Μύλος… ο βρετανικός και η υποκρισία με την εισβολή στο Ιράκ

Posted on Updated on

«Είναι αργά για δάκρυα», πολλώ δε μάλλον όταν αυτά προέρχονται από «σεσημασμένους κροκόδειλους» μιας ανήθικης αλλά και μυωπικής πολιτικής, που όταν καλείται να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που προκάλεσε μια πολιτική απόφαση ανάληψης στρατιωτικής δράσης, τα οποία είναι χειρότερα από τα αρχικά, τότε εν είδει «συστημικής αυτοσυντήρησης» τους πιάνει όλους μια βαθυστόχαστη μανία αυτοκριτικής…

Σχολιάζει ο ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Αυτές είναι οι βασικές σκέψεις που έρχονται στο μυαλό παρακολουθώντας τις εξελίξεις στο Ηνωμένο Βασίλειο και το πόρισμα της Επιτροπής υπό τον σερ Τζον Τσίλκοτ για την απόφαση της Βρετανίας να συμμετάσχει στον πόλεμο στο Ιράκ το 2003, καθώς βγήκαν δημόσια και ανακοίνωσαν, ότι η μία νομική βάση που επικαλέστηκε η τότε κυβέρνηση του Τόνι Μπλερ (βλ. τρίτος δρόμος…) δεν είναι ικανοποιητική!

Πρόκειται για μέγιστη υποκρισία, αφού μετά τις συντριπτικές αποδείξεις ότι το βασικό επιχείρημα περί κατοχής όπλων μαζικής καταστροφής από το καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν ήταν σαθρό και εν πολλοίς στημένο, από την κλίκα του – μακαρίτη πλέον – Άχμεντ Χαλαμπί, με πλούσια παράνομη δραστηριότητα που τη γνώριζαν οι νεοσυντηρητικοί, η οποία υπέσκαπτε την αξιοπιστία του ατόμου, αλλά τον χρησιμοποίησαν για να στηρίξουν την εκμετάλλευση της συγκυρίας για την ανατροπή του καθεστώτος Χουσεΐν.

Απεχθές καθ’ όλα το καθεστώς, αλλά όπως έχει η Ιστορία διδάξει, αν δεν έχεις εναλλακτική προσέχεις δυο φορές και δε στέλνεις ότι πιο σύγχρονο διαθέτεις από το στρατιωτικό σου εργαλείο, οδηγώντας σε γενικευμένη αποσταθεροποίηση ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, στην οποία ήθελαν να εισαγάγουν αλλαγές μέσα στην ευφορία της μεταψυχροπολεμικής συγκυρίας, για να αποδειχθεί ότι άλλο οι σχεδιασμοί επί χάρτου και άλλο η επιχειρησιακή πραγματικότητα.

Στην καλύτερη περίπτωση, οι σχεδιαστές εκείνης της εποχής αποδείχθηκαν άσχετοι ή/και ιδεοληπτικοί, οδηγώντας τον πλανήτη σε πολλές περιπέτειες, σε υπερχρέωση των χωρών και σε μια κατάσταση που απέχει πολύ από το να ελεγχθεί. Κατά τα άλλα, οι διαπιστώσεις της Επιτροπής Τσίλκοτ, ότι δεν αμφισβητήθηκαν εγκαίρως όσα έπρεπε, είναι δικαιολογίες στην καλύτερη περίπτωση, για να κλείσουν την υπόθεση και να έχουν να λένε ότι τη διερεύνησαν, ενώ καταγράφουν την κριτική που ασκήθηκε και από τον τελευταίο δημοσιογράφο, τον τελευταίο αναλυτή του Ηνωμένου Βασιλείου και αλλού, εδώ και πολλά χρόνια.

Για μια ακόμη φορά επιβεβαιώνεται, ότι ο ΟΗΕ είναι εκεί για να επενδύσει με νομιμοφάνεια τις επιδιώξεις όσων κρίνονται ως συμφέροντα των ισχυρών, ιδίως των χωρών της Δύσης, κάτι που δεν έχει σημασία αν είναι ηθικά απαράδεκτο, αλλά το ότι καταλήγει να είναι αντιπαραγωγικό ή ακόμα και καταστροφικό.

«Η στρατιωτική λύση δεν ήταν αναπόφευκτη τότε», μας πληροφορεί ο σερ Τζον, σα να πρόκειται για κάτι που το γνώριζαν ακόμα και οι πέτρες. Πώς είναι δυνατό να συζητά όλος ο πλανήτης την εποχή του Β’ Πολέμου του Κόλπου, ότι με την ευκαιρία της 11ης Σεπτεμβρίου οι ΗΠΑ είχαν βρει το πρόσχημα για το ξεκαθάρισμα των λογαριασμών με ηγέτες που επιθυμούσαν με κάθε τρόπο να απομακρύνουν.

Πώς να μη δημιουργηθούν ένα σωρό θεωρίες συνωμοσίας μετά, ότι έστησαν τα πάντα, από το ότι έσπρωξαν τον Σαντάμ στον πρώτο πόλεμο να εισβάλει στο Κουβέιτ βάζοντας της Έιπριλ Γκλάσμπι, την πρέσβειρα να του πει ότι είναι εσωτερική υπόθεση το τι κάνει, μέχρι και την ίδια την 11η Σεπτεμβρίου; Ο Τόνι Μπλερ είτε γνώριζε και σκοπίμως έσπρωξε τη Βρετανία στον πόλεμο, όπως άλλωστε υποσχέθηκε στον Μπους ότι θα είναι δίπλα του ό,τι και να γίνει, στο πλαίσιο της «ειδικής σχέσης», είτε απλά παρασύρθηκε από τους Αμερικανούς νεοσυντηρητικούς.

Τώρα για να κλείσουν την υπόθεση το βρετανικό «establishment», το πολιτικό κατεστημένο, κάνει λόγο για την ανάγκη να αντληθούν τα σωστά διδάγματα από την περιπέτεια. Αυτό δεν ισχύει για τις οικογένειες των χαμένων στρατιωτών. Ήδη το δηλώνουν. Η οργή θα είναι μεγάλη. Και η αφροσύνη του να επιδιώκονται στόχοι χωρίς να υπολογίζονται σωστά οι μακροπρόθεσμες συνέπειες, θα συνεχίσει να κατατρύχει τον δυτικό κόσμο, που δεν έλαβε ποτέ το μάθημα της ενίσχυσης των μουτζαχεντίν στο Αφγανιστάν για να διώξουν τους Σοβιετικούς. Ακόμα με αυτά τρέχουμε…

http://www.defence-point.gr/news/?p=155566

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s