Αρχείο

Archive for Δεκέμβριος 15, 2017

Οι κακούργοι δεν αλλάζουν με τίποτε

Δεκέμβριος 15, 2017 Σχολιάστε

Η χώρα και η ηγεσία της μπήκαν εκουσίως δυστυχώς σε μια δοκιμασία που δεν άξιζε να μπουν. Είχαμε εγκαίρως προειδοποιήσει ότι αποτελεί βαρύ λάθος η πρόσκληση και η Κυβέρνηση όφειλε ή να την ακυρώσει ή τουλάχιστον να την αναβάλει, ενώ θέσαμε οξύ το ερώτημα: «Επίσκεψη Ερντογάν – μη τι συλλέγουσιν από ακανθών σταφυλήν και από τριβόλων σύκα;». Όμως για άλλη μια φορά η φωνή μας υπήρξε «φωνή βοώντος εν τη ερήμω». Εμείς θα συνεχίσουμε…

          Ο επισκέπτης απέδειξε ότι είναι ο τούρκος της ελληνικής παροιμιογραφίας: «Τούρκον είδες, γρόσια θέλει, κι άλλον είδες και άλλα θέλει»!

          Ήρθε να αρπάξει, όχι να στηρίξει τις σχέσεις καλής γειτονίας με την Ελλάδα.

          Η επίσκεψη ήταν άκαιρη, αχρείαστη και, πρέπει να ομολογήσουμε, απροετοίμαστη.

          Θυμάστε τον αισώπειο μύθο για το γεωργό και το παγωμένο φίδι; Καταμεσίς του χειμώνα ένας γεωργός βρήκε, μας λέει ο Αίσωπος, ένα παγωμένο από το κρύο φίδι. Το λυπήθηκε και το έβαλε στο κόρφο του για να το ζεστάνει. Όταν όμως εκείνο συνήλθε από τη θαλπωρή, δάγκωσε τον ευεργέτη του και τον σκότωσε. «Καλά να πάθω» πρόλαβε να ψελλίσει πεθαίνοντας ο γεωργός «αφού λυπήθηκα τον κακούργο». Ο μύθος δηλοί, επιλέγει ο σοφός μυθογράφος, ότι «αμετάθετοι εισίν αι πονηρίαι καν τα μέγιστα φιλανθρωπεύονται». Οι κακούργοι όσα καλά και να τους κάνεις δεν αλλάζουν…

Όλη η ιστορία, από την ιδέα της πρόσκλησης αυτήν την ώρα σ’ έναν κακό γείτονα που δεν είχε δώσει το απειροελάχιστο θετικό δείγμα αλλαγής συμπεριφοράς, που είναι απομονωμένος και αποδιοπομπαίος από όλους τους συμμάχους και φίλους του, πώς να το κάνουμε, χρειάζεται μεγάλο κουράγιο ή αλλοιώς παροιμιώδης αφέλεια για να τον προσκαλέσεις σε γεύμα. Διαβάστε περισσότερα…

Ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ (ΞΑΝΑ)ΣΩΖΕΙ ΠΡΟΣ ΣΤΙΓΜΗΝ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ, ΤΟΝ ΚΟΤΖΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ!

Δεκέμβριος 15, 2017 Σχολιάστε
Image result for ερντογαν
Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Ακόμα μια φορά ο Ταγίπ Ερντογάν γλύτωσε την Κυπριακή Δημοκρατία από τον αφανισμό της! Αυτό είναι το πιο σημαντικό, καίριας εθνικής σημασίας αποτέλεσμα από την επίσκεψη του Προέδρου της Τουρκίας στην Ελλάδα.
Δυστυχώς όμως δεν είναι οριστικό. Η κυβέρνηση της Αθήνας θα συνεχίσει, όπως φαίνεται, την προσπάθεια να «κλείσει» το θέμα, δηλαδή να συμβάλλει στην κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και τη μετατροπή της, και τυπικά, σε μεταμοντέρνα αποικία των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους. Αυτό της ζητάνε οι «Νταβατζήδες», αυτό κάνει. (Και θα το είχε ήδη πετύχει προ πολλού, αν είχαν καταφέρει να ανατρέψουν τον Ερντογάν και να βάλουν στη θέση του ένα ανδρείκελο, με το περσινό πραξικόπημα, γιατί είναι η Τουρκία που εμποδίζει μέχρι τώρα αυτή την κατάληξη).
Αφού η κυβέρνηση ολοκλήρωσε την πλήρη παράδοση της Ελλάδας, στον οικονομικό τομέα, στους Γερμανούς, την ΕΕ και το ΔΝΤ, τώρα ήρθε η ώρα του «ψητού». Η παράδοση δηλαδή του ελληνικού και κυπριακού γεωπολιτικού χώρου, ακόμα και του σκληρού πυρήνα της κυριαρχίας του ελληνικού λαού, στις ΗΠΑ και τους άλλους «φίλους» του ναυτικού άξονα, όπως π.χ. η Βρετανία και το Ισραήλ. Είναι το «γεωπολιτικό Μνημόνιο» που έρχεται και θα προκαλέσει, αν δεν συναντήσει την αντίσταση του ελληνικού λαού, ακόμα μεγαλύτερες και πολύ πιο δραματικές στη μορφή τους καταστροφές από αυτές που ζήσαμε με τις Δανειακές και τα Μνημόνια, δίνοντας τη χαριστική βολή στην ίδια την ύπαρξη λειτουργικών ελληνικού και κυπριακού κράτους σε χέρια Ελλήνων.
Τα Μνημόνια και οι Δανειακές, η οικονομική και κοινωνική καταστροφή της Ελλάδας, η λεηλασία της και η επιβολή πρωτοφανών νεοαποικιακών όρων, δεν ήταν παρά η εισαγωγή στο κυρίως έργο, που αποβλέπει στο να πάρουν οι Ξένοι οριστικά την Ελλάδα και την Κύπρο από τα χέρια του ελληνικού λαού.

Διαβάστε περισσότερα…

Δημογραφικό, συν μετανάστευση

Δεκέμβριος 15, 2017 Σχολιάστε

ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ

 

Γ​​νωστή η φράση της ανορθόδοξης αισιοδοξίας του Μακρυγιάννη. Την αλίευσε και την ανέδειξε πρώτος ο Σεφέρης, στην ομιλία του για τον Μακρυγιάννη, στην Αλεξάνδρεια (16.5.1943):

«Η τύχη μάς έχει τους Ελληνες πάντοτε ολίγους. Οτι αρχή και τέλος, παλαιόθε και ώς τώρα, όλα τα θερία πολεμούν να μας φάνε, και δεν μπορούνε. Τρώνε από μας και μένει και μαγιά».

Πριν από λίγες μέρες, σε τηλεοπτικό «κανάλι» έδινε συνέντευξη ένας Ελληνας ευρωβουλευτής, ανεξάρτητος, ο Κώστας Χρυσόγονος. Είπε, κάποια στιγμή, με τόνο φωνής ήρεμο, ανεπιτήδευτο: «Κατατριβόμαστε με ασήμαντα θέματα (οι πολιτικοί), ενώ είναι αδυσώπητο, σε σαράντα μόλις χρόνια από τώρα, αν παραμείνουν στους ίδιους ρυθμούς οι εξελίξεις στο δημογραφικό και στη μετανάστευση των ντόπιων, να μην υπάρχει ούτε ίχνος Ελλήνων μέσα στα σημερινά όρια του ελλαδικού κράτους».

Για να βρούμε μιαν άκρη στις προβλέψεις, άκρη ανυπότακτη στη μικρόνοια της «αισιοδοξίας» ή της «απαισιοδοξίας», πρέπει να διερευνήσουμε και διασαφηνίσουμε τα πραγματικά δεδομένα: Οταν ο Μακρυγιάννης έλεγε «εμείς οι Ελληνες» που «η τύχη μάς έχει πάντοτε ολίγους», προϋπέθετε μιαν ελληνικότητα διαφορετική από αυτήν που πιστοποιούσε ο Σεφέρης γύρω του το 1943 (γι’ αυτό και τον εξέπληττε ο Μακρυγιάννης). Διαφορετική και από την ελληνικότητα που πιστοποιεί σήμερα ο Χρυσόγονος γύρω του, με τη ρεαλιστικότατη πρόβλεψη («και πολλοί προβλέπουν») ότι θα έχει εξαφανιστεί σε σαράντα το πολύ χρόνια.

Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: