Αρχείο

Archive for 7 Μαΐου, 2016

Οι τέσσερεις λέξεις που τελειώνουν μια ολόκληρη ιστορία!…

7 Μαΐου, 2016 Σχολιάστε
Επισημαίνει ο Δημήτρης Α. Γιαννακόπουλος
«… με μεγάλο κόστος για εμάς από τη στιγμή που η πρότασή μας είναι όντως πολύ σκληρή, συνεργαστήκαμε εποικοδομητικά με τους θεσμούς για να καλύψουμε τις τέσσερις λέξεις-κλειδιά, που αναφέρθηκαν τόσο από την Κριστίν Λαγκάρντ όσο και από τον Γερούν Ντάισλμπλουμ στο τελευταίο Eurogroup: νομοθέτηση, αντικειμενικότητα, αυτοματισμός, αξιοπιστία», φέρεται να σημειώνει, μεταξύ άλλων άκρως αποκαλυπτικών και ταυτόχρονα προβληματικών με όρους κρατικής πολιτικής, σε επιστολή του προς τους συναδέλφους του τού Eurogroup, ο κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος.
Ωστόσο, «καλύπτοντας» αυτές τις «τέσσερις λέξεις-κλειδιά» [: (1) νομοθέτηση, (2) αντικειμενικότητα, (3) αυτοματισμός, (4) αξιοπιστία], όπως φέρεται να αναφέρει ο κ. Τσακαλώτος, τελειώνεις μια …….

ολόκληρη ιστορία! (1) Την δημοκρατική ιστορία παραγωγής κανονικότητας / νομιμότητας στην Ελλάδα και στην ΕΕ, (2) την ιστορική παρέμβαση του κονστρουκτιβισμού στην παράσταση της ευρωπαϊκής ενοποίησης, (3) την ιστορική διάκριση μεταξύ causality και conditionality, και (4) δομείς στην πραγματικότητα και αντιεπιστημονικώς την έννοια της αξιοπιστίας επί της αφηρημένης εμπιστοσύνης και όχι επί της ορθής μεθοδολογικά εγκυρότητας: εγκυρότητα περιεχομένου (content validity), εγκυρότητα εννοιολογικής κατασκευής (construct validity) και εγκυρότητα στη βάση κριτηρίων (criterion validity).

Διαβάστε περισσότερα…

Κωλοχώρι

7 Μαΐου, 2016 Σχολιάστε

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Κοινοί λωποδύτες…

7 Μαΐου, 2016 Σχολιάστε

Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Η κυβέρνηση  ΤΣΙΡΙΖΑ-ΑΝΘΕΛ δεν κινούνται πλέον σαν απλοί απατεώνες.
Κινούνται σαν σεσημασμένοι λωποδύτες.

Προκειμένου να προσφέρουν στον  »θεσμό Eurogroup» της Δευτέρας γην και ύδωρ για να τους αφήσουν στις καρέκλες τους, φέρνουν εκτάκτως κι αιφνιδιαστικά για ψήφιση στην Βουλή μέσα στο Σαββατοκύριακο, το κατοχικό νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό και το φορολογικό πρόγραμμα.

Το ότι έχει γίνει πιά γνωστό και κατανοητό σε όλη την παγκόσμια κοινότητα πως, οι Ευρωπαίοι »Έταίροι» προκειμένου να σώσουν τις ιδιωτικές τους τράπεζες, σκοπίμως δολοφονούν την χώρα, χρησιμοποιώντας σαν πληρωμένους δολοφόνους όλες τις δωσιλογικές κυβερνήσεις απ’ το 2010 μέχρι σήμερα, δεν τους απασχολεί καθόλου.

Ότι ο ελληνικός λαός φορτώθηκε πάνω από 220 δις μνημονιακά δάνεια (χρέος αβάσταχτο και αβίωτο) επωφελούμενος μόνο κατά 9,7 δις τα οποία έφτασαν στην ντόπια οικονομία, ενώ τα υπόλοιπα πήγαν για εξυπηρέτηση παλαιών χρεών (ιδιωτικών, μεταξύ τραπεζών κρατικών και μη), για εξόφληση τόκων και για ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και πως αυτό πιά είναι κοινή παραδοχή δανειστών και μη, τοκογλύφων και μη, δεν τους νοιάζει καθόλου.

Διαβάστε περισσότερα…

Σενέρ Λεβέντ: Άνοιξαν οι πόρτες, αλλά τα τείχη ενισχύθηκαν…

7 Μαΐου, 2016 Σχολιάστε

Πριν 13 χρόνια τέτοια εποχή επικρατούσε ενθουσιασμός και μεγάλη συγκίνηση στο νησί. Οι πόρτες των οδοφραγμάτων άνοιξαν διάπλατα ξαφνικά. Όλοι έτρεχαν να αγκαλιάσουν το άλλο μισό της πατρίδας τους με μια τρομερή νοσταλγία που είχε συσσωρευτεί για χρόνια. Κανείς δεν νοιαζόταν ποιος και γιατί άνοιξε τα οδοφράγματα. Το σημαντικό ήταν το άνοιγμά τους. Ήταν μια πραγματική γιορτή. Γινόταν χαμός. Είναι μια μέρα που δεν θα ξεχαστεί για πολλά χρόνια στην ιστορία μας. Μια ομάδα ανθρώπων που περνούσε από τον βορρά στον νότο και από τον νότο στον βορρά ρέοντας σαν ποτάμι. Επειδή η εφημερίδα μας βρίσκεται ακριβώς πάνω στον δρόμο του Λήδρα Πάλας,
καθημερινά αρχίζαμε δουλειά με αυτό το ενθουσιασμένο, συγκινημένο πλήθος που περνούσε απ’ έξω. Ένα βράδυ κάθισα στο μπαλκόνι αφού τέλειωσα την εφημερίδα. Ήπια λίγες γουλιές από τη ζιβανία που μου είχαν φέρει Ελληνοκύπριοι φίλοι μου. Επειδή τότε οι διελεύσεις επιτρέπονταν μέχρι τις 12.00 η ώρα τα μεσάνυκτα, είχε ησυχάσει και ηρεμήσει η κατάσταση. Ξαφνικά έφτασαν στα αφτιά μου ελληνικά τραγούδια. Ένα τραγούδι ανάμεικτο στα ελληνικά και στα τουρκικά. Κοίταξα προς τα κάτω και είδα πως περνούσε από την πλατεία τρικλίζοντας ένας μεθυσμένος. Εκείνος ήταν που τραγουδούσε. «Αμάν κουζούμ, αμάν γιαβρούμ». Όπως φαίνεται απολάμβανε το γεγονός ότι είχε περάσει στην κατεχόμενη περιοχή μετά από χρόνια. Και ήταν πολύ κεφάτος επειδή μπορούσε να τραγουδήσει εδώ μέσα στην ησυχία της νύκτας. Τι μέρες ήταν και εκείνες, έτσι δεν είναι; Είχε έρθει η άνοιξη, άνθισαν τα λουλούδια και ήρθε η ειρήνη. Νομίσαμε ότι θα γκρεμίζονταν τα τείχη και ότι είχε τελειώσει η υπόθεση. Δεν πιστεύαμε ότι μετά από χρόνια θα μπορούσαμε να γυρίζαμε στην οδό Λήδρας, ότι θα μπορούσαμε να πάμε στη Λάρνακα, στη Λεμεσό και στην Πάφο. Όπως και οι Ελληνοκύπριοι φίλοι μας που πήγαν στην Κερύνεια, στην Καρπασία και στη Μόρφου.

Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: