Αρχείο

Archive for 22 Οκτωβρίου, 2017

Ώστε οι γονείς δεν έχουν καμιά ευθύνη για τα παιδιά τους; Απλώς προεδρεύουν;

22 Οκτωβρίου, 2017 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για Ώστε οι γονείς δεν έχουν καμιά ευθύνη για τα παιδιά τους; Απλώς προεδρεύουν;

Ώστε οι γονείς δεν έχουν καμιά ευθύνη για τα παιδιά τους; Απλώς προεδρεύουν;

Τρίτη 10 Οκτωβρίου 2017, 00:02

Το νομοσχέδιο για την αλλαγή φύλου είναι ένας πεντακάθαρος καθρέφτης της σύγχρονης κοινωνίας. Η οποία έχει ένα κύριο χαρακτηριστικό. Απεχθάνεται την ευθύνη. Προτιμάει να φταίει πάντα κάποιος άλλος εκτός από αυτήν. Κι αυτή τη νοοτροπία τη μαθαίνει από τα γεννοφάσκια της στα σπίτια της από τους γονείς της. Η επίρριψη της ευθύνης στα καπρίτσια της φύσης αντί για τον οικογενειακό ιστό ταιριάζει γάντι στην ανευθυνότητα των γονιών.

Το νομοσχέδιο που ήρθε στη Βουλή βολεύει κάθε γονιό που μεγαλώνει το παιδί όπως να’ ναι, όπως του αρέσει, όπως «ταιριάζει πλησιέστερα με τη συναισθηματική του ανάγκη», για να το πω με την επίκαιρη φρασεολογία. Γράφοντας στα παλιά του τα παπούτσια τι έχει ανάγκη και τι πραγματικά ωφελεί το παιδί του και όχι τις δικές του προσωπικές ανάγκες και μωροφιλοδοξίες.

Η επίκληση στην αμφιλεγόμενη και ψευδή πληροφόρηση ότι όλες οι παρεκκλίσεις από τη συμπεριφορά στα φύλα είναι αποτέλεσμα ορμονικών διαταραχών δεν είναι μόνο αντιεπιστημονική, είναι και φυτίλι ανευθυνότητας.

Το γεγονός ότι κάποιες από τις παρεκκλίσεις είναι ορμονικής φύσης δεν απαντάει ευθέως στο άλλο γεγονός, στο οποίο έχει απαντήσει η επιστήμη εδώ και χρόνια (μέχρι να πάψει να το φωνάζει για λόγους καθαρά οικονομικούς): Φταίνε τα πρότυπα. Φταίει η οικογένεια. Φταίει η μάνα. Φταίει ο πατέρας. Φταίνε κι οι δυο.

Διαβάστε περισσότερα…

«Λαγέ, μαδάς;» – του Νίκου Μπογιόπουλου

22 Οκτωβρίου, 2017 Σχολιάστε

1) O Τραμπ, έχοντας δίπλα του τον Έλληνα πρωθυπουργό, ξεκίνησε την κοινή τους συνέντευξη μιλώντας για το ρεκόρ στον δείκτη του… αμερικανικού χρηματιστηρίου. Στη συνέχεια οι μισές του δηλώσεις αναλώθηκαν στα εξής αμιγώς… ελληνικού ενδιαφέροντος θέματα: Στο Οbamacare, στο ισοζύγιο των ΗΠΑ με τους βασικούς εμπορικούς τους εταίρους και στην επιλογή του επόμενου διοικητή της Fed…
Όπως διαπιστώνει κανείς, ο Τραμπ ξεχείλιζε από… αγωνία και ενδιαφέρον για την συνάντηση που είχε προηγηθεί με τον Τσίπρα.
    2) Ο Τσίπρας – σύμφωνα με τους φίλους του – πήγε στις ΗΠΑ ώστε μεταξύ άλλων να φέρει και «επενδύσεις» που θα ανοίξουν δουλειές στην Ελλάδα. Αντιθέτως τι μάθαμε; Ότι εκεί, η καταχρεωμένη Ελλάδα, η Ελλάδα του ΕΝΦΙΑ και της κατάργησης του ΕΚΑΣ, η Ελλάδα του δεν έχουμε μαντήλι να κλάψουμε, συνήψε συμφωνία να φεσωθεί επιπλέον 2,4 δισ. δολάρια. Γιατί; Για να αγοράσει αμερικανικά F-16! Συμφωνία που, όπως είπε ο Τραμπ, θα ανοίξει, μεν, δουλειές (όλοι τις ίδιες αθλιότητες και τα ίδια ψέματα λένε στους λαούς τους), αλλά που; Στις ΗΠΑ…
 Πήγε, δηλαδή, ο Τσίπρας στις ΗΠΑ για να ταΐσει κι αυτός, όπως όλοι οι προκάτοχοί  του, τις «Λόκχιντ» και για να μπορεί ο Τραμπ που ταίζει τις «Λόκχιντ» με το αίμα του ελληνικού και όλων των λαών, να πουλάει παραμύθια στον αμερικανικό λαό περί νέων θέσεων εργασίας (στις… ΗΠΑ).
   3) Ο Τραμπ είπε στις κοινές δηλώσεις με τον Τσίπραότι συγχαίρει την Ελλάδα που εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της στο ΝΑΤΟ όντας μια από τις λίγες χώρες που καταβάλει στο σύγχρονο «ταμείο της Δήλου» πάνω από το 2% του ΑΕΠ της σε αμυντικές δαπάνες.
Και ο Τσίπρας – ο «αριστερός» – αυτός που θα έφερνε «απεμπλοκή της Ελλάδας από το ΝΑΤΟ» («Πολιτική Απόφαση» Ιδρυτικού Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ – Ιούλιος 2013), τι έκανε; Καμάρωνε σαν γύφτικο σκεπάρνι. Τι έκανε; Διαλάλησε, για να δείξει πόσο καλός σύμμαχος είναι, την στρατιωτική συνεργασία της Ελλάδας όχι μόνο με τις ΗΠΑ, αλλά και με το Ισραήλ. Ποιος; Ο – «αριστερός» – Τσίπρας, αυτός που θα έφερνε την «αποτροπή της στρατιωτικής συνεργασίας με το Ισραήλ» («Πολιτική Απόφαση» Ιδρυτικού Συνεδρίου ΣΥΡΙΖΑ – Ιούλιος 2013) και την «εφαρμογή της αρχής “κανείς Έλληνας στρατιώτης σε πολεμικά μέτωπα έξω από τα σύνορα της χώρας”(…)».

Διαβάστε περισσότερα…

Με άθεους, με εκκλησιομάχους, με καταδιεφθαρμένους πολιτικούς «το έθνος δεν στέκη»

22 Οκτωβρίου, 2017 Σχολιάστε

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός.

Στον 2ο τόμο των «Απομνημονευμάτων του Κολοκοτρώνη» – (έκδ. Γ. Βαλέτα, σελ. 323 )-εντόπισα ένα πολύ ωραίο και διδακτικό επεισόδιο, που διαδραματίζεται κατά την Αγιασμένη Επανάσταση του ΄21. Το διηγείται ο Γεώργιος Τερτσέτης-τι σπουδαίος άνθρωπος- σε λόγο του στις 25 Μαρτίου του 1855, στην τότε Βουλή των Ελλήνων. Το μεταφέρω, ως έχει:

«Κύριοι ακροαταί, εις τα 1822 πολεμιστής, στρατιώτης περίφημος επήγε εις σεβάσμιον πνευματικόν να ξομολογηθεί, να μεταλάβει.

Εξωμολογήθη ο πνευματικός του ευχήθη, τον εχαίδευσεν, αλλά του είπε: δεν ημπορώ να σε δώσω μεταλαβιά.

-Διατί;

-Χύνεις αίμα ανθρώπινο…!

Ωργίσθη ο στρατιώτης και έτρεξε παραπονούμενος εις τον επίσκοπον Μεθώνης. Του είπε όσα λέγει ο πνευματικός , ο στρατιώτης ήτο θυμώδης. Τον ήκουσεν ο επίσκοπος. Την Κυριακή του λέγει, ήσου (=να είσαι) εις την λειτουργίαν, ήσου πλησίον μου.

Ήλθε η Κυριακή, ψάλλεται η λειτουργία. Ο Δεσπότης εις την μεσινή θύρα, εις την ώρα της μεταλαβιάς, κρατώντας το δισκοπότηρο, φωνάζει τον στρατιώτη.

Έλα, του λέγει, πάρε, κράτει το δισκοπότηρο, μετάλαβε με τα ίδια σου τα χέρια, τα χέρια σου είναι πλέον αθώα, πλέον ευεργετικά εις την πατρίδα από τα εδικά μας. Ημείς οι ιερείς δεόμεθα τον Ύψιστο με τη φωνή, εσύ, σταίνοντας τα στήθη σου, εις τα βόλια του εχθρού».

Κείμενο που μοσχοβολάει ευωδία λευτεριάς, τα άνθη τα μυρίπνοα της αρχοντικής Ορθοδοξίας μας. Λόγια όμως που διδάσκουν και σήμερα, την γενιά την δικιά μας που είναι για τα… πανηγύρια. (Στα μέρη μου, στην αλίπληκτο Πιερία, λέμε μια «νόστιμη» παροιμία: «Η ψείρα μας στον Έλυμπο και μεις στα πανηγύρια». Δηλαδή η φτώχεια και η δυστυχία μάς έχει αφανίσει και μεις ασχολούμαστε με τις προστυχιές και τις παλαβομάρες των «καντιποτένιων», όπως τους ονόμαζε τους πολιτικάντηδες, ο πατριδοφύλακας στρατηγός Μακρυγιάννης).

Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: