Αρχείο

Archive for 5 Απριλίου, 2013

Πέντε χρόνια μετά το βέτο στο Βουκουρέστι για τα Σκόπια…

5 Απριλίου, 2013 Σχολιάστε

 
Τότε που οι κυβερνήσεις έλεγαν και ΟΧΙ!
Του “κομαντάντε” Μάρκου Μουζάκη

Τέτοιες μέρες, πέντε χρόνια πριν, απ’ τις 2 μέχρι τις 4 Απρίλη του 2008, είχε πραγματοποιηθεί στο Βουκουρέστι η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ.
Ήταν τότε που ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής είπε ΟΧΙ στην είσοδο της FYROM στο ΝΑΤΟ βάζοντας βέτο μέχρι να επιλυθεί μέσω διαπραγματεύσεων το μείζον για την Ελλάδα θέμα της ονομασίας του κράτους αυτού.
Ακολούθησαν έντονες αντιδράσεις τόσο απ’ τα Σκόπια, όσο και από τους περισσότερους εταίρους μας το ΝΑΤΟ, χωρίς ωστόσο σε καμιά περίπτωση να αλλάξει αυτή η τοποθέτηση της ελληνικής κυβέρνησης. Ίσα-ίσα μάλιστα, η τότε κυβέρνησή μας έκανε σαφές ότι την ίδια στάση θα τηρήσει και σε ό,τι αφορά στις σχέσεις της FYROM με την Ε.Ε.
Για όσους είχαν παρακολουθήσει τα γεγονότα τότε είναι γνωστό, ότι το κλίμα που είχε διαμορφωθεί για την ελληνική κυβέρνηση πριν τη σύνοδο του Βουκουρεστίου ήταν από πολύ βαρύ έως εχθρικό.
Έτσι κι αλλιώς η κυβέρνηση Καραμανλή είχε κάνει γνωστές τις θέσεις της πριν τη σύνοδο. Είχε κατηγορηματικά δηλώσει, ότι θα βάλει βέτο στην είσοδο των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ μέχρι να εξευρεθεί κοινά αποδεκτή λύση στο ζήτημα της ονομασίας.
Οι πιέσεις που είχαν ασκηθεί ήταν πολλές. Και μεγάλες.
Επιστρατεύτηκε ακόμα κι ο τότε αμερικανός Πρόεδρος Μπους, ο οποίος όταν έφτασε στο Βουκουρέστι και απαντώντας σε σχετική ερώτηση εξέφρασε την αισιοδοξία ότι θα βρεθεί τελικά λύση και η FYROM θα ενταχθεί στο ΝΑΤΟ!
Δια της διπλωματικής οδού η Αθήνα τόνισε, ότι κάτι τέτοιο δεν γίνεται αποδεκτό, αν δεν ικανοποιηθεί το ελληνικό αίτημα!
Την παραμονή της συνάντησης των ηγετών των χωρών μελών του ΝΑΤΟ είχαν μια δραματική συνάντηση η ΥΠΕΞ της Ελλάδας Ντ. Μπακογιάννη (η οποία δεν ήταν… τόσο φανατική υπέρ της θέσης του Καραμανλή…) και η αμερικανίδα ομόλογός της Κοντολίζα Ράις.
Και σε εκείνη τη συνάντηση οι πιέσεις απ’ τη μεριά της Ουάσιγκτον ήσαν ασφυκτικές. Και οιπροειδοποιήσεις… Διαβάστε περισσότερα…

Η πολιτική του ηθικού κινδύνου

5 Απριλίου, 2013 Σχολιάστε

europe_486815Πρόκειται για ένα συνεχιζόμενο πόλεμο. Από τη μια πλευρά είναι οι ηθικολόγοι που υποστηρίζουντ ότι μια από τις μεγάλες ευθύνες που αντιμετωπίζουν οι πολιτικοί είναι να θεσπίσουν τα κίνητρα που χρειάζονται για να δείξουν ότι η παραβατική συμπεριφορά δεν βγάζει πουθενά. Από την άλλη πλευρά είναι οι οπαδοί της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας, για τους οποίους η εμπιστοσύνη στο χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι πολύ πολύτιμη για να τεθεί σε κίνδυνο, ακόμη και με τις καλύτερες δυνατές προθέσεις.

Η Κύπρος είναι το τελευταίο πεδίο μάχης μεταξύ των δύο στρατοπέδων. Στις 25 Μαρτίου, μετά την απόφαση που είχε ληφθεί για την εκκαθάριση της δεύτερης μεγαλύτερης τράπεζας της χώρας, και την επιβολή σημαντικών απωλειών στους ανασφάλιστους καταθέτες, ο Πρόεδρος του Eurogroup Jeroen Dijsselbloem, ο Ολλανδός υπουργός Οικονομικών, δήλωσε ότι ένα υγιές χρηματοπιστωτικό τομέα απαιτεί «όταν αναλαμβάνει κανείς το ρίσκο, να πρέπει και να το αντιμετωπίσει.» Ο στόχος, πρόσθεσε, θα πρέπει να είναι να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον στο οποίο οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρώπης «δεν θα πρέπει να εξετάσουν ποτέ την άμεση ανακεφαλαιοποίηση» μιας τράπεζας από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας.» Ήταν προφανώς σαν να διάβαζε κομμάτια από βιβλίο σχετικά με τον ηθικό κίνδυνο.

Αμέσως μετά τη δήλωση αυτή, ωστόσο, οι τιμές των ευρωπαϊκών τραπεζικών μετοχών υποχώρησαν, και ο Dijsselbloem είχε κατηγορηθεί από πολλούς (συμπεριλαμβανομένων μερικών από των συναδέλφων του) ότι έριχνε λάδι στη φωτιά. Μέσα σε λίγες ώρες, εξέδωσε μια δήλωση που αναφέρει ότι «η Κύπρος είναι μια ειδική περίπτωση με εξαιρετικές προκλήσεις», και ότι «δεν αποτελεί πρότυπο νέου μοντέλου» όσον αφορά την ευρωπαϊκή κρίση.

Αυτό δεν ήταν και πολύ πειστικό. Οι αγορές μαθαίνουν από την τρέχουσα κρίση, ποιοι κανόνες θα πρέπει να εφαρμόζονται στην επόμενη. Και η καταπολέμηση του ηθικού κινδύνου στοχεύει ακριβώς σε αυτή τη διαδικασία εκμάθησης. Διαβάστε περισσότερα…

Θέλουν στην Ακρόπολη Τζαμί

5 Απριλίου, 2013 Σχολιάστε

 Η κυβέρνηση αυτή υλοποιεί και ένα παλιό «συμβόλαιο θανάτου» το οποίο δεν «πρόκαναν» ή δεν τόλμησαν να υλοποιήσουν οι προγενέστεροι: Την ανέγερση Τσαμιού στο Βοτανικό.

Η πρόταση για ανέγερση Τσαμιού στο Μοναστηράκι είχε διατυπωθεί από την αμερικανόδουλη Ντόρα Μπακογιάννη, στις αρχές του 2006!

Ήταν μια πρόταση που δεν είχε τεθεί ούτε από την ελληνική κοινωνία, αλλά ούτε από τους πιστούς Μουσουλμάνους.

Υπογραμμίζαμε τότε μεταξύ άλλων, στο άρθρο μας:
«Θέλουν στην Ακρόπολη Τζαμί»
(ΡΕΣΑΛΤΟ τεύχος-6):

«Δεν χρειάζεται κανείς να έχει εντρυφήσει στην πολιτική επιστήμη για να αντιληφτεί τη σκοπιμότητα και δολιότητα τέτοιου είδους προτάσεων. Η ασφαλέστερη πολιτική πυξίδα είναι το ακόλουθο ερώτημα: Ποιος θέτει το ζήτημα, πώς το θέτει, πότε το θέτει και γιατί το θέτει. Υπό το πρίσμα αυτών των ερωτημάτων ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί τουλάχιστο τούτο: Κάτι μαγειρεύουν πάλι κατά της ελληνικής κοινωνίας και του λαού της.

Ο στρατηγικός στόχος ήδη διατυπώθηκε: Η άλωση της ιστορικής και εθνικής μας συνείδησης και η ανάπλασή της, ώστε να αποδεχτούμε να μεταλλαχτούμε σε έναν πολύ-πολιτισμικό πλαγκτόν.

Θέλουν την Ακρόπολη με Τζαμί: Αυτό θα είναι ένα συντριπτικό κτύπημα κατά του ιστορικού φρονήματος της ελληνικής κοινωνίας. Η αμερικανόφερτη όμως αυτή πρόταση της Ντόρας έχει πολυεδρική διάσταση:  Διαβάστε περισσότερα…

Στην άβυσσο της καπιταλιστικής βαρβαρότητας

5 Απριλίου, 2013 Σχολιάστε
Ο καπιταλισμός και η «ελεύθερη αγορά» του έχουν περάσει στη «φάση» της ολοκληρωτικής καταστροφής και βαρβαρότητας.
Το καπιταλιστικό κτήνος, πληγωμένο βαριά, μουγκρίζει μακάβρια (επιθανάτιοι βρυχηθμοί) και οδηγεί (για να κρατηθεί στη ζωή) την ανθρωπότητα στην ολοκληρωτική καταστροφή, σε μια άβυσσο βαρβαρότητας, δίχως ιστορικό προηγούμενο.

Τα χαρακτηριστικά αυτής της επιθανάτιας φάσης του καπιταλισμού είναι η δικτατορικά ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ καταλήστευση των λαών, η διάλυση των εθνικών κοινωνιών και κρατών, το «σπρώξιμο» τους στην άβυσσο των προτεκτοράτων και μιας νέας αποικιοκρατίας, η ΑΜΕΣΗ και αυθάδης ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ των τραπεζών, μέσω της οποίας θα ληστεύεται και θα κατάσχεται η ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ: Καταθέσεις, σπίτια, αγροκτήματα, κάθε μορφή ιδιωτικού περιουσιακού στοιχείου…Το καπιταλιστικό κτήνος, μέσα στην ΑΔΙΕΞΟΔΗ, επιθανάτια κρίση του τρώει, προκειμένου να επιζήσει, και τις σάρκες του, τα θεμέλια της ύπαρξής του: Την ατομική ιδιοκτησία.

Αυτό δείχνει περίτρανα ότι ο καπιταλισμός έχει περάσει στο στάδιο του ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΥ της βαρβαρότητας, στο στάδιο του πλανητικού ΦΑΣΙΣΜΟΥ των μαφιών του χρήματος. Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: