Αρχείο

Archive for Δεκέμβριος 3, 2017

Η τραγωδία των κοινών

Δεκέμβριος 3, 2017 Σχολιάστε

Του Γιώργου Ρακκά

Η Ελλάδα διατηρεί μιαν ιδιαιτερότητα σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες που χτύπησε η παγκόσμια και μετέπειτα ευρωπαϊκή κρίση: Ενώ σε εκείνες η κατάρρευση ξεκίνησε από τους ιδιώτες, τράπεζες, επιχειρήσεις και νοικοκυριά, με τα δημόσια οικονομικά και γονατίζουν σε δεύτερο χρόνο, από τις πανάκριβες διασώσεις που θα κληθούν να καταβάλουν για να συνεχίσουν να λειτουργούν τα κυκλώματα της ελεύθερης οικονομίας, στην δική μας την περίπτωση συνέβη το αντίστροφο: Ήταν η κατάρρευση των οικονομικών του δημοσίων, που πυροδότησε την χιονοστιβάδα των προγραμμάτων λιτότητας, η οποία στην συνέχεια θα σαρώσει την μικρή και μεσαία ιδιοκτησία, που αποτελεί την ραχοκοκαλιά της κοινωνίας, και την βάση ενός ιδιαιτέρως αποκεντρωμένου ιδιωτικού τομέα.

Η κατάρρευση των ελληνικών δημοσιονομικών δεν αποτελεί, όμως, ένα γεγονός που περιορίζεται στην οικονομική σφαίρα, αλλά πολύ βαθύτερες ρίζες: Εξ άλλου, η ελληνική κοινωνία είναι μια βαθύτατα πολιτική κοινωνία, και είναι τα «κοινά» της, το κράτος, η κυβέρνηση, ο δημόσιός της χώρος, που διαμορφώνουν το κλίμα της οικονομίας και τις κατευθύνσεις της, όχι το αντίστροφο. Υπό αυτήν την έννοια, η δημοσιονομική κατάρρευση, δηλαδή η αστοχία των δημόσιων οικονομικών, δεν είναι παρά αντανάκλαση της απίστευτης παρακμής στην οποία έχει περιέλθει η ελληνική δημόσια σφαίρα.

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ‘ειδικός’ για να διαγνώσει αυτήν την παρακμή στις πολλαπλές εκφράσεις με τις οποίες εμφανίζεται πλέον στην επικαιρότητά μας:

Διαβάστε περισσότερα…

Ζούμε το αδιανόητο

Δεκέμβριος 3, 2017 Σχολιάστε
Είναι στιγμές που λες ότι αυτά που ζούμε δεν γίνεται να συμβαίνουν. Σε ένα παράλληλο σύμπαν κάποιος σου φέρνει το χαρτί κατάσχεσης, βλέπεις το όνομά σου στην ηλεκτρονική λίστα εξευτελισμού ως «κλέφτης του κράτους», μετράς τα ψιλά για να συμπληρώσεις την συμμετοχή στα φάρμακά σου, μένεις χωρίς ρεύμα, χωρίς νερό, χωρίς ασφάλεια…
Κι όμως συμβαίνουν. Σήμερα. Τώρα. Αυτή την στιγμή. 
Το να ακούς τον επικεφαλής του ESM την επόμενη ημέρα του άγριου ξυλοδαρμού πολιτών από τα ΜΑΤ  στα ειρηνοδικεία που προσπαθούσαν να σώσουν σπίτια από πλειστηριασμούς, να λέει «χωρίς τα ευρωπαϊκά δάνεια η Ελλάδα θα είχε βγει από το ευρώ», είναι σαν να είσαι θεατής σε μια ταινία παραλόγου. Χάνεις το σπίτι σου για να μείνεις στο ευρώ. Τρως ξύλο για να μείνεις στο ευρώ. Μένεις άστεγος για να μείνεις στο ευρώ…
Ας το πάρουμε χαμπάρι όλοι μας: Μας σκοτώσουν για να μείνουμε στο ευρώ. 
 
Τα χρόνια τρέχουν, είμαστε ήδη στον 10ο χρόνο κρίσης και στον 7ο χρόνο μνημονίων και δεν έγινε καμία απολύτως αλλαγή προς το καλύτερο για την εθνική οικονομία παρόλο που Ευρωπαίοι διοικούν την χώρα και τα «λαμόγια Έλληνες» έχουν αποδεκατιστεί. Το σχέδιο τους δηλαδή, πήγε καλύτερα απ’ ό,τι ήλπιζαν διότι το σχέδιο ήταν από την αρχή το ξεκάρφωμα του μοναδικού λαού της Ευρώπης που είχε στο πλειοψηφικό του αριθμό ιδιωτική περιουσία. Μικρή, μεσαία ή μεγάλη την είχε και αυτό για την Ευρώπη είναι απαράδεκτο. Ειδικά όταν σε παγκόσμια κλίμακα έχουμε φύγει από τον καπιταλισμό όπως τον ξέραμε και μπήκαμε εκ νέου στην φεουδαρχία. 
 
Δεν σουλατσάρουν στα καλά καθούμενα στα βουνά και στις πεδιάδες εταιρείες ως νέοι φεουδάρχες αρπάζοντας από αέρα μέχρι νερό και πετρέλαιο. Το θεωρούν έγκλημα το βουνό να είναι κοινό, το νερό να είναι κοινό, ο αέρας να είναι κοινός. Στις φεουδαρχίες αν τολμούσες να πάρεις νερό από το ρυάκι του φεουδάρχη ή να μαζέψεις ξερά ξύλα για να ζεσταθείς σε πυροβολούσαν. Θα πυροβολήσουν και τώρα. Άλλωστε σε πολλά σημεία του πλανήτη σε σκοτώνουν για μία χούφτα νερό ή γιατί πάτησες σε βουνό εταιρίας.

Διαβάστε περισσότερα…

Πώς οι χειρότεροι άνθρωποι ανέρχονται στην εξουσία

Δεκέμβριος 3, 2017 Σχολιάστε
αρχείο λήψηςΤης Brittany Hunter
Στο δέκατο κεφάλαιο του Δρόμου προς τη δουλεία με τίτλο “Γιατί οι χειρότεροι φτάνουν στην κορυφή”, ο Hayek συνεχίζει να μας προειδοποιεί για τους κινδύνους των σχεδιασμένων οικονομικών, αλλά με κάπως διαφορετική προσέγγιση απ’ ό,τι στα προηγούμενα κεφάλαια του βιβλίου.
Σ’ αυτό το νέο πεδίο, βλέπουμε ότι ο Hayek όχι μόνο εντοπίζει οικονομικά προβλήματα, αλλά και εξετάζει και την ίδια φύση της εξουσίας. Συγκεκριμένα, εξετάζει το πώς οι ολοκληρωτιστές καταφέρνουν να ανέρχονται στην εξουσία και να υποβάλλουν ολόκληρους πληθυσμούς στον απόλυτο δεσποτισμό.
Το συναρπαστικό στις προειδοποιήσεις που διατυπώνει ο Hayek σ’ αυτό το κεφάλαιο είναι το γεγονός ότι αυτές γράφτηκαν σε μια εποχή που ο κόσμος προσπαθούσε απεγνωσμένα να καταλάβει τι ακριβώς είχε μόλις συμβεί στη Γερμανία κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Hitler και το Τρίτο Ράιχ ήταν πολύ πρόσφατα στη συνείδηση ολόκληρης της ανθρωπότητας, γεγονός που έκανε τις προειδοποιήσεις του Hayek εξαιρετικά επίκαιρες.
Ο κόσμος ήταν αποφασισμένος να μην αφήσει ποτέ ξανά αυτό το κακό να μπολιάσει τον ανθρώπινο πολιτισμό, όμως όπως προειδοποιούσε ο Hayek, αυτό δεν προϋποθέτει απλώς να διασφαλίσουμε ότι στα δημόσια αξιώματα θα εκλέγονται “καλοί” άνθρωποι, αλλά ότι ο ολοκληρωτισμός θα απορρίπτεται σε όλα τα πεδία – το πολιτικό, το κοινωνικό και οποιοδήποτε άλλο μπορούμε να φανταστούμε.

Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: