Αρχείο

Archive for Νοέμβριος 29, 2017

Εγγραφο-βόμβα που πέρασε απαρατήρητο!

Νοέμβριος 29, 2017 Σχολιάστε

Εν μέσω ατέλειωτων ύμνων για την Οκτωβριανή «Επανάσταση» και το ανίκητο λαϊκό κίνημα, ο «Ριζοσπάστης» έφερε προ ημερών στη δημοσιότητα και αναδημοσίευσαν «Τα Νέα» (18.11.2017) ένα επίσημο ντοκουμέντο που περιείχε μια συγκλονιστική αποκάλυψη. Σε έγγραφο της 17ης Ιουλίου 2017 του υπουργείου Περιβάλλοντος, το οποίο αναρτήθηκε στο Προσχέδιο Διαχείρισης Κινδύνων Πλημμύρας, διαπιστωνόταν ότι η Νέα Πέραμος δεν κινδυνεύει από πλημμυρικά φαινόμενα, «ακόμα και για πλημμυρική βροχόπτωση εκατονταετίας» κατά τη διατύπωσή του!

Πρόκειται για διαπίστωση κρατικών επιστημονικών οργάνων, η οποία εκπονήθηκε με βάση παραδοχές, μαθηματικά μοντέλα και μεθοδολογία της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 20.007/60/ΕΕ για την Αξιολόγηση και τη Διαχείριση των Κινδύνων Πλημμύρας.

Και το μόνο τμήμα που σώζει αυτό το μνημείο ανικανότητας, επιστημονικής ανεπάρκειας και προχειρότητας είναι η παράγραφος που αναφέρεται στην περιοχή της Μάνδρας, για την οποία διαπιστώνει «υψηλό, πολύ υψηλό κίνδυνο, αλλά κατά περίπτωση και σε κάποια τμήματα». Αρα ούτε αυτή η καταρχήν σωστή διάγνωση διασώζεται, αφού η Μάνδρα καταστράφηκε ολοσχερώς και όχι μόνο κάποια τμήματα.

Αυτό το απίστευτο έγγραφο-κατόρθωμα της ελληνικής κρατικής γραφειοκρατίας πέρασε απαρατήρητο και ασχολίαστο τουλάχιστον ως άλλοθι, ακόμα και από τη βουτηγμένη μέσα στη λάσπη κυρία Δούρου, η οποία εξελέγη περιφερειάρχης υποσχόμενη εκτέλεση εντός εξαμήνου όλων των αναγκαίων αντιπλημμυρικών έργων χωρίς να τα εκτελέσει και τώρα κρύβεται πίσω από τις δήθεν ευθύνες του δασαρχείου και των δημοτικών αρχών.

Ενα τραγικό δείγμα της προχειρότητας με την οποία προσεγγίζονται ακόμα και ζητήματα ζωής ή θανάτου στη χώρα μας από τις υπεύθυνες Αρχές αλλά και από τους σταρ των καθημερινών τηλεοπτικών σχολιαστών, που δεν πήραν είδηση αυτή τη βόμβα που έφερε στη δημοσιότητα ο άσπονδος «φίλος» μου «Ριζοσπάστης». Ενα ακόμα περίτρανο δείγμα της άθλιας ποιότητας του πλην εξαιρέσεων προσωπικού των ελληνικών δημόσιων υπηρεσιών και του εκπαιδευτικού μας συστήματος, ακόμα και σε πανεπιστημιακό επίπεδο, αφού ασφαλώς ειδικοί επιστήμονες εκπόνησαν αυτό το έγγραφο-Βατερλό της αναξιοπιστίας τους. Μιας από τις αιτίες που πνίγηκαν 20 συνάνθρωποί μας και καταστράφηκαν οι κάτοικοι δύο πόλεων δίπλα στην ελληνική πρωτεύουσα. Προφανώς της ιδίας αξιοπιστίας προς εκείνη του υπουργού Ναυτιλίας κ. Κουρουμπλή και των υπηρεσιών του που διαβεβαίωναν ότι η ρυπανθείσα θάλασσα του Σαρωνικού είναι καθαρή από πίσσα και μπορούμε να κολυμπούμε άφοβα (ακόμη μαζεύουν κρυφά τη νύχτα πετρέλαιο μπροστά στο σπίτι μου στη Φρεαττύδα).

Διαβάστε περισσότερα…

Κομμουνισμός και νεοφιλελευθερισμός: επίκαιρα σημεία σύμπτωσης σε καταγωγικώς άγονο έδαφος

Νοέμβριος 29, 2017 Σχολιάστε

*του Βασιλείου Χρ. Μπούτου

       Στην Ελλάδα μας, οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι έμποροι της μικροαστικής και μεσοαστικής τουλάχιστον κλίμακας -προφανώς δε όσοι εξ αυτών αδυνατούν κατά το μάλλον ή ήττον να αποκρύψουν φορολογητέα ύλη- μοιάζουν μη υπερασπίσιμοι, υφιστάμενοι μίαν ολοκληρωτική επίθεση, στοχεύουσα, αναμφίβολα, στην πλήρη εξόντωσή τους. Η εν λόγω στόχευση ατυχώς αποτελεί σημείο σύμπτωσης τόσο των κομμουνιστικών όσο και των νεοφιλελεύθερων οικονομικών προσεγγίσεων, γεγονός που εξηγεί και την αδιατάρακτη σύμπλευση, και ως προς το σημείο αυτό, μεταξύ άλλων, της ελληνικής κυβερνήσεως και του ευρωπαϊκού κατεστημένου (βλ. και Κ. Ιορδανιδη, «Πορεία προς τη ΔΕΘ», Η Καθημερινή, 3-9-2017)οι μεν πρώτες επιδιώκουν την αναγκαστική επαγγελματική και εν γένει κοινωνική δρομολόγηση, σταδιοδρόμηση και ένταξη της συντριπτικής πλειονότητας του «λαού» (ήτοι πλην της ημετέρας νομενκλατούρας) σε μία μίζερη κρατική υπαλληλία υπό το καθεστώς ενός κρατικού μονοπωλίου, οι δε δεύτερες την αντίστοιχη της συντριπτικής πλειονότητας των -θεωρουμένων ουχί ως πολιτών αλλά- καταναλωτών (ήτοι πλην των της ημετέρας ελίτ) σε μία -στην καλύτερη περίπτωση, περιορισμένων δυνατοτήτων κοινωνικής  και οικονομικής κινητικότητας- ιδιωτική υπαλληλία υπό το καθεστώς ολιγοπωλίων.

       Η εν λόγω κατ’ αρχήν παράδοξη σύμπτωση των ως άνω οικονομικών προσεγγίσεων δεν είναι, ωστόσο, τυχαία, δεδομένου ότι αμφότερες εκκινούν από κοινή ιδεολογική αφετηρία: αυτήν του ιστορικού υλισμού, η οποία με την σειρά της συνδέεται κατ’ ουσίαν αλλά και καταλήγει στην λατρεία της ύλης μέσω την ανυψώσεως της τελευταίας σε κεντρικό -αν όχι μοναδικό- άξονα προσέγγισης, ανάλυσης και εξήγησης των σχέσεων παραγωγής, της κοινωνικής -άρα δε και της ατομικής- συγκρότησης, της ιστορικής εξέλιξης, της πορείας του ανθρώπου στον χρόνο. Όπως βεβαιώνει η κοινή  πείρα,  όποιος έχει θεό του το χρήμα, κατά την μεν περίοδο της ζωής του (κατά κανόνα στα πρώτα νιάτα του), κατά την οποία τυγχάνει σχετικώς πτωχός, ρέπει προς κομμουνιστικές προσεγγίσεις, κατά δε την περίοδο της ζωής  του, κατά την οποία καθίσταται σχετικώς πλούσιος, ρέπει πλέον -όσο και περίπου αυτονόητα- προς νεοφιλελεύθερες προσεγγίσεις. Το άλμα από την μια κατάσταση στην άλλη γίνεται σχεδόν ανεπίγνωστα.

Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: