Αρχείο

Archive for Νοέμβριος 23, 2017

Δεν υπάρχουν συμπτώσεις (Εξαιρετικό!)

Νοέμβριος 23, 2017 Σχολιάστε


Τι ευαγγελίζεται και επιδιώκει η παγκοσμιοποίηση; Την υπερφαλάγγιση (και, ει δυνατόν, τον εκμηδενισμό) των εθνών. Ποια δύναμη στέργει αρωγός σε αυτή την ιστορικών διαστάσεων διαδικασία; Η Αριστερά, 1ον εκείνη που συμπαρατάχτηκε με τον «εκσυγχρονισμό», 2ον εκείνη που ενσωματώθηκε στον νεοφιλελευθερισμό και 3ον εκείνη που, εκφυλισμένη, διατηρεί σχέση συγκοινωνούντων δοχείων με τον αριστερισμό και το μπάχαλο. Στις ιστορικές εξελίξεις δεν υπάρχουν συμπτώσεις.

Τι επιφυλάσσει για τα εθνικά κράτη η παγκοσμιοποίηση; Την ενίσχυση των ισχυρότερων (ακόμη και με την ανάκληση εξ εφέδρων του εθνικισμού) και την αποδυνάμωση των ασθενέστερων (με τη μετατροπή τους σε προτεκτοράτα, ειδικές οικονομικές ζώνες και «ζωτικούς χώρους»). Ποιος υποστήριξε τοις πράγμασι αυτή τη νεοϊμπεριαλιστική και νεοαποικιοκρατική διαδικασία; Η εν λόγω Αριστερά, όταν υποστήριζε τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, τους τυχοδιωκτισμούς στο Ιράκ, την «εξαγωγή δημοκρατίας» και τις «ανθρωπιστικές επεμβάσεις»Στην Ιστορία δεν υπάρχουν συμπτώσεις. Αυτή η εκφυλισμένη Αριστερά είναι εκείνη που συκοφαντεί τον πατριωτισμό ως εθνικισμό. Είναι η ίδια που ζητά την κατάργηση των εθνικών συνόρων ενώ ταυτοχρόνως συμπράττει στην ύψωση οικονομικών συνόρων.
Τι προτείνει η ομογενοποιημένη σκέψη; Τον πολυπολιτισμό, τον μεταμοντερνισμό και την υποταγή της σκέψης σε νόμους που την ποινικοποιούν (εγκλήματα γνώμης). Ποιος σε αυτά τα ζητήματα εκδηλώνεται βασιλικότερος του βασιλέως; Η εν λόγω εκφυλισμένη Αριστερά. Στην Ιστορία δεν υπάρχουν συμπτώσεις. Ποιος συμπράττει με τους νεοφιλελεύθερους στην αναθεώρηση της Ιστορίας (από τον χαρακτηρισμό ως έγκλημα του βομβαρδισμού της Δρέσδης έως τον προσδιορισμό ως «συνωστισμού» της ανθρωποσφαγής στη Σμύρνη); Η εν λόγω εκφυλισμένη Αριστερά. (Στελέχη της οποίας μάλιστα διακρίθηκαν στην υπηρεσία πολλών αφεντάδων).

Διαβάστε περισσότερα…

Advertisements

Η ξενοδουλία είναι η ρίζα του κακού

Νοέμβριος 23, 2017 Σχολιάστε

Το σύνθημα της Εθνεγερσίας του 1821 δεν ήταν ρομαντικό. Διόλου. Ήταν ό,τι πιο ρεαλιστικό θα μπορούσαν να σκεφτούν: Ελευθερία ή Θάνατος!

Γιατί είναι τέτοια η Κρίση, τόσο βαθιά και τόσο εκτεταμένη – όσο ίσως ποτέ μια πεντηκονταετία τώρα, σ’ αυτόν τον τόπο. Και, ή παίρνει γόνιμη έκφραση -να εκδηλωθή, να μετατρέψη άρδην, να βαδίση- ή μας τινάζει σύντομα στον αέρα, σα φυσική δύναμη που είναι, φευγάτη από τα χέρια μάγων! Αυτό ακριβώς δεν αισθάνονται οι “ταγοί”, όσοι γέρασαν. Σ’ αυτό ακριβώς, χρόνια τώρα, κωφεύουν όσοι γεννήθηκαν γέροι».

Ρένος Αποστολίδης, «Τι Φταίει; Για την κακοδαιμονία της ελληνικής ζωής», εφημερίδα «Ελευθερία», Κυριακή 16 Ιουνίου 1958, σ. 5.

Το 1958 ο συγγραφέας, φιλόλογος και κριτικός της λογοτεχνίας Ρένος Αποστολίδης (1924-2004) συνεργαζόταν με την εφημερίδα «Ελευθερία» και ανέλαβε να φέρει εις πέρας μια έρευνα της εφημερίδας με τίτλο «Τι Φταίει;». Αντικείμενό της, τα αίτια της «κακοδαιμονίας της ελληνικής ζωής». Η έρευνα άρχισε εντυπωσιακά, με την άποψη του Οδυσσέα Ελύτη (1911-1996), και συνεχίστηκε με τον τότε υφηγητή Φιλοσοφίας του Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη συνέχεια λαμπρό ακαδημαϊκό, φιλόσοφο και συγγραφέα Κωνσταντίνο Δεσποτόπουλο (1913-2016).
Και οι δύο συνομιλητές του Ρ. Αποστολίδη, που άρχισαν να αναλύουν τα αίτια της βαθιάς κρίσης του ελληνικού κράτους -και κατ’ επέκταση της κοινωνίας μας-, έδειξαν προς την κατεύθυνση της ξενοκρατίας, της δουλοπρέπειας προς τους ξένους, της άκριτης αντιγραφής ξένων προτύπων και της άτεχνης προσπάθειας εφαρμογής τους στην ελληνική «σάρκα».

Ο Ελύτης άρχισε την ανάλυσή του λέγοντας στον Αποστολίδη: Διαβάστε περισσότερα…

ΦΙΛΕ ΜΟΥ Η ΖΩΗ ΣΟΥ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ

Νοέμβριος 23, 2017 Σχολιάστε

Το ότι έχεις ένα δικαίωμα φίλε αναγνώστη, το έχεις γιατί κάποιος νόμος το ορίζει να το έχεις. Για παράδειγμα, το ότι έχεις στην κυριότητά σου ένα ακίνητο, ο νόμος όρισε τις προϋποθέσεις με τις οποίες το απέκτησες και ο ίδιος ο νόμος ορίζει πως αυτό σου το δικαίωμα προστατεύεται. Ποιος έφτιαξε όμως αυτόν τον νόμο; Οι πολικοί.

Το ότι ενδέχεται να χάσεις κάποια στιγμή αυτό σου το
δικαίωμα (π.χ. της κυριότητας) και πάλι ο νόμος το ορίζει. Πχ. φόροι που δεν μπορούν να πληρωθούν, πλειστηριασμός κ.λ.π. Ποιος έφτιαξε αυτόν το νόμο για να χάσεις το θεωρούμενο κεκτημένο δικαίωμά σου; Και πάλι οι πολιτικοί.

Βλέπεις λοιπόν τώρα φίλε μου, κάτι που δεν είχες συνειδητοποιήσει πριν. Ότι η ζωή σου ολόκληρη ελέγχεται και καθορίζεται από νόμους που τους έφτιαξαν πολιτικοί.

Και τώρα το ακόμα χειρότερο. Για σκέψου, συμμετείχες ποτέ εσύ στη διαμόρφωση αυτών των νόμων; Ποτέ φυσικά. Επομένως, η ζωή σου ολόκληρη και η κατά φαντασία περιουσία σου και τα «κεκτημένα» σου, εξαρτώνται απόλυτα από τη βούληση των πολιτικών και φυσικά αυτών που κρύβονται πίσω τους, τους προβάλλουν, τους χρηματοδοτούν και όπως είναι επόμενο τους ελέγχουν.

Αυτό είναι το πρόβλημα φίλε μου και κανένα άλλο. Κοίταξε τι θα κάνεις για να μπορείς να εξουσιάζεις και να ελέγχεις εσύ τους πολιτικούς και όχι κάποιοι άλλοι που εν τέλει τους στρέφουν εναντίον σου.

Το μυαλό μας πρέπει δηλαδή να είναι κολλημένο στο τι θα κάνουμε για να αλλάξουμε αυτό το ολοκληρωτικό πολιτικό σύστημα που μας θεωρεί αναλώσιμο είδος των συμφερόντων του.

Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: