Γαλλία: Προς μια σωτήρια κοινωνική έκρηξη ιστορικών διαστάσεων!

Δεκέμβριος 6, 2019 Σχολιάστε

Του Γιώργου Μητραλιά
 Προσοχή: Η αναμέτρηση της κυβέρνησης Μακρόν με τη γαλλική κοινωνία, που άρχισε την Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου 2019, δεν είναι παίξε γέλασε. Μυρίζει μπαρούτι και είναι ξεχωριστή, σαν εκείνες τις σπάνιες που έγραψαν ιστορία στη Γαλλία και στην οικουμένη…
Γιατί; Μα, επειδή θα συνεχιστεί και θα κλιμακωθεί τις επόμενες μέρες, και πιθανότατα τις επόμενες βδομάδες.

Και επειδή κινητοποιεί εκατομμύρια μισθωτούς και κάθε λογής άλλους καταπιεσμένους. Και κυρίως, επειδή όλοι αυτοί δηλώνουν αποφασισμένοι να αδράξουν την ευκαιρία για να λύσουν τώρα, και όχι αργότερα, ανοιχτούς λογαριασμούς δεκαετιών με τις απάνθρωπες νεοφιλελεύθερες πολιτικές όχι μόνο της κυβέρνησης Μακρόν αλλά και όλων των προκατόχων της.

Με άλλα λόγια, δεν πρόκειται πια για μια “απλή”, έστω και πολύ μεγάλη, απεργιακή κινητοποίηση ενάντια στην κυβερνητική (αντι)μεταρρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος. Ούτε καν για ένα παλλαϊκό ξέσπασμα χωρίς αύριο. Κατά κοινή -πλέον- ομολογία, πρόκειται για μια όλο και πιο καθαρόαιμη πολιτική κινητοποίηση ιστορικών διαστάσεων με μια δυναμική που, σε συνδυασμό με την άκαμπτη μακρονική νεοφιλελεύθερη αλαζονεία, δημιουργεί το πιο εκρηκτικό από τα κοινωνικά κοκτέηλ! Ναι, χωρίς αμφιβολία η Γαλλία μοιάζει σήμερα με ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί!…

Κλειδί για να αρχίσουμε να κατανοούμε τη σημερινή κοινωνική έκρηξη μας δίνει η σημαδιακή φράση… “Μας ξύπνησαν τα Κίτρινα Γιλέκα” που κυριαρχεί σε όλες τις απεργιακές φρουρές και συνελεύσεις σε όλη τη Γαλλία. Και επειδή τα Κίτρινα Γιλέκα όχι μόνο “ξύπνησαν” τη γαλλική εργατική τάξη και κοινωνία, αλλά και την μπόλιασαν με τις (πρωτόγνωρες) μορφές οργάνωσης και διεξαγωγής του αγώνα τους, για αυτό και βλέπουμε τώρα εχθρούς και φίλους να διαπιστώνουν ότι “οι συνδικαλιστικές ηγεσίες δεν ελέγχουν πια τη βάση τους”. Μια “βάση” που παίρνει στα χέρια της τους αγώνες της, με το επίσης σημαδιακό και τόσο εύγλωττο σύνθημα αυτών των ημερών … “η απεργία στους απεργούς”!

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Μια σοβαρή επιλογή…!

Δεκέμβριος 6, 2019 Σχολιάστε

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Από τις πρώτες επισκέψεις του Κυριάκου Μητσοτάκη ως νέου πρωθυπουργού, στα υπουργεία, ήταν εκείνη στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, στις 19 Ιουλίου 2019. Εκεί συναντήθηκε με τον υπουργό κ. Νίκο Παναγιωτόπουλο, τον υφυπουργό Αλκιβιάδη Στεφανή και τη στρατιωτική ηγεσία. Συζήτησαν για την κατάσταση των Ενόπλων Δυνάμεων, όπου ο πρωθυπουργός ζήτησε από την πολιτική ηγεσία του υπουργείου να προχωρήσει στην ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας με στόχο την επαύξηση της επιχειρησιακής ετοιμότητας των Ενόπλων Δυνάμεων και παράλληλα την αξιοποίηση των αμυντικών προγραμμάτων ως πυλώνων ανάπτυξης και δημιουργίας θέσεων εργασίας. Τόνισε, επίσης, την ανάγκη να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στην αξιοποίηση των σύγχρονων πληροφοριακών συστημάτων και συστημάτων διοίκησης.

Ένας από τους βασικούς πυλώνες της άμυνας, της σταθερότητας και της ασφάλειας της χώρας μας είναι και τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα (ΕΑΣ).

Αυτό το γνωρίζει πολύ καλά ο πρωθυπουργός ο οποίος κλήθηκε να επιλέξει το πρόσωπο εκείνο που θα ηγηθεί του οργανισμού σε δύσκολες εποχές τόσο λόγω της τουρκικής προκλητικότητας στο Αιγαίο και στην Κύπρο, όσο και λόγω των μεταναστευτικών ροών αλλά και των γεωπολτικών “παιχνιδιών” στην περιοχή από Ρωσία και Αμερική.


Σε αυτό το πλαίσιο η επιλογή προσώπων που θα αποτελέσουν την ηγεσία σε οργανισμούς του ευρύτερου Δημόσιου Τομέα – εθνικού συμφέροντος, όπως τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα δεν αποτελούν απλά μια “επιλογή προσώπων” αλλά μια επιλογή εθνικής γραμμής.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

No society, Το τέλος της μεσαίας τάξης της Δύσης, του Κρ. Γκιλλουί

Δεκέμβριος 6, 2019 Σχολιάστε

Τίτλος: No society, το τέλος της μεσαίας τάξης της Δύσης

Συγγραφέας: Κριστόφ Γκιλλουί

Μετάφραση: Χριστίνα Σταματοπούλου

Σελίδες: 256

Εναλλακτικές Εκδόσεις 2019

ISBN: 978-960-427-206-8

Κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία και μπορείτε να το προμηθευτείτε και στο ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο των Εναλλακτικών Εκδόσεων

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου 

Η καταστροφή της παλιάς μεσαίας τάξης και η περιχαράκωση σε μητροπόλεις-φρούρια των αρχουσών τάξεων της Δύσης, αποτελεί την αφετηρία του προβληματισμού του τελευταίου βιβλίου του Γάλλου γεωγράφου, Κριστόφ Γκιλλουί. Συνέπεια αυτής της καταστροφής και του διχασμού είναι η διάλυση της κοινωνικής συνοχής των δυτικών κοινωνιών και ο κατακερματισμός τους σε μικροκοινωνίες, καθεμιά από τις οποίες προσπαθεί να επιβιώσει, περιχαρακωμένη στη δική της κοινωνική ή εθνο-πολιτισμική κοινότητα, καθώς και η αυξανόμενη αδυναμία επικοινωνίας ανάμεσα στο μειοψηφικό μηντιακό και πολιτικό σύστημα και την κοινωνική πλειοψηφία. Πρόκειται για την έκλειψη της κοινωνίας, τέτοια που τη γνωρίζαμε στο παρελθόν.
Το βιβλίο του συνιστά έτσι μια σημαντική συμβολή στην προσπάθεια που καταβάλλεται τα τελευταία χρόνια να συνειδητοποιηθούν οι τεράστιες κοινωνικές αλλαγές που πραγματοποιούνται μπροστά στα μάτια μας, αλλαγές τις οποίες, δυστυχώς, συνεχίζουμε να αναλύουμε και να ερμηνεύουμε με το ιδεολογικό οπλοστάσιο του 19ου και του 20ού αιώνα: Για τον Κριστόφ Γκιλλουί, αυτές οι τεράστιες αλλαγές έχουν διαμορφώσει, στις χώρες της Δύσης, ένα νέο κοινωνικό και ταξικό τοπίο, μια νέα ταξική σύνθεση. Όπως λέει χαρακτηριστικά: «Από τα ερείπια της μεσαίας τάξης της Δύσης αναδύεται ο κόσμος των περιφερειών».

Ο Κριστόφ Γκιλλουί γεννήθηκε το 1964 στη Γαλλία και σπούδασε γεωγραφία στη Σορβόνη. Ως κοινωνικός γεωγράφος επικεντρώθηκε αρχικά στα πολιτικά, κοινωνικά και πολιτιστικά ζητήματα της Γαλλίας, ενώ τα τελευταία χρόνια η ερευνά του διευρύνεται στο σύνολο των δυτικών χωρών.
Τα βιβλία του έχουν γνωρίσει σημαντική απήχηση στη Γαλλία καθώς, μαζί με αυτά του οικονομολόγου Τομά Πικετύ, έφεραν στο κέντρο του προβληματισμού το μεγάλο κοινωνικό ρήγμα που βαθαίνει διαρκώς στο εσωτερικό των δυτικών κοινωνιών.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Η ώρα της Ελλάδας: Οι 11 λόγοι για τους οποίους η Τουρκία προχώρησε σε Μνημόνιο με τη Λιβύη

Δεκέμβριος 6, 2019 Σχολιάστε

Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΔΡΙΒΑ (*) από την huffingtonpost.gr

Η Τουρκία και η διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση της Λιβύης έχουν υπογράψει συμφωνία για τα θαλάσσια σύνορα στη Μεσόγειο Θάλασσα καθώς και συμφωνία για ενισχυμένη ασφάλεια και στρατιωτική συνεργασία, ανακοίνωσε την Πέμπτη (28 Νοεμβρίου 2019) η τουρκική κυβέρνηση. Έντεκα λόγοι για τους οποίους η Τουρκία προχώρησε σε αυτή την κίνηση και τι πρέπει να κάνει η Ελλάδα.

  1. Η συγκεκριμένη κυβέρνηση της Λιβύης ζητά περαιτέρω de factο νομιμοποίηση και στρατιωτική στήριξη.
  2. Η Τουρκία έχει φέρει έναν ανατολικό της σύμμαχο στην ανατολική Μεσόγειο, το Πακιστάν.
  3. Στη Λιβύη έχει κάνει διείσδυση και η Ρωσία. Επομένως η Τουρκία νομιμοποιεί πολιτικά τις ενέργειές της δρώντας στα πλαίσια των ρωσικών συμφερόντων που ικανοποιούνται με την εγκατάσταση της Μόσχας στα θερμά ύδατα.
  4. Το προσφυγικό ζήτημα είναι ξανά το μείζον ζήτημα στην Ε.Ε και η Τουρκία έχει ένα ισχυρό χαρτί στα χέρια της.
  5. ΗΠΑ και Ισραήλ βυθίζονται σε πολιτική κρίση και αυτή η περίσταση βολεύει την Τουρκία. Για άλλη μια φορά η Τουρκία πλαισιώνει με ″πρώτο χτύπημα″ τον ανταγωνισμό, θέτοντας μια απειλή την οποία επιθυμεί να χρησιμοποιήσει σαν αντάλλαγμα στο άμεσο μέλλον. Σκοπός της είναι η δημιουργία μιας σειράς προβλημάτων που δεν επιλύονται το κάθε ένα ξεχωριστά, επιδιώκοντας συνολική λύση-πακέτο για Κυπριακό, Αιγαίο, Κρητικό.
  6. Η συμφωνία αυτή -έχει τον χαρακτήρα Μνημονίου και άρα δεν είναι δεσμευτικό αυτή τη στιγμή- δίδεται με σκοπό να μεγιστοποιήσει η Άγκυρα τη διαπραγματευτική της θέση στο Κυπριακό και στο ζήτημα της συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου.
  7. Η Σύνοδος του ΝΑΤΟ και ο προκαταβολικός κατευνασμός της Γερμανίας η οποία ζήτησε να γίνουν τα πάντα για να μείνει η Τουρκία στο ΝΑΤΟ, ευνοεί την Τουρκία.
  8. Το ζήτημα αυτό θα το χρησιμοποιήσει η Άγκυρα και για την αναζωπύρωση του ζητήματος των S-400 που μετά τη δοκιμή τους σε τουρκικό έδαφος, κάνει τις ΗΠΑ να αντιδρούν.
  9. Ακολουθώντας την πάγια τακτική της, η Τουρκία δοκιμάζει αντανακλαστικά συμμαχιών της ανατολικής Μεσογείου σαν αυτής μεταξύ Ελλάδος, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου.
  10. Μεγάλα εμπόδια αυτής της κίνησης είναι: Η έλλειψη νομιμοποιητικών ερεισμάτων και η ταχύτατη αντίδραση της Αιγύπτου, πιθανή κατάρρευση της οποίας (λόγω Μουσουλμανικής Αδελφότητας) θα προκαλέσει χάος σε μια αχανή περιοχή.
  11. Η συζήτηση για κοιτάσματα νοτίως της Κρήτης αλλά και η παράνομη επέμβαση της Τουρκίας στη Συρία που έγινε χωρίς δυτικές αντιδράσεις, αποθρασύνουν περισσότερο την Τουρκία καθιστώντας την έναν διεθνή ταραξία τον οποίον πρέπει να αντιμετωπίσουμε ως Ελληνισμός με κάθε τρόπο που συνάδει με το δικαίωμα που παρέχει το Διεθνές Δίκαιο αναφορικά με την προάσπιση των συμφερόντων μας και της εδαφικής μας ακεραιότητας. Η αρχή της αναλογικότητας επιτρέπει επίσης να υιοθετήσουμε αντίμετρα εναντίον κάθε τουρκικής κίνησης που επιβουλεύεται την εθνική μας κυριαρχία.
Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Εμπορικά σήματα της Μακεδονίας.

Δεκέμβριος 5, 2019 1 Σχολιο

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.

Δημοσιεύθηκε στην Εστία, 27 Νοεμβρίου 2019.

Πριν μια εβδομάδα ο πρωθυπουργός παρουσίασε μία σειρά σημάτων για τα μακεδονικά προϊόντα. Καταθέτω ορισμένες σκέψεις και μία πρόταση.

Κατ΄ αρχάς, η κυβερνητική θεώρηση ότι το πρόβλημα της «κακής συμφωνίας», όπως οι ίδιοι την χαρακτηρίζουν, αντιμετωπίζεται με την διαχείριση προϊόντων, είναι μάλλον ευτελής. Δείχνει αδυναμία αντίληψης της σημασίας της Συμφωνίας. Η Ελλάς αποδέχθηκε τον όρο Μακεδονία σε αποκλειστική διεθνή χρήση, για όνομα κράτους, έθνους και γλώσσας. Πλέον, όταν διαβάζει κανείς την Ιστορία της Μακεδονίας σε οποιαδήποτε εποχή, ναι, ακόμα και στην αρχαία εποχή, θα βλέπει παραπομπές σε κάποια δήθεν «Βόρεια Μακεδονία». Θα διαβάζει για Μακεδόνες, αρχαίους ή σύγχρονους, και θα γνωρίζει μόνο έναν λαό με αυτό το όνομα και μόνο μία γλώσσα. Γνωρίζει άραγε κανείς πού βρίσκεται Ζηλανδία ή έστω η Δυτική Ουρουγουάη, μια που το επίσημο όνομα της χώρας είναι Ανατολική Ουρουγουάη;

Θα διαβάζει για την Μακεδονία κατά τα Ρωμαϊκά ή Βυζαντινά ή Οθωμανικά χρόνια και θα βλέπει αναφορές για την κατάσταση εκείνης της εποχής για την πόλη των Σκοπίων, η περιοχή των οποίων ουδέποτε ανήκε στη Μακεδονία κάτω από οποιονδήποτε ορισμό. Μάλιστα, την περίοδο 1888-1913 τα Σκόπια ήταν επισήμως η πρωτεύουσα του βιλαετίου του Κοσσυφοπεδίου. Σε ποιον να το έλεγες τότε και να το πίστευε, ότι έναν αιώνα μετά, οι Έλληνες θα την αναγνώριζαν ως πρωτεύουσα της «Μακεδονίας», έστω της «Βόρειας». Το ότι το κάνει αυτό η πλειονότητα των ΜΜΕ είναι γροθιά στο στομάχι μας.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Μεταναστευτικό και παγκοσμιοποίηση – Η αποκόλληση των ελίτ από την κοινωνία

Δεκέμβριος 5, 2019 Σχολιάστε
Μεταναστευτικό και παγκοσμιοποίηση - Η αποκόλληση των ελίτ από την κοινωνία, Γιώργος Ρακκάς

Του Γιώργου Ρακκά από το slpress.gr Το μεταναστευτικό αδιέξοδο που βιώνουμε ως χώρα και κοινωνία τους τελευταίους μήνες αποκαλύπτει πολλά για την εσωτερική πολιτική κατάσταση στην Ελλάδας και στην Ευρώπη. Mέσω αυτού εκφράζεται μια νέα πολιτική διαίρεση: Από τη μια πλευρά βλέπουμε από τα γκάλοπ ότι τα ποσοστά των πολιτών που αντιτίθενται στην παράνομη μετανάστευση είναι συντριπτικά, κυμαίνονται μεταξύ 75-85%.

Από την άλλη έχουμε τις πολιτικές και τις μορφωτικές ελίτ να αρνούνται ακόμα και την χρήση των όρων που περιγράφουν την παράνομη μετανάστευση, καταγγέλλοντας ότι οποιαδήποτε απόρριψή της συνιστά “απανθρωπιά”, ενώ μέμφονται την ελληνική κοινωνία για ρατσισμό και μισαλλοδοξία. Όσο μειοψηφική κι αν είναι αυτή η άποψη μέσα στην Ελλάδα σήμερα, κυριαρχεί σε μεγάλο βαθμό στα επιτελεία όλων των μακρόβιων κοινοβουλευτικών κομμάτων, στους κόλπους των ΜΜΕ, στα πανεπιστήμια, στα ινστιτούτα και στις ΜΚΟ, με τις γνωστές ελάχιστες εξαιρέσεις.

Αυτές οι ελίτ, ωστόσο, υποτίθεται ότι έχουν ρόλο σε μια λειτουργική δημοκρατία να εκφράσουν στον δημόσιο χώρο, αλλά και να μεταβιβάσουν στην διαδικασία λήψης αποφάσεων τις στάσεις και τις βουλήσεις που εκδηλώνει η κοινωνία: Πρέπει να την εκπροσωπούν, πράγμα που αρνούνται να το κάνουν, χρησιμοποιώντας μάλιστα εσκεμμένα ένα λόγο που τους πολώνει εναντίον της.

Έτσι, σήμερα έχουμε δυο απόψεις για το μεταναστευτικό αδιέξοδο. Την άποψη της κοινωνικής πλειοψηφίας και την άποψη των πολιτικών και μορφωτικών ελίτ. Η πρώτη βλέπει το ζήτημα πρακτικά και το αντιμετωπίζει με έναν εθνικό ρεαλισμό. Βλέπει ότι η Ελλάδα μετεξελίσσεται σε μόνιμο χώρο υποδοχής και εγκατάστασης των μεταναστευτικών ροών που θέλουν να πάνε προς τη δυτική Ευρώπη, καθώς τα βόρεια σύνορά της παραμένουν κλειστά. Οι υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης σκληραίνουν τις εθνικές μεταναστευτικές τους πολιτικές, ενώ η Τουρκία ενορχηστρώνει την διόγκωση των πληθυσμιακών μετακινήσεων.

Οι ελίτ καταγγέλλουν την κοινωνία

Έχει σημασία να σταθούμε στο εξής: Οι ελίτ στηλιτεύουν την κοινωνική πλειοψηφία για ξενοφοβία, ρατσισμό και απανθρωπιά. Η τελευταία, όμως, δεν αντιμετωπίζει το ζήτημα σε ιδεολογική βάση. Δεν τοποθετείται για τον “άλλον” από θέση αρχών, αλλά επί του συγκεκριμένου. Η στάση της κοινωνίας θα ήταν πολύ διαφορετική αν μιλούσαμε για μερικές δεκάδες χιλιάδες (ή και εκατοντάδες χιλιάδες) ανθρώπων που συρρέουν στην Ελλάδα εξαιτίας μιας αιφνίδιας διεθνούς κρίσης.

Ή αν το μεγαλύτερο μέρος των ανθρώπων που σήμερα εισέρχονται στην χώρα δεν προέρχονταν από χώρες και κοινωνίες που περνούν τόσο έντονη φάση ισλαμοποίησης. Ή αν η παραμονή τους ήταν όντως βραχυχρόνια στην Ελλάδα και δεν υπήρχε ως μόνη προοπτική η μόνιμη εγκατάσταση. Εάν συνέβαινε ένα από τα παραπάνω, το αρνητικό 85% θα γινόταν μάλλον μειοψηφικό ποσοστό.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Ο Ντόκος και το ελληνικό σύστημα: Αδυνατούν να αντιληφθούν τι συμβαίνει στην περιοχή μας

Δεκέμβριος 4, 2019 Σχολιάστε

Του Ζαχαρία Μίχα από το hellasjournal.com

Είναι προφανές πια ότι η ευρύτερη γειτονιά της Ελλάδας ανησυχεί σφόδρα για τη διάχυτη ρευστότητα, η οποία προκαλεί αβεβαιότητα για το τι επιφυλάσσει το μέλλον.

Αυτό το κλίμα επιβεβαιώνεται και από την ισραηλινή διαρροή περί συνεννόησης της Άγκυρας με το Πακιστάν με σκοπό την ανάπτυξη πυρηνικού οπλοστασίου. Αν μη τι άλλο όλα δείχνουν ότι η Ανατολική Μεσόγειος δεν πρόκειται να ηρεμήσει εύκολα. Οι πιθανότητες είναι υπέρ του ενδεχομένου περαιτέρω κλιμάκωσης κι όχι συνεννόησης των βασικών δρώντων.

Σ’ αυτό το περιβάλλον, το ελληνικό πολιτικό σύστημα δείχνει να αδυνατεί να αντιληφθεί τι ακριβώς συμβαίνει, ποιο είναι το εθνικό διακύβευμα. Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από το γεγονός ότι συνεχίζει την αυτοκαταστροφική (για τη χώρα) τακτική να μην δίνεται προτεραιότητα στο αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων. Αυτό αφορά στον προϋπολογισμό, αλλά όχι μόνο. Αναφορικά με τους πόρους, έχει παρέλθει σχεδόν μια 15ετία από τότε που η Ελλάδα ασχολήθηκε σοβαρά με το ζήτημα. Όσον αφορά τη δρομολόγηση αναγκαίων μεταρρυθμίσεων με σκοπό τον εκσυγχρονισμό και την ενίσχυση του αξιόμαχου, και εκεί παρατηρείται αδράνεια.

Κανείς δεν αμφισβητεί την ανάγκη εξυγίανσης των δημόσιων οικονομικών και πολύ περισσότερο την ανάγκη λήψης μέτρων προς την κατεύθυνση της ανάπτυξης. Από την άλλη πλευρά, όμως, μία κυβέρνηση οφείλει να θέτει προτεραιότητες με βάση τη μεγάλη εικόνα της περιοχής, που πρακτικά σημαίνει με πρώτο και κύριο κριτήριο την εθνική ασφάλεια. Οι Έλληνες δεν μπορούν να ελπίζουν ότι την τελευταία στιγμή θα εμφανιστεί κάποιος σωτήρας.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Γερμανική αστάθεια, ευρωπαϊκή αναταραχή

Δεκέμβριος 4, 2019 Σχολιάστε

Του Βασίλη Στοϊλόπουλου 

Μετά την «απρόσμενη» χθεσινή εκλογή (από τη βάση του κόμματος) της νέας σοσιαλδημοκρατικής ηγεσίας στην Γερμανία (υπό τον Norbert Walter-Borjans και της Saskia Esken), όλα δείχνουν ότι το σοσιαλδημοκρατικό «μεθυσμένο καράβι» των τελευταίων ετών μπατάρει πλέον επικίνδυνα. Αυτή τη φορά προς τα πολύ «αριστερά», αλά Κόρμπιν, με προφανή τον κίνδυνο της παραπέρα συρρίκνωσης του SPD, ακόμα και του ιστορικού αφανισμού του, 156 χρόνια από την ίδρυσή του.
Μια εξέλιξη που αφήνει πεδίο «δόξης λαμπρό» στους εκτός πραγματικότητας Πράσινους παγκοσμιοποιητές να υποκαταστήσουν το κόμμα των Μπραντ και Σμιτ σαν λαϊκό κόμμα και φέρνει πιο κοντά στην πολιτική έξοδο την κα Μέρκελ, που μπορεί στα 14 χρόνια της καγκελαρίας της ν΄ αποδείχτηκε συχνά «εφτάψυχη γάτα», όμως τώρα, ήδη αποδυναμωμένη, βλέπει το τέλος να πλησιάζει πριν την ώρα του. Μετά τις σαφείς διαφοροποιήσεις Μακρόν σε μια σειρά από σημαντικά ζητήματα (ΝΑΤΟ, μεταναστευτικό, διεύρυνση Ε.Ε. , Ρωσία, Τουρκία κ.α.), την αμερικανική οπισθοχώρηση, το επικείμενο Brexit, την ενδυνάμωση της αντιπαγκοσμιοποιητικής «λαϊκής δεξιάς» σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τα εκβιαστικά «παιχνίδια» της Τουρκίας και το «άλυτο» μεταναστευτικό, το νέο «χτύπημα» θα είναι η διάλυση του Μεγάλου Συνασπισμού (CDU-CSU-SPD) – αναπόφευκτη για τους περισσότερους αναλυτές τις επόμενες εβδομάδες. Η παγκόσμια πολιτική αστάθεια χτυπά ήδη και την πόρτα της Γερμανίας με επιπτώσεις για όλη την Ευρώπη. Μια πιθανή εξέλιξη που αφορά άμεσα και την Ελλάδα, με το μεταναστευτικό στα ύψη, τους ακραίους κατευναστές να κυριαρχούν ομόθυμα στην πολιτική της τάξη και την Τουρκία να δημιουργεί ανενόχλητη νέα δεδομένα υπέρ της. Ζητούνται ηγέτες που μπορούν να σταθούν στο ύψος των δύσκολων περιστάσεων.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Βιογραφικά στον Ανδρέα Κάλβο

Δεκέμβριος 3, 2019 Σχολιάστε


με αφορμή τα 150 χρόνια από τον θάνατό του

Γιώργος Ανδρειωμένος
εκδόσεις Ι. Σιδέρης, Αθήνα, Ιούνιος 2019

του Σπύρου Κουτρούλη από την Ρήξη φ. 155

Επειδή η τέχνη και η ζωή είναι ένα ζευγάρι αξεδιάλυτο, αχώριστο, και η τέχνη, αν ήταν έξω από τις εμπειρίες που προσφέρει η ίδια η ζωή δεν θα μπορούσε να υπάρξει είναι εύλογο να μας απασχολεί η ζωή ενός ποιητή. Πώς τα γεγονότα, οι γνώσεις που απέκτησε, οι σχέσεις με τους ανθρώπους του περιβάλλοντος του, ο πολιτισμός από τον οποίο προέρχεται, αλλά και οι άλλοι με τους οποίους διασταυρώθηκε, πώς επηρέασαν την τέχνη ενός ποιητή;
Ο Γ. Ανδρειωμένος ασχολείται με τις βιογραφίες που γράφτηκαν για τον Ανδρέα Κάλβο. Συγχρόνως μας δίδει μια μέθοδο, αλλά και τις προϋποθέσεις για να γράφεται μια άρτια βιογραφία. Ακαταπόνητος ερευνητής ο ίδιος, εξάντλησε όλη τη σχετική βιβλιογραφία που αφορά τον μεγάλο μας ποιητή. Αλλά και με γλώσσα σαφή και ώριμη διατύπωσε έναν άρτιο κριτικό λόγο.
Εξαρχής συμπεραίνει ότι η βιογραφία στη χώρα μας γεννά πολλούς προβληματισμούς «αφού ποτέ δεν καλλιεργήθηκε συστηματικά και με τρόπο έγκυρο – και όταν αυτό γινόταν συχνά λάμβανε χαρακτηριστικά αγιογραφίας και άλλοτε εντασσόταν στον χώρο της παραλογοτεχνίας»(σελ. 23).

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Αντίσταση ή εξαφάνιση

Δεκέμβριος 3, 2019 Σχολιάστε
Η «χημεία» Τραμπ – Ερντογάν ανησυχεί την Αθήνα | tovima.gr

Η τουρκική επιθετικότητα, το Διεθνές Σύστημα και η Ελλάδα

Του Κωνσταντίνου Γρίβα* από το Άρδην τ. 116 

Θα επικεντρωθώ στο κβαντικό άλμα που έχει κάνει τις τελευταίες μέρες η μορφή του διεθνούς συστήματος. Κρατώ μία επιφύλαξη, μήπως και τυχόν υπάρξουν διορθωτικές ενέργειες από πλευράς των Ηνωμένων Πολιτειών, που δεν το θεωρώ πιθανό, αλλά κρατώντας αυτή την επιφύλαξη. Αυτό που συνέβη τις τελευταίες ώρες είναι η ληξιαρχική πράξη θανάτου σε αυτό που θεωρούσαμε ως διεθνές σύστημα ελεγχόμενο από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Για την ακρίβεια, ακόμα και άνθρωποι σαν και εμένα, αλλά και άλλοι συνάδελφοι, που θεωρούσαμε δεδομένο ότι βρισκόμαστε σε έναν ξεκάθαρα πολυπολικό κόσμο, και όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν ένας από τους ισχυρούς παίκτες στο διεθνές σύστημα, είχαμε κάνει λάθος. Από ό,τι φαίνεται περνάμε από ένα ολιγαρχικό πολυπολικό σύστημα σε ένα πολύ πιο πληθωριστικό. Σε ένα σύστημα στην πραγματικότητα μικρομεσαίων δυνάμεων, συμπεριλαμβανομένων και των Αμερικανών, των Ρώσων, των Κινέζων. Κανένας εξ αυτών δεν έχει τη δυνατότητα –δεν μιλάμε πλέον για προθέσεις– να ελέγξει αποφασιστικά τα δρώμενα στον πλανήτη γενικώς και στη γειτονιά μας ειδικότερα. Έχουμε δηλαδή μία αποδιοργάνωση του διεθνούς συστήματος, όπως το γνωρίζαμε. Μέσα σε αυτό το νέο σύστημα που δημιουργείται, η Τουρκία, που το κάνει ήδη εδώ και πολλά χρόνια και το κάνει με επιτυχία, θέλει να εξελιχθεί σε έναν από τους πρωτεύοντες πόλους ισχύος του πλανήτη.
Πριν από αρκετά χρόνια, σε ένα συνέδριο στην Ευρωβουλή, ένας Τούρκος συνάδελφος, διεθνολόγος, μου είχε πει ότι θέλουν να εξελιχθούν στην πέμπτη δύναμη του πλανήτη. Μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Ρωσία, την Κίνα και την Ινδία. Το νούμερο πέντε να είναι η Τουρκία. Για να το επιτύχουν αυτό οι Τούρκοι «υποχρεούνται» να ελέγξουν ολοκληρωτικά και απόλυτα τον κρισιμότατης σημασίας χώρο της Ανατολικής Μεσογείου και του Αιγαίου.
Και αυτό γιατί ο χώρος αυτός, η Ανατολική Μεσόγειος γενικότερα και το Αιγαίο ειδικότερα, με βάση μία σειρά από αλλαγές που διαμορφώνονται στο διεθνές σύστημα, που είναι πάρα πολλές και δεν έχει νόημα να τις αναφέρουμε όλες, αναβαθμίζεται.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Η Τουρκία κυκλώνει τη Μεσόγειο

Δεκέμβριος 2, 2019 Σχολιάστε

Ο Ερντογάν θα επιδιώξει να κλείσει τη συμφωνία πριν από την εκπνοή της πρώτης θητείας του Προέδρου Τραμπ. Συνεπώς, τα όρια στενεύουν.

Του Πέτρου Λιάκουρα* από την huffingtonpost.gr

Η Τουρκία σχεδίαζε από καιρό. Μετά τον Μάρτιο του 2019 που κατέθεσε στα Ηνωμένα Έθνη επιστολή, με τις απαιτήσεις της στη Μεσόγειο, επανέφερε το σχέδιο Ακάρ για επίσημη πρόσκληση και δέσμευση της Λιβύης για οριοθέτηση. Ο Χουλουσί Ακάρ παρουσίασε για πρώτη φορά το χάρτη με την οριοθέτηση Τουρκίας – Λιβύης τον Νοέμβριο του 2018, επί της λογικής ότι τα νησιά που σχηματίζουν ένα τόξο από τη Ρόδο, την Κάρπαθο, την Κάσο και την ανατολική και τη νοτιοανατολική πλευρά (κατά το 1/3 επί του συνόλου) της Κρήτης δεν παράγουν επήρεια υφαλοκρηπίδας. Φάνηκε προσώρας ότι πρόκειται για μια ακραία περίπτωση που ίσως δεν αντέχει ούτε στην αξιολόγηση, πόσο μάλλον στην ανοχή. Όμως, η στρατηγική αυτή δεν παραμερίσθηκε από τα σχέδια της Τουρκίας.

Μπορεί η Τουρκία να οριοθετήσει με τη Λιβύη;

Η Τουρκία κυκλώνει τη

Θα αναρωτηθούμε, είναι ποτέ δυνατόν να συνδέεται η Τουρκία με την Λιβύη για οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών; Στη λογική της Τουρκίας θα ήταν δυνατόν, αν εξουδετερωνόταν η επήρεια που παράγουν τα νησιά του τόξου αυτού. Διότι, τι είναι αυτό το στοιχείο που εμποδίζει την Τουρκία από του να οριοθετήσει με τη Λιβύη;

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Οι «αριστερές» διανοούμενες πόρνες…

Δεκέμβριος 2, 2019 Σχολιάστε

Έχουμε υπογραμμίσει πολλές φορές:
«Ένα από τα πιο κτυπητά χαρακτηριστικά της εποχής μας είναι ότι οι «οργανικοί διανοούμενοι» του καπιταλισμού στη σημερινή φάση της παγκοσμιοποίησης και του χρηματιστηριακού «διεθνισμού» είναι πρώην αριστεροί, καλλιτέχνες και γενικά πνευματικοί άνθρωποι. Φυσικά όλοι αυτοί συνεχίζουν να λένε ότι είναι αριστεροί παρά το γεγονός ότι αποτελούν την ιδεολογική αστυνομία του συστήματος, τους ακριβοπληρωμένους καθεστωτικούς λακέδες».
Η Εικόνα αποτελεί «συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης»!!!

Εύστοχο και το σχόλιο:
«Αυτος ο ολοκληρωτικα ατάλαντος ο κυρ Βασιλακης ο Βασιλικος ακόμα και στα βαθειά γεράματα δεν εχει ιχνος αξιοπρεπειας..
Στημενη φωτογραφια που διαβαζει το βιβλιο για τον Τσίπρα…
Η κατάντια της ‘διανόησης»
Τρέχουν τα σάλια του ατάλαντου».

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Το κυπριακό το πασαπόρτι…

Δεκέμβριος 2, 2019 Σχολιάστε


Ή τα διαβατήρια ως καθρέφτης

Του Χρίστου Πέτρου

Σαν τους συγγενείς, στον Γιάννη τον Φονιά του Γκάτσου, που βγήκαν, ενοχικά και συνωμοτικά, απ’ τη σάλα χωρίς να βγάλουν άχνα… Έτσι, στα μουλωχτά και με την ευθύνη (όχι τη συνείδηση) βαριά, προσπαθεί να τη σκαπουλάρει και η κυπριακή μας κοινωνία, με μπροστάρη τον πολιτικό κόσμο, απ’ το μείζον ζήτημα των διαβατηρίων, που ο δημόσιος διάλογος το περιόρισε στο επίπεδο της οικονομικής στατιστικής (πόσα δώσαμε πόσα βγάλαμε) και της επί μέρους πολιτικής παράλειψης. Λοιπόν, το ζήτημα αυτό αποτελεί αντανάκλαση αφενός των βαθύτατων παθογενειών του κολοβού μας κράτους και αφετέρου της κουλτούρας ξεπουλήματος που χαρακτηρίζει το νεοκυπριακό υποκείμενο πέραν και πάνω απ’ τους θεσμούς, τον πυρήνα του συλλογικού μας τρόπου σκέψης δηλαδή.

Έσπευσαν οι πολιτικοί φωστήρες, μετά το κούρεμα, να θέσουν σε εφαρμογή ένα οικονομικό σχέδιο προκειμένου να αποκατασταθεί η ζημιά, να πετύχουμε την έξοδό μας από τα μνημόνια και την κρίση και να επανέλθουμε, το γρηγορότερο δυνατό, στην υπέροχη κανονικότητά μας και στο ζηλευτό βιοτικό μας επίπεδο. Με κυρίαρχη τη σκέψη ότι η κρίση που μας βρήκε είχε ξεκάθαρα και αμιγώς οικονομικό χαρακτήρα, ο κεντρικός άξονας του εν λόγω σχεδίου απαντάται στην άμεση εφαρμογή πλάνου με μόνο γνώμονα την επανεκκίνηση της μηχανής εισροής χρημάτων στα ταμεία. Και τότε, μαζί με τους γερανούς που σκέπασαν τον κυπριακό μας ορίζοντα και τους ουρανοξύστες που φύτρωναν στην εύφορη λόγω νομικής ασάφειας κυπριακή γη, πήραν μπρος και τα εκδοτήρια ταυτοτήτων και διαβατηρίων. Δεν απαντήθηκε –και μάλλον ούτε θα απαντηθεί– πόσα λεφτά ακριβώς μπήκαν στα δημόσια ταμεία απ’ την μπίζνα της πολιτογράφησης ξένων επενδυτών. Εδώ δεν ξέρουν ποιοι και πόσοι πολιτογραφήθηκαν! Αρκείται και ευχαριστείται ο πολιτικός κόσμος και η κοινωνία μας στη σκέψη ότι τα εκατομμύρια από τον κύκλο εργασιών των πολιτογραφήσεων, που άμεσα τσέπωσαν μεγάλα δικηγορικά γραφεία, με κάποιον έμμεσο τρόπο θα φτάσουν και στην υπόλοιπη κοινωνία κατά πώς θέλει η αλυσίδα του καπιταλιστικού μοντέλου παραγωγής. Με απλά λόγια, κυριάρχησε η αντίληψη ότι το ξεπούλημα των ταυτοτήτων γινόταν για το καλό του τόπου (φευ!), το οποίο ερμηνεύεται πως όλοι θα φάμε, άλλοι πολύ και άλλοι λίγο. Και γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο «ούτ’ ένας συγγενής να πει δεν βρήκε λέξη», μέχρι που εμφανίστηκαν οι συμπατριώτες από την Καμπότζη και τη Μαλαισία…

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Αστυνομία σκέψης

Δεκέμβριος 2, 2019 Σχολιάστε

Είναι πρόδηλον ότι ο Έλλην «μαζάνθρωπος» άγεται και φέρεται από την ανιστόρητη προπαγάνδα του εκάστοτε «αυθεντικού συστήματος», το οποίο επιθυμεί να χειραγωγήσει την κοινή γνώμη, εμφυτεύοντας υπούλως και τεχνηέντως τις ιδικές του ανεδαφικές ψυχικές παραδοχές και εν γένει στάσεις προς μια συγκεκριμένη αναληθή πολιτική κατεύθυνση.

  • Από τον Χαράλαμπο Β. Κατσιβαρδά*

Η πανθομολογουμένως αποτυχημένη γενιά του Πολυτεχνείου έχει ήδη επιβάλει τους ιδικούς της κανόνες του χάους, μια διττά υποκριτική γενιά, η οποία γαλουχήθηκε με μια αριστερεπώνυμη συνθηματολογική ρητορική και εξ αυτής αναρριχήθηκε, καταλαμβάνοντας καίριες θέσεις εις τον εν γένει δημόσιο βίο.
Η πρωτοκαθεδρία συμμετοχής του κ. Τσίπρα εις την πηδαλιούχηση της πορείας του Πολυτεχνείου τη 17η Νεομβρίου καταδεικνύει εύγλωττα ακριβώς την «υπερρεαλιστική» παρακμιακή αποσύνθεση και τη σχιζοφρένεια της ελλαδικής κοινωνίας, καθ’ ην στιγμήν ο ηγέτης ενός δοκιμασμένα αποτυχημένου δήθεν αριστερού κόμματος εις την εξουσία, το οποίο εναγκαλίσθηκε με την εξουσία, ψηφίζοντας αντιλαϊκούς νόμους, απεμπολώντας τις αριστερές ευαισθησίες διά τα εργατικά ζητήματα, ενστερνιζόμενο πλήρως νεοφιλελεύθερα μέτρα, εφαρμόζοντας επαχθή Μνημόνια, πλήττοντας τη μικρομεσαία τάξη, παρά ταύτα γίνεται εισέτι αποδεκτός από την ευρεία μάζα της «επαναστατικής» Αριστεράς. Το ίδιο κόμμα υποδαυλίζει, προφανώς ελλείψει ιδεολογίας, τις καταλήψεις εις τα πανεπιστήμια, καλώντας τους φοιτητές να καταστρατηγήσουν τη νομιμότητα περί του ασύλου, αποβλέποντας ωμά εις την καλλιέργεια του κοινωνικού μηδενισμούκαι του χάους, δίχως ουδένα κοινωνικό όραμα και πολιτική στόχευση. Η απερίφραστη διεκδίκηση, κεκαλυμμένη ή και πανηγυρική, του ΣΥΡΙΖΑ καθίσταται η καθ’ οιονδήποτε τρόπο νομή της εξουσίας, εξ ου και η ποδηγέτηση της αγελαίας μάζας των οιονεί φοιτητών, κατ’ ουσίαν των εγκάθετων «κομματανθρώπων», δούρειων ίππων του ΣΥΡΙΖΑ, προς τον απροκάλυπτο πλέον βανδαλισμό και τον ακραίο εκβαρβαρισμό των πανεπιστημίων.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Η Θεμελιώδης Παρέκκλιση – αναθεωρημένη έκδοση

Δεκέμβριος 1, 2019 Σχολιάστε

Τίτλος: Η Θεμελιώδης Παρέκκλιση – αναθεωρημένη έκδοση

Συγγραφέας: Γιώργος Καραμπελιάς

Κυκλοφορεί από τις Εναλλακτικές Εκδόσεις 

Κυκλοφορεί και πάλι  το βιβλίο του Γιώργου Καραμπελιά, Η θεμελιώδης παρέκκλιση, ρομαντισμός και Διαφωτισμός στον 21ο αιώνα, που είχε κυκλοφορήσει για πρώτη φορά το 2004 και έκτοτε είχε πραγματοποιήσει 2 ανατυπώσεις. Το βιβλίο κυκλοφορεί  σε νέα αναθεωρημένη έκδοση, στο σύνολο του, με νέα Εισαγωγή και Επίλογο. Παραθέτουμε ορισμένα χαρακτηριστικά αποσπάσματα από την Εισαγωγή και τον Επίλογο του βιβλίου.

Εναλλακτικές Εκδόσεις

Σήμερα, έχουμε εισέλθει σε μια ιστορική στιγμή κατά την οποία ο άνθρωπος ως είδος βρίσκεται στο κατώφλι της αυθυπέρβασής του, με τη δημιουργία του μετανθρώπου, που πλησιάζει με τεράστια βήματα, σε αυτές τις αρχές του 21ου αιώνα. Κάτω από το φως αυτών των εξελίξεων αποκτά ένα νέο νόημα και μια διαφορετική επικαιρότητα –που ίσως δεν μπορούσε ούτε ο ίδιος να φανταστεί– η θέση του Χάιντεγκερ πως ο διαφωτισμός και η τεχνολογία του οδηγούν στον θάνατο του Ανθρώπου. Κυριολεκτικώς. Ο άνθρωπος αποκτά, σταδιακώς και με επιταχυνόμενα βήματα, τη δυνατότητα της δημιουργίας ενός νέου είδους, που θα αποτελέσει την τεχνολογική μετεξέλιξή του, σηματοδοτώντας το τέλος της φυσικής επιλογής, εισάγοντάς μας στην εποχή της τεχνητής επιλογής, που προανήγγελλε η ευγονική.

[Και ως προς αυτό, ο ίδιος ο Χάιντεγκερ, όπως και άλλοι ομοϊδεάτες του, σαν τον Έζρα Πάουντ και τον Κνουτ Χάμσουν, ή ακόμα και τον πρώιμο Τ.Σ. Έλιοτ, λάθεψαν απελπιστικά ως προς τις πολιτικές επιλογές τους. Ενώ ορθώς είδαν τον μαρξισμό, ιδιαίτερα στη σοβιετική εκδοχή του, ως το απόγειο του διαφωτισμού, του οποίου η θεωρία μιας χωρίς τέλος προόδου οδηγεί αναπόφευκτα στον θάνατο του ανθρώπινου Είναι, επέλεξαν ως εναλλακτική λύση τη Χάρυβδη του ναζισμού.

Παρασυρμένοι από τη θεωρία του ριζώματος, εθνοτικού και ανθρωπικού, που διακινούσε ο εθνικοσοσιαλισμός, απέναντι στον ανέστιο σοβιετικό μαρξισμό, έκλεισαν τα μάτια μπρος στο γεγονός ότι αυτός αποτελούσε μια ακόμα χειρότερη εκδοχή του θανάτου του Ανθρώπου. Διότι εάν ο μαρξισμός διακήρυσσε το τέλος της ανθρώπινης φύσης, καθώς και κάθε ριζώματος και την έλευση ενός «αγγελικού» κόσμου, πλασμένου αποκλειστικά από την τεχνολογία και την ιστορία, ο εθνικοσοσιαλισμός, χρησιμοποιώντας την έννοια του ριζώματος αποκλειστικά για ένα έθνος και μόνο, ευαγγελιζόταν την έλευση του Αρίου υπερανθρώπου, που θα μεταβάλει όλους τους υπολοίπους σε υπανθρώπους· εν τέλει, σε μια υπερτεχνολογική, και καθόλου αντιτεχνολογική, εκδοχή του εθνοτικού ριζώματος.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα
Αρέσει σε %d bloggers: