Αρχείο

Archive for Οκτώβριος 3, 2017

Εθνική ομοιογένεια και πολυπολιτισμός

Οκτώβριος 3, 2017 Σχολιάστε

Ο βαρβαρισμός για τον Πλάτωνα δεν είναι μόνο η πληθυσμιακή αλλοίωση της πόλεως, αλλά και η πάσης φύσεως εκχώρηση πνευματικού χώρου στους ξένους
Αιτία του πολιτεύματός μας τούτου είναι η ισοτιμία στη γέννηση. Διότι οι άλλες πόλεις δημιουργήθηκαν από ανθρώπους κάθε είδους και στοιχεία ανώμαλα, με συνέπεια ανώμαλα να είναι και τα πολιτεύματά τους, τυραννίδες και ολιγαρχίες. Κατοικούν, λοιπόν, θεωρώντας οι μεν τους δε άλλοτε δούλους και άλλοτε κυρίους. Εμείς, όμως, και οι δικοί μας γεννημένοι όλοι αδελφοί από μια μητέρα δεν αξιώνουμε να γίνουμε ούτε δούλοι ούτε κύριοι μεταξύ μας, αλλά η από τη φύση ισότιμη καταγωγή μάς υποχρεώνει να επιζητούμε την ισότητα σύμφωνα με τον νόμο και να μην υποχωρούμε σε κανέναν άλλον μεταξύ μας, παρά σε όποιον εκδηλώνει αρετή και φρόνηση».
Πλάτωνος «Μενέξενος», 238 d-e, εκδόσεις Κάκτος: Αθήνα 1993, σ. 185
Σ’ αυτόν τον διάλογο, ο Σωκράτης αφηγείται στον νεαρό Μενέξενο τον επιτάφιο λόγο που σκόπευε να εκφωνήσει η Ασπασία, η σύζυγος του Περικλή, για τους πεσόντες υπέρ πατρίδος. Αυτός ο λόγος είναι ένας διθύραμβος στην πόλη των Αθηνών, η οποία εγκωμιάζεται ως μητέρα των πολιτών της, ως στοργική τροφός παιδιών που έβγαλε από τα σπλάχνα της και ως πρόμαχος ολόκληρης της Ελλάδος. Το πολίτευμα των Αθηνών, όπως εύστοχα το προσδιορίζει η Ασπασία, της οποίας τα λόγια μεταφέρει ο Σωκράτης, είναι «αριστοκρατία με την επιδοκιμασία του λαού. […] Ο λαός διατηρεί τα περισσότερα πολιτικά αξιώματα και απονέμει την εξουσία και τη δύναμη σε όσους κάθε φορά θεωρεί αρίστους». Φυσικά, τούτη η αληθινά αριστοκρατική αντίληψη για την εκχώρηση εξουσιών σε αντιπροσώπους έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τα δηλητηριώδη ιδεολογικά νέφη που σκορπίζουν οι εμπροσθοφύλακες της παρακμής, οι οποίοι θεωρούν την αριστεία «ρετσινιά».

Διαβάστε περισσότερα…

Κύπρος: Μετά τις εκλογές, τι;

Οκτώβριος 3, 2017 Σχολιάστε

Η αναγκαία νέα στρατηγική και το Κυπριακό πέραν των συνομιλιών

Του Αλέκου Μιχαηλίδη από την Ρήξη φ. 136

Είναι πια πασιφανές πως ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας έχει χάσει την μπάλα με τη διαχείριση του κυπριακού προβλήματος. Πέραν των άλλων ζητημάτων, ο Νίκος Αναστασιάδης φαίνεται να ακροβατεί ανάμεσα στο σχοινί της «εθνικοφροσύνης», προς αλίευση των απωλεσθέντων ψηφοφόρων του Δημοκρατικού Συναγερμού, και του ενδοτισμού. Μετά το ναυάγιο στο Κραν Μοντανά, εξαιτίας της αδιάλλακτης στάσης του Τούρκου ΥΠΕΞ, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ο Αναστασιάδης έκανε στροφή και οικειοποιήθηκε την «προστασία» των κόκκινων γραμμών, φορώντας ένα σκονισμένο «πατριωτικό προσωπείο». Την ίδια, βέβαια, ώρα, έστελνε επιστολή στον Γ.Γ. του ΟΗΕ για να επιβεβαιώσει την ετοιμότητά του όσον αφορά την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων. Ξανάμανα.
Μ’ αυτά και μ’ αυτά και με έναν περίεργο για τα κυπριακά δεδομένα Αύγουστο να έχει περάσει, η Λευκωσία μπαίνει στον στίβο της προεκλογικής περιόδου και οι υποψήφιοι παίζουν τα ρέστα τους για την 28η Ιανουαρίου και τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών. Ειδικότερα, ο Αναστασιάδης επενδύει στο διττό πρόσωπό του για μια δεύτερη και χωρίς βαρίδια πενταετία, το ΑΚΕΛ οδεύει προς μια αξιοπρεπή ήττα στη δεύτερη Κυριακή με την επίσημη εξαγγελία της υποψηφιότητας του προ πενταετίας χαμένου Σταύρου Μαλά, ενώ ο Νικόλας Παπαδόπουλος έχει να αντιμετωπίσει, εκτός από το άγριο δικέφαλο τέρας της εξουσίας (ΔΗΣΑΚΕΛ), και τον Γιώργο Λιλλήκα, ο οποίος μοιάζει να μην κατανοεί τη σοβαρότητα των στιγμών και ετοιμάζεται να χτυπήσει ένα 5-6% (όπως δείχνουν δημοσκοπήσεις), αλλά και έναν κόσμο που περιμένει προτάσεις, πρόγραμμα και μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση των πραγμάτων.

Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: