Ο Κίσινγκερ οφείλει να απολογηθεί για τις υπηρεσίες του στον τουρκικό ιμπεριαλισμό

2 Ιουλίου, 2022 Σχολιάστε

Του Μάικ Ρούμπιν* | πρώτη δημοσίευση: Washington Examiner 16/06/2022

Η απόρριψη της ένταξης της Σουηδίας και της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ από τον Ερντογάν κρύβει μέσα της μια σημαντική αλήθεια.

Κι αυτή είναι ότι πλέον η Τουρκία κατατάσσεται στο παθητικό και όχι στο ενεργητικό της Δυτικής Ασφάλειας. Το Ιράκ, η Συρία, η Αρμενία, η Ελλάδα και η Κύπρος έρχονται αντιμέτωπες με την τουρκική επιθετικότητα. Η Τουρκία, επίσης, στοχοποιεί τις θρησκευτικές μειονότητες τόσο στο εσωτερικό της όσο και στο εξωτερικό. Η εθνοκάθαρση συνεχίζεται. Παρ’ όλα αυτά, και η κατευναστική στάση της Δύσης έναντι της Τουρκίας συνεχίζεται επίσης.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους συμβαίνει αυτό. Αρκετοί διπλωμάτες έχουν παραμείνει σε αυτό που ήταν κάποτε η Τουρκία, και όχι σε αυτό που είναι Τώρα. Άλλοι πιστεύουν ότι οι τιμωρητικές πολιτικές θα δώσουν την ευκαιρία στον Ερντογάν να παίξει το χαρτί του εθνικισμού προκειμένου να βελτιώσει τις πιθανότητες επανεκλογής του. Κάτι που υποδηλώνει άγνοια, γιατί υπονοεί ότι κάποιος τόσο πεινασμένος για εξουσία όσο ο Ερντογάν θα μπορούσε και να αποδεχθεί ένα ανεπιθύμητο αποτέλεσμα στις κάλπες. Κάποιοι τρίτοι, είναι απλά διεφθαρμένοι και ελπίζουν ότι θα καταφέρουν να προσδεθούν στον διάττοντα αστέρα της Τουρκίας.  

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Η Αμερικανική απαγόρευση των αμβλώσεων, ο αμερικάνικος προτεσταντο/καθολικισμός και ο αντι– ρωσισμός των αφελών.

2 Ιουλίου, 2022 Σχολιάστε


 Του

Ηλία Παπαναστασίου

Εν μέσω Ρωσο/Ουκρανικού πολέμου ήλθε σαν «φάντης μπαστούνι» η απαγόρευση των αμβλώσεων από το Αμερικανικό Ανώτατο Δικαστήριο (Supreme Court) ώστε να πέσει ο «ουρανός στα κεφάλια» των αφελών του Αμερικανισμού στη πατρίδα μας και αλλαχού. Κλαυθμοί και οδυρμοί για την Αμερικανική Πολιτική Ορθότητα και το ελληνικό κακέκτυπό της, θρήνοι για την Αμερικανική Δημοκρατία που «έκανε στριπτήζ» οπισθοδρομικότητας και μεσαιωνικής ιδεολογίας, δυσάρεστη έκπληξη πολλών μεγατόνων για τους θαυμαστές και λάτρεις – ειλικρινείς, ηλίθιους ή και τα δυο μαζί–  του Αμερικανισμού και της λεγομένης υπερατλαντικής δημοκρατίας που ήταν για τους περισσοτέρους η «Γη Χαναάν» της «Δικαιωματικής Δημοκρατίας», η Εδέμ της Δημοκρατίας και των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η έπαλξη του «Δυτικού» Διαφωτισμού, ο φάρος της «Φιλελεύθερης Δημοκρατίας» κλπ.

 Εν μια νυκτί, όλα «πήγαν περίπατο» για τον γυναικείο πληθυσμό και τους άνδρες συντρόφους τους, εφόσον το δικαίωμα στην άμβλωση δεν αφορά μόνο «το δικαίωμα στο σώμα μου» (φεμινιστική αντίληψη) αλλά το «δικαίωμα του συναποφασίζειν» για τα δύο φύλα, προερχόμενο και από τα δυο φύλα (Ανθρωπιστική αντίληψη). Αίφνης θυμήθηκαν οι πάντες τον «συντηρητισμό» της Αμερικής, τον θρησκευτικό φονταμενταλισμό της, τους ακραιφνείς Ευαγγελιστές και την επιρροή των Καλβινιστών Προτεσταντών και της Καθολικής Εκκλησίας Ξαφνικά, αντιληφθήκαν όλοι την «βαθιά Αμερική» που δεν έχει καμμιά σχέση με τις ακραιφνώς προπαγανδιστικές ταινίες του Χόλυγουντ όπου παρουσιάζεται μονίμως μια «λουστραρισμένη και καλογυαλισμένη» Αμερική της Νέας Υόρκης, του Λος Άντζελες ή του Παλμ Μπιτς με τις Λεωφόρους των Φοινικόδεντρων. Σε χρόνο dt «αντιλήφθηκαν» όλοι την αληθινή, ζώσα και κυρίαρχη Αμερική, αυτήν του αγροτικού Mid–West, του φυλετικού American South που διαθέτει τέτοια «υπέρλαμπρα» αστέρια όπως η Alabama, Mississippi, Louisiana, Georgia, αληθινά διαμάντια δημοκρατικότητας και συνταγματικών δικαιωμάτων !

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

To γεωτρύπανο “Αμπντούλ Χαμίτ” και οι συμβολισμοί του Ερντογάν

2 Ιουλίου, 2022 Σχολιάστε

Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων

Στις 13 Ιουνίου ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εγκαινίασε το νέο γεωτρύπανο της χώρας του, το οποίο ονόμασε «Αμπντούλ Χαμίτ». Ο ίδιος δήλωσε ότι η Τουρκία θα συνεχίσει τις έρευνες  στη Μαύρη Θάλασσα, αλλά και στην Ανατολική Μεσόγειο για να υποστηρίξει τα δικαιώματά της, όπως και αυτά των Τουρκοκυπρίων. Το νέο γεωτρύπανο βρίσκεται στο λιμάνι της Μερσίνας απέναντι από την Κύπρο. Θυμίζω ότι από τη Μερσίνα ξεκίνησε η εισβολή του Αττίλα στην Κύπρο τον Ιούλιο του 1974.

Το όνομα του γεωτρύπανου προκαλεί ερωτηματικά. Ο Ερντογάν μάς έχει συνηθίσει σε συμβολισμούς. Ένα άλλο γεωτρύπανο ονομάζεται Φατίχ, δηλαδή ο Πορθητής, για να θυμίζει τον Μωάμεθ Β΄ και την Άλωση του 1453. Η ώρα υπογραφής του διατάγματος για τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί ήταν:14.53 για να θυμίζει και πάλι την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως. Η ημέρα της πρώτης Μεγάλης Προσευχής του Ερντογάν και άλλων   Μουσουλμάνων στην Αγία Σοφία ήταν 24 Ιουλίου 2020, ημερομηνία που συμβολίζει τη Συνθήκη της Λωζάννης. Τα μηνύματα, λοιπόν, του Ερντογάν είναι: Θαυμάζω τον Μωάμεθ τον Πορθητή, θέλω να καταργήσω τη Συνθήκη της Λωζάννης του 1923.

Σκίτσο για τον αιμοσταγή σουλτάνο Αβδούλ Χαμίτ

Γιατί τώρα δείχνει  θαυμασμό για τον Αμπντούλ Χαμίτ τον Β¨; Πρόκειται για τον Σουλτάνο, ο οποίος συνδέθηκε με την πρώτη φάση της Γενοκτονίας των Αρμενίων, στα τέλη του 19ου αιώνος. Τι μήνυμα άραγε θέλει να μας δώσει ο Τούρκος Πρόεδρος με αυτόν τον συμβολισμό;

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Μια σημαντική ώθηση για την κατασκευή του East Med

1 Ιουλίου, 2022 Σχολιάστε

Στις 10 Ιουνίου του 2022, ο νορβηγικός ανεξάρτητος οργανισμός που ειδικεύεται στη διαχείριση ρίσκου και στην διασφάλιση ποιότητας, DGV, επιβεβαίωσε με ανακοίνωσή του την βιωσιμότητα κατασκευής του αγωγού East Med, έπειτα από αξιολόγηση των επικαιροποιημένων μελετών (που βρίσκονται στο προχωρημένο στάδιο του βασικού σχεδιασμού) αλλά και των δεδομένων από νέες έρευνες, που παρείχε ο φορέας υλοποίησης του έργου, IGI Poseidon S.A.

Αναδημοσιεύουμε εδώ τα κυριότερα αποσπάσματα από σχετικό άρθρο του Μιχάλη Μαστοράκη, στην ιστοσελίδα energypress.gr:

«η αξιολόγηση του DNV επιβεβαιώνει την τεχνική ωριμότητα του έργου και έρχεται σε συνέχεια των πρόσφατων μελετών για την βέλτιστη διαδρομή του αγωγού καθώς και γεωφυσικών μελετών. Με την παρούσα κίνηση, ο DNV επικαιροποιεί την έκθεση για την εφικτότητα του έργου, μετά την πρώτη αξιολόγηση που είχε κάνει το 2020.

[ ]

Να σημειωθεί επίσης ότι προ ημερών το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας ενέκρινε την μελέτη για τον προκαταρκτικό προσδιορισμό των περιβαλλοντικών απαιτήσεων (ΠΠΠΑ), πράγμα που υποδηλώνει ότι τουλάχιστον, τα επιμέρους βήματα προς την τελική επενδυτική απόφαση συνεχίζουν κανονικά. Σύμφωνα με εκτίμηση του νορβηγικού νηογνώμονα, όπως αναφέρεται σε σχετική του ανακοίνωση, η IGI Poseidon αυτή την στιγμή, ολοκληρώνει τις απαιτούμενες ενέργειες για την ανάπτυξη του έργου, ελπίζοντας ότι θα διαμορφωθούν οι κατάλληλοι όροι και προϋποθέσεις ώστε να παρθεί η τελική επενδυτική απόφαση εντός του 2022.

Σχολιάζοντας την επανέκδοση της Δήλωσης Σκοπιμότητας, ο Αντιπρόεδρος και περιφερειακός διευθυντής Ενεργειακών Συστημάτων της DNV για την Νότια Ευρώπη, Μέση Ανατολή, Αφρική και Λατινική Αμερική, Santiago Blanco, ανέφερε πως “ο αγωγός Eastmed, μαζί με τον αγωγό Poseidon, είναι το πιο ώριμο έργο στην περιοχή της Μεσογείου, όντας τώρα στην τελική φάση σχεδιασμού και με σκοπό να τεθεί σε εμπορική λειτουργία το 2027. Θα συνδέει απευθείας την Ευρώπη με τα κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου, δημιουργώντας ευκαιρίες για πρόσβαση σε νέες αγορές στην περιοχή με παραγωγή υδρογόνου”.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Το παραμύθι με «ιέρακες και περιστερές» στην Τουρκία και η πραγματικότητα των ελληνοτουρκικών

1 Ιουλίου, 2022 Σχολιάστε

Του Νίκου Μελέτη από το liberal.gr

Σε ένα νεύμα του Ακάρ, στην Αθήνα σπεύσαμε σχεδόν να πανηγυρίσουμε για τα «μηνύματα αποκλιμάκωσης» από την Άγκυρα, αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά πόσο ευάλωτοι είμαστε στα επικοινωνιακά τεχνάσματα και τις υβριδικές επιχειρήσεις της Τουρκίας.

Αρκούσε μια χειραψία στο «πόδι» και τρία τέσσερα λεπτά συζήτηση για να αρχίσει στην Αθήνα το «ξέπλυμα» όχι μόνο του Χ. Ακάρ αλλά και της Τουρκίας και να ανακαλύπτουμε εσωτερικές έριδες, «διπλούς» ρόλους με τον Ακάρ σε ρόλο περιστεράς. Δεν χρειάστηκαν περισσότερες από 20 ώρες για να προσγειωθεί και πάλι το σύστημα στην σκληρή πραγματικότητα με τις δηλώσεις Ερντογάν που ουσιαστικά έκλεισαν και πάλι κάθε δίαυλο ουσιαστικής επικοινωνίας μεταξύ των δυο κυβερνήσεων. Εκτός φυσικά εάν κανείς πιστεύει ότι ο κάθε Ακάρ στην σημερινή Τουρκία μπορεί να έχει αυτόνομο ρόλο και να ασκεί τη δική του πολιτική χωρίς την έγκριση του Ερντογάν.

Η ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις δεν έχει προκύψει ως παρεξήγηση ούτε πρόκειται περί ψυχολογικού φορτίου μεταξύ των δυο χωρών. Και όσο δεν συνειδητοποιούμε ότι πρόκειται για μια στρατηγική επιλογή της Τουρκίας η αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας και των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, τόσο θα περιμένουμε ένα tweet του κ. Ακάρ η του κ.Τσαβούσογλου ή ένα «χαμόγελο» του κ. Ερντογάν ή μια ερμηνεία της «γλώσσας του σώματος» του κ.Σοϊλού, για να εφεύρουμε «θετικά» σημάδια και μηνύματα.

Το κόψιμο των διαύλων επικοινωνίας μεταξύ των δυο χωρών είναι όχι η αιτία αλλά το αποτέλεσμα της κλιμάκωσης της έντασης εκ μέρους της Τουρκίας και αυτό επίσης αποτελεί κεντρική επιλογή την οποία έχει κάνει ο ίδιος ο Τούρκος ηγέτης Τ. Ερντογάν. Ακόμη κι αν υπήρχαν σε χαμηλότερο επίπεδο επαφές είναι προφανές ότι όταν ο ίδιος ο Τούρκος πρόεδρος δίνει το σύνθημα ότι πλέον με την Ελλάδα δεν υπάρχει δίαυλος, ούτε επαφή και ότι η «Ελλάδα θα πορευθεί μόνη της», θέτει το πλαίσιο και το όριο των επαφών αυτών.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Για έναν πόλεμο χωρίς παρανοήσεις

30 Ιουνίου, 2022 Σχολιάστε

του Μανούσου Μαραγκουδάκη* | πρώτη δημοσίευση: Liberal.gr

Ένα σύνηθες χαρακτηριστικό των πολεμικών αντιπαραθέσεων και συγκρούσεων μεταξύ κρατών είναι η παρανόηση των προθέσεων και των στόχων του αντιπάλου. Πραγματικά, είναι δύσκολο να βρούμε κάποιον πόλεμο, όσο πίσω και αν ανατρέξουμε στην ιστορία της ανθρωπότητας, που να μη χαρακτηρίζεται από παρανόηση των θέσεων και της στάσης του αντιπάλου – ελλείμματα που «αναπληρώνονται» από ευσεβείς πόθους και αβάσιμες βεβαιότητες.

Χαρακτηριστικά, ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος ξεκίνησε επειδή η Γερμανία πίστευε ότι η Μεγάλη Βρετανία θα μείνει ουδέτερη στον πόλεμο ακόμη και αν ήταν εγγυήτρια δύναμη της ακεραιότητας του Βελγίου, και η Αυστροουγγαρία επιτέθηκε στην Σερβία επειδή ήταν βέβαιη ότι η Ρωσία δεν θα αντιδράσει δυναμικά. Η Μικρασιατική Εκστρατεία έλαβε χώρα με την εικασία ότι οι Σύμμαχοι θα παρέμεναν στο πλευρό μας.

Ο Χίτλερ εισέβαλε στην Πολωνία το 1939 εικάζοντας ότι οι Αγγλο-Γάλλοι δεν είχαν τα κότσια να εμπλακούν σε έναν ακόμη πόλεμο εναντίον της Γερμανίας.

Στον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας ο Μιλόσεβιτς προχωρούσε σε εθνοκαθάρσεις πιστεύοντας ότι οι Αμερικανοί δεν θα επενέβαιναν στρατιωτικά εναντίον της Σερβίας.

Στον Πόλεμο του Κόλπου ο Σαντάμ εισέβαλε στο Κουβέιτ εικάζοντας ότι η αντίδραση της Αμερικής θα ήταν χλιαρή και διπλωματική και ότι η Ρωσία δεν θα επέτρεπε την αμερικανική πολεμική εμπλοκή.

Και τέλος, στον σημερινό Ρωσο-ουκρανικό πόλεμο, ο Πούτιν είκαζε ότι η Ουκρανία θα κατέρρεε ως χάρτινος πύργος και ότι η Δύση θα έμενε ουσιαστικά ουδέτερη υπό τον φόβο των αρνητικών οικονομικών επιπτώσεων που θα επέφερε η υποστήριξη της Ουκρανίας.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Turkaegean: Αργήσαμε, για ακόμη μια φορά

30 Ιουνίου, 2022 Σχολιάστε

 Ποιος ευθύνεται για το brand name που κατοχύρωσε η Τουρκία στην Ε.Ε.;

του Δημοσθένη Γκαβέα από την huffingtonpost.gr

Τρέχουμε για ακόμη μια φορά πίσω από τις εξελίξεις. Η Τουρκία μέσω της Επιτροπής Δικαιωμάτων Πνευματικής Ιδιοκτησίας της ΕΕ ( EUIPO) κατοχύρωσε το εμπορικό σήμα (brand name) «Turkaegean» (Τουρκο -Αιγαίο) και με αυτό θα διαφημίζει τις «ακτές της ευτυχίας» στην Ε.Ε., μέχρι το 2031.

Στη HuffPost είχε επισημανθεί εδώ και καιρό η διαφημιστική καμπάνια της Τουρκίας, αλλά μόνο πριν από λίγες ημέρες ξέσπασε ο σάλος όταν έγινε γνωστή η καταχώρηση του brand name στην Ε.Ε., καθώς και για το γεγονός ότι αντίστοιχο αίτημα στις ΗΠΑ δεν έγινε αποδεκτό, όχι λόγο του ελληνικού λόμπι στην Αμερική, όπως υποστήριξαν αρκετοί, αλλά για τυπικούς και γραφειοκρατικούς λόγους, γεγονός που δίνει το δικαίωμα στην Τουρκία να προσπαθήσει πάλι μέχρι τον Δεκέμβριο του 2022.

«Είναι γνωστό πως οι Οθωμανοί αποκαλούσαν το Αιγαίο Άσπρη Θάλασσα, σε αντιδιαστολή πιθανόν με την Μαύρη Θάλασσα (Εύξεινος Πόντος). Τελικά, αποτέλεσε ανυπέρβλητο εμπόδιο ένα τόσο ισχυρό τουριστικό brand name, και η τουρκική προσπάθεια επιβολής οικείας ονομασίας για το Αρχιπέλαγος υποχώρησε έναντι της ανάγκης: να επιζητάς διακαώς τον παρά (τουρκ. το χρήμα) δυτικών παραθεριστών. Μας προέκυψε λοιπόν Turkaegean ως, διακριτός μεν αλλά ετεροπροσδιοριζόμενος από το Aegean, τουριστικός προορισμός» έγραφε στις 26/5/2022 ο Δρ. Χρήστος Ζιώγας επισημαίνοντας ότι την Τουρκία δεν την ενοχλεί μόνο η ύπαρξη της Ελλάδας και Κύπρου, αλλά και η «ύπαρξη» του ελληνικού πολιτισμού ως διαρκής ιστορική αλλά παρούσα υπόμνηση.

Οι ελληνικές υπηρεσίες φαίνεται ότι δεν πήραν μυρωδιά από την πρακτική της γειτονικής μας χώρας που επιδίδεται σ΄έναν ανελέητο υβριδικό πόλεμο εναντίον μας.

Χθες (28/6/2022) ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Γιάννης Οικονόμου μιλώντας στην τηλεόραση του Σκάι δήλωσε ότι δεν πρόκειται για αναγνώριση του συγκεκριμένου εμπορικού σήματος από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά είναι απλά απόφαση μιας επιτροπής της με έδρα την Ισπανία, η οποία «δεν παράγει πολιτικά ζητήματα».

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Χρειαζόμαστε την Ουκρανία όσο μας χρειάζεται κι αυτή

30 Ιουνίου, 2022 Σχολιάστε

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου από την Καθημερινή

«Μακρονίζω». Απόδοση στα ελληνικά του ρήματος «macroner», νεολογισμός που σημαίνει ότι μιλάω χωρίς να λέω τίποτε. Θα μου πείτε, τίποτε το ιδιαιτέρως πρωτότυπο για το γλωσσικό κλίμα της πολιτικής Ευρώπης. Το φαινόμενο είναι τόσο συνηθισμένο όσο οι μπόρες ή οι καύσωνες του καλοκαιριού. Εχει ενδιαφέρον βέβαια η παραγωγή του ρήματος. Παρήχθη για να περιγράψει τη στάση του άρτι επανεκλεγέντος προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας απέναντι στο ζήτημα της Ουκρανίας. Αφορμή μια δήλωσή του: «Δεν πρέπει να ταπεινώσουμε τη Ρωσία». Δήλωση που απαιτεί έστω μια ερμηνευτική υποσημείωση. Τι σημαίνει ταπείνωση της Ρωσίας; Σημαίνει αποτυχία της εισβολής και της κατάληψης της Ουκρανίας ή μήπως κάτι άλλο που θα έπρεπε κάποιος να μας το εξηγήσει; Διότι αν σημαίνει το πρώτο, τότε μάλλον θα πρέπει να προετοιμαζόμαστε για μια δραματική υποχώρηση της δημοκρατικής Ευρώπης απέναντι στην επίθεση του ρωσικού νεοσταλινικού ολοκληρωτισμού. Αν ο κ. Μακρόν εννοεί κάτι διαφορετικό, μάλλον θα πρέπει να το εξηγήσει και σε μας τους ταλαίπωρους οι οποίοι δεν ψηφίζουμε σήμερα στη Γαλλία. Ομως μας ενδιαφέρει η Ευρώπη.

Η επίσκεψη των τριών Ευρωπαίων ηγετών στην Ουκρανία τους έφερε αντιμέτωπους με την πραγματικότητα του πολέμου. Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους. Χαλαρότητα ώς την άφιξη, προσγείωση στη δυσάρεστη πραγματικότητα. Εκνευρισμός του Ζελένσκι. Περίμενε περισσότερα; Μάλλον περίμενε περισσότερα. Σχεδόν τέσσερις μήνες μετά την εισβολή των ρωσικών στρατευμάτων στην Ουκρανία, το θέμα ψάχνει τη θέση του στην κοινοτοπία της καθημερινής ειδησεογραφίας. Το ενδιαφέρον στρέφεται όλο και περισσότερο στις οικονομικές συνέπειες της ενεργειακής ασφυξίας. Ο μέσος Ευρωπαίος δεν είναι διατεθειμένος να ξοδέψει ούτε γραμμάριο ευημερίας στο όνομα της ελευθερίας ενός ολόκληρου λαού. Ή τουλάχιστον έτσι τον αντιμετωπίζει η πολιτική του ηγεσία.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Η εποχή της μετάβασης

29 Ιουνίου, 2022 Σχολιάστε

του Γιώργου Ρακκά

Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, καθώς και η κλιμάκωση της τουρκικής επιθετικότητας αποτελούν επιμέρους όψεις της διαδικασίας που σηματοδοτεί το πέρασμα σε μια νέα ιστορική εποχή. Αφορά σε μια μετάβαση πλανητικών διαστάσεων την υποχώρηση της δυτικής πρωτοκαθεδρίας και την επανεμφάνιση των ευρασιατικών αυτοκρατορικών δυνάμεων (πρωτίστως η Κίνα, η Ρωσία και η Τουρκία) σε ρόλο νέων αυτόνομων, και ανταγωνιστικών ως προς αυτήν πόλων του παγκόσμιου συστήματος.

Η εξέλιξη αυτή προκαλεί καθοριστικές αλλαγές στις περιφέρειες της Ευρώπης που βρίσκονται στα σημεία τριβής μεταξύ του παλιού και των νέων πόλων ισχύος του παγκόσμιου συστήματος. Η Ουκρανία βιώνει αυτήν την μεταβολή ήδη από το 2014, οπότε και μεταβάλλεται σε διαμφισβητούμενη ζώνη, για να καταστεί το πεδίο ενός ολοκληρωτικού πολέμου από τις 24 Φεβρουαρίου 2022 κι έπειτα. Δεν είναι όμως η μόνη. Άλλες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, όπως η Πολωνία ή η Τσεχία αντιμετωπίζουν και αυτές την επανεμφάνιση του ρωσικού επεκτατισμού, άρα, μια ιστορική απειλή για την δική τους εθνική ακεραιότητα και κυριαρχία, και το ίδιο συμβαίνει στην Σκανδιναβία, με την Φινλανδία και την Σουηδία.

Έτσι μόνον μπορεί να ερμηνευτεί η πρωτοβουλία των δύο τελευταίων χωρών να εγκαταλείψουν την ιστορική τους ουδετερότητα, και να σπεύσουν να υποβάλλουν αίτηση ένταξης στο ΝΑΤΟ. Την ίδια στιγμή η παλλαϊκή αντίσταση του ουκρανικού έθνους, δίνει έναυσμα για την ευρύτερη αφύπνιση της Ανατολικής Ευρώπης –πλην της Ουγγαρίας ή της Σερβίας στα Βαλκάνια, οι οποίες ακόμα μετεωρίζονται μεταξύ της Δύσης και της Ευρασίας.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Ερντογάν: Δημιουργώντας ένα τουρκικό χαλιφάτο στα σύνορα της Ευρώπης

29 Ιουνίου, 2022 Σχολιάστε

Της Γιώτας Χουλιάρα *

Ήταν 9 Ιουλίου του 2018 όταν ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ανέλαβε πρόεδρος της Τουρκίας, εγκαινιάζοντας ένα νέο συνταγματικό σύστημα με ενισχυμένες εξουσίες.
Ενώπιον της τουρκικής Εθνοσυνέλευσης την οποία ίδρυσε ο πρώτος πρόεδρος της σύγχρονης Τουρκίας, Μουσταφά Κεμάλ, ο Ερντογάν τραγούδησε συγκινημένος τον εθνικό ύμνο της χώρας του και ορκίστηκε να οδηγήσει την Τουρκία σε μια νέα εποχή. Στην εποχή όπου το ισλάμ ξεπηδάει από τις στάχτες του οθωμανικού παρελθόντος και, συνδυασμένο με τον τουρκικό εθνικισμό και τη λεγόμενη «Εθνική Άποψη» (Millî Görüş) του 1969, ένα μείγμα αντιδυτικής, εθνικιστικής και ισλαμικής ιδεολογίας του Ερμπακάν, έρχεται να «αντικαταστήσει» ή, για να είμαστε πιο ακριβείς, να επαναρρυθμίσει το πολιτικό κατεστημένο που δημιούργησε ο Μουσταφά Κεμάλ.
Από το 2002, όταν ανήλθε για πρώτη φορά στην εξουσία, ο Ερντογάν έχει αλλάξει ριζικά την εσωτερική, αλλά και την εξωτερική εικόνα της Τουρκίας. Έχοντας ως πνευματικό του πατέρα τον Νετσμεττίν Ερμπακάν, συνάπτοντας συμμαχία με τον σημερινό του αντίπαλο Φετουλάχ Γκιουλέν, επηρεασμένος φανερά από τον Τουρκούτ Οζάλ και χρησιμοποιώντας έξυπνα το δόγμα του πρώην υπουργού Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου, δεν δίστασε να έρθει σε ευθεία ρήξη με το κεμαλικό κατεστημένο, ιδιαίτερα μετά την επιβίωσή του από το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου του 2016. Σ’ αυτό το διάστημα, η Τουρκία, από ένα κοσμικό κράτος, προπύργιο των Δυτικών απέναντι στην ταραχώδη Μέση Ανατολή και αφοσιωμένο σύμμαχο του ΝΑΤΟ, μεταμορφώθηκε σε μια «νέα Τουρκία» η οποία φιλοδοξεί να αναβιώσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία, όχι όμως πλέον ως τον Μεγάλο Ασθενή, αλλά ως έναν στρατηγικής σημασίας συνεταίρο που θα ελέγχει τον μουσουλμανικό/αραβικό κόσμο. Με άλλα λόγια, από την κρατική οντότητα που είχε υποσχεθεί ο Κεμάλ στους Δυτικούς σε μια προσπάθεια να δημιουργήσει ένα κράτος χωρίς εθνικά στοιχεία στα νοτιοανατολικά σύνορα της Ευρώπης, ο Ερντογάν επιδιώκει ένα τουρκικό χαλιφάτο με γνώμονα τη θρησκεία και αναφορές στο αυτοκρατορικό παρελθόν των Οθωμανών.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Η τύχη του Μακρόν αφορά άμεσα την Ευρώπη και την Ελλάδα

29 Ιουνίου, 2022 Σχολιάστε

Οι κοινωνικές ρίζες της ήττας

Του Γιώργου Καραμπελιά

Εν τέλει, ο πρόεδρος Μακρόν, στις εκλογές της 19ης Ιουνίου, απώλεσε την απόλυτη πλειοψηφία στο κοινοβούλιο η οποία και θα του επέτρεπε να κυβερνήσει σχετικά απερίσπαστος. Η κεντρώα συμμαχία που είχε συγκροτήσει το «Μαζί» εξασφαλίζει 245 βουλευτές, έναντι της Αριστερής Συμμαχίας με ηγέτη τον Μελανσόν, που αποσπά 131 έδρες, της Εθνικής Συσπείρωσης της Μαρίν Λεπέν, που εισέρχεται θριαμβευτικά στο γαλλικό κοινοβούλιο με 89 έδρες, ενώ και η παραδοσιακή Δεξιά διατηρεί 64 έδρες από τις 112 που κατείχε στις προηγούμενες εκλογές.

Στο εξής, ανοίγεται μία περίοδος υψηλής αβεβαιότητας, ακόμα και πιθανής ακυβερνησίας στη γαλλική δημοκρατία, που ήδη δοκιμαζόταν τα προηγούμενα χρόνια από ισχυρές και μακρόχρονες κινητοποιήσεις – όπως τα «κίτρινα γιλέκα». Παράλληλα, αυτή η ήττα υπονομεύει τον ηγετικό ρόλο του Μακρόν στην Ευρώπη, σε μια στιγμή που αυτή δοκιμάζεται από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και απειλείται από μια επερχόμενη μείζονα οικονομική κρίση. Και σε ό,τι αφορά εμάς πιο άμεσα, η αποδυνάμωση της θέσης της Γαλλίας και η αύξηση των εσωτερικών περισπασμών του προέδρου Μακρόν, προσφέρει «αέρα» στον Ερντογάν, τόσο στην αντιγαλλική του πολιτική στην Αφρική όσο και έναντι της Ελλάδας.

Πώς όμως φθάσαμε σε αυτό το αποτέλεσμα; Οι αιτίες είναι πολλές. Δύο από αυτές είναι οι σημαντικότερες:

Η ενίσχυση της κοινωνικής και πολιτικής πόλωσης, που διαπιστώθηκε τόσο στην παρούσα αναμέτρηση όσο και στις προεδρικές εκλογές, αποτελεί συνέπεια της συνύπαρξης δύο αξόνων αντιπαράθεσης, του παραδοσιακού άξονα «Αριστεράς-Δεξιάς», αλλά και εκείνου που αντιπαραθέτει τις ελίτ και τα λαϊκά στρώματα. Αυτοί οι άξονες δεν είναι ταυτόσημοι, όπως ίσως ήταν κάποτε.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Αμινέ Κακαμπάβε: Η Σουηδή αντάρτισσα που τα βάζει με τον Ερντογάν

28 Ιουνίου, 2022 Σχολιάστε

(Αριστερά) Η Αμινέ Κακαμπάβε σήμερα και στα δεξιά η Αμινέ με το όπλο της όταν ήταν με τους αντάρτες Πεσμεργκά

Η κουρδικής καταγωγής βουλευτής στο σουηδικό κοινοβούλιο, μιλά στη HuffPost για την προσπάθεια ένταξης της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ και τον Ερντογάν.

Συνέντευξη στον Δημοσθένη Γκαβέα – huffingtonpost.gr

Η Αμινέ Κακαμπάβε, κουρδικής καταγωγής και πρώην αντάρτισσα με τους Πεσμεργκά, βουλευτής σήμερα του σουηδικού κοινοβουλίου τις τελευταίες εβδομάδες έχει εξοργίσει τον Ερντογάν ο οποίος είχε δηλώσει ότι υπάρχουν τρομοκράτες στο κοινοβούλιο της Σουηδίας. Mε αυτόν τον τρόπο τη συμπεριέλαβε στη λίστα των 33 Κούρδων «τρομοκρατών», των οποίων ζητεί την έκδοσή στην Τουρκία ως μια από τις προϋποθέσεις προκειμένου να άρει το βέτο για την ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ.

Όμως δεν γνώριζε ότι η Κακαμπάβε είναι Σουηδή πολίτης, δημοκρατικά εκλεγμένη βουλευτής και η καταγωγή της δεν είναι από την Τουρκία, αλλά από το Ιράν. Κάτι ακόμη που δεν γνώριζε είναι ότι η μικροκαμωμένη Κακαμπάβε έχει ψυχή λιονταριού και στις απειλές του Ερντογάν γελά με την καρδιά της, όσο και εάν φοβάται για την τύχη του λαού της και για τη δημοκρατία στη Σουηδία.

«Όλοι, έκτος από την οικογένειά του και όσους τον ακολουθούν πιστά, είναι τρομοκράτες…» δηλώνει γελώντας η Κακαμπάβε στη HuffPost και συνεχίζει σε έντονο ύφος: «Ποιος μιλάει για τρομοκρατία, ο άνθρωπος που έχει φυλακίσει περισσότερους από 55.000 ανθρώπους στη χώρα, του μόνο και μόνο επειδή είναι αντιφρονούντες;

Που έχει φυλακίσει τουλάχιστον 5.000 Κούρδους μεταξύ των οποίων και πολιτικούς, μόνο και μόνο επειδή είναι πολιτικοί του αντίπαλοι; Ποιος το λέει αυτό, ο άνθρωπος που αντικαθιστά τους εκλεγμένους δημάρχους από τις περιοχές των Κούρδων με Τούρκους που έχει επιλέξει ο ίδιος;

Και ξέρετε, το χειρότερο είναι ότι όλα αυτά είναι γνωστά στους Ευρωπαίους ηγέτες, αλλά και ότι και εμείς στη Σουηδία είμαστε αναγκασμένοι να διαπραγματευόμαστε μαζί του.».

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Μαριούπολη όπως Κερύνεια

28 Ιουνίου, 2022 Σχολιάστε

  του Αλέκου Μιχαηλίδη από τον Φιλελεύθερο   

Κανείς δεν μιλάει πια για την ουκρανική Μαριούπολη, που βρίσκεται υπό ρωσική κατοχή. Κανείς δεν μιλάει για την καταστροφή μιας ακμάζουσας και ιστορικής πόλης, μιας πόλης που έγινε πατρίδα των Ελλήνων, μιας πόλης που δεν υπάρχει πια. Κανείς δεν μιλάει για τις σφαγές, τις λεηλασίες, την ισοπέδωση μιας πόλης 500.000 κατοίκων (μισή Κύπρος), εκ των οποίων η συντριπτική πλειοψηφία εκτοπίστηκε ή δραπέτευσε προς τη δυτική Ουκρανία. 

Ελάχιστοι αισθάνονται το μέγεθος της τραγωδίας, ελάχιστοι μίλησαν όταν ηττήθηκε η ουκρανική αντίσταση από τον ρωσικό ιμπεριαλιστικό στρατό. Στο διαδίκτυο δημοσιεύονται ανατριχιαστικές εικόνες μιας πόλης που δεν υπάρχει πια, αλλά κάποιοι επιμένουν να μιλούν για «απελευθέρωση». Όπως μιλούσαν οι Τούρκοι για «ειρηνευτική επιχείρηση» και κατόρθωσαν να μας κάνουν να μη μιλάμε πια για την Κερύνεια. 

Στη Μαριούπολη έμειναν 100.000 κάτοικοι, εγκλωβισμένοι. Οι Ρώσοι δεν επιτρέπουν σε κανέναν να μπει ή να βγει. Και όμως, παρατηρείται μια εκκωφαντική σιωπή για αυτή την τόσο σημαντική πόλη της Ουκρανίας, για τους ανθρώπους της, για την ιστορία και κυρίως για το μέλλον της. Σαν να υπάρχει μια άτυπη συμφωνία παράδοσης στη Ρωσία και στον στρατό της, που υπό την ψευδαίσθηση της «αποναζιστικοποίησης», κατεδάφισε πόλεις που δύσκολα ανοικοδομούνται. Πτώματα πετιούνται στις χωματερές και επιδημίες ξεσπούν στην κατεστραμμένη Μαριούπολη: «Κανείς δεν ασχολείται με αυτά, κατεδαφίζουν και τα πετάνε μαζί με τα μπάζα στις χωματερές. Δεν ψάχνουν για σορούς κάτω από τα συντρίμμια», λέει στην athensvoice.gr η ελληνικής καταγωγής Μαριουπολίτισσα Όλγα Σαπολάγιεβα.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Διπλωματικό «πανδαιμόνιο» σε Αν. Μεσόγειο και Κόλπο από τις παρενέργειες του Ουκρανικού

27 Ιουνίου, 2022 Σχολιάστε

του Νίκου Μελέτη από το liberal.gr

Έντονη διπλωματική κινητικότητα και αναδιατάξεις συμμαχιών και συνεργασιών στην Ανατολική Μεσόγειο και στην περιοχή του Κόλπου, προκαλούν οι σοβαρές παρενέργειες στην ενεργειακή τροφοδοσία της Δύσης λόγω του πολέμου στην Ουκρανία, η απειλή που συνιστά για τα βασίλεια του Κόλπου το Ιράν και η προσπάθεια αποκατάστασης των σχέσεων του Ισραήλ με τον αραβικό κόσμο.

Οι εξελίξεις αφορούν άμεσα και την Ελλάδα καθώς όχι μόνο η χώρα μας εμπλέκεται ενεργά σε ένα ευρύ φάσμα τριμερών και πολυμερών συνεργασιών στην περιοχή αλλά γιατί και η Τουρκία επιχειρεί να «εξουδετερώσει» ή πάντως να αποδυναμώσει τις ισχυρές σχέσεις που κτίσθηκαν τα τελευταία χρόνια μεταξύ της Ελλάδας και του Ισραήλ και των Αραβικών κρατών.

Κομβικό σημείο της κινητικότητας αυτής είναι η αναγγελία της περιοδείας σε Ισραήλ – Παλαιστινιακή Αρχή – Σ. Αραβία του προέδρου Μπάιντεν που συνιστά μια σημαντική στροφή στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, καθώς μέχρι τώρα είχαν αποκλειστεί όλου του είδους οι επαφές με την Σ. Αραβία λόγω και της υπόθεσης Κασόγκι.

Η ενεργειακή κρίση η οποία δεν πλήττει μόνο την Ε.Ε. αλλά και τις ΗΠΑ και η προοπτική να υπάρξουν εκτός ελέγχου τιμές στα καύσιμα, ενόψει και των ενδιάμεσων αμερικανικών εκλογών το φθινόπωρο, υποχρεώνει τον Πρόεδρο Μπάιντεν να κάνει εκπτώσεις από τις προηγούμενες δηλώσεις του για τον ισχυρό άνδρα της Σ. Αραβίας Μοχάμαντ μπιν Σαλμάν (MBS). Και πρόκειται να προστρέξει στο Ριάντ προσφέροντας πρωτίστως πολιτική νομιμοποίηση και φυσικά δέσμευση για την Ασφάλεια του Βασιλείου, ελπίζοντας ότι θα εξασφαλίσει την υπόσχεση για τιθάσευση των τιμών και ίσως αύξηση της παραγωγής πετρελαίου, που θα δώσει ανάσα στις παγκόσμιες αγορές.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Η παγίδα του ελληνοτουρκικού «διαλόγου» στο ΝΑΤΟ και το αφήγημα της αποκλιμάκωσης

27 Ιουνίου, 2022 Σχολιάστε

Του Νίκου Μελέτη από το liberal.gr

Δηλώσεις για αποκλιμάκωση, ιδέες του ΓΓ του ΝΑΤΟ για «πλατφόρμα» εντος της Συμμαχίας για να «συζητούν» Ελλάδα -Τουρκία, κατευθυνόμενες και στημένες τουρκικές(;) διαρροές που θέλουν να υπαγορεύσουν στην Ελλάδα την στάση της στην Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, συνθέτουν ένα σκηνικό που απλώς επιδιώκει να ξεπλύνει την τουρκική επιθετικότητα εναντίον της χώρας μας και συγχρόνως να μετατρέψει τις μονομερείς διεκδικήσεις της σε ατζέντα διαλόγου…

Πέρυσι τον Ιούνιο η Ε.Ε. μόνο που δεν έσπευσε να στρώσει με ροδοπέταλα τον ευρωπαϊκό δρόμο της Τουρκίας με τον κ. Μπορέλ και το Βερολίνο να ρίχνουν το βάρος τους στην θετική ατζέντα με την Τουρκία προβάλλοντας την περίφημη «αποκλιμάκωση» που είχε υπάρξει στο μέτωπο των ελληνοτουρκικών. Το αφήγημα αυτό είχε ξεκινήσει μερικούς μήνες πριν, στο τέλος του 2020 με πρωτοβουλία και πάλι της Κομισιόν και των Γερμανών που θεωρούσαν ότι επειδή το Oruc Reis δεν είχε επιστρέψει μετά τις παράνομες έρευνες εβδομάδων στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, αυτό ήταν ένα σοβαρό δείγμα αποκλιμάκωσης και συνεπώς έπρεπε η Τουρκία όχι μόνο να μην υποστεί κυρώσεις αλλά αντιθέτως να επιβραβευθεί.

Σε αυτό το κλίμα είχαν συμβάλει και οι χειρισμοί της ελληνικής κυβέρνησης που το άγχος της επανάληψης ενός νέου επεισοδίου με το Oruc Reis την οδήγησαν να «χαιρετίσει» την αποκλιμάκωση.

Και έτσι η Τουρκία βρέθηκε να ξεπερνά χωρίς καμιά συνέπεια, αυτή την πρωτοφανή αμφισβήτηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και να ανακουφίζονται οι γραφειοκράτες της Κομισιόν και του Βερολίνου που δεν ήθελαν με κανένα τρόπο μια αναταραχή στις ευρωτουρκικές σχέσεις. Έτσι για μεγάλο διάστημα μέχρι την πρόσφατη κλιμάκωση εκ μέρους του Ερντογάν η Τουρκία έμενε ουσιαστικά στο απυρόβλητο επειδή απλώς δεν έστειλε και πάλι ένα ερευνητικό ή ένα γεωτρύπανο στην ελληνική υφαλοκρηπίδα ή επειδή δεν εκτέλεσε μια επιθετική ενέργεια εναντίον ενός ελληνικού νησιού.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα
Αρέσει σε %d bloggers: