Αρχείο

Archive for Φεβρουαρίου 2013

Η Ρωσία επιστρέφει στη Μεσόγειο

28 Φεβρουαρίου, 2013 Σχολιάστε
Η Ρωσία επιστρέφει στη Μεσόγειο

Η Ρωσία θα εξασφαλίσει την μόνιμη παρουσία της στη Μεσόγειο Θάλασσα μέχρι το 2015. Όπως ανακοίνωσε το Γενικό Επιτελείο των Ενόπλων Δυνάμεων της Ρωσικής Ομοσπονδίας, η προβλεπόμενη μοίρα θα αποτελείται από πλοία των ρωσικών Στόλων της Μαύρης, της Βόρειας και της Βαλτικής Θάλασσας.

 Η νέα μονάδα συγκροτείται κατ ‘εικόνα της Πέμπτης επιχειρησιακής μοίρας του Πολεμικού Ναυτικού της ΕΣΣΔ. Κατά τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου ακριβώς αυτή η μοίρα εκπλήρωνε τα μαχητικά καθήκοντα στην περιοχή της Μεσογείου Θάλασσας. Εκείνη την περίοδο ο κύριος εχθρός της σοβιετικής μοίρας ήταν ο Έκτος επιχειρησιακός Στόλος του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ. Παρόλα αυτά, ένα χρόνο μετά την διάσπαση της Σοβιετικής Ένωσης, η Πέμπτη μοίρα διαλύθηκε στις 31 Δεκεμβρίου του 1992.

Εν τω μεταξύ, ο χρόνος έχει δείξει ότι το βήμα αυτό ήταν βιαστικό. Η μεσογειακή περιοχή εξακολουθεί να είναι το κέντρο συγκρούσεων των συμφερόντων των μεγάλων δυνάμεων του κόσμου. Αυτό εκδηλώνεται ιδιαίτερα ανάγλυφα τα τελευταία χρόνια – τα γεγονότα της «Αραβικής Άνοιξης», η ανατροπή του Καντάφι στη Λιβύη, ο παρατεταμένος εμφύλιος πόλεμος στη Συρία κλπ. Ο επικεφαλής του ρωσικού Υπουργείου Άμυνας κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στον Στόλο της Μαύρης Θάλασσας στις 20 Φεβρουαρίου τόνισε ότι στην περιοχή της Μεσογείου είναι συγκεντρωμένες οι πιο σημαντικές απειλές για τα εθνικά συμφέροντα της Ρωσίας. Διαβάστε περισσότερα…

«Τρίγωνο» Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ για τους υδρογονάνθρακες

28 Φεβρουαρίου, 2013 Σχολιάστε

Υπέρ της διαμετακόμισης του φυσικού αερίου από τα κοιτάσματα που έχουν ανακαλυφθεί στην Κύπρο και το Ισραήλ μέσω Τουρκίας προς την Ελλάδα και από εκεί στην ευρωπαϊκή αγορά, τάχθηκε ο κ. Μάθιου Μπράιζα, διευθυντής του διεθνούς κέντρου αμυντικών μελετών και πρώην πρέσβης των ΗΠΑ στο Αζερμπαιτζάν, μιλώντας σήμερα στο διεθνές ενεργειακό φόρουμ που πραγματοποιείται στην Αθήνα. Υποστήριξε, ότι η επιλογή αυτή είναι πιο οικονομική σε σχέση με την κατασκευή υποθαλάσσιου αγωγού που θα συνδέει την Κύπρο με την Ελλάδα.

  Ο ίδιος, εκτίμησε, ότι η κυβέρνηση του Αζερμπαιτζάν αλλά και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κλίνουν υπέρ του αγωγού “Ναμπούκο” για τη μεταφορά του φυσικού αερίου από το κοίτασμα του Σαχ Ντενίζ προς την Ευρώπη. Τόνισε ωστόσο, ότι η τελική απόφαση αναμένεται τον Ιούνιο από την Κοινοπραξία εκμετάλλευσης του κοιτάσματος, ενώ παραδέχθηκε, ότι ο αγωγός TAP, τον οποίο υποστηρίζει η ελληνική κυβέρνηση αποτελεί φθηνότερη επιλογή αλλά ο Ναμπούκο προσφέρει πρόσβαση σε περισσότερες χώρες.

Υπενθυμίζεται δε, ότι στα μέσα Φεβρουαρίου υπεγράφη στην Αθήνα διακρατική συμφωνία Ελλάδας, Ιταλίας και Αλβανίας για την υποστήριξη κατασκευής του αγωγού ΤΑΡ.

Η ΕΕ κρατά ίσες αποστάσεις από τα δύο προγράμματα, απάντησε άμεσα ο υφυπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Α. Παπαγεωργίου.

Όπως είπε, εκτιμήθηκε ιδιαίτερα η υπογραφή της διακρατικής συμφωνίας ενώ επεσήμανε, ότι θα υλοποιηθεί ο αγωγός που θα δώσει την αμεσότερη και ρεαλιστικότερη λύση και αυτή “νομίζω ότι θα είναι ο ΤΑΡ”. Διαβάστε περισσότερα…

Ποιες είναι οι τουρκικές επιδιώξεις για την ΑΟΖ

28 Φεβρουαρίου, 2013 Σχολιάστε
Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός επιστήμων
Είναι προφανές ότι η τουρκική κυβέρνηση δεν χαίρεται που η Ελλάδα κινείται προς την ανακήρυξη Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Γνωρίζουν ο Ερντογάν και οι συνεργάτες του ότι η παρούσα κυβέρνηση το πιστεύει και θα το κάνει. Με την παραχώρηση αδειών για έρευνες εντός ελληνικής υφαλοκρηπίδας και με τη συνεχή αμφισβήτηση του Καστελόριζου επιδιώκει η Αγκυρα να μας τρομάξει. Ομως οι δυνατότητές της δεν πρέπει να υπερεκτιμώνται ούτε, βεβαίως, να υποτιμώνται.

Η Τουρκία θεωρεί ότι η οικονομική κρίση έχει καταστήσει όλους τους Ελληνες φοβισμένους, χωρίς εθνικά και γεωπολιτικά ενδιαφέροντα, εσωστρεφείς και αδύναμους. Λάθος. Στα δύσκολα ενωνόμαστε και, όταν προκαλούμαστε από εξωτερικούς εχθρούς, λησμονούμε τα βάσανά μας και τη φαγωμάρα μας και γινόμαστε μια γροθιά.
Η γειτονική χώρα πιστεύει ότι θα συνεχιστεί η υποχωρητικότητα των κυβερνήσεων Κ. Σημίτη και Γ. Παπανδρέου. Η υποστολή σημαίας στα Ιμια, η παράδοση Οτσαλάν, η αναγνώριση ζωτικών τουρκικών συμφερόντων στο Αιγαίο (Μαδρίτη 1997), η υπονόμευση του αγωγού Μπουργκάς – Αλεξανδρουπόλεως, η συμφωνία Παπανδρέου – Τζεμ για αλλοίωση των σχολικών μας βιβλίων, οι αφελείς θεωρίες περί παγκοσμιοποιήσεως και καταργήσεως των συνόρων, η εγκατάλειψη του ενιαίου αμυντικού δόγματος με την Κύπρο και άλλες παρεμφερείς ενέργειες αποθράσυναν την Τουρκία – είτε ως κεμαλική είτε υπό την ηγεσία του ήπιου Ισλάμ. Πιστεύω ότι ο Αντώνης Σαμαράς θα φανεί πιο αποφασιστικός και εθνικά αξιοπρεπέστερος. Διαβάστε περισσότερα…

Ψυχρός (προς το παρόν) πόλεμος στο Αιγαίο

28 Φεβρουαρίου, 2013 Σχολιάστε

Γράφει ο Δημήτρης Παπαγεωργίου

Κόκκινο αγγίζει το θερμόμετρο στο Αιγαίο, λίγες μόλις ώρες μετά την επίσκεψη Ολάντ και την φημολογία που αναπτύχθηκε σχετικά με την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου της χώρας μας αλλά και μια πιθανή κίνηση ανακήρυξης ΑΟΖ, οι Τούρκοι φρόντισαν να «απαντήσουν» άμεσα, με τον γνωστό τους τρόπο.

Έτσι, είχαμε νέο μπαράζ εθνικών παραβιάσεων, φαίνεται πως έχει προχωρήσει τις τελευταίες ώρες η Τουρκία στο Αιγαίο. Η “επιθετικότητα” των “γειτόνων” ξεπέρασε κάθε προηγούμενο με τους τούρκους να “εισβάλουν” με περισσότερα από 10 αεροσκάφη κάποια εκ των οποίων κάποια οπλισμένα να παραβιάζουν 16 φορές το ελληνικό εναέριο χώρο.

Την ίδια στιγμή τουρκικές κορβέτες παραβίαζαν τα εθνικά χωρικά ύδατα της χώρας μας και ελικόπτερα πραγματοποιούσαν χαμηλές πτήσεις υποστηρικτικής φύσης. Όπως ανακοινώθηκε από το ΓΕΕΘΑ, οι συνολικές παραβιάσεις του εθνικού μας χώρου σήμερα είχαν ως εξής:

ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΠΑΡΑΒΑΣΕΙΣ Κ.Ε.Κ. ΣΤΟ F.I.R. ΑΘΗΝΩΝ – ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ Ε.Ε.Χ. ΤΗΝ 20 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2013

ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΙ : 1(6 Α/Φ)
ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΑ : 4 (2 CN-235 & 2 Ε/Π)
ΣΥΝΟΛΟ Α/Φ : 10
ΟΠΛΙΣΜΕΝΑ : 2
ΠΑΡΑΒΑΣΕΙΣ : 5
ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ : 16
ΕΜΠΛΟΚΕΣ : –

Κατά την πάγια (παθητική κατά πολλούς) τακτική της χώρας μας, σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες εμπλοκής όλα τα τουρκικά αεροσκάφη, αναχαιτίστηκαν και αναγνωρίστηκαν από ελληνικά μαχητικά που τα καταδίωξαν σε τρία διαφορετικά σημεία πάνω από το Αιγαίο Πέλαγος. Είναι σαφές ότι οι παραπάνω κινήσεις αποτελούσαν «μήνυμα» της Τουρκίας προς την χώρα μας. Μήνυμα που έλεγε ότι η «υποστήριξη» των Ευρωπαίων ίσως να μην σημαίνει και πάρα πολλά για τους Τούρκους, οι οποίοι θα συνεχίσουν το ασφυκτικό πρέσινγκ εις βάρος της χώρας μας, όσον αφορά το τι μέλλει γενέσθαι τόσο στο Αιγαίο όσο και γενικότερα στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο. Διαβάστε περισσότερα…

Αμερικάνικα σενάρια πολέμου Ελλάδας – Τουρκίας

28 Φεβρουαρίου, 2013 Σχολιάστε

 Αμερικάνικα σενάρια πολέμου Ελλάδας   Τουρκίας

Το Δεκέμβριο του 1996 η Science Applications International Corporation (SAIC) εκπόνησε κατόπιν παραγγελίας του αμερικανικού Πενταγώνου μία στρατηγική αποτίμηση του μέλλοντος της Τουρκίας καθώς και των σχέσεων που αναμένεται να διαμορφωθούν με το Ιράν, το Ισραήλ, την Ελλάδα και τη Ρωσία για τη περίοδο 1997-2020. Στην παρουσίαση της έκθεσης με τίτλο “Turkey Futures Workshop Final Report” είχαν παρευρεθεί μεταξύ άλλων ανώτατα στελέχη της αμερικανικής κοινότητας πληροφοριών υπηρεσιών και της αμερικανικής κυβέρνησης.
Η έκθεση SAIC αποτελείται από 4 εναλλακτικά σενάρια:
Σενάριο 1ο: Τουρκία και Ιράν σχηματίζουν από κοινού ομοσπονδία.
Σενάριο 2ο: Τουρκία και Ισραήλ εγκαθιστούν νέα τάξη ασφαλείας στην ανατολική Μεσόγειο.
Σενάριο 3ο: Ανάκαμψη Ρωσίας και επίθεση στη Τουρκία.
Σενάριο 4ο: Δημιουργία ομοσπονδιακών δομών στο Καύκασο με ηγέτιδα χώρα τη Τουρκία.
H εμπλοκή της Ελλάδας εξετάζεται στα Σενάρια #2 και #3 ενώ εντύπωση προκαλεί η ακρίβεια προβλέψεων διαφόρων σημαντικών γεγονότων στο Σενάριο #4, όπως η πτώση της κυβέρνησης Erbakan το 1997 και ο μυστηριώδης θάνατος του Στρατηγού Αlexander Lebed στις 28 Απριλίου 2002 (η SAIC προβλέπει αιφνίδιο θάνατο του Yeltsin το 1999, ανάληψη της ηγεσίας από το Lebed και δολοφονία του το 2003).
Για το κατά πόσο ρεαλιστικά μπορούν να θεωρηθούν τα παρακάτω γεωπολιτικά παίγνια, ο αναγνώστης θα πρέπει να ανατρέξει στις συνθήκες που επικρατούσαν το 1996, έτος εκπόνησης της μελέτης: Κορύφωση της στρατιωτικής αντιπαράθεσης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, έναρξη της στρατηγικής συνεργασίας Τουρκίας-Ισραήλ, αστάθεια στο Καύκασο και ένα μεγάλο ερωτηματικό για το μέλλον της Ρωσίας.
Σενάριο #2
Προϋποθέσεις: Εμβάθυνση της στρατιωτικής συνεργασίας Τουρκίας-Ισραήλ, Στήριξη της Ουάσινγκτον στις επιλογές της Αθήνας, Ικανότητα της Άγκυρας για διεξαγωγή διμέτωπου πολέμου.
1997-1999: Η προμήθεια ρωσικών αντιαεροπορικών πυραύλων από την Κύπρο προκαλεί αναταραχή στην Τουρκία. Το ΝΑΤΟ αρνείται να εμπλακεί ενώ ξεσπούν επεισόδια στη Μεγαλόνησο μεταξύ των δύο κοινοτήτων. Το ελληνοαμερικανικό λόμπυ πιέζει την Ουάσινγκτον για πλήρη διακοπή της αμερικανικής βοήθειας στη Τουρκία. Διαβάστε περισσότερα…

Σενάρια… τρόμου για νέα ύφεση 1% – 2% και το 2014!

28 Φεβρουαρίου, 2013 Σχολιάστε

euro_233945Η κατάρρευση των εσόδων από ΦΠΑ και φόρους κατανάλωσης τον Ιανουάριο και τις πρώτες 20 μέρες του Φεβρουαρίου δείχνει την πραγματική αδυναμία της οικονομίας – Η Κομισιόν επιμένει σε προβλέψεις για (οριακή) ανάκαμψη το 2014, αλλά σημειώνει: «Αν κάτι δεν πάει καλά, θα φταίει η Ελλάδα»!

Την ώρα που όλο και πιο βαριά σύννεφα σωρεύονται στον ορίζοντα της Ευρωζώνης, με την Κομισιόν να προβλέπει συρρίκνωση του ΑΕΠ κατά 0,3% το 2013, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο παρακολουθεί με μεγάλη ανησυχία τις εξελίξεις στην ελληνική οικονομία, εκτιμώντας, σύμφωνα με πληροφορίες του «Π», ότι η ύφεση φέτος μπορεί να ξεπεράσει κατά πολύ τις αρχικές προβλέψεις, στις οποίες στηρίζεται το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα, και να πλησιάσει το -6%!

Αν επιβεβαιωθεί αυτή η δυσμενής πρόβλεψη, αντί για έξοδο από το «τούνελ της ύφεσης» το 2014, η ελληνική οικονομία θα συνεχίσει να συρρικνώνεται και το 2014 κατά 1% με 2%, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Ταμείου.

Στον αντίποδα αυτών των δυσμενών εκτιμήσεων του Ταμείου, οι οποίες προς το παρόν δεν έχουν δημοσιοποιηθεί, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιμένει, στις τελευταίες εκτιμήσεις που δημοσιοποίησε για την ευρωπαϊκή οικονομία την Παρασκευή, ότι το 2013 το ποσοστό συρρίκνωσης του ΑΕΠ στην Ελλάδα θα περιορισθεί στο 4,4%, δηλαδή κοντά στους αρχικούς στόχους του προγράμματος. Η Κομισιόν, πάντως, αναθεωρεί προς το χειρότερο τις προηγούμενες προβλέψεις της για την ανεργία, εκτιμώντας τώρα ότι θα φθάσει το 27% φέτος. Για το 2014, που θεωρείται το έτος-κλειδί για την έξοδο από την ύφεση, η Κομισιόν επιμένει να προβλέπει ενίσχυση του ΑΕΠ, έστω οριακή, κατά 0,6%, αλλά και μείωση της ανεργίας στο 25,7%. Το μήνυμα που θέλησε να περάσει προς την Ελλάδα ο Επίτροπος Όλι Ρεν, παρουσιάζοντας αυτές τις εκτιμήσεις, είναι ότι δεν υπάρχει το παραμικρό περιθώριο αλλαγών στο πρόγραμμα που εφαρμόζεται, ότι δεν έχει νόημα οποιαδήποτε συζήτηση για τους δημοσιονομικούς πολλαπλασιαστές και για πιθανές αστοχίες στον σχεδιασμό και του νέου Μνημονίου. «Σκάστε και εφαρμόστε» θα μπορούσε να είναι συνοπτικά το μήνυμα που πέρασε και την Παρασκευή προς την Αθήνα ο φινλανδός Επίτροπος.

«Ο παραμικρός δισταγμός στην εφαρμογή του προγράμματος, τόσο στο δημοσιονομικό όσο και στο διαρθρωτικό επίπεδο, μπορεί να αποθαρρύνει τους επενδυτές και να επιβαρύνει τη ζήτηση», αναφέρει χαρακτηριστικά το κείμενο της Κομισιόν, απαντώντας προκαταβολικά σε πιθανές αιτιάσεις για λάθος σχεδιασμό του προγράμματος: «Το πρόγραμμα είναι σωστό, εσείς θα φταίτε αν δεν εφαρμοσθεί και δεν φέρει αποτελέσματα» είναι το μήνυμα της Κομισιόν.

Προδιαγεγραμμένο «ατύχημα»;

Όλες οι δυσκολίες που ήδη εμφανίζονται στην υλοποίηση και αυτού του προγράμματος είναι σαφές ότι οφείλονται και πάλι στην υποτίμηση της ύφεσης ή, για να το πούμε με τεχνικούς όρους, στην υιοθέτηση εσφαλμένων δημοσιονομικών πολλαπλασιαστών. Το υπουργείο Οικονομικών φαίνεται ότι γνώριζε πολύ καλά το πρόβλημα, γι’ αυτό και ένας από τους τρεις σοβαρούς κινδύνους εκτροχιασμού του προγράμματος, που μνημονεύεται στο Μεσοπρόθεσμο του Οκτωβρίου, είναι ακριβώς η υποτίμηση της ύφεσης.

http://www.sofokleous10.gr/portal2/index.php?option=com_content&view=article&id=89578&catid=&Itemid=73

Η μεγάλη κακοφωνία του πλανήτη

27 Φεβρουαρίου, 2013 Σχολιάστε

??????????????????????????????????????Στο αριστούργημά του «Διπλωματία», ο Χένρι Κίσινγκερ περιγράφει –ίσως υπερβολικά ειδυλλιακά- το διεθνές σύστημα ισορροπίας δυνάμεων το οποίο, μετά το Συνέδριο της Βιέννης το 1814-1815, παρήγαγε αυτό που αργότερα αποκαλέστηκε «Ευρωπαϊκή Συμφωνία». Όπως περιγράφει ο Κίσινγκερ, μετά τους Ναπολεόντειους Πολέμους «δεν επικράτησε μόνο μία φυσική ισορροπία, αλλά και μία ηθική. Η εξουσία και η δικαιοσύνη βρίσκονταν σε ουσιαστική αρμονία.» Φυσικά, η συμφωνία κατέληξε σε κακοφωνία με το ξέσπασμα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου το καλοκαίρι του 1914.

Σήμερα, μετά την κτηνωδία του πρώτου μισού του εικοστού αιώνα, την προσωρινή διπολικότητα του Ψυχρού Πολέμου, και τον σύντομο ρόλο της Αμερικής ως υπερδύναμη μετά το 1989, ο πλανήτης αναζητά για μια ακόμα φορά τη νέα διεθνή τάξη. Μπορεί κάτι σαν την Ευρωπαϊκή Συμφωνία να παγκοσμιοποιηθεί;

Δυστυχώς, η πιο πιθανή πορεία φαίνεται να είναι αυτή της παγκόσμιας κακοφωνίας. Ένας προφανής λόγος είναι η απουσία ενός αναγνωρισμένου και κοινά αποδεκτού διεθνούς «διαιτητή». Οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες ενσαρκώνουν καλύτερα την απόλυτη δύναμη, είναι λιγότερο πρόθυμες –και λιγότερο ικανές- να ασκήσουν τον ρόλο αυτό. Και τα Ηνωμένα Έθνη, που αντιπροσωπεύουν καλύτερα τις αρχές της διεθνούς τάξης, είναι όσο διχασμένα και ανίκανα όσο ποτέ.

Αλλά, πέρα από την απουσία ενός διαιτητή, υπάρχει κι ένα άλλο πρόβλημα: το κύμα της παγκοσμιοποίησης που ακολούθησε μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου έχει, παραδόξως, επιταχύνει τον κατακερματισμό, επηρεάζοντας εξίσου τις δημοκρατικές και τις μη δημοκρατικές χώρες. Από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, τη βίαιη αυτοκαταστροφή της Γιουγκοσλαβίας, και το ειρηνικό διαζύγιο της Τσεχοσλοβακίας μέχρι τις σημερινές φυγόκεντρες πιέσεις στην Ευρώπη, τη Δύση, και τις σημαντικότερες αναδυόμενες οικονομίες, ο κατακερματισμός έχει παίξει θεμελιώδη ρόλο στις διεθνείς σχέσεις τις τελευταίες δεκαετίες. Διαβάστε περισσότερα…

Ο ΥΠΟΓΕΙΟΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

27 Φεβρουαρίου, 2013 Σχολιάστε

???????????Εκατομμύρια άνθρωποι στον πλανήτη κινδυνεύουν να οδηγηθούν στην οικονομική γενοκτονία, στη φτώχεια και στην εξαθλίωση – θύματα της θηριώδους μάχης μεταξύ της δυτικής τρόικας, με απόλυτο ηγέτη τις Η.Π.Α., καθώς επίσης της κίτρινης γάγγραινας, της Κίνας…

“Το ευρώ και το δολάριο μοιάζουν με δύο επιβάτες στο ίδιο καράβι – όπου κάποια στιγμή ευρίσκεται ο ένας επιβάτης στο υψηλότερο κατάστρωμα και κάποια άλλη στιγμή στο χαμηλότερο. Μπορούν να αλλάζουν τις θέσεις μεταξύ τους, καθώς επίσης να κινούνται υψηλότερα ή χαμηλότερα, αλλά, σε κάθε περίπτωση, κάθονται στο ίδιο καράβι – κινούμενοι με την ίδια ταχύτητα, προς τον ίδιο προορισμό.

Οι καθημερινές διακυμάνσεις της ισοτιμίας τους καθρεφτίζουν «τεχνικές επιρροές» – τη βραχυπρόθεσμη σχέση μεταξύ ζήτησης και προσφοράς.Επίσης, φόβους για το τέλος ή για την κατάρρευση του ευρώ και στη συνέχεια ανακούφιση – μέσω νέων μέτρων.

Σε κάθε περίπτωση, το ζευγάρι ευρώ-δολαρίου ταξιδεύει συνεχώς μαζί, πάντοτε σε μία ορισμένη απόσταση, η οποία δεν ξεπερνά τα όρια – το μήκος και το πλάτος δηλαδή του πλοίου.

Οι Η.Π.Α., έχοντας δημιουργήσει έξυπνα μόνες τους το (δήθεν) «αντίπαλο δέος», έτσι ώστε να «κατατροπώνεται» εύκολα ο κάθε εχθρός τους, ο οποίος ευρίσκεται αντιμέτωπος με διασταυρωμένα πυρά, δεν προσπαθούν να ενισχύσουν υπερβολικά την ισοτιμία του ευρώ.

Αντίθετα, είναι σχεδόν ολοκληρωτικά απασχολημένες με τη διατήρηση, με τη μη διάλυση δηλαδή της Ευρωζώνης, «απομυζώντας» την κατά καιρούς – έχοντας τοποθετήσει τη Γερμανία διευθύνοντα σύμβουλο της/τους” (V.Rids).

Ανάλυση

Μετά το σοκ του Νίξον και την έξοδο του πλανήτη από τον κανόνα του χρυσού, δεν υπάρχει ουσιαστικά κανένα παγκόσμιο συναλλαγματικό σύστημα – αφού οι ισοτιμίες των νομισμάτων καθορίζονται πλέον από τις κεντρικές τράπεζες οι οποίες, πολύ συχνά, τις χειραγωγούν.

Διαβάστε περισσότερα…

Τι θα γίνει τελικά στην Ιταλία;

27 Φεβρουαρίου, 2013 Σχολιάστε

italyΥπήρξε μια συμβολική στιγμή στις ιταλικές εκλογές όταν κατάλαβα ότι το παιχνίδι αφορούσε το Mario Monti, τον ηττημένο πρωθυπουργό. Ήταν όταν στη μέση της εκστρατείας – εν μέσω μιας εξέγερσης κατά του κατεστημένου – πέταξε με αεροπλάνο στο Νταβός για να είναι μαζί με τους φίλους του από τη διεθνή χρηματοδότηση και την πολιτική. Γνωρίζω ότι η επίσκεψή του στην συγκέντρωση της ελίτ στα βουνά της Ελβετίας δεν ήταν ένα ζήτημα εκστρατείας, αλλά σηματοδότησε για μένα μια σχεδόν κωμική έλλειψη πολιτικού ρεαλισμού.

 

 

Η επιστροφή στο ρεαλισμό ήρθε τη Δευτέρα. Ήταν σκληρή, αλλά όχι εντελώς απροσδόκητη. Ο Pier Luigi Bersani, ο κεντρο-αριστερός υποψήφιος, κατάφερε να κερδίσει την εκλογή οριστικά – ούτε καν σε ένα συνασπισμό με τον κ. Monti, όπως οι εταιρείες δημοσκοπήσεων είχαν προβλέψει. Τα μέρη του Σίλβιο Μπερλουσκόνι, του κεντροδεξιού προκατόχου του κ. Monti, και ο λαϊκιστής Beppe Grillo κατέληξαν με την πλειοψηφία στη Γερουσία, την Άνω Βουλή. Το εκλογικό σύστημα της Ιταλίας επιτρέπει διαφορετικές πλειοψηφίες – το οποίο δεν είναι από μόνο του ασυνήθιστο. Έχουμε το ίδιο στις ΗΠΑ, και, εμμέσως, και στη Γερμανία. Η διαφορά είναι ότι η Ιταλία δεν έχει συνηθίσει να αντιμετωπίζει αυτό το αποτέλεσμα.

Ένα από τα ερωτήματα που οι Ιταλοί πολιτικοί συζητούσαν καθώς ήρθαν τα αποτελέσματα ήταν αν θα διεξαχθούν νέες εκλογές. Μήπως αυτό θα δημιουργούσε μια πραγματική πλειοψηφία; Θα θεωρούνταν δίκαιο από το εκλογικό σώμα; Η απάντηση μπορεί να είναι Όχι και στις δύο ερωτήσεις. Μετά την κατάρρευση του κέντρου, η Ιταλία έχει τώρα τρεις μεγάλες πολιτικές ομάδες – την κέντρο-αριστερά, την κέντρο-δεξιά και το Κίνημα Πέντε Αστέρων του κ. Grillo που είναι, ένα αντι-κίνημα στο κατεστημένο. Μπορεί να μην είναι τόσο εύκολο από τώρα και στο εξής να παραχθούν σαφείς πλειοψηφίες στη Βουλή των Αντιπροσώπων στο πλαίσιο του παρόντος πολιτικού συστήματος.

Η κατάσταση δεν είναι συγκρίσιμη με εκείνη της Ελλάδας, όπου μετά από μια αρχική εκλογή πέρυσι απλά δεν ήταν δυνατόν να σχηματιστεί κυβέρνηση. Στην Ιταλία, αντίθετα, υπάρχει μια λύση για να σπάσει το πολιτικό αδιέξοδο: ένας Μεγάλος Συνασπισμός. Και αν υπάρξει μια επανάληψη αυτών των εκλογών, το συνολικό αποτέλεσμα μπορεί να εξακολουθεί να είναι το ίδιο. Διαβάστε περισσότερα…

Οι ευρωπαϊκές εκλογές της Ιταλίας

26 Φεβρουαρίου, 2013 Σχολιάστε

italy-top-things-to-doΟι Ιταλοί προσήλθαν στις κάλπες την Κυριακή για να ψηφίσουν για ένα νέο κοινοβούλιο. Αλλά κάτι ήταν διαφορετικό αυτή τη φορά: για πρώτη φορά σε ιταλικές εκλογές η Ευρώπη φαίνεται να παίζει κεντρικό ρόλο. Ενδιαφέρον είχε πώς ακριβώς οι κύριοι υποψήφιοι χρησιμοποίησαν την «Ευρώπη» στις εκστρατείες τους.

Η κρίση του ευρώ είναι προφανώς η πιο συχνή εξήγηση του γιατί η Ευρώπη διαδραματίζει κεντρικό ρόλο. Η Ιταλία κινδυνεύει να καταρρεύσει. Ο Lucia Annunziata, ο Διευθυντής Σύνταξης της Huffington Post Italia και πρώην πρόεδρος της RAI, είχε άλλη άποψη σχετικά με αυτό. Υποστήριξε ότι ο κύριος λόγος για τη συζήτηση της Ευρώπης στην Ιταλία είναι ο Mario Monti.

Χωρίς την υποψηφιότητα του κ. Monti η εκλογική συζήτηση στην Ιταλία θα μπορούσε να ήταν κλασικά διπολική: από τη μια πλευρά η κεντροδεξιά του PDL του Μπερλουσκόνι και της Λίγκας του Βορρά, ο αντι-φορολογικός συνασπισμός που βλέπει την Ευρώπη ως άσχημα γραφειοκρατική που επιβάλει περιορισμούς στην χώρα τους.

Οι επιθέσεις του Μπερλουσκόνι στο Monti έγινα κυρίως λόγω των ευρωπαϊκών διαπιστευτήριων του. Ειδικότερα, ο Μπερλουσκόνι επέκρινε τη σχέση Monti με την Άνγκελα Μέρκελ, κατηγορώντας τον ότι μετατρέψει την Ιταλία σε γερμανική αποικία. Κατά τητον Μπερλουσκόνι, ο Monti ήταν πολύ αδύναμος για να αντιταχθεί στα μέτρα λιτότητας της Μέρκελ.

Ο Pier Luigi Bersani, ο ηγέτης του κεντροαριστερού συνασπισμού, έχει γίνει επίσης πιο έντονος όταν πρόκειται για την Ευρώπη. Στο απόγειο της προεκλογικής εκστρατείας του ταξίδεψε σε όλη την Ευρώπη για τη δημιουργία συμμαχιών, αντί μιας προεκλογικής εκστρατείας εστιασμένη σε τοπικά και εθνικά θέματα. Ο Bersani έχει υπογραμμίσει την ανάγκη για μεγαλύτερη ευρωπαϊκή συνοχή και τάχθηκε υπέρ μιας πιο δημοκρατικής και συμμετοχικής εικόνας της Ευρώπης: «Η Ευρώπη θεωρείται ως ένα είδος συγκυριαρχίας, αλλά το πρόβλημα είναι αν μπορεί να γίνει συνεταιρισμός, με ένα κοινό προϋπολογισμό – και περισσότερο δημοκρατικό έλεγχο και συμμετοχή». Διαβάστε περισσότερα…

Ανασχηματισμός: Τι σχεδιάζει ο Αντ. Σαμαράς, τι περιμένει ο Ευ. Βενιζέλος και τι (δεν) θέλει ο Φ. Κουβέλης

26 Φεβρουαρίου, 2013 Σχολιάστε

samaras_3O ανασχηματισμός θα γίνει, εφόσον η απάντηση σε ένα ερώτημα που δεν τίθεται φωναχτά από το Μαξίμου είναι ότι δεν θα μπει στην κυβέρνηση ο Βαγγέλης Βενιζέλος. Η διπλή άρνηση συνιστά κατάφαση. Σε διαφορετική περίπτωση ο ανασχηματισμός θα καθυστερεί διαρκώς και οι κυβερνητικές αλλαγές θα γίνονται μεμονωμένα και με το σταγονόμετρο, στο μοντέλο Βιρβιδάκη. Από εκεί και πέρα η εικόνα είναι σύνθετη, αφού η ΔΗΜΑΡ δεν θέλει να βγουν Ρουπακιώτης και Μανιτάκης, κάτι που προκαλεί δυσφορία στο κέντρο της κυβέρνησης, ενώ το Μαξίμου θα πρέπει να δει πού θα τοποθετηθούν οι εισερχόμενοι από το ΠΑΣΟΚ και πώς θα επηρεάσουν τα μπες-βγες τις ισορροπίες στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ. Τα στάνταρ του ανασχηματισμού είναι, πάντως, το Υγείας, όπου μάλλον κανείς και καμία δεν μένει όρθιος ή όρθια, και το σπάσιμο του Ανάπτυξης, ενώ αλλαγές πιθανολογούνται επίσης στο ΥΠΕΚΑ και στο Ναυτιλίας. Ως συνήθως, πολλοί περιμένουν καρέκλα και ακόμη περισσότεροι θα απογοητευθούν τελικά – αν μη τι άλλο γιατί ένας ανασχηματισμός τρικομματικής κυβέρνησης μειώνει τις πιθανότητες όσων ενδιαφέρονται για έναν υπουργικό θώκο

Βγήκε βουλευτής το 1977, προτού γίνει 30 χρόνων – και ήταν ο νεότερος της Βουλής. Εγινε υπουργός Οικονομικών της Οικουμενικής του 1989-90 και υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Μητσοτάκη προτού κλείσει τα 40. Υπέγραψε το 1992 τη Συνθήκη του Μάαστριχτ που γέννησε το ευρώ. Αποπέμφθηκε από την κυβέρνηση Μητσοτάκη και βγήκε από τη ΝΔ. Μάλιστα το κύμα εξόδου βουλευτών που ήταν στην ίδια γραμμή με τον Σαμαρά οδήγησε τελικά στην πτώση του Μητσοτάκη.

Ο Σαμαράς έκανε κόμμα, την ΠΟΛΑΝ, μπήκε στη Βουλή και έδωσε ψήφο για να βγει Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο Κωστής Στεφανόπουλος. Και μετά το πέρασμα από την πολιτική Σιβηρία το 1996-2004 συνέχισε τις μεταμορφώσεις. Εκανε ευρωβουλευτής ενώ, αφού επανεξελέγη βουλευτής Μεσσηνίας, έγινε υπουργός Πολιτισμού. Το 2009 εξελέγη αρχηγός της ΝΔ και το 2011 στήριξε – δεύτερη φορά στην καριέρα του – κυβέρνηση συνεργασίας. Από τον Ιούνιο του 2012 είναι Πρωθυπουργός. Και τον Μάρτιο – το νωρίτερο – θα κάνει τον πρώτο του ανασχηματισμό. Αναμφίβολα είναι η πιο δύσκολη άσκηση για κάποιον που ασκεί εξουσία. Τα έχει κάνει όλα εκτός από ένα: ανασχηματισμό! Πράγματι, σε μια πολιτική καριέρα τεσσάρων δεκαετιών – τόσες είναι, παρά το νεανικό του στυλ – ο Αντώνης Σαμαράς δεν έχει απωθημένα.

Αν όμως η αναδρομή στην καριέρα του Σαμαρά έχει αξία είναι γιατί υπαινίσσεται τη μακρά εμπειρία του. Και αυτή θα μετρήσει σε ένα εγχείρημα που ο ίδιος δεν έχει έως τώρα επιχειρήσει, αλλά έχει παρακολουθήσει αμέτρητες φορές με πρωταγωνιστές όλους τους υπουργούς της Μεταπολίτευσης – αρχής γενομένης από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή.

Διαβάστε περισσότερα…

«Σε τούτα εδώ τα μάρμαρα κακιά σκουριά δεν πιάνει…»

25 Φεβρουαρίου, 2013 Σχολιάστε

20130224-190341.jpg
Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ
«Σε τούτα εδώ τα μάρμαρα κακιά σκουριά δεν πιάνει
μηδέ αλυσίδα στου Ρωμιού/και στ’ αγεριού το πόδι».
Οχι σύντροφοι, αυτή η εκδοχή δεν έπαιξε πουθενά. Κι όμως, είναι η ποιητική επιτομή της φυσικής και πολιτισμικής συνάμα καλλονής της Χαλκιδικής. Εκεί απάνω και γύρω από τις Σκουριές. Κι όπου χρυσάφι μέταλλο στα σπλάχνα της γης μας, απάνωθέ του άλλο χρυσάφι, από δάση και θάλασσες, από πανάκριβη φύση και τρυφερή όσο και άγρια τρυφηλή πραγματική ζωή. Κανείς δεν μπόρεσε ως τώρα, έξω από τους μεγάλους ποιητές σαν τον
Ρίτσο, να κοστολογήσει το φως. .. «…Εδώ το φως, εδώ ο γιαλός, -χρυσές γαλάζιες γλώσσες/ στα βράχια ελάφια πελεκάν, τα σίδερα μασάνε…».
Στα «Δεκαοχτώ λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας», ο ποιητής είδε όσα δεν είδαν τα φαντάσματα των ρεπορτάζ. Την πατρίδα ως έχει και είναι. Οχι ως επένδυση. Πικρή. Το Ρωμιό ως δύναται να είναι. Αγέρι. Ελάφι που πελεκάει τα βράχια και μασάει τα σίδερα. Οχι σαν μια μαύρη προβοκατόρικη παραστρατιωτική ομαδούλα, που καίει καλά ασφαλισμένα φορτηγά, παραφερνάλια των μέσων παραγωγής του αδηφάγου αφεντικού που αυγατίζει εν μια νυκτί το κεφάλαιό του.
Γιατί, άμα ξεπεζέψεις συνειδητά από το στίχο, προσγειωθείς στο ανώμαλο έδαφος της υπόδουλης ανάλυσης των πραγματικών περιστατικών, και κλείσεις τ’ αυτιά στις οιμωγές των «καταδιωγμένων» επενδυτών και των «στοχοποιημένων» δραστών, τότε το αμείλικτο πολιτικό ερώτημα «τις ωφελείται» από το δρώμενο Σκουριές, ορθώνεται και απαντιέται πάραυτα. Ο πρωθυπουργός Σαμαράς, στο πιτς φιτίλι, ανακοινώνει βλοσυρός κι αποφασιστικός πως… οι ξένες επενδύσεις θα προστατευθούν με κάθε μέσο. Και πως η «Καναδικός Χρυσός», που έχει τέσσερα χρυσωρυχεία εξασφαλίσει στη φτωχή Ελλάδα, θα τακτοποιηθεί άμεσα με την προώθηση της κολλημένης στη Θράκη, αντίστοιχης με τις Σκουριές, επένδυσής της. Τα μολοτοφάκια και τα στρατιωτικά παντελονάκια, καταγεγραμμένα στην κάμερα της εταιρείας, έφτιαξαν μια ωραία ατμόσφαιρα! Για τις …εθνοσωτήριες επενδύσεις που επισπεύδονται. Ετσι ό,τι δεν κατάφερε από μόνη της η πολυεθνική, το πέτυχαν μια χούφτα προβοκάτορες που μοιάζει να τους περίμεναν ως κι οι κακοπληρωμένοι δυστυχείς ιδιωτικοί φρουροί, αφού οι βάρβαροι επιτέλους θα διαβούνε.
Τα παράπλευρα ωφελήματα της «Επιχείρησης Σκουριές», κάτι σαν εγχώρια τάγματα εγκεκριμένης εφόδου, δε θα απασχολήσουν κανέναν. Γιατί δεν έχουν μήτε εικόνας κάλυψη, μήτε εντυπωσιακά αποκαΐδια, μήτε ευαίσθητο σχολιασμό: Θα φακελωθούν νομίμως όλοι οι κάτοικοι της περιοχής. Θα εξευτελιστούν περισσότεροι. Θα εκβιαστούν με υποψίες και ενδείξεις απελπισμένοι εργαζόμενοι στην έρημο της ανεργίας, εκεί όπου το ελάφι τυφλώνεται κι αντί να μασάει σίδερα μασάει το διπλανό του. Η φρουρά θα πολλαπλασιαστεί στα εργοτάξια και δε θα είναι ιδιωτική, να μην κοστίζει και στ’ αφεντικά, αλλά κρατική να την πληρώνει ο λαός χρυσάφι προ και μετά εξορύξεως.
Είναι τόσο κραυγαλέα η διαφορά ανάμεσα στο «εδώ το φως» του κόκκινου Ρίτσου και στο πυροτεχνηματικό μπουκάλι με μπενζίνα σε πρόθυμο να τη δεχτεί στόχο, που δεν απορείς πια. Στα μάρμαρα δεν πιάνει η σκουριά. Στα μυαλά κάτω από το σκοτεινό το σκούφο όμως, πιάνει και παραπιάνει. Και τότε ο ποιητής δικαιώνεται, όταν γράφει και προφητεύει το 1943, («Σαββατόβραδο στη συνοικία του φθινοπώρου») …
«Το κέρδος είναι αμφίβολο πάντα μα η ζημιά βέβαιη».
Κυριακή 24 Φλεβάρη 2013

http://olympia.gr/2013/02/24/

Ένα καθοριστικό έτος για την Ευρώπη

25 Φεβρουαρίου, 2013 Σχολιάστε

euurossΤο 2013 θα αποτελέσει πρόκληση για την Ιταλία αλλά και για την Ευρώπη. Οι γενικές και προεδρικές εκλογές στην Ιταλία θα δοκιμάσουν το βαθμό στον οποίο τα παραδοσιακά κόμματα έχουν επανασυνδεθεί με την κοινή γνώμη, καθώς και την ικανότητά τους να συνεχίσουν τη διαδικασία μεταρρύθμισης που ξεκίνησε το 2011. Θα είναι μια καθοριστική χρονιά για την Ευρώπη καθώς οι 17 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που μοιράζονται το ευρώ, θα πρέπει να βρουν το πολιτικό όραμα και τη δύναμη να ανοικοδομήσουν την Οικονομική και Νομισματική Ένωση σε πιο γερά θεμέλια.

Οι Ιταλοί έχουν σημειώσει μεγάλη πρόοδο στην προσπάθειά για την επίτευξη των στόχων. Η χώρα έχει και πάλι ένα σημαντικό πρωτογενές πλεόνασμα και, καθώς ο προϋπολογισμός φτάνει σε ισορροπία σε διαρθρωτικούς όρους, το χρέος θα αρχίσει να μειώνεται, με βοήθεια από την πώληση δημοσίων ακινήτων και συμμετοχών. Το πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων θα επιτρέψει στην οικονομία να δυναμώσει, σε συνδυασμό με τη λήξη της κρίσης του ευρώ.

Οι Ιταλοί είναι ιδιαίτερα υπερήφανοι που έχουν εντείνει τον ανταγωνισμό και τονδυναμισμό στην οικονομία, για παράδειγμα στον τομέα των επαγγελματικών υπηρεσιών και στον τομέα της ενέργειας. Αυτό δημιουργεί ένα πιο ευνοϊκό περιβάλλον για τις επιχειρήσεις, την ενίσχυση της απασχόλησης και σημαίνει χαμηλότερες τιμές για τους καταναλωτές. Η αγορά εργασίας έχει γίνει πιο ευέλικτη, κάτι που θα αυξήσει την παραγωγικότητα και θα ενθαρρύνει τις εταιρείες να προσλάβουν ξανά. Τα δημόσια οικονομικά της Ιταλίας είναι πλεόν από τα πιο βιώσιμα στον ανεπτυγμένο κόσμο με την αύξηση της πραγματικής ηλικίας συνταξιοδότησης και με τις συντάξεις πλήρως εναρμονισμένες με βάση τις εισφορές, έτσι ώστε να παροπλίζεται η ωρολογιακή βόμβα της γήρανσης του πληθυσμού που οι άλλες χώρες ακόμη δεν έχουν και να είναι οι Ιταλοι καθησυχασμένοι ότι οι απόγονοί τους θα απολαύσουν τα οφέλη ενός συστήματος πρόνοιας. Διαβάστε περισσότερα…

Για ποιο λόγο δημιουργήθηκε το ευρώ

25 Φεβρουαρίου, 2013 Σχολιάστε
Του Harold James
Harold James, Professor of History and International Affairs at Princeton University and Professor of History at the European University Institute, Florence, is the author most recently of Krupp: A History of the Legendary German Firm
 
Οι πρόσφατες πολιτικές και ακαδημαϊκές συζητήσεις έχουν ξεκινήσει να επηρεάζουν τη μεταρρύθμιση της ευρωζώνης. Αλλά πόσο ηχηρή είναι η συμβουλή που δίνουμε; Το άρθρο αυτό υποστηρίζει ότι οι φωνές για ένα υπερκράτος της ευρωζώνης ή της ΕΕ είναι υπερβολικές. Ναι, η ανάπτυξη ενός επαρκούς συστήματος ευρωπαϊκής τραπεζικής εποπτείας είναι ένα επείγον ζήτημα εάν ελπίζουμε να αντιμετωπίσουμε τον κίνδυνο που τίθεται από ένα υπεραναπτυγμένο και αδιαφανές χρηματοπιστωτικό σύστημα. Αλλά η έκκληση για ένα υπερκράτος παρανοεί τους λόγους για τους οποίους οι πολιτικοί δημιούργησαν το ευρώ.
Υποστηρίζεται συχνά –ιδίως αλλά όχι μόνο από Αμερικανούς οικονομολόγους- ότι οι ωδίνες του ευρώ αποδεικνύουν ότι είναι απίθανο να υπάρξει νομισματική ένωση ελλείψει μιας πολιτικής ένωσης, και ότι η Ευρώπη υποχρεωτικά εισέρχεται σε μια ομοσπονδοποίηση αμερικανικού τύπου. Ο Thomas Sargent χρησιμοποίησε την ομιλία του για το Βραβείο Νόμπελ ώστε να παροτρύνει τους Ευρωπαίους να ακολουθήσουν το μοντέλο του Alexander Hamilton (2011). Ομοίως, ο Paul de Grauwe προσφάτως έθεσε το ζήτημα πολύ απλά: «Το ευρώ είναι ένα νόμισμα χωρίς χώρα. Για να καταστεί βιώσιμο πρέπει να δημιουργηθεί μια ευρωπαϊκή χώρα (2012)».
Οι συμβουλές αυτές φαίνονται τρομερά ριζοσπαστικές. Σχεδόν κάθε πολιτικός αρνείται ότι υπάρχει πραγματικό ενδεχόμενο δημιουργίας ενός ευρωπαϊκού κράτους, και σχεδόν κάθε πολίτης υποχωρεί στην προοπτική αυτή. Η ιδέα ότι οι Ευρωπαίοι απλώς χρειάζονται μια χώρα επειδή τυγχάνει να έχουν ένα νόμισμα, αποτυπώνει την παρεξήγηση σχετικά με τους λόγγους για τους οποίους οι πολιτικοί ξεκίνησαν την οικονομική και νομισματική ένωση της Ευρώπης.
Γιατί δημιουργήθηκε το ευρώ;
Η δημιουργία του ευρώ οδηγήθηκε ουσιαστικά από δύο ανάγκες: Διαβάστε περισσότερα…

Δείτε την Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων. Δεν σώζεται με τίποτα το @$#%!λο!!!

24 Φεβρουαρίου, 2013 Σχολιάστε

imagesΔιαβάστε ποιά είναι η σύνθεση της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής. Tην βάψαμε πάλι…….ΕΡΗΜΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΤΙ ΣΟΥ ΕΜΕΛΛΕ ΝΑ ΠΑΘΕΙΣ……..
Ακόμα κι αν μας χαρίσουν όλα τα δάνεια…….ακόμα κι αν βρέξει ευρώ, υπάρχουν κάποιες μικρές λεπτομέρειες που δείχνουν οτι δεν υπάρχει καμιά περίπτωση να σωθεί το μπουρδέλο που λέγεται Ελλάδα.
Μια τέτοια λεπτομέρεια είναι η “Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων” της Βουλής η σύνθεση της οποίας ανακοινώθηκε χθες…….
Μαρία Ρεπούση (άνευ λοιπών σχολίων)
Τάσος Κουράκης, ο γνωστός και ως ποιητής του αιδοίου. Είναι ο τύπος που…..προχθές έτρεχε στο ΑΧΕΠΑ για να διαπιστώσει αν οι γιατροί

φέρθηκαν σωστά κατά τη νοσηλεία του Σάββα Ξηρού. Λες και όλα τα προβλήματα της Ελληνικής κοινωνίας έχουν λυθεί.
Γιώργος Πάντζας. Ναι ρε, ο Γιώργος ο Πάντζας λέμε! Ο γνωστός.
Πύρρος Δήμας. Κάποιος του είπε οτι κάνει και για πολιτικός και αυτός το πίστεψε.
Γιώργος Κυρίτσης. Σεναριογράφος της σειράς “Τα μυστικά της Εδέμ”. Μιλάμε αν δεν σε μορφώσει αυτός, τότε ποιός;
Πέτρος Τατσόπουλος. Ο τηλεμαϊντανός, γνωστός και ως η “Ελένη Λουκά του Σύριζα”
Αννα Καραμανλή. Ποιός δεν έχει χτυπηθεί στο πάτωμα από τα γέλια βλέποντάς την να προσπαθεί να διαβάσει γραμμένο κείμενο στην Αθλητική Κυριακή;
Αντζελα Γκερέκου. Το αυτοκολλητάκι μου. Και ο Τόλης δώρο.
Αρτέμης Ματθαιόπουλος. Βουλευτής της Χ.Α. ο οποίος υπήρξε μέλος μουσικού συγκροτήματος με γνωστότερο τραγούδι «Μίλα ελληνικά ή ψόφα»
Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός για να αντιληφθεί οτι κάθε μέρα που περνάει μας φέρνει πιο κοντά στην ολοκληρωτική καταστροφή (ή στο θάνατο από τα γέλια).

Πηγή: Ολυμπία

Αρέσει σε %d bloggers: