Αρχείο

Archive for Οκτώβριος 12, 2016

Κάτι δεν πάει καθόλου καλά, με το εθνικό θέμα της Κύπρου

Οκτώβριος 12, 2016 Σχολιάστε

Πάλι δεν πάνε καλά τα πράγματα στο εθνικό πρόβλημα της Κύπρου, καθώς φαίνεται ότι οι πιέσεις προς τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Αναστασιάδη, είναι ανυπόφορες και αναγκάζεται να δέχεται υποτίθεται «μικρά και ανώδυνα» πράγματα, που όμως είναι σημαντικά, καθώς αποκαλύπτουν μία τάση προς το χειρότερο και επικίνδυνο για την εθνική μας υπόθεση. Ένα επιπλέον πρόβλημα είναι ότι το παντοτινό στήριγμα της Κύπρου, η Ελλάδα, λόγω της οικονομικής κρίσης που τη μαστίζει δεν έχει «δόντια».

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ

Είναι τόσα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα ώστε το Κυπριακό να φαντάζει σαν… βάρος. Μακάρι να διαψευστώ και να μην υπάρχει ίχνος αλήθειας στα παραπάνω, με δεδομένη τη βούληση και την απόφαση του Νίκου Κοτζιά να μην καταστεί ο υπουργός Εξωτερικών της «μεγάλης υποχώρησης»… Η πικρή αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα είναι αδύνατη… Έχω, λοιπόν, αυτή την αίσθηση τις τελευταίες ημέρες, ότι η Λευκωσία με τη συγκατάθεση της Αθήνας, οδηγούν την Κύπρο σε ένα δρόμο χωρίς επιστροφή.

Διαβάστε περισσότερα…

Advertisements

Καταστρέφοντας την Συρία

Οκτώβριος 12, 2016 Σχολιάστε

https://i1.wp.com/ardin-rixi.gr/wp-content/uploads/2016/10/The-Avaaz-campaign-for-no-007.jpgΜια ομαδική εγκληματική επιχείρηση

Της Νταϊάνας Τζονστόουν από την Ρήξη φ. 127

Όλοι ισχυρίζονται ότι επιθυμούν να θέσουν τέλος στον πόλεμο της Συρίας και να αποκαταστήσουν την ειρήνη στη Μέση Ανατολή.

Για την ακρίβεια, σχεδόν όλοι:  «Ήρθε η ώρα της πληρωμής, κατά την οποία αμφότερες οι πλευρές θα χάσουν, αλλά τουλάχιστον δεν θα ήθελε κανείς η μία πλευρά να κερδίσει – θα επιδιώξουμε ισοπαλία», είπε τον Ιούνιο του 2013 ο Αλόν Πινκάς, πρώην γενικός πρόξενος του Ισραήλ στην Νέα Υόρκη, στους Τάιμς της Νέας Υόρκης. «Αφήστε και τους δύο τους να ματώσουν, να αιμορραγήσουν μέχρι θανάτου: αυτή είναι η στρατηγική για το ζήτημα».
Ο Εφραίμ Ιμπάρ, διευθυντής του Κέντρου για τις Στρατηγικές Σπουδές Μπεγκίν-Σαντάτ επανέλαβε τις ίδιες θέσεις τον Αύγουστο του 2016.
«Η Δύση θα πρέπει να επιδιώξει την περαιτέρω αποδυνάμωση του Ισλαμικού Κράτους, αλλά όχι την καταστροφή του… Το να επιτρέπει κανείς στους κακούς να σκοτώνουν άλλους κακούς ακούγεται πολύ κυνικό, αλλά είναι χρήσιμο, ακόμα και ηθικό, εφόσον κρατάει απασχολημένους τους κακούς της υπόθεσης, και τους αποτρέπει από το να πλήξουν τους καλούς… Επιπρόσθετα, η αποσταθεροποίηση και οι κρίσεις περιέχουν και τη δυνατότητα για θετικές αλλαγές… Η αμερικάνικη κυβέρνηση δεν φαίνεται ικανή να διακρίνει ότι το Ισλαμικό Χαλιφάτο μπορεί να καταστεί ένα χρήσιμο εργαλείο για την υπονόμευση του φιλόδοξου σχεδίου της Τεχεράνης να ηγεμονεύσει στην Μέση Ανατολή»
Εντάξει, δεν ενδιαφέρονται όλοι για την ειρήνη. Αλλά σίγουρα, η ανθρωπιστική ιστοσελίδα Avaaz επιθυμεί να δώσει τέλος στον πόλεμο και να αποκαταστήσει την ειρήνη.
Σίγουρα;

Διαβάστε περισσότερα…

Το ΔΝΤ και ο «επικήδειος» της παγκοσμιοποίησης

Οκτώβριος 12, 2016 Σχολιάστε

edito_11_101

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Γράφει ο Ceteris Paribus

Η πρόσφατη έκθεση του ΔΝΤ για την παγκόσμια οικονομία δεν ήταν σαν όλες τις άλλες. Περιείχε βέβαια τις απαραίτητες εκτιμήσεις για τις προοπτικές της ανάπτυξης κ.λπ., αλλά ταυτόχρονα έμοιαζε με… πολιτικό μανιφέστο.
Με εκθέσεις για την παγκόσμια πολιτική συγκυρία ή και με πολιτικά μανιφέστα μοιάζουν επίσης, όλο και περισσότερο το τελευταίο διάστημα, οι εκθέσεις, αναλύσεις, άρθρα κ.λπ. όλων των, θεσμικών και μη, ισχυρών παραγόντων του παγκόσμιου οικονομικού γίγνεσθαι. Προφανώς το εντυπωσιακό αυτό γεγονός μόνο τυχαίο δεν είναι.

Ξαναγυρνώντας στο ΔΝΤ και την πρόσφατη έκθεσή του, ο τίτλος του… πολιτικού του μανιφέστου θα μπορούσε να είναι «Σώστε την παγκοσμιοποίηση από τον κίνδυνο του προστατευτισμού»!

Ιδού η σχετική καίρια περικοπή:

«Η παγκόσμια οικονομία έχει επωφεληθεί από την παγκοσμιοποίηση και την τεχνολογική πρόοδο. Ωστόσο οι προοπτικές της απειλούνται από τις εσωστρεφείς πολιτικές οι οποίες περιλαμβάνουν τον προστατευτισμό και τις στάσιμες μεταρρυθμίσεις».

Το Ταμείο όμως προχωρεί και σε μια δεύτερη, κρίσιμη πολιτική σύσταση:

«Όπου είναι εφικτό, οι κυβερνήσεις θα πρέπει να δαπανήσουν περισσότερα για την εκπαίδευση, την τεχνολογία και τις υποδομές, ούτως ώστε να επεκτείνουν την παραγωγική τους δυναμικότητα, λαμβάνοντας παράλληλα μέτρα για την άμβλυνση των ανισοτήτων».

Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: