εσχάτως έχει δεχθεί διασταυρούμενα πυρά η θεωρία πως η Επανάσταση δεν αποτέλεσε την απελευθέρωση, αλλά τη γένεση του ελληνικού έθνους, ο Καλύβας θα χρησιμοποιήσει ένα τέχνασμα για να πει το ίδιο πράγμα. Ο τίτλος του πρώτου επεισοδίου είναι “Μια χώρα γεννιέται”, δηλαδή το ίδιο ακριβώς επί της ουσίας. Οι Έλληνες, όπως θα τονίσει στο τέλος του ντοκιμαντέρ, «γεννήθηκαν το 1821». Πού καιρός για Παλαιολόγους, παιδομάζωμα, Oρλωφικά, Ρήγα Βελεστινλή!

Το ντοκιμαντέρ, για να είναι συνεπές με την ιδεολογία του, δεν αρχίζει βεβαίως με το 1821, με τον “μύθο” της Αγίας Λαύρας ή την κατάληψη της Τριπολιτσάς, αλλά με το… 1826 και μάλιστα υπό τον τίτλο “Η ήττα της εξέγερσης” (5΄01΄΄). Συστηματικά άλλωστε επιμένει να αποκαλεί το 1821, όχι Επανάσταση, αλλά «πόλεμο της ανεξαρτησίας». Η “εξέγερση” ηττήθηκε και οι προστάτιδες δυνάμεις –κυρίως οι Άγγλοι–, συμμετέχοντας και αυτές, μας προσέφεραν την Ανεξαρτησία.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Δεν βλέπει ο κ. Μπορέλ πώς συμπεριφέρεται η Τουρκία;

15 Ιανουαρίου, 2022 Σχολιάστε

Από τον Φιλελεύθερο της Κύπρου

«ΟΙ γεωπολιτικές αλλαγές έχουν ενταθεί με τις πολιτικές εξουσίες να αμφισβητούν επανειλημμένα την ΕΕ και τις αξίες της» ανέφερε με δόση αυτοκριτικής, για τις δυνατότητες και τους σχεδιασμούς της Ένωσης, ο επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Ζοζέπ Μπορέλ, σημειώνοντας την ίδια ώρα ότι «πρέπει να απαντήσουμε με όλη μας την αποφασιστικότητα». Το πώς δεν το διευκρινίζει, αλλά είναι σαφές πως οι διεθνείς παρεμβάσεις της Ένωσης είναι ιδιαίτερα προβληματικές, καθώς συνυπάρχουν εντός του Οργανισμού διαφορετικά συμφέροντα. Προβαίνοντας σε μια ανασκόπηση του 2021 στο προσωπικό του blog, ο κ. Μπορέλ αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, και στις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και άγνωστο πώς και γιατί είδε βήματα προς την κατεύθυνση της μείωσης της έντασης, προσφέροντας εμμέσως πλην σαφώς κάλυψη στην επιθετική επεκτατική κατοχική δύναμη. Είπε συγκεκριμένα: «Η κατάσταση στη Λιβύη φαίνεται να έχει σταθεροποιηθεί, με τις εκλογές να έχουν αναβληθεί ξανά, και οι εντάσεις με την Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο τείνουν να εκτονωθούν φέτος. Το Περιφερειακό Φόρουμ της Ένωσης για τη Μεσόγειο και η Υπουργική Σύνοδος ΕΕ-Νότιας Γειτονίας στη Βαρκελώνη, στα τέλη Νοεμβρίου υπενθύμισαν επίσης την επείγουσα ανάγκη να κλείσει το αυξανόμενο χάσμα μεταξύ των δύο ακτών της Μεσογείου και να αξιοποιηθούν νέες ευκαιρίες για παράδειγμα γύρω από την πράσινη μετάβαση».

ΑΝ δεν διεξαγόταν συζήτηση στο τελευταίο Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων και η υπηρεσία του δεν είχε καταθέσει «έγγραφο επιλογών» για μέτρα κατά της Τουρκίας, τότε προφανώς και η τοποθέτησή του αυτή θα αντιμετωπιζόταν διαφορετικά. Προφανώς, όμως, τα δεδομένα είναι διαφορετικά. Η Τουρκία όχι μόνο σταμάτησε τις προκλήσεις, αλλά εξαγγέλλει και νέες ενέργειες στην περιοχή. Σε θάλασσα και έδαφος (Αμμόχωστο). Τα είπε προ ημερών ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ξεκαθαρίζοντας πως δεν πρόκειται να κάνει πίσω η κατοχική δύναμη στις παράνομες διεκδικήσεις της σε βάρος της Κύπρου, της Ελλάδος και των λαών της περιοχής. Πιο ξεκάθαρα δεν μπορούσε να μιλήσει ο Τσαβούσογλου. Κι όμως, δεν κρίθηκε πως θα έπρεπε να ληφθούν υπόψη οι αναφορές αυτές. Γιατί; Για να μην ενοχληθεί ενδεχομένως η κατοχική δύναμη.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Η Τουρκία αναβαθμίζει την απαίτηση αποστρατιωτικοποίησης των νησιών μας

15 Ιανουαρίου, 2022 Σχολιάστε

του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου από το liberal.gr

Μπορεί κάποιοι κύκλοι στην Ελλάδα να παρουσιάζουν την Τουρκία ως «στριμωγμένη και απομονωμένη» προσθέτοντας μάλιστα στο αφήγημα τους και την διαρκώς καταρρέουσα οικονομία που τελειωμό δεν έχει, αλλά ο αναθεωρητισμός και η ηγεμονική της πολιτική με τα προβλήματα ασφαλείας που δημιουργεί στην χώρα μας παραμένει και εκτιμάται ότι θα εκφραστεί ποικιλοτρόπως και ίσως πιο έντονα και το 2022.

Η Τουρκία στην χρονιά που πέρασε δεν προέβη σε μείζονα πρόκληση στρατιωτικού χαρακτήρα μετά το ξεδίπλωμα της εξαναγκαστικής της πολιτικής την περίοδο 2019-2020 και του ροκανίσματος των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.

Η Τουρκία αφού πήρε «συγχωροχάρτι» πριν την κρίσιμη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ την 25η Μαρτίου με τους δύο γύρους των λεγομένων διερευνητικών, εγκαινίασε μία νέα τακτική σε ό,τι αφορά στην προώθηση των μονομερών αυθαιρέτων απαιτήσεων της μία μόλις ημέρα μετά το «πιστοποιητικό καλής διαγωγής» που της δόθηκε με την συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ την 14η Ιουνίου και το πολυδιαφημισμένο «σπάσιμο του πάγου».

Με μία μανιφεστικού τύπου επιστολή στον ΟΗΕ απευθύνθηκε στην Διεθνή Κοινότητα προβάλλοντας για άλλη μία φορά με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο το πώς βλέπει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις τονίζοντας εμφατικά όλο το φάσμα των αυθαιρέτων διεκδικήσεων της απέναντι στην χώρα μας δίνοντας έμφαση στην αποστρατικοποίηση των Ελληνικών Νήσων.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

«Κι οι δυο Ελλάδες σιγοπίνουν το πιοτό»

14 Ιανουαρίου, 2022 Σχολιάστε

του Αλέκου Μιχαηλίδη

Tα 200 χρόνια Ελληνικής Επανάστασης δίνουν σκυτάλη στα 100 χρόνια Μικρασιατικής Καταστροφής. Ο Ελληνισμός βιώνει σήμερα τη μεταπήδηση, από την περηφάνεια στην απώλεια και τη διαχείριση μιας διχοτόμησης. Εκατό χρόνια μετά το βαρύ 1922, καλούμαστε ή συνεχίζουμε να καλούμαστε να επανατοποθετήσουμε τις αρχές και τις αξίες του Ελληνισμού, όχι με αλυτρωτισμούς, μα με τη μανιφεστοποίηση της κοινής πορείας του έθνους.

Κατά πως γράφει ο Γιώργος Καραμπελιάς, που ασχολήθηκε όσο ελάχιστοι με το χίλια εννιακόσια είκοσι δύο, εκφράζοντας το ερώτημα αν θα μπορέσουμε, «στα σχεδόν εκατό χρόνια που πέρασαν, Παλαιο-ελλαδίτες και Μακεδόνες, Πόντιοι και Κρητικοί, Αρβανίτες και Βλάχοι, Μικρασιάτες και Εφτανησιώτες, γίναμε ένα, ελλαδικοί. Μένει να γίνουμε, όλοι μαζί –και μαζί μας οι Κύπριοι, οι Βορειοηπειρώτες, οι έξω Έλληνες– και πάλι Έλληνες».

Η ιστορία όντως δεν δίνει πολλά περιθώρια και θα χρειαστεί εμείς να απαντήσουμε αν ο Ελληνισμός θα έχει συνέχεια ή θα εξαφανιστεί στον σκοταδισμό του νέου κόσμου, πάντα με τα εύηχα συνθήματα της νέας γλώσσας. Από τη Λευκωσία ως την ανατολική Θράκη, θα χρειαστεί να φωτίσουμε τις αιτίες που μας άφησαν μισούς και να επιχειρήσουμε να τις εξοντώσουμε, υπό το φως της ειλικρίνειας και της ηθικής με την οποία προχώρησαν οι παππούδες μας όλα τα προηγούμενα χρόνια –«να δω τους ποιητές πρόλαβα εγώ». Θα χρειαστεί να χαράξουμε, όχι φαιδρά «new year’s resolutions», μα τις πτυχές μιας ηθικής επανάστασης με ορίζοντες την Κερύνεια και την Ιωνία.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Γιατί δεν μπορεί να γίνει κατανοητή επαρκώς η τουρκική απειλή στην Αθήνα;

14 Ιανουαρίου, 2022 Σχολιάστε

Του Ζαχαρία Β. Μίχα από το Defence Point*

Στην αυγή του 2022, το ζήτημα της ελληνικής άμυνας απέναντι στον τουρκικό επεκτατισμό προβάλει ως μια από τις κυριότερες προκλήσεις που χρήζει άμεσης αντιμετώπισης. Η χώρα έχει εισέλθει σε τροχιά επανεξοπλισμού των Ενόπλων Δυνάμεων, αλλά το πρόβλημα παραμένει για μερικά ακόμα χρόνια.

Το πολιτικό σύστημα δεν έχει αντιληφθεί σε όλες του τις διαστάσεις το πρόβλημα. Το ελληνικό κράτος, στερούμενο θεσμικά των μηχανισμών, εξακολουθεί να αντιλαμβάνεται την τουρκική απειλή στο περίπου, όπως αποκαλύπτεται από τις πράξεις, όχι από τις διακηρύξεις του.

Το κεφαλαιώδες ζήτημα της αξιόπιστης αποτροπής δεν μπορεί να συζητιέται σοβαρά στα τηλεοπτικά παράθυρα. Ακόμα και στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή απαιτείται η παρουσία ειδικών που θα εξηγούσαν αναλυτικά την πραγματική εικόνα της τουρκικής απειλής και πως αυτή αντιμετωπίζεται. Διότι η Άγκυρα ήδη χρησιμοποιεί το στρατιωτικό εργαλείο για την επίτευξη πολιτικών στόχων.

Όσον αφορά τους προαναφερθέντες “θεσμικούς μηχανισμούς”, θα ήταν αποτελεσματικοί υπό τον όρο ότι θα λειτουργούσαν ελεύθερα από τον νοσηρό κομματισμό και την επιβολή επιλογών από “πεφωτισμένες” ομάδες συμφερόντων, όχι πάντα ελληνικών. Η ορθότητα των επιλογών αυτών δοκιμάζεται σκληρά σε περιόδους αστάθειας και τελικά επηρεάζει καθοριστικά το μέλλον της χώρας.

Τον όρο “groupthink” χρησιμοποίησε το 1972 ο ψυχολόγος Ίρβινγκ Τζάνις (Irving L. Janis). Απλουστευτικά, αφορά το αποτέλεσμα της επιδίωξης μιας ομάδας (εν προκειμένω οι ελληνικές ελίτ) να λειτουργεί με συνοχή, όπου οι ισχυρότεροι της ομάδας (επιδιώκουν ή/και εκπροσωπούν συμφέροντα) διαμορφώνουν το πλαίσιο των απόψεων, πεποιθήσεων και πολιτικών, με το οποίο συμμορφώνεται η ομάδα. Κι αυτό, καθώς η επίδειξη ομοιογένειας, ασχέτως επιμέρους διαφωνιών, εξυπηρετεί καλύτερα τα συμφέροντα της ομάδας.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Η Δύση έχει απολέσει την αρετή της

13 Ιανουαρίου, 2022 Σχολιάστε

Εγκαταλείψαμε τα ταμπού που μας κρατούσαν ενωμένους

Του Πωλ Κίνγκσνορθ (Paul Kingsnorth) | πρώτη δημοσίευση: unherd.com (29/12/2021)

Πριν από ένα αιώνα, καθώς ξέσπασε ο Μεγάλος Πόλεμος, ο Όσβαλντ Σπέγκλερ έγραψε ότι «η δυτική ανθρωπότητα, δίχως εξαίρεση, βρίσκεται υπό την επιρροή μιας τεράστιας οφθαλμαπάτης». Η Παρακμή της Δύσης, η μνημειώδης όσο και φιλόδοξη ποιητική θεωρία του Σπέγκλερ για την δυτική κατάπτωση –που ήδη βρισκόταν σε εξέλιξη, σύμφωνα με τον ίδιον, όταν ξεκίνησε να γράφει το έργο του– βρήκε έκτοτε τους οπαδούς, τους επικριτές και τους μιμητές της. Πρόσφατα, μάλιστα, περνάει μια φάση αναζωογόνησης. 

Η αίσθηση της παρακμής πλανιέται στον αέρα, αναμειγνύεται με τους καπνούς από τα καιόμενα δάση της Ελλάδας, και τα σοκαριστικά πλάνα που έρχονται από το Αφγανιστάν [το κείμενο γράφτηκε και πρωτοδημοσιεύθηκε κατά τα τέλη του Αυγούστου 2021 σ.τ.μ.]. Πολλά από αυτά που έγραψε ο Σπέγκλερ για την πτώση της Δύσης –για  την οποία υποστήριζε ότι θα αποκαλυφθεί σε όλες τις διαστάσεις της στον 21ο αιώνα– έχουν αποδειχθεί προφητικά, δίχως μάλιστα να είναι σε θέση να υπολογίσει την έλευση της κλιματικής αλλαγής ή των Ταλιμπάν. Θα πρέπει κανείς να διαποτίζεται από μια ισχυρή θέληση (του είδους που ο ίδιος ο Όσβαλντ θαύμαζε), για να υποστηρίξει ότι η θεωρία περί παρακμής της Δύσης του Σπέγκλερ δεν έχει τίποτα να μας πει, σε μια εποχή όπου τα έθνη διχάζονται, το Ρεύμα του Κόλπου αποδυναμώνεται, και οι εφοδιαστικές αλυσίδες οδηγούνται σε ασφυξία.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Η Γενοκτονία δεν αρχειοθετείται…

13 Ιανουαρίου, 2022 Σχολιάστε

Γενοκτονία Ποντιακού Ελληνισμού

Της Τζούλιας Λιακοπούλου

Η αναγγελία της ανέγερσης του Μεγάρου Παγκόσμιου Ποντιακού Ελληνισμού Σουρμένων, στον Δήμο Ελληνικού – Αργυρούπολης, με δαπάνη του Σπύρου Λάτση, είναι εστία διαφύλαξης των πλούσιων παραδόσεών και της συλλογικής μας μνήμης!

Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας παραβρέθηκε στην επίσημη παρουσίαση του σχεδίου ανέγερσης του Μεγάρου Παγκόσμιου Ποντιακού Ελληνισμού Σουρμένων, στον χώρο του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού. Στόχος, είπε η Κατερίνα Σακελλαροπούλου, είναι η διατήρηση της ιστορικής μνήμης αλλά και της συμβολής των Ελλήνων Ποντίων στην ανάπτυξη του νέου Ελληνικού κράτους: «Εστία διαφύλαξης των παραδόσεων και της συλλογικής μνήμης, η ανέγερση του Μεγάρου Παγκόσμιου Ποντιακού Ελληνισμού Σουρμένων. Η τραγική κατάληξή της Γενοκτονίας, με τους διωγμούς, τις σφαγές, τις προσπάθειες βίαιου εξισλαμισμού και την ανείπωτη βαρβαρότητα, ξερίζωσε τον Ποντιακό Ελληνισμό από τις πατρογονικές εστίες και τους έφερε στον δρόμο της προσφυγιάς! Αυτό  είναι ανεπούλωτο τραύμα!»

«Ο Βυζαντινός Ελληνισμός, ακοίμητος φρουρός του Παγκοσμίου Πολιτισμού, με τον έναν οφθαλμόν, την Κωνσταντινούπολιν, έβλεπε τη Δύσιν, και με τον άλλον οφθαλμόν, την Τραπεζούντα, έβλεπεν όλη την Ανατολήν».

Η  ιστορία  δεν  κάνει  άλματα.  Είναι  μία  συνεχής  πορεία,  μια  εξέλιξη  του  ανθρώπινου  δράματος  μέσα  στο  χώρο  και  το  χρόνο.  Ως  εκ  τούτου,  δεν  έχουμε  το  δικαίωμα  να  διαγράφουμε  –  βάσει  των  δικών  μας  ιδεολογιών  ή  προκαταλήψεων  –  καμία  ιστορική  περίοδο.  Εκεί,  ακριβώς,  ανθεί  η  προπαγάνδα…

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Οι ιέρακες της Ουάσιγκτον επιχειρούν αντεπίθεση

13 Ιανουαρίου, 2022 Σχολιάστε

Του Κώστα Ράπτη από το Capital

Ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι δεν έχει λόγους να είναι δυσαρεστημένος. “Η πρώτη διεθνής συνδιάλεξη της χρονιάς αποδεικνύει την ειδική φύση των σχέσεών μας” ανέγραψε στο Twitter μετά την τηλεφωνική συνομιλία του με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν στις 2 Ιανουαρίου. Πρόσθεσε δε ότι συζητήθηκε η κοινή δράση της Ουάσιγκτον, του Κιέβου και των εταίρων τους για “τη διατήρηση της ειρήνης, την αποτροπή περαιτέρω κλιμάκωσης, την προώθηση των μεταρρυθμίσεων και την απο-ολιγαρχικοποίηση”. Το τελευταίο προφανώς αναφέρεται στον έλεγχο του μεγαλύτερου τμήματος του ΑΕΠ της Ουκρανίας από έναν ελάχιστο αριθμό επιχειρηματιών, μεταξύ των οποίων ο Ρινάτ Αχμέτοφ, τον οποίο ο Ζελένσκι κατήγγειλε ότι απεργαζόταν τον Δεκέμβριο φιλορωσικό πραξικόπημα – αλλά και ο Ουκρανο-Ισραηλινο-Κυπριακής υπηκοότητας μεγιστάνας Ίχορ Κολομόισκι, που στήριξε τον ίδιο για να ανέλθει στην προεδρία.

Ωστόσο, σύμφωνα με όσα ανακοίνωσε η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Τζιν Πσάκι, το μήνυμα του Μπάιντεν προς τον Ζελένσκι ήταν αρκούντως σύνθετο. Συγκεκριμένα, ο Αμερικανός πρόεδρος φέρεται να τόνισε στον συνομιλητή του ότι ΗΠΑ και δυτικοί σύμμαχοί τους θα απαντήσουν “αποφασιστικά” σε περίπτωση που η Ρωσία εισβάλει “περαιτέρω” στην Ουκρανία, υπογράμμισε την δέσμευση της Ουάσιγκτον στην αρχή “τίποτε για εσάς χωρίς εσάς”, ενώ εξέφρασε την υποστήριξή του στα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης για την αποκλιμάκωση των εντάσεων στο Ντονμπάς και στην ενεργητική διπλωματία για την εφαρμογή των Συμφωνιών του Μινσκ, στο πλαίσιο του Σύνθεσης Νορμανδίας (Ρωσία – Ουκρανία – Γαλλία – Γερμανία).

Με άλλα λόγια, το κύριο αντικείμενο της συνομιλίας ήταν η επιθυμία του ενοίκου του Λευκού Οίκου να αποσείσει την εντύπωση ότι θα “αδειάσει” το Κίεβο κατά την διαπραγμάτευση που ανοίγει με τη Μόσχα, με διαδοχικούς σταθμούς μέσα στον μήνα αυτό τον αμερικανορωσικό Στρατηγικό Διάλογο, τη συνεδρίαση του Συμβουλίου ΝΑΤΟ-Ρωσίας και τις διαβουλεύσεις στο πλαίσιο του ΟΑΣΕ. Παράλληλα, όμως, υποδεικνύει ως οδό αποκλιμάκωσης δια της διπλωματίας την υλοποίηση της σχεδόν ξεχασμένης τελευταία Συμφωνίας του Μινσκ, η οποία επιβάλλει και στο Κίεβο (ανεκπλήρωτες έως τώρα) υποχρεώσεις, οι οποίες στο παρόν πολιτικό κλίμα της Ουκρανίας θεωρούνται απαράδεκτες υποχωρήσεις, ήτοι την αναθεώρηση του Συντάγματος και την χορήγηση αμνησίας, ώστε οι αποσχισθείσες περιοχές του Ντονμπάς να επανέλθουν στην ουκρανική κυριαρχία υπό καθεστώς αυτονομίας.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Άλλαξε ο χρόνος, άλλαξε ο κόσμος εμείς εκεί, ΔΔΟ κι άγιος ο θεός

12 Ιανουαρίου, 2022 Σχολιάστε

Του Άριστου Μιχαηλίδη από τον Φιλελεύθερο

Ήταν στο Omega ο Γιώργος Κολοκασίδης, την περασμένη βδομάδα, σε μια από τις παρουσιάσεις της υποψηφιότητας του για τις προεδρικές εκλογές και είπε ότι θεωρεί την ΔΔΟ διχοτομική διευθέτηση. Εξήγησε ότι δεν απορρίπτει την ομοσπονδία ως μορφή πολιτεύματος, αλλά απορρίπτει τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία με όλα τα στοιχεία που της φόρτωσαν και την κατέστησαν ανεφάρμοστη και διαιρετική. Βγήκε μια τηλεθεάτρια να υποβάλει ερώτηση και ζήτησε επιτακτικά από τον κ. Κολοκασίδη να της πει ποια λύση προτείνει κι επιθετικά του υπέβαλε: Να μην της πει ποια λύση ονειρεύεται αλλά ποια λύση θέλει που να είναι εφικτή, όπως είναι η ΔΔΟ –εξήγησε- που την προηγούμενη μέρα στην ίδια εκπομπή την υποστήριξε ο άλλος υποψήφιος, ο Μάριος Ηλιάδης, έλεγε η κυρία. Προσωπικά, δεν θα ήθελα να αναλάβει Πρόεδρος ένας πολιτικός που δεν έχει όνειρα για το μέλλον του τόπου, άλλο αυτό, όμως. Σύντομα θα μιλήσουμε και γι΄ αυτό στο πρότυπο που χάραξε ο Τσε Γκεβάρα με την πιο γνωστή του φράση: «Είμαστε ρεαλιστές, επιδιώκουμε το αδύνατο».

Είναι περίεργο, όμως, που μετά από τόσα χρόνια περιμένουμε μάταια να μας εξηγήσει κάποιος πώς και γιατί είναι εφικτή η ΔΔΟ και γιατί οτιδήποτε άλλο είναι ανέφικτο ή και προϊόν ονείρου. Και δεν εννοώ την τηλεθεάτρια που ρωτούσε, ίσως με υπερβάλλοντα ζήλο και σίγουρα εκφράζοντας και πολλούς άλλους «οπαδούς», εννοώ τους δεκάδες πολιτικούς μας και άλλους του δημόσιου βίου, οι οποίοι πέτυχαν να ωραιοποιήσουν τόσο πολύ την προοπτική της ΔΔΟ, που τώρα είναι δεσμευμένοι σαν δεμένοι σε κοτρόνα που πάει για βύθιση. Αλλά θεωρούν τόσο παράδοξο να υποστηρίζει κάποιος οτιδήποτε άλλο εκτός από την «εφικτή ΔΔΟ». Το λένε όλοι με τόση σιγουριά! Πού τη βρήκαν, όμως, τη σιγουριά; Να πουν και στους υπόλοιπους να ενθουσιαστούμε κι εμείς, μην κρατάνε τον ενθουσιασμό για τον εαυτό τους.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Οι δυσοίωνες προοπτικές των ελληνοτουρκικών σχέσεων, ενώ η Άγκυρα «σκαλίζει» και πάλι τη Λωζάννη

12 Ιανουαρίου, 2022 Σχολιάστε

Του Νίκου Μελέτη από το liberal.gr

Η περίοδος «μη κρίσης» που χαρακτήρισε τους τελευταίους μήνες του 2021 στα ελληνοτουρκικά, κάθε άλλο πρέπει να οδηγεί σε εφησυχασμό και επανάπαυση, καθώς η Τουρκία εισέρχεται σε προεκλογική χρονιά εν μέσω βαθιάς κρίσης, επιμένει σε μια ηγεμονική αντίληψη έναντι των γειτόνων και διευρύνει το πλαίσιο των διεκδικήσεων έναντι της Ελλάδας, το οποίο καθίσταται πλέον εθνική πολιτική της Τουρκίας.

Η ρευστότητα στο διεθνές σκηνικό, η αντιπαλότητα των Μεγάλων Δυνάμεων που εκδηλώνεται και στην περιοχή μας, η απουσία ισχυρής Παγκόσμιας Τάξης δίνει την ευκαιρία σε παράγοντες όπως η Τουρκία του Ταγιπ Ερντογάν να διεκδικούν ολο και περισσότερο «χώρο» και ανατροπή του status quo, με τρόπο που λειτουργεί αποσταθεροποιητικά και δημιουργεί κινδύνους για την ειρήνη.

Ο Ταγίπ Ερντογάν μετά από μια εικοσαετή θητεία στο τιμόνι της χώρας του, ενώ ετοιμάζεται να δρέψει τους καρπούς μιας αμφιλεγόμενης αλλά σαρωτικής πορείας, προβάλλοντας το όραμα της πανίσχυρης Τουρκίας περιφερειακής και «παγκόσμιας» δύναμης, βλέπει για πρώτη φορά να απειλείται ευθέως όχι από τις «ξένες δυνάμεις» ή «αόρατους εχθρούς» αλλά από τους ίδιους τους ψηφοφόρους που σε πολλαπλές εκλογές του έδιναν πλειοψηφίες άνω του 50%.

Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι παρά τα «κόλπα» με την λίρα, δεν βγαίνουν πια «λαγοί από το καπέλο» και τα κόμματα της αντιπολίτευσης πλέον συγκεντρώνουν μεγαλύτερα ποσοστά από ότι το ΑΚΡ και ο σύμμαχος του Μπαχτσελί, καθώς η λαϊκή δυσαρέσκεια δεν κάμπτεται με τις υπεραισιόδοξες προβλέψεις και τις διαβεβαιώσεις ότι θα «πατάξει» τον πληθωρισμό και «όλα θα είναι καλά» την επόμενη χρονιά. Ο κ. Ερντογάν δεν είναι φυσικά παίκτης που σηκώνει εύκολα λευκή σημαία, ούτε και τώρα θα το πράξει αυτό. Θα δώσει την μάχη με κάθε μέσο που έχει και αυτά είναι πολλά στα χέρια ενός καθεστώτος, που δεν ενδιαφέρεται και ιδιαίτερα για τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δημοκρατικών αρχών.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα
Αρέσει σε %d bloggers: