Αρχείο

Archive for 21 Νοεμβρίου, 2012

Ήλθε η ώρα της δράσης στη Θράκη: Στη φυλακή οι παρακρατικοί, οι παραστρατιωτικοί και ο πρόξενος

21 Νοεμβρίου, 2012 Σχολιάστε
 Ήλθε η ώρα της δράσης στη Θράκη: Στη φυλακή οι παρακρατικοί, οι παραστρατιωτικοί και ο πρόξενος
Του Σάββα Καλεντερίδη 

 
Ίσως η μακροβιότερη θεατρική παράσταση στον κόσμο, μετά το «Φάντασμα της Όπερας, να είναι αυτή που παίζεται στη Θράκη, με μόνιμο πρωταγωνιστή τον πρόξενο της Τουρκίας στην Κομοτηνή, σε δεύτερο ρόλο τους εγκάθετους του προξενείου και σε ρόλο κομπάρσου, τους ιθύνοντες του Ελληνικού κράτους, που -στη συντριπτική τους πλειοψηφία- κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου, τη στιγμή που η Τουρκία προωθεί τα αποτρόπαια σχέδιά της στην περιοχή.

Όλα αυτά τα χρόνια, το Ελληνικό Υπουργείου Εξωτερικών, παραβιάζοντας κάθε έννοια λογικής αλλά και υπηρεσιακής ευθύνης, επέτρεψε στον Τούρκο πρόξενο να υποκαταστήσει το ελληνικό κράτος και, δρώντας κυριολεκτικά ανενόχλητος και εκτός των αρμοδιοτήτων του (που ορίζονται σαφώς από τη Συνθήκη της Βιέννης και πρέπει να περιορίζονται μόνο σε γραφειοκρατικά ζητήματα που αφορούν πολίτες κατόχους τουρκικών διαβατηρίων και χορηγήσεις θεωρήσεων εισόδου σε αλλοδαπούς) να δημιουργήσει έναν παρακρατικό και παραστρατιωτικό μηχανισμό, που επιβουλεύεται την ακεραιότητα της πατρίδας μας. Για το ζήτημα αυτό υπάρχουν απτές αποδείξεις και το ελληνικό κράτος πρέπει να σταθμίσει τον τρόπο με τον οποίο θα χειριστεί το θέμα σε εσωτερικό, διμερές αλλά και διεθνές επίπεδο και κυρίως σε επίπεδο ΝΑΤΟ, όπου υποτίθεται ότι είμαστε σύμμαχοι!

Όμως, εκτός από τις τεράστιες ευθύνες του υπουργείου εξωτερικών, τεράστιες ευθύνες έχουν και οι λοιπές αρχές του ελληνικού κράτους που υπάρχουν στην περιοχή, οι οποίες δεν έπραξαν τίποτε για να αποκαλύψουν το δίκτυο των πρακτόρων του προξενείου που κινητοποίησε τον κόσμο εναντίον των Ελλήνων ηθοποιών που κινδύνεψαν να λυντσαριστούν στον Εχίνο, όπως και εναντίον του γαλλικού τηλεοπτικού συνεργείου, στις Θέρμες της Ξάνθης, όπου οι Γάλλοι δημοσιογράφοι ήλθαν αντιμέτωποι με τους φανατισμένους παρακρατικούς και παραστρατιωτικούς μηχανισμούς του τουρκικού προξενείου. Διαβάστε περισσότερα…

Το αδιανόητο για το χρέος των ΗΠΑ

21 Νοεμβρίου, 2012 Σχολιάστε

Θα ζητήσουν οι ΗΠΑ διάσωση; Θα τη δώσει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο; Με ποιους όρους και προϋποθέσεις; Τι διαγραφή θα χρειαστεί για την αποκατάσταση της βιωσιμότητας του χρέους των ΗΠΑ; Τι αντίκτυπο θα έχει αυτό στις παγκόσμιες αγορές;

Αυτά δεν είναι ερωτήματα που επικρατούν σήμερα, αλλά είναι ζητήματα που αξίζει να σκεφτούμε. Το να σκεφτόμαστε το αδιανόητο είναι ένα από τα διδάγματα της ιστορίας της ευρωζώνης. Ένας άλλος λόγος είναι η ταχύτητα με την οποία ο εφησυχασμός μπορεί να μετατραπεί σε κρίση. Έτσι, υπάρχει μια σειρά από παράγοντες, που οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής όλων των χωρών καλά θα κάνουν να έχουν κατά νου.

Ο πρώτος είναι ότι ένα μικρό ποσοστό ενός μεγάλου αριθμού είναι ένας μεγάλος αριθμός. Στις ΗΠΑ το ανεξόφλητο χρέος υπερβαίνει τα $ 16 τρις. Κάθε ποσοστιαία μονάδα αύξησης των επιτοκίων προσθέτει (κάθε χρόνο) $ 160 δισ για την ετήσια χρηματοδότηση του χρέους. Έτσι, ένα 5 τοις εκατό αύξηση των επιτοκίων προσθέτει $ 800 δις. στο έλλειμμα του προϋπολογισμού και, δεδομένης της σύνθεσης, περισσότερο από $ 8 τρις ανά δεκαετία για το εθνικό χρέος.

Ο δεύτερος παράγοντας είναι ότι πάνω από το 45 τοις εκατό από το χρέος των ΗΠΑ βρίσκεται στα χέρια ξένων.Οι Ιάπωνες είναι υπόλογοι προς τον ιαπωνικό λαό. Οι ΗΠΑ είναι υπόλογοι – μεταξύ άλλων, και στους Ιάπωνες.

Τρίτον: Τα κρατικά ομόλογα δεν θεωρούνται πλέον ακίνδυνα. Πράγματι, υπάρχει η γενική συνειδητοποίηση ότι σε κάποιο επίπεδο κόστους χρηματοδότησης, το δημόσιο χρέος γίνεται μη βιώσιμο. Διαβάστε περισσότερα…

Μετά τον Πετρέους, ποια CIA;

21 Νοεμβρίου, 2012 Σχολιάστε

Αποδεικνύεται, λοιπόν, ότι οι κορυφαίοι της CIA διέθεταν ένα ηλεκτρονικό ταχυδρομείο με μυστικά σεξουαλικού περιεχομένου. Σκανδαλιστικά, αναμφίβολα. Αλλά τι γίνεται με τα άλλα μυστικά – τα μυστικά για θέματα ασφαλείας, για τα οποία υποτίθεται ότι υφίσταται η υπηρεσία; Με αυτά τι γίνεται;

Οταν θα περάσει η αναταραχή από τις προσωπικές αστοχίες του στρατηγού Ντέιβιντ Πετρέους, η χώρα θα συνεχίσει να ασχολείται με αυτό το ερώτημα για τους στόχους και τις αποστολές των μυστικών υπηρεσιών.

Και αυτό είναι ένα αγνοημένο πρόβλημα της εποχής Πετρέους, που θα πρέπει να διευθετηθεί.

Ο Πετρέους επελέγη για τη θέση και την ανέλαβε με ενθουσιασμό, εν μέρει επειδή ο Λευκός Οίκος πίστευε ότι σε μια εποχή αντικατασκοπείας, η παραδοσιακή αποστολή της CIA να κλέβει μυστικά αποκτούσε έναν ευρύτερο ρόλο, που απαιτούσε όλο και περισσότερο την ανάληψη μυστικής παραστρατιωτικής δράσης.

Με την απαράμιλλη εμπειρία του στη διεξαγωγή των πολέμων στο Ιράκ και το Αφγανιστάν θεωρήθηκε κατάλληλος να ηγηθεί μιας υπηρεσίας που συνδύαζε την καπαρντίνα με το αλεξίσφαιρο γιλέκο.

Αλλά η θητεία του Πετρέους στη CIA είχε ένα κρυφό ελάττωμα, εκτός από τα αμαρτωλά e-mails· ότι η παραστρατιωτική μυστική δράση έτρωγε ζωντανή την παλαιομοδίτικη πλευρά της υπηρεσίας για τη συλλογή πληροφοριών. Αυτό μου φαίνεται ότι είναι το κύριο δίδαγμα από την καταστροφή στη Βεγγάζη.

Η CIA είχε μια σημαντική βάση στη Βεγγάζη, με τουλάχιστον έξι πρώην αξιωματικούς των ειδικών δυνάμεων, γνωστούς στους υπαλλήλους γραφείου της παλιάς γενιάς για τη μεγάλη μυϊκή τους δύναμη και βιαιότητα.

Η ασφάλεια στη Βεγγάζη

Βρίσκονταν στη Βεγγάζη σε τέτοιο αριθμό εν μέρει επειδή η CIA υποστήριζε το πρόγραμμα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για τη συγκέντρωση των επ’ ώμου αντιαεροπορικών πυραύλων που κυκλοφορούσαν μετά την πτώση του συνταγματάρχη Μοαμάρ Καντάφι. Αξιωματούχοι της υπηρεσίας μπορεί επίσης να συνεργάζονταν με τη λιβυκή πολιτοφυλακή, για να τους βοηθήσουν να αποκτήσουν πιο αποτελεσματικές δυνάμεις ασφαλείας. Διαβάστε περισσότερα…

Ο Μαρξ θα ήταν υπερήφανος για τους τραπεζίτες

21 Νοεμβρίου, 2012 Σχολιάστε
Αν ο Καρλ Μαρξ ήταν ζωντανός το 2007, θα εργαζόταν σε τράπεζα. Οι τράπεζες έχουν φτάσει σε μια κατάσταση κομμουνιστικής τελειότητας. Οι εργαζόμενοι πήραν τα πάντα. Οι κάτοχοι του κεφαλαίου δεν έμειναν με τίποτα.
Οι μέτοχοι των τραπεζών εξαπατήθηκαν από το προσωπικό, που πλήρωναν τους εαυτούς τους με εξωφρενικά ποσά από κέρδη που παρέμεναν στα χαρτιά. Η πολιτική κατάσταση είχε βρει μια πολύ πιο αποτελεσματική οδό από ότι τα συνδικάτα για την καταστροφή των καπιταλιστών, εξαπατώντας τους μετόχους πείθοντας τους ότι η αύξηση των μισθών ήταν απαραίτητη για να διατηρηθεί το ταλέντο του ανθρώπινου δυναμικού. Είχαν τη βοήθεια των λογιστών, που τους επέτρεψαν να δηλώνουν κέρδη πριν από τη λήψη των μετρητών. Ο Μαρξ θα ήταν χαρούμενος.
Δεν θα έπρεπε να μας εκπλήσσει το γεγονός ότι οι δικαιούχοι του κομμουνιστικού αυτού τραπεζικού συστήματος κάθονται σε αναμμένα κάρβουνα. Υπάρχουν πολλές προειδοποιήσεις για τις συνέπειες της μεγαλύτερης ρύθμισης. Μην σκοτώσετε την κότα με τα χρυσά αυγά, λένε. Πολλοί στον τραπεζικό τομέα δεν φαίνεται να έχουν παρατηρήσει ότι πρόσφατα έφεραν την παγκόσμια οικονομία στα γόνατά της.
Για να είμαστε δίκαιοι, οι τράπεζες δεν ήταν οι μόνες που έκαναν λάθη: oι κεντρικές τράπεζες με πολύ χαμηλά επιτόκια για πολύ καιρό – οι πολιτικοί που πίστευαν ότι είχαν καταργήσει τον επιχειρηματικό κύκλο και ότι ένα μόνιμα υψηλότερο επίπεδο των δημόσιων δαπανών θα μπορούσε να δικαιολογηθεί – πάρα πολλοί πολίτες που δανείζονταν ποσά που ποτέ δεν θα μπορούσαν να επιστρέψουν. Αυτό το είδος της μαζικής αυταπάτης χαρακτήρισε τις περισσότερες φούσκες στην ιστορία. Αλλά είναι οι τραπεζίτες που φαίνονται πιο απρόθυμοι να αποδεχθούν ότι η αλλαγή είναι απαραίτητη. Χρειάζονται διάσωση από τον εαυτό τους. Εξάλλου μόνο ένα ρυθμιστικό σύστημα μπορεί να επιβάλει εκ νέου ένα καπιταλιστικό σύστημα για τις τράπεζες. Διαβάστε περισσότερα…
Αρέσει σε %d bloggers: