Αρχείο

Archive for Νοέμβριος 8, 2017

Ο δρόμος προς τη δουλεία

Νοέμβριος 8, 2017 Σχολιάστε

341

Είναι ανόητο να ισχυρίζεται κανείς πως η αριστερά κατάφερε να έχει την πνευματική ηγεμονία, όσον αφορά τα πολιτικά συστήματα – αφού ο ακραίος νεοφιλελευθερισμός έχει κυριαρχήσει παγκοσμίως, μετατρέποντας την πλειοψηφία των ανθρώπων με τη βοήθεια του συστήματος του χρέους σε σκλάβους.
(Το άρθρο αποτελείται από 2 Σελίδες)
«Δεν υπάρχει κανένα πρόσωπο που να είχε μεγαλύτερη επιρροή στους σοβιετικούς διανοούμενους, πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα, από ότι ο FHayek –  ο πατέρας του νεοφιλελευθερισμού. Τα βιβλία του μεταφράστηκαν και κυκλοφόρησαν σε μυστικές εκδόσεις και στη μαύρη αγορά, διαβάστηκαν ευρέως και αναμφισβήτητα επηρέασαν σε μεγάλο βαθμό το κλίμα που τελικά επέφερε την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης» (M. Friedman).
Ανάλυση
Στη (εφαρμοσμένη) Δημοκρατία δεν είναι απαραίτητο να κερδίζει κανείς μόνο τα χειροκροτήματα του πλήθους των Πολιτών – αλλά, κυρίως, τη συγκατάθεση τους, την απόλυτη συμφωνία τους. Η ερώτηση των ελίτ στην περίπτωση αυτή είναι η εξής: «Πώς πείθει κανείς τις μάζες να ψηφίζουν εναντίον των συμφερόντων τους και εκείνες να χειροκροτούν υποστηρίζοντας στόχους, οι οποίοι αντιτίθενται στην ευημερία ή στις καλύτερες συνθήκες διαβίωσης τους;» Η απάντηση είναι συχνά εντυπωσιακή, εξαιρετικά εύκολη:
«Τυφλοί από την ψευδαίσθηση της γνώσης, η οποία δημιουργείται από μόνη της και επιτυγχάνεται σε ένα κατασκεύασμα που ονομάζουμε δημόσια συζήτηση, θεωρούμε πως δεν υπάρχει τίποτα ισχυρότερο, από τη δύναμη του επιχειρήματος. Οι ιδέες δεν υπερισχύουν όμως επειδή είναι καλύτερες, αντικειμενικότερες ή πολύ πιο σωστά τεκμηριωμένες – αλλά επειδή έχουν τη δύναμη, την εξουσία δηλαδή με το μέρος τους«.
Θα μπορούσε τώρα η δημόσια συζήτηση να περιγραφεί ως ένας τόπος που γίνεται δημοκρατικά η προσπάθεια να πείσει κανείς με έντιμα επιχειρήματα τους άλλους – επίσης όμως, ως ένας τόπος που επιχειρείται η κακοποίηση, η παραπλάνηση και η χειραγώγηση της κοινής γνώμης. Σπάνια δηλαδή κερδίζει αυτός που έχει δίκιο – αλλά, συνήθως, εκείνος που είναι καλύτερα εκπαιδευμένος και ικανότερος ρήτορας, που δεν έχει ηθικούς ενδοιασμούς, που δεν διστάζει να παραπλανήσει, που λέει έντεχνα ψέματα, που δημαγωγεί ανερυθρίαστα κοκ.

Διαβάστε περισσότερα…

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΟΥΜΕ…ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΟΚΟΓΛΥΦΙΑΣ

Νοέμβριος 8, 2017 Σχολιάστε

Σίγουρα η κυβέρνηση ελέγχει την Πατρίδα μας και την προσφορά Χρήματος;

Σίγουρα το Χρήμα είναι μόνο ένα συμβολικό τεκμήριο το οποίο διευκολύνει την
παραγωγή, την ανταλλαγή και την διάθεση προιόντων και υπηρεσιών;

΄Οχι ακριβώς, επιμένουν όλοι όσοι απορρίπτουν ένα ‘νόμισμα’ με δύο όψεις, δηλαδή
τον Κομμουνισμό και τον Καπιταλισμό!…

Τήν παλιά εποχή δεν υπήρχε δεν υπήρχε χάρτινο Χρήμα. Το αποδεκτό τεκμήριο συναλλαγής ήταν τα πολύτιμα μέταλλα, κομμένα σε νομίσματα από την Εκκλησία και το Στέμμα. Επειδή όμως υπήρχε διαθέσιμη, περιορισμένη ποσότητα, Χρυσού και Αργύρου η οικονομική ζωή ενός τόπου είχε μιά τακτικότητα.

΄Ενας ακόμη μεγαλύτερος περιορισμός υπήρχε σ’ όλη την Χριστιανοσύνη. ΄Ηταν η απαγόρευση τής Τοκογλυφίας, ή επιβολή τόκου. Η Εκκλησία θεωρούσε ότι ήταν θανάσιμη αμαρτία και ο κώδικας ετηρείτο από τις δημόσιες Αρχές. Υπήρχαν βαριές ποινές γι αυτούς που καταπατούσαν τον νόμο.

Ο Κανονισμός γιά την Τοκογλυφία σκοπό είχε ν’ αποτρέψει τον διαχωρισμό τού Χρήματος από την πραγματικότητα. Το Χρήμα δεν είναι ένα εμπόρευμα, αλλά μία μονάδα μέτρησης. Είναι απάτη όταν ισχυρίζεται κάποιος το αντίθετο, και συνιστά κλοπή.

Η Τοκογλυφία δημιουργεί χρήμα, δανείζοντας χρήμα. Δημιουργεί χρήμα από το τίποτα! Αυτό ακριβώς συμβαίνει σήμερα σε μιά κολοσσιαία κλίμακα.

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα
Αρέσει σε %d bloggers: