Αρχείο

Archive for 19 Μαρτίου, 2017

Μ.Κ.Ο.: Οι ομάδες κρούσης του σύγχρονου φασισμού

19 Μαρτίου, 2017 Σχολιάστε


Το Δεκέμβριο του 2006, κάποιοι επαγγελματίες «αντιρατσιστές» τραμπούκοι έκαναν απόβαση στην Αμάρυνθο για να επιτεθούν στους «ρατσιστές» κατοίκους της. Τότε σε σχόλιό μας με τον τίτλο, «Η ροζ Πανούκλα», σημειώναμε:
«Όλη αυτή η ιστορία με την «εισβολή» των αντιρα
τσιστών στην Αμάρυνθο είναι για γέλιο. Θα μέναμε στο γέλιο αν ήταν απλώς μια πράξη φρενοβλαβών γραφικών. Δεν είναι όμως έτσι. Είναι τέτοια η πολιτική παράκρουση, τόσο γκανγκστερική, που δεν μπορεί να είναι «αυθόρμητη» γραφικών.

Είναι μια πράξη μεθοδευμένη και κατευθυνόμενη που χρησιμοποιεί τα κόπρανα ενός πολιτικού υπόκοσμου (τους δήθεν αναρχικούς και τους «αριστεριστές» δωσίλογους) για εκπαιδευτικούς αντιρατσιστικούς τραμπουκισμούς και βιασμούς.
Είναι μια επιχείρηση ενταγμένη στη στρατηγική συγκρότησης των «νέων» φασιστικών ορδών, που θα τρομοκρατούν και θα βιοπραγούν κατά των κινημάτων, των τοπικών κοινωνικών και του συνόλου της ελληνικής κοινωνίας».

Μαζί με άλλα σχετικά κείμενα θα το βρείτε εδώ:
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?p=27142#27142

Από εκείνη την εποχή σε πληθώρα κειμένων μας αναλύσαμε αυτές τις νέες ροζ ποικιλίες των «ομάδων κρούσης» του νεοταξικού φασισμού:Ποικιλίες με «αντιεξουσιαστικές», «αριστερίστικες» και «επαναστατικές» φορεσιές, οι οποίες ανύψωσαν τα ιδεολογήματα του πλανητικού ιμπεριαλισμού («αντιρατσισμό», «αντιεθνικισμό», «ξενοφοβία» και CIA) σε ξεχωριστό επάγγελμα, ιδιαίτερης κερδοσκοπικής απληστίας…

Διαβάστε περισσότερα…

Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΤΩΝ ΠΟΛΛΩΝ ΤΑΧΥΤΗΤΩΝ. ΕΜΕΙΣ ΚΥΡΙΕ;

19 Μαρτίου, 2017 Σχολιάστε

Εδώ και κάποια χρόνια υπήρχε η πρόβλεψη ότι η Γερμανία θα κάνει την κίνησή της όταν θα έφτανε στο σημείο χωρίς επιστροφή. Δηλαδή, όταν το ευρωπαϊκό αδιέξοδο θα έφτανε σε κάποιο σημείο, στο οποίο η Γερμανία θα έπρεπε να αποφασίσει, αν θα προχωρούσε σε πλήρη Ευρωπαϊκή ενοποίηση, κάτι που θα την ανάγκαζε να αναδιανείμει τον πλούτο που κέρδισε ή θα εξερχόταν από την Ευρωζώνη και θα επέστρεφε σε ένα ισχυρό μάρκο, διατηρώντας τον πλούτο της.

Τώρα, με την όξυνση του διεθνούς ανταγωνισμού, την ανάγκη επιβολής λιτότητας στην Ευρώπη, την ανάγκη εξεύρεσης φθηνών εργατικών χεριών εντός του ευρωπαϊκού χώρου και ειδικά μετά την εκλογή του Τράμπ και τη νέα αναμενόμενη ανταγωνιστική στάση των ΗΠΑ, έφτασε αυτό το σημείο χωρίς επιστροφή.

Η Γερμανία λοιπόν, αντί να προχωρήσει στην Ευρωπαϊκή ενοποίηση και αναδιανομή του πλούτου της προς τους πτωχευμένους και εξαθλιωμένους της Ευρώπης ή αντί να αποχωρήσει από την Ευρωζώνη, επέλεξε μια τρίτη λύση. Κάλεσε τα τρία άλλα ισχυρά κράτη της ΕΕ (μετά την αποχώρηση της Μ. Βρετανίας), δηλαδή Γαλλία, Ιταλία και Ισπανία, για να θέσουν σε εφαρμογή κάτι που σχεδιαζόταν προφανώς από καιρό. Δηλαδή την ΕΕ των πολλών ταχυτήτων, σε μια λογική ομόκεντρων κύκλων, όπου στο κέντρο θα βρίσκονται τα τέσσερα αυτά κράτη (με την ίδια επικεφαλής) και γύρω από αυτά θα τοποθετούνται τα υπόλοιπα κράτη σε μια διαβάθμιση φθίνουσας κλίμακας προς την περιφέρεια σε ότι αφορά, ευκολία χρηματοδότησης, ισχύ ευρωπαϊκών συνθηκών, ένταση εθνικών κυριαρχιών, κατοχύρωση ατομικών δικαιωμάτων, αξία εργασίας κ.λ.π. Δηλαδή σε μία διαβάθμιση πλούτου, ανθρώπινης αξίας και εξαθλίωσης.

Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: