Αρχείο

Archive for 2 Οκτωβρίου, 2017

Η ψευδαίσθηση της Δημοκρατίας

2 Οκτωβρίου, 2017 Σχολιάστε

Η δύναμη των κομμάτων έχει άμεση σχέση με τη χρηματοδότηση τους – αφού διαφορετικά δεν έχουν τη δυνατότητα να πληρώνουν τα έξοδα τους, τις διαφημίσεις τους, τα δικά τους ΜΜΕ, τα γραφεία που νοικιάζουν ανά τη χώρα κοκ. Ως εκ τούτου είναι εξαρτημένα από τις ελίτ – οι οποίες τότε καθορίζουν τις «δημοκρατικές επιλογές» των μαζών, στηρίζοντας συνήθως κόμματα που δεν διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους, όσον αφορά τα συμφέροντα τους (των ελίτ).
α
Οι ελίτ λοιπόν ουσιαστικά «αγοράζουν» τις εκλογές, χωρίς σχεδόν κανέναν περιορισμό – ενώ οι μάζες έχουν την ψευδαίσθηση πως επιλέγουν οι ίδιες τις κυβερνήσεις τους, παραπλανημένες από τις σκηνοθετημένες τηλεοπτικές ή άλλες αντιπαραθέσεις των έμμισθων από τις ελίτ πολιτικών.
Δυστυχώς δεν κατανοούν ότι, οι «πράξεις» των κομμάτων εξουσίας, από τις οποίες οφείλει να τα κρίνει κανείς και όχι από τα λόγια τους, διαφέρουν ελάχιστα μεταξύ τους – όπως στο παράδειγμα της Ελλάδας, όπου οι δύο μεγάλες παρατάξεις υποστηρίζουν μανιωδώς τα μνημόνια, αφού από αυτά αντλούν τη χρηματοδότηση τους. Διαφωνούν δε μόνο ως προς τις λεπτομέρειες της εφαρμογής τους, ως προς το «μείγμα πολιτικής» – με κριτήριο φυσικά την κομματική τους πελατεία.

Διαβάστε περισσότερα…

Ισπανία ώρα μηδέν

2 Οκτωβρίου, 2017 Σχολιάστε
195
Εάν τυχόν η Καταλονία αποσχισθεί, η Ισπανία θα ξυπνήσει αύριο το πρωί με δημόσιο χρέος στο 124% του ΑΕΠ της και με έλλειμμα 6,7% – οπότε θα έπρεπε να εντείνει την πολιτική λιτότητας για να αποφύγει τη χρεοκοπία, με αποτέλεσμα να ξεσπάσουν οι μεγάλες κοινωνικές εξεγέρσεις που ήδη κυοφορούνται.
Η ιστορία της χώρας μου πρόκειται να αποφασιστεί τις επόμενες ώρες, οπότε δεν υπάρχει περίπτωση να μείνω στο σπίτι μου και να την παρακολουθήσω στην τηλεόραση, καθισμένος στον καναπέ μου. Θα είμαι στο δρόμο, στις συγκεντρώσεις και θα φύγω μόνο εάν η αντιπαράθεση γίνει βίαιη» (πολίτης της Καταλονίας).
Άρθρο
Σύμφωνα με το φιλελεύθερο ινστιτούτο Mises, οι εθνικιστές προσεγγίζουν την ιστορία με μία άλλη αντίληψη – αφού το παρελθόν για αυτούς δεν είναι πηγή πληροφόρησης και διδασκαλίας, αλλά οπλοστάσιο για τη διεξαγωγή πολέμου. Αναζητούν γεγονότα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πρόφαση για τις ενέργειες τους και δικαιολογίες για την επιθετικότητα τους – ενώ, εάν τα διαθέσιμα έγγραφα δεν παρέχουν τέτοιες ενδείξεις, τότε δεν διστάζουν να νοθεύσουν την αλήθεια και να παραποιήσουν την ιστορία.
Εν προκειμένω, η Ισπανία χωρίζεται σε αυτόνομες περιοχές, η καθεμία από τις οποίες έχει ένα καταστατικό παρόμοιο με ένα σύνταγμα (estatuto) πουπαρείχε μεταξύ άλλων στην Καταλονία μία περιφερειακή αυτονομία– με την έννοια πως ελέγχει τα συστήματα παιδείας και υγείας, ενώ μπορεί να επιβάλλει φόρους για πράγματα που δεν έχουν ήδη φορολογηθεί από την κεντρική κυβέρνηση της Μαδρίτης, με ορισμένες εξαιρέσεις. Στα πλαίσια αυτά, η Καταλονία έχει υιοθετήσει 17 διαφορετικούς φόρους – αποτελώντας μία από τις περιοχές με την υψηλότερη φορολογία εισοδήματος στη χώρα.

Διαβάστε περισσότερα…

Μαρξισμός και αλαζονεία

2 Οκτωβρίου, 2017 Σχολιάστε

Του Δημήτρη Ναπ. Γιαννάτου 

Σύμμαχός μου ο …Μαρξ, επαναλαμβάνοντας την τετριμμένη φράση του: «Δεν είμαι μαρξιστής». Μια καραμέλα που πιπίλιζαν, για δεκαετίες ολόκληρες, πολλοί ντόπιοι και αποικιακοί «επαναστάτες μαρξιστές». Αυθεντικοί νάρκισσοι, μπροστά στον θεαματικό καθρέπτη του ορθόδοξου ή ανορθόδοξου «μαρξιστή», εντυπωσίαζαν στα αμφιθέατρα και στις παρέες. Μάλλον από «αριστερή» αυταρέσκεια, παρά από γνήσιο ενδιαφέρον να κατανοήσουν την προέλευση της … καραμέλας, που ίσως τους οδηγούσε σε μια δύσκολη και γενναία προσπάθεια να προσεγγίσουν τον ίδιο τον Μαρξ, πέρα από μυθοποίηση και τσιτάτα.
Ο σκληρός πυρήνας των νοημάτων, που υποδαύλιζε τη λοξοδρόμηση της σκέψης του Μαρξ σε μονοπάτια ολοκληρωτικών ερμηνειών από τον μαρξισμό (ιδιαίτερα από τη δυτική και λογοκρατική εκδοχή του και τη δογματική σοβιετική ερμηνεία του), εντοπίζεται στη φράση «επιστημονικός σοσιαλισμός». Η «ιδιοκτησία» της απόλυτης επιστήμης για τον σοσιαλισμό περιείχε, από τα γεννοφάσκια της, την ολοκληρωτική και αλαζονική παραδοχή της απόλυτης σοσιαλιστικής αλήθειας, ενώ όλες οι άλλες απόπειρες κοινωνικής απελευθέρωσης, είναι… απλές οδοντόκρεμες.
Θυμάμαι πόσο αμήχανα δεχόμουν τον όρο «ουτοπιστές σοσιαλιστές» για τους πρώτους αναρχοσοσιαλιστές. Ήταν σχεδόν σαφής ο περιφρονητικός και περιπαικτικός προσδιορισμός της λέξης «ουτοπιστές». Δεν αναφερόταν σε αναζητητές της κοινωνικής ουτοπίας, αλλά σε κάποιους οραματιστές, συμπαθείς μεν, αλλά ανεδαφικούς ερασιτέχνες της επαναστατικής αλλαγής, χωρίς επιστημονική τεκμηρίωση. Και επειδή την επιστήμη την κατέχουν μόνο οι μαρξιστές, όλες οι άλλες θεωρίες είναι «ψευδείς συνειδήσεις», δηλαδή παράγουν ιδεολογία και όχι επιστήμη!

Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: