Το τέλος της Αριστεράς όπως την ξέραμε

Αύγουστος 17, 2019 Σχολιάστε

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη*

«Σαν θα’ρθει η ώρα της πορείας

Πολλοί δεν ξέρουν

Πως επικεφαλής βαδίζει ο εχθρός τους…»[Από το Γερμανικό Εγχειρίδιο Πολέμου του Μπέρτολτ Μπρεχτ]

Όπως όλα δείχνουν, η υπαρκτή πλέον Δύση είναι ένα μόρφωμα εχθρικό προς την παραδοσιακή ευρωπαϊκή κουλτούρα, τις ελληνο-ρωμαϊκές αξίες και τα μεγάλα απελευθερωτικά και δημοκρατικά κινήματα που γέννησαν αυτό που συνηθίσαμε να λέμε «δυτικό πολιτισμό» (αν και υπάρχουν πολλές ενστάσεις εδώ).Σήμερα, δεν βρίσκονται πλέον σε αντίθεση, όπως τους προηγούμενους αιώνες, από την μια, οι υποστηρικτές της (δεξιάς) τάξης της θεσμοποιημένης ανισότητας και, από την άλλη, οι (αριστεροί) κληρονόμοι του Διαφωτισμού. Η τωρινή πραγματικότητα βρίσκει, από την μια πλευρά, εκείνους που, σύμφωνα με την «φιλελεύθερη» παράδοση των Άνταμ Σμιθ, Μίλτον Φρήντμαν και Φρήντριχ Χάγιεκ, ταυτίζουν την ελευθερία με την συνεχή επέκταση της αγοράς και, απ’ την άλλη, είναι αυτοί που πιστεύουν ότι το ζητούμενο είναι η αόριστη επέκταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αυτό έχει διατυπωθεί με μεγάλη σαφήνεια από τον Γάλλο φιλόσοφο Ζαν-Κλωντ Μισεά (Jean-Claude Michéa), ο οποίος μέσα από το έργο του εξηγεί και τεκμηριώνει το Τέλος της εικόνας της Αριστεράς που γνωρίσαμε μέχρι τις τελευταίες δεκαετίες του 20ού αιώνα. Αγνοημένος από το κατεστημένο των μίντια και την ενσωματωμένη «προοδευτική» διανόηση για χρόνια, ο Γάλλος φιλόσοφος φαίνεται να δικαιώνεται από τις τελευταίες εξελίξεις στην χώρα του αλλά και στην υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση της οικονομικής κρίσης, των Κίτρινων Γιλέκων και του Brexit.

Ο Ζαν-Κλωντ Μισεά στα βιβλία του έχει προαναγγείλει έναν «αριστερό προβληματισμό» κατά …της Αριστεράς. Καταγγέλλει τους «βαρώνους» των μίντια και των πανεπιστημίων για αστυνόμευση της σκέψης με υπεραπλουστεύσεις και «διανοητικά» χονδροειδέστατες παραποιήσεις. Προσάπτει στην αριστερή διανόηση την άκριτη υιοθέτηση της θεμελιώδους ασαφούς και αμφίσημης ιδέας της «προόδου».

Διαβάστε περισσότερα…
Advertisements
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Το υποτελικό κράτος

Αύγουστος 16, 2019 Σχολιάστε

Φυσικά βαδίζουμε προς την απόλυτη χρεοκοπία, εάν δεν βρούμε λύσεις για το υπέρογκο δημόσιο χρέος μας που αυξάνεται συνεχώς, παρά τα πρωτογενή πλεονάσματα και το ξεπούλημα όσων έχουμε και δεν έχουμε ή για το τεράστιο κόκκινο ιδιωτικό χρέος που έχει υπερβεί τα 330 δις € από αμελητέο το 2010. Φυσικά πρέπει να βιαστούμε για να το επιτύχουμε, αφού επιδεινώνονται οι παγκόσμιες οικονομικές συνθήκες με αφετηρία τη Γερμανία και δεν πρέπει να βρουν ξανά εντελώς ανοχύρωτη την πατρίδα μας. Με μία οικονομία που συνεχίζει να καταρρέει, με κριτήριο την εκτόξευση του εμπορικού μας ελλείμματος στο -16,5% το πεντάμηνο του 2019 που σημαίνει ακόμη μεγαλύτερη πτώση της ανταγωνιστικότητας μας.

Ομιλία

Αυτό που περιμέναμε από το πρώτο ουσιαστικά νομοσχέδιο της κυβέρνησης, από το «Επιτελικό Κράτος – Οργάνωση, λειτουργία και διαφάνεια της Κυβέρνησης, των Κυβερνητικών Οργάνων και της Κεντρικής Δημόσιας Διοίκησης», θα ήταν να συμφωνεί τουλάχιστον με τον πομπώδη τίτλο του.Περιμέναμε να αναφέρεται σε ένα μικρό και ευέλικτο Κράτος Δικαίου, με πλήρη διαχωρισμό της νομοθετικής, της εκτελεστικής και της δικαστικής Εξουσίας, με λιγότερη συγκέντρωση εξουσιών στον πρωθυπουργό, με χαμηλότερο κόστος λειτουργίας, με περισσότερη Δημοκρατία και με λιγότερα προνόμια για τους υπουργούς.Αυτό που διαπιστώσαμε όμως είναι το ακριβώς αντίθετο. Ένα μεγαλύτερο και δυσκίνητο κράτος με μία οργάνωση που θυμίζει καγκελαρία άλλων εποχών, μία μειωμένη τήρηση των βασικών κανόνων ενός Κράτους Δικαίου και μία υπερβολική συγκέντρωση των εξουσιών στον πρωθυπουργό που αποφασίζει ακόμη και αν οι υπουργοί του ή ο ίδιος θα καταθέτουν στα Δικαστήρια.Με μία μεγάλη σύγχυση σε επίπεδο αρμοδιοτήτων, με ένα πολύ υψηλότερο κόστος λειτουργίας, με λιγότερη δημοκρατία, με απίστευτα προνόμια για τους υπουργούς, με τη διευκόλυνση του διορισμού «των δικών μας παιδιών» ακόμη και σε κρατικές επιχειρήσεις, καθώς επίσης πολλά άλλα στα οποία έχουν αναφερθεί οι συνάδελφοι της Ελληνικής Λύσης.Αντί λοιπόν να δούμε ένα μικρότερο Κράτος Δικαίου, είδαμε ένα υπερμεγέθες «Κράτος εν Κράτει» που θα τοποθετηθεί επάνω στην υφιστάμενη δομή του δημοσίου, κοστίζοντας πολύ περισσότερα στους Έλληνες φορολογουμένους.Το μεγάλο και δυσκίνητο κράτος, με υψηλότερο κόστος λειτουργίας, έγινε αντιληπτό ακόμη και από τη Fitch, κρίνοντας από το ότι την Παρασκευή δεν προέβη στη βελτίωση της αξιολόγησης της ελληνικής οικονομίας, όπως έλπιζε η ΝΔ αλλά και όλοι εμείς που φυσικά θέλουμε να πετύχει η κυβέρνηση στο έργο της.Εκτός αυτού μείωσε τις προβλέψεις για ανάπτυξη το 2019 στο 1,9% από 2,3% προηγουμένως, εξαιτίας του αδύναμου πρώτου τριμήνου, της κάμψης των εξαγωγών και της αδύναμης ιδιωτικής κατανάλωσης. Περιμένει δε ανάπτυξη 2,2% για το 2020 και 2,1% για το 2021, όταν η κυβέρνηση έχει θέση στόχο και ελπίζουμε να τον επιτύχει, αφού είναι ασφαλώς εφικτός, το 4%.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Η κατάρα και η μάστιγα της Ασίας- Η προσωπική μαρτυρία ενός διπλωμάτη

Αύγουστος 15, 2019 Σχολιάστε

Επιστημονες όπως ο Σπύρος Βρυώνης, έχουν εξετάσει την ιστορία και αποδεικνύουν ότι οι Τούρκοι ως πολιτικοί, ως λαός και ως κράτος διακατέχονται από το «σύνδρομο της λεηλασίας του πλούτου του άλλου», κάτι που παρατηρούμε ότι διατηρείται μέχρι τις μέρες μας.
Ο Τζορτζ Χόρτον, Αμερικανός διπλωμάτης που βίωσε τα γεγονότα της Γενοκτονίας του ελληνισμού της Μικράς Ασίας και την πυρπόληση της Σμύρνης από τους Τούρκους, έγραψε το βιβλίο The Blight of Asia, που οι Έλληνες μεταφραστές το απέδωσαν άλλοι ως κατάρα, άλλοι ως μάστιγα και άλλοι ως πληγή της Μικράς Ασίας. Πρόκειται για την προσωπική μαρτυρία ενός διπλωμάτη ο οποίος αποφάσισε να εξιστορήσει τα τραγικά γεγονότα της συστηματικής εξόντωσης χριστιανικών πληθυσμών από μουσουλμάνους, και την ενοχή ορισμένων Μεγάλων Δυνάμεων μαζί με την πραγματική ιστορία της πυρπόλησης της Σμύρνης.Όμως ο Χόρτον στο βιβλίο του περιορίζεται σε ένα μικρό χρονικό διάστημα, για να καταδείξει και να αποδείξει το γιατί οι Τούρκοι αποτελούν την κατάρα της Ασίας.Εκείνος που εξετάζει επιστημονικά το θέμα είναι ο Σπύρος Βρυώνης, ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες του 20ού αιώνα, για το θάνατο του οποίου ελάχιστα είπαν και έγραψαν κυβέρνηση, πολιτικοί και ΜΜΕ, με δύο πονήματά του, το Η παρακμή του μεσαιωνικού ελληνισμού στη Μικρά Ασία και η διαδικασία εξισλαμισμού (11ος-15ος αιώνας) (μτφρ. Κάτια Γαλαταριώτου, εκδ. ΜΙΕΤ, Αθήνα, 1996), και το Ο μηχανισμός της καταστροφής. Το τουρκικό πογκρόμ της 6ης-7ης Σεπτεμβρίου 1955 και ο αφανισμός της ελληνικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης (μτφρ. Λευτέρης Γιαννουδάκης, εκδ. Βιβλιοπωλείον της Εστίας, Αθήνα, 2007).Στα πονήματα αυτά ο Σπύρος Βρυώνης αποδεικνύει επιστημονικά ότι οι Τούρκοι ως πολιτικοί, ως λαός και ως κράτος διακατέχονται από το «σύνδρομο της λεηλασίας του πλούτου του άλλου», κάτι που παρατηρούμε ότι διατηρείται μέχρι τις μέρες μας.Για να γίνει πιο σαφής η εικόνα αλλά και η σημασία του φαινομένου, πρέπει να σημειώσουμε ότι από τότε που βρέθηκαν οι Έλληνες στη Μικρά Ασία, τη Θράκη και τον Πόντο, αυτό που επιδίωξαν δεν ήταν η καταστροφή του άλλου και η λεηλασία του πλούτου του, αλλά η συνεννόηση, η ειρηνική συμβίωση και συνύπαρξη, η συνεννόηση μεταξύ των Ελλήνων αποίκων και των αυτόχθονων λαών της Ανατολίας.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

ΜΕΜΝΗΣΟ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ

Αύγουστος 15, 2019 1 Σχολιο

Δημοψήφισμα τώρα για να ακυρώσουμε τη Συνθήκη των Πρεσπών

Εικόνα: Απόστολος Κρητικόπουλος

Από τον
δρα Απόστολο Κρητικόπουλο*

Ετος 2023: Η νέα κυβέρνηση Τσίπρα δηλώνει ότι δεν μπορεί να αλλάξει τη συμφωνία της Λευκωσίας που συνυπέγραψε η Ν.Δ. του κ. Μητσοτάκη και παραχωρεί καθεστώς συγκυριαρχίας των Τούρκων στην Κύπρο μας, αλλά ο Τσίπρας δηλώνει ότι θα προσπαθήσει να βελτιώσει αυτή την κατάπτυστη συμφωνία. Ετος 2027: Η επόμενη κυβέρνηση ΚΙΝ.ΑΛ. δηλώνει ότι δεν είναι δυνατόν να αλλάξει τη συμφωνία της Σμύρνης, στην οποία ο Τσίπρας συμφώνησε για συνεκμετάλλευση των υδρογονανθράκων στο Αιγαίο, με τουρκικά πλοία να μπορούν να συλλέγουν αέριο λίγα μίλια έξω από την Αττική, αλλά η πρωθυπουργός κυρία Γεννηματά δήλωσε ότι θα κάνει ό,τι μπορεί για να αμβλύνει τις συνέπειες της κατάπτυστης συμφωνίας. Ετος 2031: Η νέα κυβέρνηση της Ν.Δ. δηλώνει ότι δεν είναι εφικτό να αλλαχθεί η συνθήκη της Κομοτηνής, στην οποία η Γεννηματά συμφώνησε για καθεστώς αυτονομίας των «Τούρκων» της Θράκης, αλλά θα προσπαθήσει ο επικεφαλής της Ν.Δ. κ. Μπακογιάννης να κάνει ό,τι μπορεί για να εφαρμοστεί η κατάπτυστη αυτή συνθήκη προς όφελος της εναπομένουσας Ελλάδας». Σας θυμίζουν τίποτα τα φριχτά αυτά για το έθνος μας υποθετικά σενάρια πολιτικής φαντασίας που ανέφερα παραπάνω; Είναι η πιθανή συνέχεια του ενδοτισμού που χάραξε η Νέα Δημοκρατία και μας υπενθυμίζει τώρα από το Κοινοβούλιο, με την άνεση του απόλυτου αυτοδύναμου νικητή των εκλογών, ότι «εμείς ήμασταν ειλικρινείς, δεν θα αλλάξουμε τη Συνθήκη των Πρεσπών».

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Τίτλοι τέλους για την Κυπριακή Δημοκρατία από τον ίδιο της τον Πρόεδρο;

Αύγουστος 14, 2019 Σχολιάστε

Του Μιχάλη Ιγνατίου

Παρά τις δημόσιες δηλώσεις και τις ανακοινώσεις, για τη συνάντηση του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας με τον κατοχικό ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί, δεν μπορούμε να πούμε πολλά πράγματα -τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές- διότι όταν μιλούν δύο άνθρωποι, έστω και στην παρουσία της κ. Ελίζαμπεθ Σπέχαρ, η πληροφόρηση είναι ελεγχόμενη, τουλάχιστον τις πρώτες μέρες και συνήθως προηγείται πάντα η παραπληροφόρηση. 

Αρκετοί δεν έχουν αμφιβολία ότι ο κ. Αναστασιάδης θα δεχθεί τον άτυπο «οδικό χάρτη», που έχει καθοριστεί και λένε ότι δυστυχώς θα πάει στην τριμερή της Νέας Υόρκης, θα ακολουθήσει η πενταμερής και μετά θα τον οδηγήσουν σε κάποια ελβετική πόλη για να του επιβάλουν την απαράδεκτη λύση που προαποφασίστηκε. Το ίδιο έργο το έχουμε ξαναδεί. Και τότε οι αντιστάσεις του αποδείχθηκαν μηδενικές… Τώρα; 

Πάντως αυτή η συνάντηση μπορεί να αποδειχθεί η αρχή του τέλους της Κύπρου, όπως την γνωρίζουμε σήμερα. Θα πάψει να είναι ένα κράτος και θα καταστεί έρμαιο της κατοχικής δύναμης. 

Δεν μπορούμε παρά να τονίσουμε ξανά το λάθος που διέπραξε ο κ. Αναστασιάδης.

  • Να οδηγηθεί υπό εκβιασμό στη συνάντηση με τον Ακιντζί, και ενώ η Τουρκία συνεχίζει την «τρίτη εισβολή», όπως πολύ ορθά χαρακτήρισε ο Κύπριος Πρόεδρος τις προκλήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα της Κύπρου. Τι άραγε του είπε ο Λεμεσιανός «φίλος» του για τις τουρκικές παράνομες έρευνες; Ότι δεν είναι παράνομες; 
  • Και θα συνεχιστούν; Και επίσης να επιλέξει να πάει σε μία συνάντηση με τον κατοχικό ηγέτη, που αντιπροσωπεύει μόνο τον εαυτό του. Κατάλαβε ο κ. Αναστασιάδης να αντιπροσωπεύει την ισλαμική κυβέρνηση της Τουρκίας; 

Ωραία… Ας υποθέσουμε ότι «τα βρίσκει» τον Σεπτέμβρη με τον αγαπητό του φίλο Μουσταφά, που στο Κραν Μοντανά τον «σούταρε» με τον χειρότερο τρόπο με στόχο τον εξευτελισμό του Προέδρου. Δεν πρέπει να συμφωνήσει και η Άγκυρα; Ξαναρωτώ: Πόσο βέβαιος είναι ο κ. Αναστασιάδης ότι ο κατοχικός ηγέτης εκφράζει τους ισλαμιστές του Ταγίπ Ερντογάν; 

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Κυπριακή τραγωδία: Τα 45 χρόνια κοινοβουλευτικών ψεμάτων και το πρόβλημα του Ελληνικού έθνους

Αύγουστος 14, 2019 Σχολιάστε

Τα εγχώρια κοινοβουλευτικά κόμματα δεν γνωρίζουν την πρόσφατη ελληνική ιστορία. Στην θέση των γεγονότων τοποθετούν ιδεολογίες και ιδεοληψίες. Αυτό είναι φυσιολογικό και η πλήρης ευθύνη μάλλον δεν τους ανήκει. Παράδοξο είναι το ότι τα κόμματα αγνοούν την αριθμητική της 4ηςΔημοτικού. Ή, τουλάχιστον, έτσι καμώνονται. Η σημερινή, θλιβερή επέτειος της δεύτερης επίθεσης στην Κύπρο επιβάλλει έναν σύντομο απολογισμό. Και ο απολογισμός αυτός εξετάζει αν η συγκεκριμένη δημοκρατία ταυτίζεται με την λήθη ή την αλήθεια. Ταυτόχρονα, περιλαμβάνει  ιδιαίτερη μνεία στον Καραμανλή, όχι μόνο για τις δικές του ευθύνες ως προς την Κύπρο, αλλά για τον εντελώς ιδιαίτερο ρόλο που διαδραμάτισε στον κοινοβουλευτισμό και στην εθνική ταυτότητα των Ελλήνων. Τα δυο θέματα σχετίζονται απόλυτα.

Το Κυπριακό, η δικτατορία και η δημοκρατία

Δεν είναι ούτε μήνας από την τελευταία φορά που ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ αλληλοκατηγορήθηκαν για την συμπάθεια στελεχών τους προς την απριλιανή δικτατορία. Συμφώνησαν όμως μεταξύ τους ότι για την τραγωδία της Κύπρου ευθύνεται «η δικτατορία των συνταγματαρχών». Οι στρατιωτικοί υπεύθυνοι δεν κατονομάστηκαν, όμως, ποιος αμφιβάλλει ότι εννοούνται οι απριλιανοί; Άρα ο κοινοβουλευτισμός υποκρίνεται ότι αγνοεί ακόμα και το πότε κυβερνούσε ποιος. Υποκρίνεται ακόμα πως δεν κατάλαβε ότι η εισβολή στην Κύπρο οργανώθηκε από αυτούς που προκάλεσαν την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Και η εξέγερση αυτή του 1973 εκτός από την Κύπρο, οδήγησε και στην ματαίωση των εκλογών που είχαν προκηρυχθεί για τον Φεβρουάριο του 1974 και στην ανατροπή του προσωρινού πρωθυπουργού Μαρκεζίνη και του προέδρου Παπαδόπουλου από την κυβέρνηση Ανδρουτσόπουλου και τον «αόρατο δικτάτορα» Ιωαννίδη. Αυτή η ιδιόρρυθμη κατάσταση έφερε την ουσιαστική ακυβερνησία, ιδιαίτερα χρήσιμη για την προαποφασισμένη εισβολή στην Κύπρο. Αν ψάξει κανείς, εύκολα θα βρει τα πιο χοντρά ψέματα να εκστομίζονται χωρίς ντροπή μέσα στην ελληνική Βουλή. Όπως βουλευτών της Ν.Δ. που μέχρι σήμερα βγάζουν την δημοκρατία από το κάδρο των ευθυνών, ισχυριζόμενοι ότι ο Αττίλας ΙΙ έγινε επί δικτατορίας. Αυτό λέγεται άρνηση πραγματικότητας και αγνωσία αριθμητικής.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Το «Συνδικάτο» του Μισελληνισμού

Αύγουστος 14, 2019 Σχολιάστε

Γράφει ο Θανάσης Κ.

Ακούω τελευταία (και παλαιότερα, βέβαια) το γνωστό «επιχείρημα» ότι οι Έλληνες απελευθερώθηκαν το… 1827, χάρις στην παρέμβαση των τριών συμμαχικών στόλων (Βρετανίας, Γαλλίας, Ρωσίας) στο Ναυαρίνο!

Άρα, δεν «κερδίσαμε» την Ανεξαρτησία μας. Μας τη «χάρισαν»

Μήπως τους τη… «χρωστάμε», κι όλα;

Πρώτη παρατήρησηΚάθε μεγάλη Επανάσταση βοηθήθηκε με κάποιο τρόπο από το εξωτερικό. Όχι μόνο στην Ελλάδα. Παντού

Στην Αμερικανική Επανάσταση (1775-81) καθοριστική ήταν η παρέμβαση του Γαλλικού Ναυτικού και του ίδιου του Γάλλου ευγενούς Λαφαγιέτ, ο οποίος άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο πολεμούσαν ως τότε οι «Πατριώτες» του Τζόρτζ Ουάσιγκτον.

Στην κορύφωση του Πολέμου (μετά το 1780), μάλιστα, το Γαλλικό Ναυτικό υπό τον Ναύαρχο Κόμη Γκράς, κατάφερε να νικήσει (και να αποκλείσει) παρέμβαση του Βρετανικού Ναυτικού. Ήταν μια από τις ελάχιστες φορές που το Γαλλικό Ναυτικό νίκησε τη θαλασσοκράτειρα Βρετανία!

Την ίδια εποχή, στο Πόλεμο κατά των Βρετανών – και υπέρ των Αμερικανών Επαναστατών – είχε μπει και η Ισπανία με την Αρμάδα της υπό τον Ναύαρχο Λουί ντε Κορντομπά (σε ξεχωριστές – αλλά και σε κοινές – ναυτικές επιχειρήσεις με το γαλλικό στόλο του Ατλαντικού, κατά του βρετανικού ναυτικού).

Στην τελική και πιο αποφασιστική μάχη του Yorktown (Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 1781) ο Βρετανός αρχιστράτηγος Κορνουάλις, έχασε, γιατί οι ενισχύσεις που περίμενε δεν έφτασαν ποτέ – τους παρεμπόδισε το Γαλλικό Ναυτικό. Αντίθετα αποβιβάστηκαν τότε μερικές χιλιάδες Γαλλικού τακτικού στρατού (με πυροβόλα), που ενώθηκαν με τους Αμερικανούς και έγειραν την πλάστιγγα της μάχης υπέρ τους.

Όταν συνθηκολόγησε μετά την ήττα στο Yorktown, o Κορνουάλις παραδόθηκε σε δύο στρατούς περίπου ισοδύναμους: τον Αμερικανικό υπό τον Ουάσιγκτον και το Γαλλικό εκστρατευτικό σώμα υπό τον Κόμη Ροσσαμπώ.

Στη διεξαγωγή της τελικής φάσης των επιχειρήσεων, η συμμετοχή των Γάλλων ήταν καθοριστική (ο Ουάσιγκτον ήθελε να επιτεθεί στη Νέα Υόρκη, δεν ήθελε καν να δώσει την τελική μάχη στο Yorktown, οι Γάλλοι επέμεναν).

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Η μορφή του αγώνα εναντίον της Συμφωνίας των Πρεσπών

Αύγουστος 13, 2019 Σχολιάστε

Γράφει ο Ιωάννης Αμπατζόγλου*

Ήδη από τις 7 Ιουλίου 2019 η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί παρελθόν. Επομένως αυτοί που υπέγραψαν τη Συμφωνία των Πρεσπών έχουν απομακρυνθεί από τις κυβερνητικές θέσεις και πλέον το τιμόνι της χώρας έχει αναλάβει η Νέα Δημοκρατία με πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Η νέα κυβέρνηση έχει κάνει σαφές ότι πρόθεσή της είναι να σεβαστεί αυτή τη συμφωνία. Με αυτό τον τρόπο όμως παγιώνεται η προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών και έτσι το έγκλημα νομιμοποιείται. Αυτή την παγίωση και νομιμοποίηση της μεγαλύτερης εθνικής μειοδοσίας στην ιστορία του ελληνικού κράτους δεν πρόκειται να τη δεχτούμε. Όσοι, από την αρχή του αγώνα δηλώσαμε ότι Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΑΝΩ ΟΛΩΝ, θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για την ακύρωση αυτής της προδοσίας.

Κύρια μορφή διαμαρτυρίας μέχρι τώρα ήταν τα συλλαλητήρια. Υπήρξαν και άλλου τύπου εκδηλώσεις όπως ομιλίες, ενημερώσεις με διανομή φυλλαδίων προς τους πολίτες κλπ. Κυρίως όμως μέσω των συλλαλητηρίων ο λαός προσπάθησε να θυμίσει στους κυβερνώντες ότι μια δημοκρατική κυβέρνηση οφείλει να σεβαστεί τη γνώμη του λαού, όταν μάλιστα αυτός συγκεντρώνεται κατά εκατοντάδες χιλιάδες κατακλύζοντας το κέντρο της συμπρωτεύουσας αλλά και της πρωτεύουσας.

Από ότι φάνηκε στην πράξη ο λαός αγνοήθηκε και η δημοκρατία καταπατήθηκε. Δεν εισακουστήκαμε λοιπόν. Επομένως, θα τα παρατήσουμε; Θα δεχθούμε ότι μας νίκησε ένα σύστημα μόνον κατ’ όνομα δημοκρατικό ή θα περάσουμε στην αντεπίθεση με νέες μορφές αγώνα; Μήπως θα πρέπει να σκεφτούμε τρόπους αγώνα πιο αποτελεσματικούς; Μήπως θα πρέπει να γίνουμε περισσότερο «ενοχλητικοί» στο σύστημα που μας εξουσιάζει ώστε να το αναγκάσουμε να σεβαστεί τη γνώμη μας; Μια καλή ευκαιρία φαίνεται να είναι η ΔΕΘ τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, στην οποία θα παρευρεθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης για την καθιερωμένη ομιλία του πρωθυπουργού όπου θα γίνει αναφορά και στο πρόγραμμα της κυβέρνησης. Αυτόν τον Σεπτέμβριο συμπληρώνονται είκοσι μήνες κατά τους οποίους οι Έλληνες πραγματοποίησαν εκατοντάδες συλλαλητήρια σε όλη την Ελλάδα υπερασπιζόμενοι το μεγάλο εθνικό θέμα της Μακεδονίας μας. Όπως ειπώθηκε, το μέγεθος των συλλαλητηρίων σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα, κυρίως αυτών που εξελίχθηκαν κανονικά, ήταν τεράστιο. Εδώ να θυμίσω ότι το συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη στις 8 Σεπτεμβρίου 2018 διαλύθηκε μετά από τη δράση παρακρατικών προβοκατόρων και έτσι δεν δόθηκε η ευκαιρία να φανεί η δυναμική του. Σε εκείνα λοιπόν τα μεγάλα συλλαλητήρια ο συγκεντρωμένος κόσμος σε πλήθος άγγιζε το ένα εκατομμύριο. Γεγονός είναι ότι τα συλλαλητήρια εκείνα ήταν τεράστια.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Το τέλος της πολιτισμικής σχιζοφρένειας

Αύγουστος 12, 2019 Σχολιάστε

Όλοι γνωρίζουμε πως μπορεί κανείς να κυριαρχήσει πιο γρήγορα σε χίλιους ανθρώπους προσελκύοντας τις προκαταλήψεις τους, παρά να πείσει έναν και μόνο στηριζόμενος στη λογική. Εν τούτοις, η χειραγώγηση φαίνεται να υποχωρεί σε μία σημαντική μερίδα της κοινωνίας που θέλει να ακούει την αλήθεια είτε από αντικειμενικά ΜΜΕ, είτε από πολιτικούς που χαρακτηρίζονται σκόπιμα από τους εκάστοτε χειραγωγούς ως «τεχνοκράτες», για να υποτιμήσουν/διαστρεβλώσουν το λόγο τους. Εάν λοιπόν υπάρχει κάτι, για το οποίο αξίζει να είναι κανείς αισιόδοξος στη σημερινή Ελλάδα, στην πιο χρεοκοπημένη χώρα στην παγκόσμια ιστορία, η οποία έχει μετατραπεί σε άβουλη αποικία χρέους των ξένων δυνάμεων, είναι αυτό ακριβώς – η διαφαινόμενη ωριμότητα ενός αυξανόμενου μέρους της κοινωνίας που δεν φοβάται να αντιμετωπίσει κατάματα την αλήθεια και που θέλει να προσπαθήσει πραγματικά να αλλάξει τα κακώς κείμενα.

 Άποψη

Σύμφωνα με μία πρόσφατη έρευνα, το 64% των Αμερικανών πιστεύουν πως τα ΜΜΕ έχουν αρνητικές επιπτώσεις όσον αφορά τη χώρα τους (πηγή) – καθιστώντας τα με αυτόν τον τρόπο περισσότερο απεχθή, από ότι οι μεγάλες εταιρείες (53%) και οι τράπεζες (39%). Όπως δήλωσε δε ένας αναλυτής του κλάδου, «Τα αποτελέσματα αυτά δεν εκπλήσσουν κανέναν. Τα ΜΜΕ δεν παρέχουν πληροφορίες, έτσι ώστε να παίρνει κανείς έξυπνες αποφάσεις, έχοντας ενημερωθεί σωστά. Αντίθετα, τα ΜΜΕ είναι εταιρικά εργαλεία» – όργανα χειραγώγησης των ανθρώπων δηλαδή που χρησιμοποιούν έντεχνα το δεκάλογο της (ανάλυση), με στόχο αποκλειστικά και μόνο την εξυπηρέτηση των εντολέων τους.Δεν είναι βέβαια μόνο τα ΜΜΕ που «κατηγορούνται» για κάτι τέτοιο, αλλά όλοι οι θεσμοί, συμπεριλαμβανομένων των μεγάλων πολυεθνικών και της κυβέρνησης – γεγονός που σημαίνει πως οι Αμερικανοί δεν θέλουν πια ούτε να ελέγχονται, ούτε να υπηρετούν δουλικά την εκάστοτε εξουσία.Σε πλήρη αντίθεση, δυστυχώς, εμείς οι Έλληνες έχουμε σκύψει το κεφάλι, έχουμε αποδεχθεί μοιρολατρικά πως δεν υπάρχει καμία εναλλακτική λύση στην πολιτική των μνημονίων, παρά το ότι έχει αποτύχει παταγωδώς για τρίτη συνεχόμενη φορά, δεν συνειδητοποιούμε πως με τον τρόπο αυτό δρομολογείται η υφαρπαγή των δημοσίων και ιδιωτικών μας περιουσιακών στοιχείων μέσω της διαρκούς επιδείνωσης των δίδυμων χρεών μας (δημόσιο και ιδιωτικό), ενώ φαινόμαστε πρόθυμοι να μας επιβληθεί το παράλληλο «κράτος εν κράτει» από τη νέα κυβέρνηση – η Αιρετή Μοναρχία, μέσω του νομοσχεδίου για το επιτελικό κράτος (ανάλυση).

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ: Η ομοιομορφία των «εκτελεστών» του 4ου Ράιχ…

Αύγουστος 12, 2019 1 Σχολιο

Μόνο οι δραματικά αφελείς και οι τυφλωμένοι από τον κομματικό κρετινισμό δεν είναι σε θέση να διακρίνουν την ιδεολογική και πολιτική ΤΑΥΤΙΣΗ της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ: Οι δίδυμοι αδελφοί του 4ου Ράιχ… 
Αυτοί οι δύο κεντρικοί κυβερνητικοί πυλώνες της κατοχικής Βουλής ανταγωνίζονται μόνο σε τούτο:
 Στο ποιος θα εκτελέσει πιο αποτελεσματικά και δουλικά τα συμβόλαια θανάτου των μαφιόζων του χρήματος, στο ποιος θα διαχειριστή πιο μοχθηρά το προτεκτοράτο (Ελλάς) των νέων αποικιοκρατών, στο ποιος θα γλείψει, με μεγαλύτερο πάθος, τις μπότες των διεθνών μηχανισμών της Νέας Τάξης (4ο Ράιχ).

Αυτός ο υπερβάλλοντας ζήλος της γλοιώδους δουλικότητας προς τα μεγάλα αφεντικά του διεθνούς ιμπεριαλισμού, εξαφανίζει, ακόμα, και τις γωνίες των μορφικών μικροδιαφορών τους, ισοπεδώνει και τα εξωτερικά γνωρίσματα της πολιτικής εκφραστικότητας… 

Τα μέλη των κομμάτων αποκτούν μια τέτοια ομοιομορφία, όχι μόνο ιδεολογική και πολιτική, αλλά και προσωπικής συμπεριφοράς, που μοιάζουν σαν να έχουν βγει από την ίδια κομματική κόπια και σαν να έχουν αλεστεί από τις ίδιες μυλόπετρες: Τις μυλόπετρες της πλανητικής δικτατορικής εξουσίας…

Γι αυτό και απαστράπτουν όλα τα χαρακτηριστική της επαρμένης ΑΛΗΤΕΙΑΣ και της φρενοβλαβούς ΑΠΑΤΕΩΝΙΑΣ… 

Η εφιαλτική ομοιομορφία της γουρουνίσιας όψης… 

Διαβάστε ένα από τα πολλά παραδείγματα, το οποίο αλιεύσαμε ΕΔΩ: 
https://www.imerodromos.gr/mia-akoma-kolotoympa-apo-ton-mpogdano/

Μια ακόμα κωλοτούμπα από τον Μπογδάνο
ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Κλιματική αλλαγή και ουσιώδεις λύσεις

Αύγουστος 12, 2019 Σχολιάστε

του Δημήτρη Μπούσμπουρα* από το Άρδην τ. 110

Το κείμενο που ακολουθεί παρουσιάζει συνοπτικά ορισμένες πτυχές του ζητήματος της κλιματικής αλλαγής που διαφεύγουν της προσοχής μας, την χρήση/εκμετάλλευση που γίνεται από διάφορες ομάδες συμφερόντων και μερικές βασικές προτεραιότητες δράσης σε διεθνές και εθνικό επίπεδο.

1. Το κλίμα άλλαζε πάντα στον πλανήτη. Σε ιστορικούς χρόνους έχουν διαπιστωθεί συνεχείς αλλαγές στην θερμοκρασία αλλά και την στάθμη της θάλασσας. Οι αλλαγές οφείλονται σε συνδυασμούς φυσικών διεργασιών όπως η τροχιά της γης (1), η ηλιακή δραστηριότητα (2), η ηφαιστειακή δραστηριότητα και άλλες ανεξάρτητες από τον άνθρωπο εξελίξεις. Οι αλλαγές αυτές, που στον συνδυασμό τους δεν εμφανίζουν κυκλική περιοδικότητα, οδήγησαν την εξέλιξη της ζωής στην γη και την εξέλιξη του ίδιου του ανθρώπου (3).
Βρισκόμαστε στην 4η μεσοπαγετώδη περίοδο εδώ και 11,5 χιλιάδες χρόνια, ενώ είναι γνωστές οι διακυμάνσεις της θερμοκρασίας με σχετικά σύντομες παγετωνικές και θερμές περιόδους στα τελευταία 2.000 χρόνια. Οι αλλαγές αυτές είχαν δραματικές συνέπειες σε πολλούς λαούς και επηρέασαν τον πολιτισμό (4). Είναι βέβαιο ότι θα υπάρξουν σημαντικές αλλαγές και στους επόμενους αιώνες. Είναι βέβαιο ότι η θερμοκρασία και η στάθμη της θάλασσας θα αλλάξουν ανεξάρτητα από την δράση των ανθρώπων. Θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι οι δυνάμεις της φύσης είναι πολύ μεγαλύτερες από τις δυνατότητές μας και ότι πίσω μας, στο βάθος του χρόνου, θα μείνουν μόνο ερειπιώνες.

2. Η συζήτηση για την κλιματική αλλαγή παραβλέπει αυτά τα στοιχεία και δεν λαμβάνεται υπόψη η συνεχής αλλαγή, η οποία δεν είναι βέβαια ορατή στην διάρκεια μιας γενιάς. Διαμορφώνεται ένας φιλοσοφικός (5), θρησκευτικός (6) και ψευδοεπιστημονικός (7) μύθος για την ύπαρξη μόνιμης σταθερότητας και ισορροπίας στην γη. Προβάλλεται ότι μόνο η ανθρώπινη παρέμβαση φέρνει αλλαγές. Δημιουργείται έτσι μια ψευδής χειραγωγούμενη συνείδηση και μια πίστη στην «παντοδύναμη» τεχνική η οποία μπορεί να επανορθώσει.
Το κυρίαρχο σχήμα, στην πλειοψηφία των αναφορών για το ζήτημα, σε επιφανειακά εντυπωσιοθηριακά δημοσιογραφικά άρθρα, σε επιστημονικές ή τεχνολογικές δημοσιεύσεις και σε πολιτικές προτάσεις, είναι: τρόμος για την κλιματική αλλαγή από τη μία πλευρά και λύση με μεγάλες ανεμογεννήτριες στα βουνά, μεγάλα φράγματα στα ποτάμια ή πυρηνική ενέργεια από την άλλη πλευρά.
Παράλληλα, όλα τα υπόλοιπα σοβαρά περιβαλλοντικά ζητήματα (ραδιενεργά κατάλοιπα, εξαφάνιση ειδών, μείωση των φυσικών περιοχών κ.λπ.), παραβλέπονται και πολλοί αισθάνονται ότι κάνουν το χρέος τους για το περιβάλλον, σβήνοντας για μια ώρα τα φώτα, το καθιερωμένο βράδυ της «ώρας της γης».

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Ιδεολογική τρομοκρατία

Αύγουστος 11, 2019 Σχολιάστε
Τάκης Θεοδωρόπουλος

ΤΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Η λασπομαχία των κ. Κοτζιά και Καμμένου αναμένεται με δικαιολογημένο ενδιαφέρον από το φιλοθεάμον κοινό. Εξίσου έτοιμοι και οι δύο για χτυπήματα κάτω από τη ζώνη, υπόσχονται συγκλονιστικές αποκαλύψεις, κρυμμένους θησαυρούς και υπέρβαση των κανόνων της πολιτικής ευπρέπειας. Ποιος θα αποδειχθεί ισχυρότερος; Η τετραετία μετέτρεψε τη δημοκρατία σε τέχνη εξόντωσης του αντιπάλου, και δύο εκ των πρωταγωνιστών της καλούνται να επιδείξουν για ακόμη μία φορά τα ταλέντα τους. Υπερπαραγωγή για τους οφθαλμολάγνους της κατάντιας μας.

Δεν ισχύει το ίδιο και για την υπόθεση της πνευματικής επιθεώρησης Athens Review of Books, που εδώ και δύο χρόνια παλεύει να επιβιώσει παρά την οικονομική ασφυξία που της επέβαλαν δικαστικές αποφάσεις. Ο κ. Κοτζιάς θεώρησε ότι έθιγε την τιμή και την υπόληψή του ο χαρακτηρισμός «γκαουλάιτερ του σταλινισμού», έσυρε την εκδότρια Μαρία Βασιλάκη στα δικαστήρια, με αποτέλεσμα να επιτύχει τη δέσμευση των λογαριασμών της, καθώς και όλων των εσόδων που προέρχονται από τις πωλήσεις μέσω του πρακτορείου διανομής. Η υπόθεση δεν έχει δώσει πρωτοσέλιδα και δεν προκαλεί το ενδιαφέρον, διότι οι δυνάμεις των δύο «αντιπάλων» ήσαν άνισες. Από τη μια, ο παντοδύναμος τότε υπουργός Εξωτερικών και, από την άλλη, μια επιθεώρηση πνευματικού προβληματισμού που μόνα της όπλα είναι ο διάλογος και ο αγώνας των ιδεών. Ενα autodafé στα μέτρα της ιδεολογικής τρομοκρατίας.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Μια ριζωμένη προκατάληψη εναντίον των Ελλήνων

Αύγουστος 11, 2019 Σχολιάστε

Από τον Μαρξ έως τον Λένιν και τον Στάλιν

του Γιώργου Καραμπελιά από το Άρδην τ. 109

Η προκατάληψη του Λένιν, των μπολσεβίκων, αλλά και της σταλινικής ηγεσίας στη συνέχεια, εναντίον της Ελλάδας και των Ελλήνων, όπως διεγράφη τόσο στην περίπτωση της Μικρασιατικής Εκστρατείας και της στήριξης του Κεμάλ, όσο και στην περίπτωση του Μακεδονικού, αποτελεί συνέχεια μιας ανάλογης προκατάληψης του Μαρξ και του Ένγκελς παλιότερα;

Η προκατάληψη του Μαρξ και του Ένγκελς[1] έχει διαφορετική αφετηρία από εκείνη των Ρώσων μαθητών τους, ωστόσο, όπως θα δούμε, υπάρχουν ορισμένες κοινές σταθερές. Πράγματι, στους Μαρξ και Ένγκελς –στροφή που ολοκληρώνεται μετά το 1853, και την «αναβολή» της Επανάστασης στην Ευρώπη, που μετά το ξέσπασμα του 1848 μπήκε σε ύφεση–, η Ρωσία καθίσταται ο κατ’ εξοχήν εχθρός της ευρωπαϊκής Επανάστασης και οι Έλληνες, καθώς και οι ελληνικές και σλαβικές επαναστατικές απόπειρες, καταδικάζονται ως υποκινούμενες από τη Ρωσία! Σε αυτά τα πλαίσια, η οθωμανική Τουρκία καθίσταται, «αντικειμενικά», σύμμαχος του ευρωπαϊκού προλεταριάτου, και οι ελληνικές εξεγέρσεις –ακόμα και οι κρητικές επαναστάσεις– όργανα του τσαρισμού, ηθελημένα ή αθέλητα. Μέσα σε αυτήν τη λογική μάλιστα, οι Μαρξ και Ένγκελς ανακαλύπτουν σταδιακώς και με αυξανόμενη επίταση όλο και περισσότερες αρετές στους Τούρκους και όλο και περισσότερα ελαττώματα στους Έλληνες! Ο Ένγκελς, στα 1885, χαρακτήριζε όλους τους βαλκανικούς λαούς «νανοφυλές»:

Αυτά τα άθλια συντρίμμια πρώην εθνών, Σέρβοι, Βούλγαροι, Έλληνες και ο υπόλοιπος ληστοσυρφετός, που εμπνέει ενθουσιασμό στον φιλελεύθερο Φιλισταίο, για να ωφελούνται οι Ρώσοι…, θέλουν σώνει και καλά να κόψουν τους λαίμαργους λαιμούς τους. Αυτό θα ήταν πολύ ωραίο… αν κάθε μια από αυτές τις νανοφυλές δεν αποφάσιζε για ειρήνη ή για πόλεμο στην Ευρώπη[2].

Ο Μαρξ, κατά τη διάρκεια της κρητικής επανάστασης του 1867, δεν συγκινείται καθόλου από τις σφαγές των Τούρκων και το ολοκαύτωμα του Αρκαδίου και σε επιστολή του στον Γάλλο σοσιαλιστή και εκδότη εφημερίδας Vermorel, τον επιπλήττει γιατί «κάνετε το φύλλο σας να απηχεί ρωσικά (και ελληνικά, γιατί οι Έλληνες είναι τα όργανα των Ρώσων) ψεύδη, για τη λεγόμενη επανάσταση της Κρήτης»[3]. Είκοσι δύο χρόνια αργότερα, όταν σε μια νέα Κρητική εξέγερση οι Τούρκοι προέβησαν σε νέες βιαιότητες εναντίον των Ελλήνων, ο Ένγκελς θα χαρακτηρίσει τους επαναστάτες «Κρητικούς προβατοκλέφτες»[4], σε μια έκφραση απόλυτης περιφρόνησης, ενώ αντίθετα πολύ συχνά χαρακτηρίζονται μυθεύματα της ρωσικής προπαγάνδας οι αναφορές σε τουρκικές βαρβαρότητες[5] και επανειλημμένα εξαίρεται ο «Τούρκος αγρότης» για τις αρετές του.

Σύμφωνα με τον Ένγκελς, οι Έλληνες της Τουρκίας έχουν απλώς «δεχθεί την ελληνική γλώσσα, μολονότι στην πραγματικότητα είναι σλαβικής καταγωγής»[6], ενώ εκθειάζεται ο Φαλμεράυερ. Αυτό το τελευταίο επιχείρημα ήταν και ψυχολογικά αναγκαίο, ώστε να απεκδυθούν οι πατέρες του μαρξισμού κάθε πιθανή ενοχή για την παρασπονδία τους απέναντι στους απογόνους των Ελλήνων που τόσο θαύμαζαν, όπως όλοι οι Δυτικοί διανοούμενοι. Απλούστατα δεν ήταν αυθεντικοί Έλληνες, αλλά μάλλον «Σλάβοι»!

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Ο ΜΑΡΞ ΝΙΚΗΣΕ ΚΑΙ ΚΑΤΟΙΚΕΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ

Αύγουστος 10, 2019 Σχολιάστε

Άρθρο του Marcello Veneziani
Μετάφραση: Ιωάννης Αυξεντίου
Ο Μαρξ είναι ο φιλόσοφος που περισσότερο επηρέασε την ιστορία του 20ου αιώνα, κατέκτησε όχι μόνο την Ευρώπη αλλά και τη Λατινική Αμερική, την Ασία καθώς και μέρος της Αφρικής. Για δεκαετίες θεωρήθηκε σχεδόν σαν το Χριστό, συμπύκνωσε τις ελπίδες των μαζών και τον τρόμο των καθεστώτων, στο όνομα του έγιναν πόλεμοι, επαναστάσεις, εξολοθρεύσεις, γκούλαγκ και σχολές διανοουμένων. Μετά γκρεμίστηκε στην αποτυχία του κομμουνισμού, έδυσε με τη σοβιετικη αυτοκρατορία, επιβίωσε υβριδικός στη Μάο-καπιταλιστική Κίνα και εμφανίστηκε στα μάτια του κόσμου ως ο μεγάλος ηττημένος του Ψυχρού Πολέμου.
Είναι όμως άραγε αυτή η αλήθεια; Από χρόνια υποστηρίζω μία άλλη άποψη, αντίθετη στην κυριαρχούσα, που την παρουσίασα στο πορτραίτο που του αφιέρωσα στο βιβλίο μου ‘Ασυγχώρητοι’. Κατά τη γνώμη μου, ο Μαρξ νίκησε και κατοικεί ανάμεσά μας και αυτό δεν πρόκειται για κάτι παράδοξο. Ο Μαρξισμός, χωρισμένος από τον κομμουνισμό, είναι το κυρίαρχο πνεύμα του καιρού. Η πραγματοποίηση του σε προ-μοντέρνες χώρες όπως η Ρωσία και η Κίνα, η Καμπότζη ή η Κούβα δεν ήταν παρά μια παρέκκλιση. Ο Μαρξισμός δεν πραγματοποιήθηκε στις χώρες που υπέστησαν τον κομμουνισμό, όπου αντίθετα απέτυχε και διατηρήθηκε μέσω της αστυνομικής και ολοκληρωτικής επιβολής. Αντίθετα, πραγματώθηκε στο πνεύμα του, εκεί που γεννήθηκε και απευθύνθηκε, δηλαδή στη Δύση του προηγμένου καπιταλισμού. Δεν ανέτρεψε το καπιταλιστικό σύστημα αλλά υπήρξε ο κοινωνικός και πολιτιστικός βοηθός στο πέρασμα από την παλαιά αστική-χριστιανική κοινωνία στο νέο-καπιταλισμό, μηδενιστικό και παγκοσμιοποιημένο. Η κοινωνία των επιθυμιών και των εικονικών κόσμων πραγματοποίησε την αποστολή και τον ορισμό που ο Μαρξ έδινε στον κομμουνισμό: “είναι το πραγματικό κίνημα που καταργεί την παρούσα κατάσταση των πραγμάτων”. Στη ‘Γερμανική Ιδεολογία’, ο Μαρξ δηλώνει ότι ο υπέρτατος σκοπός του κομμουνισμού είναι η «απελευθέρωση κάθε ξεχωριστού ατόμου» από τους τοπικούς και εθνικούς, οικογενειακούς, θρησκευτικούς και οικονομικούς περιορισμούς. Όχι τις κοινωνίες αλλά τα άτομα. Ο νεαρός Μαρξ τιμά μόνον έναν άγιο και μάρτυρα στο ημερολόγιο του: τον Προμηθέα, τον απελευθερωτή της ανθρωπότητας. 

Ο Μαρξ στα ‘Οικονομικά–φιλοσοφικά χειρόγραφα’, ελπίζει στον ερχομό του πρακτικού αθεϊσμού. Ο Μαρξισμός υπήρξε το πιο δυνατό ανάθεμα ριγμένο ενάντια στο Θεό και στο Ιερό, στην πατρίδα και στις ρίζες, στην οικογένεια και στους δεσμούς με την παράδοση, στη φύση και στα όριά της.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Η ηθική και οικονομική κατάρρευση της Σουηδίας

Αύγουστος 10, 2019 Σχολιάστε

Η κάποτε ομοιογενής, ουσιαστικά χωρίς εγκληματικότητα Σουηδία, στην οποία η κυβέρνηση φρόντιζε τους πολίτες της, με αποτέλεσμα να χαρακτηριζόταν από πολλούς ως «σκανδιναβικός παράδεισος», έχει μετατραπεί σε κόλαση. Υπάρχουν γειτονιές στη Στοκχόλμη, όπου η αστυνομία δεν τολμά να εισέλθει – ενώ οι Σουηδοί τις αποφεύγουν με κάθε κόστος. Το Malmoe έχει ήδη χαθεί, αφού οι μεταναστευτικές συμμορίες κυριαρχούν στους δρόμους της πόλης. Τα σουηδικά μέσα ενημέρωσης δεν αποκαλύπτουν την έκταση της επιδημίας βιασμού στη χώρα. Οι πυροβολισμοί, οι επιθέσεις χειροβομβίδων και ο πόλεμος των συμμοριών, δημιούργησαν απαγορευμένες ζώνες σε κάποιες πόλεις. Η παραπάνω περιγραφή ακούγεται περισσότερο σαν να πρόκειται για τη Βαγδάτη ή για τη Γάζα, αντί για έναν σκανδιναβικό παράδεισο. Ξένη Δημοσίευση του J. Puder, 31.07.2019 Ο «σκανδιναβικός παράδεισος» που ήταν η Σουηδία πριν από μερικές δεκαετίες, έχει γίνει ένας εφιάλτης με την εισροή χιλιάδων μεταναστών από τη Μέση Ανατολή – οι περισσότεροι από τους οποίους δεν επιθυμούν να αφομοιωθούν. Η ομοιογενής κοινωνία που ήταν κάποτε η Σουηδία, με χαμηλή εγκληματικότητα και με έντονη εργασιακή ηθική, μετατράπηκε σε μία πολυπολιτισμική κοινωνία γεμάτη εγκληματικότητα, κοινωνική αστάθεια και φθίνουσα παραγωγικότητα.

Για τους πολλούς πιστούς στη λειτουργικότητα της σοσιαλδημοκρατίας, η Σουηδία ήταν ένα πρότυπο επιτυχίας και θαυμασμού. Ενώ οι προσωπικοί φόροι ήταν υψηλοί, το κράτος προσέφερε στους πολίτες του ένα γενναιόδωρο σύστημα κοινωνικής πρόνοιας και σημαντικές κοινωνικές υπηρεσίες. Ακολούθησε η πλημμύρα των μεταναστών από τα Βαλκάνια και μαζί της οι μεταβαλλόμενες οικονομικές συνθήκες. Ο Σουηδός ιστορικός Johan Norberg ανέφερε τα εξής: «Η οικονομία βυθίστηκε στην κρίση, ο πληθωρισμός έφτασε το 10% και τα επιτόκια αυξήθηκαν στο 500%. Σε αυτό το σημείο, ο σουηδικός πληθυσμός είπε αρκετά, δεν μπορούμε άλλο. Καθώς η Σουηδία προσέγγισε τη δεκαετία του ’90, η οικονομία της αντιμετώπισε μια σοβαρή δημοσιονομική κρίση. Απαίτησε δε τον σχεδόν ενδημικό κανόνα της σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης να θέσει σε εφαρμογή δραστικές μεταρρυθμίσεις – συμπεριλαμβανομένης της εκτεταμένης ιδιωτικοποίησης, περικοπών στις κρατικές δαπάνες, μείωσης των κοινωνικών υπηρεσιών και ανοίγματος στην  ελεύθερη οικονομία της αγοράς. Αυτό σήμαινε ότι, το σοσιαλιστικό πείραμα έπρεπε να τελειώσει. Οι παραπάνω κινήσεις δημιούργησαν για κάποιο διάστημα ευημερία και οικονομική πρόοδο, αν και οι ατομικοί φόροι παρέμειναν υψηλοί. Η άφιξη εκατοντάδων χιλιάδων μεταναστών όμως από τη Μέση Ανατολή άλλαξε την πολιτιστική σκηνή της Σουηδίας και επηρέασε αρνητικά την οικονομική ευημερία της. Ο Δανός ιστορικός και κοινωνικός σχολιαστής, Lars Hedegaard, παρατήρησε στο βιβλίο του «Επικίνδυνα Λόγια» από το 2014 τα εξής:

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα
Αρέσει σε %d bloggers: