Ελληνόφωνων βουλευτών εγκώμιον

Αποτέλεσμα εικόνας για Ελληνόφωνων βουλευτών εγκώμιον

Οι επιδόσεις της χαρισματικής ημεδαπής πολιτικής σκηνής δεν έχουν τύχει του δέοντος ευμενούς σχολιασμού που τους αρμόζει. Γιατί άραγε; 

Ε ίναι να τους λυπάσαι τους Ολλανδούς. Ο πληθυσμός της χώρας τους είναι 17.100.475 νοματαίοι και έχουν μόνο 150 βουλευτές! Αν είναι δυνατόν! Και πώς προλαβαίνουν αυτοί οι 150 να ΜΗ διαβάζουν (καλή ώρα όπως ο Χρυσοχοΐδης) τα μνημόνια που συνάπτει η Ολλανδία όταν παίρνει δανεικά από την Ελλάδα; Πώς ζουν χωρίς 300 βουλευτές, όπως έχει η πατρίδα μας, να επαγρυπνούν για το καλό του λαού και για την εθνική ολοκλήρωση; Εμείς κορόιδα είμαστε που έχουμε καβατζώσει 300 αητόπουλα, να μην αφήνουν πέτρα να πέσει κάτω, να τρώνε σίδερα κι ατσάλι, να κερδίζουν όλες τις διεθνείς μάχες, να ταπεινώνουν τους εχθρούς και να παραδειγματίζουν τους φίλους;

Δεν είναι εύκολο να βρεις ταλέντα σαν τους Ελληνες βουλευτές στην αγορά. Ανιδιοτελείς, καταρτισμένοι, πολύπειροι, ανεξίκακοι, αδιάφθοροι, τολμηροί, με αξιοζήλευτη στρατιωτική θητεία και κοινωνική προσφορά, δουλευταράδες, αδάμαντες! Γι’ αυτό τους έχουμε μπόλικους, να μη μας λείψουν. Αυτός είναι και ο λόγος που υπάρχουν οικογένειες οι οποίες μπάζουν όλα τα παιδιά, ανίψια, εγγόνια, τρισέγγονα, συγγενείς, φίλους, γνωστούς κι αγνώστους στην πολιτική. Για να μη σημειωθεί έλλειψη.

Συνέχεια

Posted in Ενδιαφέροντα, Πρόσωπα, Προβληματισμοί, Πολιτική | Σχολιάστε

«Η γη της Ελλάδος είναι και καρποφόρος και παμφόρος»

Κάποτε ευημερούσαν τουλάχιστον οι αριθμοί, αν και δυστυχούσαν οι άνθρωποι. Τώρα μαζί με τους πολίτες δυστυχούν και οι αριθμοί. Εφιαλτική η  πρόσφατη έκθεση τού ΙΝΕ/ΓΣΕΕ:ο δείκτης φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού από 27,7% το 2010 έφτασε το 2015 το 37,7%, η πραγματική ανεργία βρίσκεται στο 29,6%, το 51,6% των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα αμείβεται λιγότερο από 800 ευρώ. Οι όποιες προσλήψεις πάντοτε ευέλικτης μορφής φτάνουν το 54,7%.

Η απασχόληση κατέρρευσε, η μακροχρόνια ανεργία κινείται πάνω από 70%, το κατά κεφαλήν πραγματικό ΑΕΠ συρρικνώθηκε κατά 25%.

Στο δίμηνο Ιανουαρίου – Φεβρουαρίου 2017 μετρήθηκαν λουκέτα 100 επιχειρήσεων καθημερινώς .

«Ότι τα πράγματα δεν βαίνουν

κατ΄ ευχήν στην Αποικία/

δεν μέν’ η ελαχίστη αμφιβολία»

θα επανελάμβανε ο σοφός Αλεξανδρινός.

Πεμπτουσία της φιλοσοφίας τών κακή τη μοίρα «διασωστών» μας δεν είναι η ανάπτυξη και η παραγωγή, αλλά η αφαίμαξη. Προτεραιότητά τους να μας πουλήσουν τα προϊόντα τους, όχι να αγοράσουν δικά μας, τα οποία άλλωστε το ένα μετά το άλλο φρόντισαν να μην τα παράγουμε.

Συνέχεια

Posted in Ενδιαφέροντα, Οικονομία, Προβληματισμοί, Πολιτική | 1 σχόλιο

«Noble Dina», μια άσκηση των Ελλάδας – ΗΠΑ – Ισραήλ και η τουρκική απάντηση

ΒΑΣΙΛΗΣ ΝΕΔΟΣ
Ενα έντονο διπλωματικό «σκάκι» με φόντο την κρίση στη Μέση Ανατολή, αλλά και το παιχνίδι των υδρογονανθράκων που εξελίσσεται στην Ανατολική Μεσόγειο, αποκαλύπτει η έναρξη σειράς ασκήσεων και συνεχιζόμενων επιχειρήσεων, στις οποίες η Ελλάδα έχει πλέον σταθερή συμμετοχή. Παράλληλα, στο εσωτερικό της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας έχουν αρχίσει ορισμένες πιο έντονες συζητήσεις για το εύρος και τη σκοπιμότητα της δράσης της SNMG-2 στο Αιγαίο, αλλά και την πιθανότητα αλλαγής στη διοίκησή της. Ολες αυτές οι δράσεις και επιχειρήσεις διεξάγονται παράλληλα με μια προσπάθεια της Ελλάδας να αυξήσει τη συμμετοχή της σε κάθε συμμαχική δραστηριότητα στην περιοχή.
Η Τουρκία, πάντως, φαίνεται να ενεργοποιείται πλέον ανοικτά στην Ανατολική Μεσόγειο, είτε στο σκέλος της που αφορά άμεσα την Ελλάδα (Ρόδος και Καστελλόριζο) είτε σε εκείνο που συνδέεται με τις διεξαγόμενες έρευνες για φυσικό αέριο στην Κύπρο. Ενώ ανώτατοι Τούρκοι αξιωματικοί θέτουν δημοσίως και σε συμμαχικό επίπεδο την ύπαρξη διαφορών που έχουν ενταθεί στο Αιγαίο.

ΝΑΤΟ στο Αιγαίο

Συγκεκριμένα, πρόσφατα η Βρετανία εμφανίστηκε πρόθυμη να αναλάβει τη διοίκηση της SNMG-2 στο Αιγαίο, που από την αρχή της δράσης τον Φεβρουάριο του 2016 τελεί υπό τις εντολές Γερμανού υποναυάρχου. Η διοίκηση της SNMG-2 αλλάζει κάθε εξάμηνο και θεωρείται δεδομένο ότι θα παραταθεί τουλάχιστον έως το τέλος του 2017, όταν πλέον θα έχουν πραγματοποιηθεί και οι τελευταίες κρίσιμες ευρωπαϊκές εκλογές, οι γερμανικές.

Συνέχεια

Posted in Ενδιαφέροντα, Εξωτερική πολιτική, Οικονομία, Προβληματισμοί | Σχολιάστε

Αναφορικά για τον Τρότσκι

Από αναγνώστη


Από το ετήσιο συνέδριο του Σύνδεσμου Σλαβικών, Ανατολικοευρωπαϊκών και Ευρασιατικών Σπουδών στις 21 Νοεμβρίου 2010.
Το αντικείμενο αυτής της ομάδας εργασίας είναι ένας άνδρας που παραμένει, ακόμη και εβδομήντα χρόνια μετά τη δολοφονία του από ένα Σταλινικό πράκτορα, μια επίμονα σύγχρονη μορφή. Ο Τρότσκι ήταν ένας από τους τιτάνες της πολιτικής και πνευματικής ζωής του εικοστού αιώνα.

Όμως οι προσπάθειες για τον διασυρμό του Τρότσκι, τη διαστρέβλωση του θεωρητικού του έργου και την κατασκευή πλαστών αφηγήσεων για τη ζωή του συνεχίζονται. Ο Τροτσκισμός παραμένει τόσο πολιτικά αιρετικός στον εικοστό πρώτο αιώνα όσο ήταν ο Σπινοζισμός τον δέκατο όγδοο. Τα τελευταία μάλιστα χρόνια η εχθρότητα προν τον Τρότσκι έχει γίνει πιο έντονη και έχει πάρει έναν ιδιαίτερα μοχθηρό χαρακτήρα.

Είμαστε, πρέπει να αναφερθεί, πολύ μακριά από την εποχή όταν έντιμοι φιλελεύθεροι αντίπαλοι του Τρότσκι διάβαζαν τα έργα του με έντονο ενδιαφέρον και ακόμη με θαυμασμό. Στην έκταση που ο φιλελευθερισμός διατηρούσε ένα ορισμένο επίπεδο πνευματικής ακεραιότητας και πίστευε ακόμη ειλικρινά στα δημοκρατικά του ιδεώδη, ήταν δυνατό, στη δεκαετία του 1930, για έναν άνδρα όπως ο Τζον Ντιούι (όχι όμως, βέβαια, για τους φιλελεύθερους συνοδοιπόρους του Σοβιετικού καθεστώτος, όπως οι εκδότες του Nation) να διαφωνεί με τον Τρότσκι ενώ αναγνώριζε πρόθυμα την μεγαλοφυΐα, το θάρρος και την εντιμότητα του. Και όχι μόνο αυτό.

Συνέχεια

Posted in Ενδιαφέροντα, Πρόσωπα, Προβληματισμοί | 1 σχόλιο

Σύριζα-Bank και το βαρίδι Καλογρίτσας

Σκίτσο του Δ. Χαντζόπουλου

Οι μεθοδεύσεις της κυβέρνησης στην Τράπζεζα Αττικής είναι μέγα σκάνδαλο

Του Γιάννη Ξένου από την Ρήξη φ. 131

Αν ζούσαμε σε άλλες εποχές και η κάθε μέρα δεν ήταν περισσότερο ή λιγότερο κρίσιμη για την ολοκληρωτική χρεοκοπία της χώρας, όταν δεν ξέρουμε τι θα ξημερώσει την επόμενη μέρα στο Αιγαίο, η υπόθεση της Τράπεζας Αττικής θα αποτελούσε μέγα σκάνδαλο. Στα όσα γνωρίζαμε ήρθε να προστεθεί η μηνυτήρια αναφορά της Τράπεζας της Ελλάδος στον Άρειο Πάγο και οι πληροφορίες που περιέχει για το όργιο κακοδιαχείρισης στην τράπεζα από τις αρχές του 2015.
Σύμφωνα με τη μηνυτήρια αναφορά, το ελάχιστο επιτόκιο με το οποίο μπορούσε να δανείσει η τράπεζα για να μη χάνει χρήματα ήταν 4,17%. Αυτό το επιτόκιο ήταν για τους πελάτες με την καλύτερη πιστοληπτική ικανότητα και, όσο αυτή γινόταν πιο επισφαλής, το επιτόκιο θα έπρεπε να αυξάνεται. Αυτός ο κανόνας καταστρατηγούνταν συστηματικά από τη διοίκηση της τράπεζας. Σε περιπτώσεις με διαβάθμιση πιστοληπτικής ικανότητας ICAP F, το μέσο επιτόκιο βάσει της τιμολογιακής πολιτικής προβλεπόταν να είναι 8,79%, αλλά δόθηκαν 1.740 δάνεια συνολικού ύψους 297 εκατ. ευρώ με μέσο επιτόκιο 8,32% (απόκλιση 0,47%). Σε περιπτώσεις με διαβάθμιση G, όπου το μέσο επιτόκιο βάσει της τιμολογιακής πολιτικής προβλεπόταν να είναι 11,84%, δόθηκαν 1.589 δάνεια, συνολικού ύψους 391 εκατ. ευρώ, με μέσο επιτόκιο 8,47% (απόκλιση 3,37%).

Συνέχεια

Posted in Ενδιαφέροντα, Οικονομία, Πρόσωπα, Προβληματισμοί, Πολιτική | Σχολιάστε

Πωλείται (όπως είναι επιπλωμένο)

Αποτέλεσμα εικόνας για ΠωλείταιΠρόλογος: Είχα γράψει το κείμενο πριν μερικές ημέρες, αλλά τα γεγονότα τρέχουν και δεν μπορείς να τα προλάβεις. Εχθές διάβασα ότι για να μας δώσουν πίσω τα μάρμαρα του Παρθενώνα τα οποία ΕΚΛΕΨΕ ο Έλγιν, θα είμαστε αναγκασμένοι να «δανείζουμε» αρχαιολογικούς θησαυρούς στους άγγλους. Και επειδή αυτό διαψεύστηκε θα πρέπει μάλλον να θεωρείται συμφωνημένο γεγονός.
Παρά την τεράστια λεηλασία που έχουμε υποστεί και η οποία συνεχίζεται ακόμα, θα δίνουμε στους άγγλους τα εκθέματα των μουσείων μας. Έτσι, με την γνωστή κοπαδοποίηση του τουρισμού που έχουν επιτύχει οι δυτικοί, στο μουσείο θα συρρέουν χιλιάδες επισκέπτες, τα ταμεία του μουσείου θα γεμίζουν, η αγγλική οικονομία θα τονώνεται, και φυσικά οι μόνοι που θα χάσουν θα είμαστε εμείς, καθώς οι τουρίστες δεν θα έχουν πια και κανέναν ιδιαίτερο λόγο να έρχονται στο Ελλαδιστάν.
Και τώρα το κείμενο:
Διάβασα ότι το εμφιαλωμένο Ζαρός, με νερό του Ψηλορείτη, βραβεύτηκε ως το καλύτερο νερό στον κόσμο.
Παλιότερα είχα διαβάσει:
– για κρητικό λάδι υπερ-πρώτης ποιότητας που εξάγεται χύμα σε εξευτελιστικές τιμές και αυτό ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ!!!! Εμφιαλώνεται και πουλιέται από την Ιταλία αν δεν κάνω λάθος.
-για ελληνικά πανεπιστήμια που κατασκευάζουν ηλεκτρονικά και γράφουν προγράμματα για την ΝΑΣΑ και το CERN.

Συνέχεια

Posted in Ενδιαφέροντα, Οικονομία, Προβληματισμοί, Πολιτική | Σχολιάστε

Μ.Κ.Ο.: Οι ομάδες κρούσης του σύγχρονου φασισμού


Το Δεκέμβριο του 2006, κάποιοι επαγγελματίες «αντιρατσιστές» τραμπούκοι έκαναν απόβαση στην Αμάρυνθο για να επιτεθούν στους «ρατσιστές» κατοίκους της. Τότε σε σχόλιό μας με τον τίτλο, «Η ροζ Πανούκλα», σημειώναμε:
«Όλη αυτή η ιστορία με την «εισβολή» των αντιρα
τσιστών στην Αμάρυνθο είναι για γέλιο. Θα μέναμε στο γέλιο αν ήταν απλώς μια πράξη φρενοβλαβών γραφικών. Δεν είναι όμως έτσι. Είναι τέτοια η πολιτική παράκρουση, τόσο γκανγκστερική, που δεν μπορεί να είναι «αυθόρμητη» γραφικών.

Είναι μια πράξη μεθοδευμένη και κατευθυνόμενη που χρησιμοποιεί τα κόπρανα ενός πολιτικού υπόκοσμου (τους δήθεν αναρχικούς και τους «αριστεριστές» δωσίλογους) για εκπαιδευτικούς αντιρατσιστικούς τραμπουκισμούς και βιασμούς.
Είναι μια επιχείρηση ενταγμένη στη στρατηγική συγκρότησης των «νέων» φασιστικών ορδών, που θα τρομοκρατούν και θα βιοπραγούν κατά των κινημάτων, των τοπικών κοινωνικών και του συνόλου της ελληνικής κοινωνίας».

Μαζί με άλλα σχετικά κείμενα θα το βρείτε εδώ:
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?p=27142#27142

Από εκείνη την εποχή σε πληθώρα κειμένων μας αναλύσαμε αυτές τις νέες ροζ ποικιλίες των «ομάδων κρούσης» του νεοταξικού φασισμού:Ποικιλίες με «αντιεξουσιαστικές», «αριστερίστικες» και «επαναστατικές» φορεσιές, οι οποίες ανύψωσαν τα ιδεολογήματα του πλανητικού ιμπεριαλισμού («αντιρατσισμό», «αντιεθνικισμό», «ξενοφοβία» και CIA) σε ξεχωριστό επάγγελμα, ιδιαίτερης κερδοσκοπικής απληστίας…

Συνέχεια

Posted in Ενδιαφέροντα, Οικονομία, Πρόσωπα, Προβληματισμοί, Πολιτική | Σχολιάστε

Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΩΝ ΠΟΛΛΩΝ ΤΑΧΥΤΗΤΩΝ. ΕΜΕΙΣ ΚΥΡΙΕ;

Εδώ και κάποια χρόνια υπήρχε η πρόβλεψη ότι η Γερμανία θα κάνει την κίνησή της όταν θα έφτανε στο σημείο χωρίς επιστροφή. Δηλαδή, όταν το ευρωπαϊκό αδιέξοδο θα έφτανε σε κάποιο σημείο, στο οποίο η Γερμανία θα έπρεπε να αποφασίσει, αν θα προχωρούσε σε πλήρη Ευρωπαϊκή ενοποίηση, κάτι που θα την ανάγκαζε να αναδιανείμει τον πλούτο που κέρδισε ή θα εξερχόταν από την Ευρωζώνη και θα επέστρεφε σε ένα ισχυρό μάρκο, διατηρώντας τον πλούτο της.

Τώρα, με την όξυνση του διεθνούς ανταγωνισμού, την ανάγκη επιβολής λιτότητας στην Ευρώπη, την ανάγκη εξεύρεσης φθηνών εργατικών χεριών εντός του ευρωπαϊκού χώρου και ειδικά μετά την εκλογή του Τράμπ και τη νέα αναμενόμενη ανταγωνιστική στάση των ΗΠΑ, έφτασε αυτό το σημείο χωρίς επιστροφή.

Η Γερμανία λοιπόν, αντί να προχωρήσει στην Ευρωπαϊκή ενοποίηση και αναδιανομή του πλούτου της προς τους πτωχευμένους και εξαθλιωμένους της Ευρώπης ή αντί να αποχωρήσει από την Ευρωζώνη, επέλεξε μια τρίτη λύση. Κάλεσε τα τρία άλλα ισχυρά κράτη της ΕΕ (μετά την αποχώρηση της Μ. Βρετανίας), δηλαδή Γαλλία, Ιταλία και Ισπανία, για να θέσουν σε εφαρμογή κάτι που σχεδιαζόταν προφανώς από καιρό. Δηλαδή την ΕΕ των πολλών ταχυτήτων, σε μια λογική ομόκεντρων κύκλων, όπου στο κέντρο θα βρίσκονται τα τέσσερα αυτά κράτη (με την ίδια επικεφαλής) και γύρω από αυτά θα τοποθετούνται τα υπόλοιπα κράτη σε μια διαβάθμιση φθίνουσας κλίμακας προς την περιφέρεια σε ότι αφορά, ευκολία χρηματοδότησης, ισχύ ευρωπαϊκών συνθηκών, ένταση εθνικών κυριαρχιών, κατοχύρωση ατομικών δικαιωμάτων, αξία εργασίας κ.λ.π. Δηλαδή σε μία διαβάθμιση πλούτου, ανθρώπινης αξίας και εξαθλίωσης.

Συνέχεια

Posted in Ενδιαφέροντα, Εξωτερική πολιτική, Οικονομία, Προβληματισμοί | Σχολιάστε

Μπορούμε κι από μόνοι μας…


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος 

Καιρός είναι να καθήσουμε να σκεφτούμε τί πραγματικά θέλουμε για τον εαυτό μας και την χώρα.
Το ότι δεν θέλουμε τα μνημόνια, ή την Ευρωπαϊκή «Ένωση» και το ευρώ είναι βέβαια μιά αρχήαλλά δεν απαντάει στο πώς θέλουμε να γίνει η ζωή μας και η πατρίδα.

Θέλουμε δηλαδή σε προσωπικό επίπεδο να ξαναγυρίσουμε στην ελαφρομυαλιά έως ασυδοσία της προηγούμενης εποχής πριν την χρεοκοπία Ή θέλουμε να δομήσουμε την ζωή μας με νέους κανόνες λογικής, ώστε να μην στηρίζεται στην υπερκατανάλωση, την επίδειξη, τις κούφιες δημόσιες σχέσεις, την ματαιοδοξία και γενικά την ρηχότητα;

Θέλουμε το κράτος να λειτουργεί με όρους μεσοπολέμου και ρυθμούς και μέσα τριτοκοσμικής χώρας;
Μα αυτό δεν σταμάτησε ποτέ.  Έτσι λειτουργεί ακόμη παρ’ όλες τις «μεταρρυθίσεις» που επέβαλλαν τάχα τα μνημόνια.
Για παράδειγμα ας δούμε το (μεγάλο) θέμα που προέκυψε με τους δασικούς χάρτες, τα πρόστιμα-παράβολα για την υποβολή ενστάσεων, την πολύπλοκη και χρονοβόρα διαδικασία με τα αμφίβολα αποτελέσματα: Θα λυθεί γρήγορα και έγκαιρα, πριν χαθούν για τους ήδη χειμαζόμενους αγρότες οι επόμενες κοινοτικές επιδοτήσειςΠάμε στοίχημα πως όχι;  
Και ακόμη πάμε στοίχημα πως το όλο θέμα θα μετατραπεί απλώς όχι σε διευθέτηση της «διαμάχης» κράτους-πολιτών για την ιδιοκτησία γηςαλλά σε άλλο ένα εισπρακτικό-αφαιμακτικό μέτρο για τις τσέπες των τοκογλύφων «εταίρων»;

Συνέχεια

Posted in Ενδιαφέροντα, Οικονομία, Προβληματισμοί, Πολιτική | Σχολιάστε

Κάποιος να σταματήσει αυτό το καταραμένο πείραμα

Δεν υπάρχει αυτό που ζούμε.
Έχουμε ξεπεράσει όλα τα ρεκόρ που έχουν καταγραφεί μέχρι σήμερα.
Ως προς το χρόνο διάρκειας της κρίσης, ως προς την έντασή της, ως προς την πτώση των αξιών. Υλικών και ηθικών.
Κάποιος, επιτέλους, να σταματήσει αυτό το κοινωνικό πείραμα. Μας εξάντλησε.
Στις σημερινές συνθήκες οι πολίτες δεν ελπίζουν..

Μπορείτε να βρείτε ένα λόγο για να επενδύσει κάποιος στην Ελλάδα ένα ευρώ;
Θα πρέπει να είναι τρελός, όταν γνωρίζει ότι στο κέρδος θα αποκτήσει συνέταιρο το κράτος και στην απώλεια θα αντιμετωπίσει βαριές τιμωρίες.
Η επιχειρηματικότητα βρίσκεται σε διωγμό, σε μία περίοδο που ακόμη και στην κομμουνιστική Κίνα οι άνθρωποι έχουν ασπαστεί τον καπιταλισμό!
Έχετε εμπιστοσύνη στο ασφαλιστικό σύστημα;
Πιστεύετε ότι υπάρχει πιθανότητα να διεκδικήσετε μία καλύτερη σύνταξη στο μέλλον;
Εμπιστεύεστε τις καταθέσεις σας στην τράπεζα;
Είστε σίγουροι ότι τα παιδιά σας θα εξακολουθήσουν να ζουν μαζί σας και ότι δεν θα μεταναστεύσουν στο εξωτερικό όταν μεγαλώσουν;
Αισθάνεστε ασφαλείς στη γειτονιά που ζείτε;
Είστε χαρούμενοι με την καθημερινότητά σας;

Τα ζούμε όλοι, δεν σας λέμε κάτι καινούργιο.
Η χώρα βρίσκεται σε μία κατάσταση γενικευμένης κατάθλιψης. Ζούμε έτσι τα τελευταία οκτώ χρόνια.
Το καζάνι έχει ήδη μαζέψει αρκετούς υδρατμούς κι είναι έτοιμο να σκάσει. Μπορεί αυτό να συμβεί από ένα γεγονός που αυτή την στιγμή δεν το περιμένουμε καν. Από κάτι μικρό και ασήμαντο. Έτσι συνήθως συμβαίνει.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι αυτό το «κακό» κάπου θα ξεσπάσει.
Η μεταπολίτευση θα κλείσει αργά ή γρήγορα τον κύκλο της.

Συνέχεια

Posted in Ενδιαφέροντα, Οικονομία, Προβληματισμοί, Πολιτική | 1 σχόλιο

Θυσία και αρχηγεσία

Αντώνης Καρακούσης

Οσοι έχουν αίσθηση των συνθηκών που επικρατούν στην επιχειρηματική αγορά, σπάνια έχουν να διηγηθούν κάποια ιστορία επιτυχίας σε τούτο τον καιρό της μεγάλης κρίσης. Αντιθέτως, οι περισσότεροι περιγράφουν ατελείωτες ιστορίες καταστροφής και πτωχεύσεων.

Ιδιαιτέρως οι λογιστές, οι οποίοι εξ επαγγέλματος αποτυπώνουν την πραγματική θέση των επιχειρήσεων και των επαγγελματιών, αναφέρουν χαρακτηριστικά ότι εξαντλούνται πλέον και τα πιο ζωντανά κομμάτια της οικονομίας.

Εξανεμίζονται, όπως λένε, εξαιτίας της μακράς παραμονής σε συνθήκες ύφεσης και εισοδηματικής καχεξίας, τα τελευταία αποθέματα πόρων και δυνατοτήτων.

Με τις τράπεζες ουσιαστικά νεκρές, τη ρευστότητα περιορισμένη, τις πιστώσεις ανύπαρκτες και τα εισοδήματα διαρκώς συρρικνούμενα, το πλήθος των δραστηριοτήτων πιέζεται αφόρητα.

Οπως θα διαβάσετε σε άλλες στήλες της εφημερίδας, υποχωρούν ακόμη και οι πωλήσεις ζωτικών τροφίμων, όπως το γάλα, γεγονός που καταγράφεται μόνο σε πολεμικές περιόδους.

Συνέχεια

Posted in Ενδιαφέροντα, Οικονομία, Προβληματισμοί, Πολιτική | 1 σχόλιο

Το τοξικό ελληνικό δίλημμα

Του Βασίλη Βιλιάρδου

Όταν αρνείται κανείς να επιλέξει ανάμεσα στις ρεαλιστικά υφιστάμενες λύσεις των προβλημάτων του ή δεν επιλέγει κάποια από αυτές έγκαιρα, υφίσταται δυστυχώς όλα τα μειονεκτήματα τους, χωρίς το παραμικρό πλεονέκτημα – κάτι που κοστίζει τελικά πανάκριβα.
«Η ανθρώπινη ζωή είναι πολύ σύντομη, η επιστήμη ατελείωτη, ο χρόνος λίγος, η πείρα λανθασμένη και η απόφαση γεμάτη ευθύνες» (Ιπποκράτης).

Ανάλυση

Στην Ελλάδα αντιμετωπίσαμε από την αρχή μία κρίση δημοσίου χρέους, με την έννοια πως το κράτος ήταν αυτό που υπερχρεώθηκε – κάτι που συμβαίνει επίσης στην Ιταλία, αλλά όχι στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Ισπανία και η Ιρλανδία, η αιτία της κρίσης των οποίων ήταν η υπερχρέωση του ιδιωτικού τους τομέα.
Η υπερχρέωση του ελληνικού δημοσίου φυσικά προϋπήρχε. Φάνηκε όμως μετά το 2008, επειδή σταμάτησε ξαφνικά να αναπτύσσεται η οικονομία μας, λόγω της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης – οπότε άρχισαν να μειώνονται τα έσοδα του κράτους, αυξήθηκαν τα ελλείμματα, ενώ δυσκόλεψε ο βιώσιμος δανεισμός του, με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η εξυπηρέτηση των υποχρεώσεων του.

Οι αιτίες τώρα της υπερχρέωσης του δημοσίου τομέα μίας χώρας, σε περιόδους ειρήνης, είναι συνήθως η διαφθορά, η διαπλοκή, η φοροδιαφυγή, η κακή λειτουργία του κρατικού (εισπρακτικού) μηχανισμού, τα θεσμικά ελλείμματα, η υπερβολικά χαμηλή φορολόγηση που δεν καλύπτει τις ανάγκες ενός υπερδιογκωμένου κράτους κοκ. – καταστάσεις που οδηγούν στον πλουτισμό του ιδιωτικού τομέα, χωρίς όμως να αιτιολογείται από την υγιή επιχειρηματικότητα, από την υψηλή παραγωγικότητα των εργαζομένων, από την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, καθώς επίσης από όλους τους υπόλοιπους παράγοντες που συντελούν στην αντικειμενική άνοδο του βιοτικού επιπέδου.

Όταν τώρα η υπερχρέωση μίας χώρας υπερβεί ένα ορισμένο επίπεδο ή/και γίνει εμφανής στα πλαίσια μίας χρηματοπιστωτικής κρίσης, υπάρχουν δύο βασικοί τρόποι επίλυσης της: (α) η ονομαστική διαγραφή εκείνου του μέρους των χρεών που είναι πολύ δύσκολο να εξυπηρετηθούν ή (β) η μεταφορά των χρεών του δημοσίου στον ιδιωτικό τομέα. Στα πλαίσια αυτά τα εξής:

Συνέχεια

Posted in Ενδιαφέροντα, Εξωτερική πολιτική, Οικονομία, Προβληματισμοί, Πολιτική | 1 σχόλιο

Η Ευρωπαϊκή Ένωση «επιστρέφει» στην Ελλάδα τους μετανάστες

Αποτέλεσμα εικόνας για Η Ευρωπαϊκή Ένωση «επιστρέφει» στην Ελλάδα τους μετανάστες

Νέα σύσταση, βάσει της οποίας οι 28 χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα έχουν τη δυνατότητα να «επιστρέφουν» στην Ελλάδα τους μετανάστες που αιτούνται άσυλο, εξέδωσε την Τετάρτη η αρμόδια επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προκαλώντας νέο «πονοκέφαλο» στην ελληνική κυβέρνηση, η οποία καλείται να προετοιμαστεί για το ενδεχόμενο ραγδαίας αύξησης των μεταναστών στην ελληνική επικράτεια.

Επί της ουσίας, η απόφαση-σύσταση της ΕΕ ισοδυναμεί με την επαναφορά των σκληρών κανόνων του «Δουβλίνου» και αφορά τους μετανάστες που χρησιμοποίησαν την Ελλάδα ως πύλη εισόδου για τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ως εκ τούτου, η Ελλάδα όχι μόνο δεν προσβλέπει, πλέον, σε αποσυμφόρηση των κέντρων φιλοξενίας μέσω του συστήματος της μετεγκατάστασης, το οποίο ουδέποτε εφαρμόστηκε στην ουσία του, αλλά, σε εντελώς αντίθετη κατεύθυνση, αυξάνονται δραματικά οι πιθανότητες αύξησης των μεταναστών που βρίσκονται εγκλωβισμένοι στη χώρα.

Ο αριθμός των μεταναστών που πέρασαν από το 2015 μέσω της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και μετακινήθηκαν προς τις χώρες της Κεντρικής και της Βόρειας Ευρώπης αγγίζει το ένα εκατ. Η νέα «χάρτα» ωστόσο αφορά όσους από σήμερα Τετάρτη ζητήσουν άσυλο και έχουν χρησιμοποιήσει ως πύλη εισόδου στην Ευρωπαϊκή Ένωση την Ελλάδα. Από τη νέα οδηγία εξαιρούνται οι ευάλωτοι πληθυσμοί, όπως τα ασυνόδευτα παιδιά.

Συνέχεια

Posted in Εξωτερική πολιτική, Οικονομία, Προβληματισμοί | Σχολιάστε

Ακυρώνοντας την τουρκική πολιτική

H ένταση με την Τουρκία δεν είναι ανεξήγητη. Ξεκίνησε όταν ο Αρειος Πάγος απέρριψε (ορθώς) το αίτημα για έκδοση των οκτώ αξιωματικών στην Τουρκία. Ο Ερντογάν το αντιμετώπισε ως προσωπική προσβολή και ακολούθησε την παλαιά, δοκιμασμένη, κεμαλική συνταγή: στρατιωτική απειλή ως μέσον ασκήσεως πολιτικών πιέσεων. Στην Ελλάδα επικρατεί η εντύπωση ότι το κάνει για εσωτερικούς λόγους. Σαφώς! Οχι όμως για τους εσωτερικούς λόγους που εμείς εννοούμε. Το θέμα των ελληνοτουρκικών σχέσεων σπανιότατα βρίσκεται τις τελευταίες εβδομάδες στα πρώτα οκτώ θέματα των ειδήσεων στην Τουρκία. Ο Ερντογάν, όμως, φοβάται ότι μπορεί να το χρησιμοποιήσει η αντιπολίτευση. Δρα λοιπόν προληπτικά ανεβάζοντας τους τόνους. Δεν το κάνει για να συσπειρώσει τον κόσμο πίσω του. Υπ’ αυτό το πρίσμα είναι πιθανόν να μειωθεί η ένταση μετά το δημοψήφισμα, αλλά η ουσία του προβλήματος παραμένει. Ο Ερντογάν, όπως και οι προκάτοχοί του, θα συνεχίσει να αμφισβητεί με διαφόρους τρόπους το νομικό καθεστώς στο Αιγαίο. Επιπλέον, η οικονομική καχεξία της χώρας μας θα του ανοίγει την όρεξη.

Το ερώτημα για την Ελλάδα είναι εάν μπορούμε να ακυρώσουμε σε βάθος χρόνου τη συγκεκριμένη τουρκική πολιτική. Πρέπει να θέσουμε αυτό το ερώτημα, διότι οφείλουμε άμεσα να επαναχαράξουμε τη στρατηγική μας έναντι της Τουρκίας. Μετά το 1999 βασισθήκαμε στον σταδιακό εξευρωπαϊσμό της Τουρκίας. Σήμερα, η ευρωπαϊκή της προοπτική είναι νεκρή.

Συνέχεια

Posted in Ενδιαφέροντα, Ιστορικά, Προβληματισμοί, Εξωτερική πολιτική | Σχολιάστε

Οι Ολλανδοί σταμάτησαν τον λαϊκισμό και ο Ρούτε ψάχνει κυβέρνηση

Οι Ολλανδοί σταμάτησαν τον λαϊκισμό και ο Ρούτε ψάχνει κυβέρνηση
O Mαρκ Ρούτε θα ψάξει τη νέα του κυβέρνηση μεταξύ 4 ή και 5 κομμάτων   (Φωτογραφία:  ΑΠΕ )
Χάγη
Βαθιά ανάσα πήρε η Ολλανδία και μαζί με αυτήν η ΕΕ, αφού οι δημοσκοπήσεις έπεσαν και πάλι έξω: Το ξενοφοβικό κόμμα του Χερτ Βίλντερς αύξησε μεν τις δυνάμεις του, αλλά δεν πέτυχε το στόχο του.

Οι Φιλελεύθεροι (VVD) του πρωθυπουργού Μαρκ Ρούτε κέρδισαν καθαρά, οι Εργατικοί (PvdA) βούλιαξαν και οι Πράσινοι πέτυχαν την έκπληξη.

Αναλυτικά, τα σχεδόν τελικά αποτελέσματα δίνουν στο VVD 21,2% και 33 έδρες (η Βουλή έχει 150), στο κόμμα του Βίλντερς 13,2% και 20 έδρες (+5 από το 2012), στους Χριστιανοδημοκράτες (CDΑ) 12,6% και 19 έδρες, στο φιλελεύθερο κόμμα D66 12,1% και 19 έδρες και στους Πράσινους 14 έδρες (+10 από το 2012).

Το ιστορικό Εργατικό Κόμμα της Ολλανδίας (PvdA), το οποίο συγκυβερνούσε με τον Ρούτε από το 2012 και από το οποίο προέρχεται ο υπουργός Οικονομικών και πρόεδρος του Eurogroup Γ.Ντάισελμπλουμ υπέστη συντριπτική ήττα: έμεινε στις 9 έδρες (-29 από το 2012).

Συνέχεια

Posted in Ενδιαφέροντα, Εξωτερική πολιτική, Πρόσωπα | Σχολιάστε