Αρχείο

Archive for 21 Σεπτεμβρίου, 2017

ΤΑ »ΑΤΟΜΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ» ΩΣ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

21 Σεπτεμβρίου, 2017 Σχολιάστε

Σχολιασμός επικαιρότητας: Πρέπει να το εμπεδώσετε καλά, εξάλλου το δήλωσε και ο Netanyahu στη συνάντηση της Ομάδας του Βίσεγκραντ: «Η Ευρώπη πρέπει να αποφασίσει εάν θέλει να ζήσει και να ευημερήσει ή εάν θέλει να συρρικνωθεί και να αφανιστεί. Δεν είμαι πολύ πολιτικά ορθός. Γνωρίζω ότι είναι ένα σοκ για ορισμένους από εσάς. Αλλά η αλήθεια είναι αλήθεια, τόσο για την ασφάλεια της Ευρώπης όσο και για το οικονομικό μέλλον της. Και οι δύο αυτές ανησυχίες απαιτούν  μία διαφορετική πολιτική προς το Ισραήλ (…) Η ΕΕ υπονομεύει την ασφάλειά της, υπονομεύοντας το Ισραήλ. Η Ευρώπη υπονομεύει την πρόοδό της υπονομεύοντας τη σχέση της με την ισραηλινή καινοτομία» (διαβάστε όλο το άρθρο του Guardian για να καταλάβετε, αν και νομίζω ότι ήδη το “πιάσατε το υπονοούμενο”.)

Ξέρετε τι μου θυμίζουν όλα αυτά; Αυτούς που πουλάνε προστασία στα μαγαζιά. Πρώτα τα καίνε, τα σπάνε και μετά πηγαίνουν στον ιδιοκτήτη και του λένε: «αν θέλεις το μαγαζάκι σου να μην έχει πρόβλημα  κάνε αυτό που θα σου πούμε».

 Ιδού λοιπόν για ποιο λόγο Eυρωπαίε πέθανες στα πεδία των μαχών το 1940, για να μαζεύεις σήμερα τα σφαγμένα παιδιά σου από τους δρόμους της Βαρκελώνης, του Παρισιού, του Λονδίνου, της Ρώμης…

Άρθρο του Mauro Indelicato

Μετάφραση: Ιωάννης Αυξεντίου

Ο ορισμός της μεταμοντέρνας πολιτικής θα μπορούσε να είναι ο

 ακόλουθος. Εάν μία ίλη αρμάτων ισοπεδώσει ένα 

 χωριό, μπορεί να μην αντιδράσει κανείς διεθνής 

παράγοντας. Αν όμως δεν γίνουν δεκτά τα »δικαιώματα»  

 του γκέι μπορεί να στείλουν ένα σμήνος βομβαρδιστικών 

να  ανατινάξει τους »ομοφοβικούς».

Πολιτισμός, πρόοδος, δικαιώματα κλπ είναι, χωρίς αμφιβολία, όμορφες λέξεις που παραπέμπουν σε  κάτι θετικό, που φορτίζουν άμεσα με θετικότητα όποιον τις ακούει. Όμως, στο βάθος, αυτές οι λέξεις σήμερα εκφράζουν το δράμα που ζει ο Δυτικός κόσμος, και πιο ειδικά η Ευρώπη. Η προνοητικότητα και η ικανότητα στην εκμετάλλευση αυτών των λέξεων, δίνει την ιδέα του πως από αρκετές δεκαετίες η κουλτούρα και η μαζική πληροφόρηση, βρίσκονται στα χέρια σκοτεινών κέντρων και σε εκείνα τα οικονομικά λόμπι που αναισθητοποιούν την νόηση του Ευρωπαίου ανθρώπου. Αυτές οι λέξεις έχουν γίνει τώρα πλέον αληθινές ασπίδες, πίσω από τις οποίες όποιος έχει το συμφέρον να μεταμορφώσει την κοινωνία με έναν ορισμένο τρόπο, το κάνει ανενόχλητος, περνώντας μάλιστα σχεδόν σαν ήρωας και σαν ένας “προοδευτικός” ή ένας υπέρμαχος των ατομικών, ηθικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων και όποιος δεν συμφωνεί με αυτή την οπτική, κινδυνεύει σοβαρά να περιθωριοποιηθεί από την κοινωνία και να κατηγορηθεί για επικίνδυνο αναχρονισμό…

Διαβάστε περισσότερα…

«Αντιμέτωποι» με τα φουστάνια… του Μήτσου οι ΑΝΕΛ

21 Σεπτεμβρίου, 2017 Σχολιάστε

«Αντιμέτωποι» με τα φουστάνια...  του Μήτσου οι ΑΝΕΛ

Επιτέλους, η κυβέρνηση κάνει έργο. Δεν κοιμάται όπως φανταζόμαστε και σίγουρα είναι ιδιαίτερα υπερκινητική ώστε να στέλνει στη Βουλή και κρίσιμα για τη χώρα νομοσχέδια.

Αφού καθάρισε με την οικονομία και βγαίνουμε από τα μνημόνια, αφού έλυσε το πρόβλημα των επενδύσεων και αφού η πετρελαιοκηλίδα ήταν… σταγόνα στον ωκεανό του Σαρωνικού που διογκώθηκε από τους δημοσιογράφους, έφτασε η ώρα για τα πιο σοβαρά.

Και φανταζόμαστε ότι γι’ αυτό το νομοσχέδιο που περίμεναν όλοι έγινε και το υπουργικό συμβούλιο.

Η κυβέρνηση κατέθεσε λοιπόν το νομοσχέδιο με τίτλο: Νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου-Εθνικός Μηχανισμός Εκπόνησης, Παρακολούθησης και Αξιολόγησης των Σχεδίων Δράσης για τα Δικαιώματα του Παιδιού.

Με το νομοσχέδιο εισάγονται ρυθμίσεις για τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου και ορίζεται, ειδικότερα, ότι το πρόσωπο έχει δικαίωμα: α) Στην αναγνώριση της ταυτότητας φύλου ως στοιχείου της προσωπικότητάς του, β) στον σεβασμό της προσωπικότητάς του με βάση τα χαρακτηριστικά του φύλου του.

Διαβάστε περισσότερα…

Η ΓΑΓΓΡΑΙΝΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΜΑΣ

21 Σεπτεμβρίου, 2017 Σχολιάστε

Δυστυχώς, η γάγγραινα του έθνους μας είναι το γεγονός ότι, σχεδόν 200 χρόνια μετά την απελευθέρωση, εξακολουθούμε να έχουμε επικεφαλής, μια κρατικοδίαιτη, παρασιτική, ψευδοαστική ολιγαρχία που κυνηγάει το εύκολο κέρδος, κυρίως από τα δημόσια ταμεία, χωρίς ουσιαστική παραγωγή, με εργαλείο της το εθελόδουλο και απόλυτα ελεγχόμενο πολιτικό σύστημα. 

Μέσω του πολιτικού συστήματος, χρησιμοποιεί τον
κρατικό μηχανισμό και την κρατική βία για να έχει την κοινωνία στη γωνία, έξω από κάθε συμμετοχή και έλεγχο, και να την εκμεταλλεύεται απόλυτα.

Αυτό θα αλλάξει μόνο με επαναστατικό τρόπο, μέσω του ανακατέματος της πολιτικής και οικονομικής τράπουλας, ώστε να ξεπηδήσουν από την εθνική βάση, νέες οικονομικές και πολιτικές δυνάμεις και πρόσωπα.

Επομένως δεν χρειαζόμαστε μόνο αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου, αλλά και του πολιτικού μοντέλου.

Διαβάστε περισσότερα…

Η διεθνής στρατηγική της Ελλάδας

21 Σεπτεμβρίου, 2017 Σχολιάστε

Του Γιώργου Καραμπελιά από την Ρήξη που κυκλοφορεί (τ. 136)

Όποιος παρακολουθεί τις διεθνείς εξελίξεις θα έχει μείνει έκπληκτος από τις τεράστιες ανατροπές και αλλαγές που κυοφορούνται. Κατ’ αρχάς, εξαιτίας της επιτάχυνσης της ισλαμοποίησης της Τουρκίας, παροξύνεται η αντίθεσή της με τη δυτική Ευρώπη, με το Ισραήλ και ίσως ακόμα και με τις ΗΠΑ. Παράλληλα, η διαρκής ενίσχυση του κουρδικού παράγοντα σε Συρία, Ιράκ και Τουρκία (που απειλεί και το Ιράν) έχει μεταβάλει άρδην τα γεωπολιτικά δεδομένα. Η είσοδος της Ρωσίας στην περιοχή, η παρόξυνση της σύγκρουσης σουνιτών – σιιτών και η διαμόρφωση ενός σιιτικού άξονα από το Ιράν μέχρι τη Δαμασκό, προκαλούν μια ανατροπή των παλιών συμμαχιών. Στην Τουρκία, το αποτυχημένο πραξικόπημα, συνδεδεμένο με τις νατοϊκές και ισραηλινές υπηρεσίες, έφερε τον Ερντογάν πολύ πιο κοντά στη Ρωσία και το Ιράν εν συνεχεία, ενώ υποχρέωσε τους Κούρδους να προσδεθούν προνομιακά με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ!
Ο Ερντογάν πιστεύει ότι η Δύση και το Ισραήλ επιθυμούν σε βάθος χρόνου τη δημιουργία ενός κουρδικού κράτους στο εσωτερικό της Τουρκίας και την αποδυνάμωσή της. Υπάρχει μια ισχυρή αναλογία με τη στάση των Μεγάλων Δυνάμεων μετά το 1918 και την εν μέρει ενίσχυση των εθνικών διεκδικήσεων της Ελλάδας. Και τότε η κεμαλική Τουρκία είχε στραφεί προς τη σοβιετική Ρωσία. Σήμερα, η Τουρκία αντιμετωπίζει κάποιες αξεπέραστες αντιφάσεις. Το κουρδικό ζήτημα την οδηγεί σε συμμαχία με τον σιιτικό άξονα στο Ιράν, το Ιράκ, τη Συρία, αλλά έτσι η συμμαχία με τις σουνιτικές δυνάμεις, στις οποίες ανήκει η Τουρκία, θα μπει σε δοκιμασία, ακόμα και στο εσωτερικό της! Παράλληλα, οι σχέσεις της με τη Ρωσία δεν μπορούν να ξεπεράσουν ορισμένα όρια, διότι η Τουρκία διατηρεί τεράστιες και προνομιακές συναλλαγές με τη Δύση.

Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: