Αρχείο

Archive for 2 Ιανουαρίου, 2018

Γιατί οι Ιρανοί βγήκαν στους δρόμους

2 Ιανουαρίου, 2018 Σχολιάστε

Γιατί οι Ιρανοί βγήκαν στους δρόμους

Το Ιράν απείλησε με σκληρή καταστολή ενάντια στους διαδηλωτές, που αποτελούν μία από τις πιο τολμηρές προκλήσεις για τους θρησκευτικούς ηγέτες του μετά τις εθνικές αναταραχές που συγκλόνισαν την ισλαμική δημοκρατία το 2009.

Πόσο σοβαρές είναι οι διαμαρτυρίες;

Οι πολιτικές διαμαρτυρίες είναι σπάνιες στο Ιράν, όπου οι υπηρεσίες ασφαλείας είναι παντού.Παρόλα αυτά δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι διαμαρτύρονται σε όλη τη χώρα από την Πέμπτη.Οι διαδηλώσεις είναι οι μεγαλύτερες από τις αναταραχές του 2009 που ακολούθησαν την αμφισβητούμενη επανεκλογή του τότε προέδρου Μαχμούντ Αχμαντινεζάντ.

Ξεκίνησαν στη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Ιράν, Μασάντ, την Πέμπτη και εξαπλώθηκαν στην Τεχεράνη και σε άλλα αστικά κέντρα.Οι Ιρανοί εξέφρασαν την οργή τους για μια απότομη αύξηση στις τιμές βασικών ειδών όπως τα αυγά και μια κυβερνητική πρόταση για αύξηση των τιμών των καυσίμων στον προϋπολογισμό του επόμενου έτους.

Ορισμένοι διαδηλωτές εξέφρασαν επίσης την οργή τους για την υψηλή ανεργία και τις αποταμιεύσεις που χάθηκαν αφού οι επενδύσεις σε μη αδειοδοτημένα πιστωτικά και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα κατέρρευσαν. Οι διαδηλώσεις, που επικεντρώθηκαν αρχικά στις οικονομικές δυσκολίες και στη φερόμενη διαφθορά, μετατράπηκαν σε πολιτικές συγκεντρώσεις.Ο θυμός κατευθύνθηκε σύντομα στην θρησκευτική ηγεσία που βρίσκεται στην εξουσία από την επανάσταση του 1979, συμπεριλαμβανομένου του Ανώτατου ηγέτη Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, την ανώτατη εξουσία στο περίπλοκο σύστημα θρησκευτικού και δημοκρατικού καθεστώτος του Ιράν.

Πώς θα απαντήσει η κυβέρνηση;

Η κύρια πρόκληση της κυβέρνησης είναι να βρει έναν τρόπο να καταστείλει την εξέγερση χωρίς να προκαλέσει περισσότερη οργή. Μέχρι στιγμής, ενώ οι αρχές απειλούν να λάβουν ισχυρά μέτρα, στην πράξη έχουν περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό.Αν και δεκάδες διαδηλωτές σκοτώθηκαν και εκατοντάδες συνελήφθησαν, πολλοί πιστεύουν ότι η αστυνομία έχει δείξει κάποιο αυτοέλεγχο στις περισσότερες από τις διαδηλώσεις.

Διαβάστε περισσότερα…

Το κοινωνικό συμβόλαιο

2 Ιανουαρίου, 2018 Σχολιάστε

Άποψη

Ο Hobbes αιτιολόγησε την ύπαρξη της πολιτικής εξουσίας, αντιπαραθέτοντας την με το «νόμο της Φύσης» – όπου κυριαρχεί η έλλειψη τροφής και ο φόβος, ο κάθε ένας είναι εχθρός του άλλου, ενώ η ζωή είναι μοναχική, φτωχή, δυσάρεστη, ζωώδης και μικρή.
Στο βασίλειο της Φύσης δεν υπάρχουν νόμοι, τάξη, ηθική ή ιδιοκτησία, ενώ επικρατεί ένα και μοναδικό «φυσικό δικαίωμα»: το δικαίωμα ναπροστατεύεις τον εαυτό σου, χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα που έχεις στη διάθεση σου, θεμιτά και αθέμιτα, συμπεριλαμβανομένης της βίας και του φόνου.
Με στόχο λοιπόν να αιτιολογήσει γιατί οι κοινωνίες επέλεξαν να κυβερνώνται από κάποιους «ηγεμόνες», θυσιάζοντας ένα μεγάλο μέρος της ελευθερίας τους, χρησιμοποίησε το εξής παράδειγμα:
«Δύο άνθρωποι, ευρισκόμενοι σε ένα νησί κάτω από ένα δέντρο με καρύδες, δεν μπορούσαν να κοιμηθούν τις νύχτες – φοβούμενοι ο ένας τον άλλο ότι, θα τον σκότωνε για να εξασφαλίσει όλες τις καρύδες, τη μοναδική τροφή που υπήρχε στο νησί, για τον εαυτό του.
Παρά το ότι η ποσότητα ήταν αρκετή και για τους δύο, ενώ θα μπορούσαν να συμφωνήσουν μεταξύ τους για να την μοιραστούν, κανένας δεν εμπιστευόταν τον άλλο, σχετικά με την τήρηση της υπόσχεσης του – επειδή, όπου επικρατεί ο νόμος της Φύσης, δεν υπάρχουν κανενός είδους κανόνες και ηθικοί ενδοιασμοί.
Για να λύσουν τελικά το πρόβλημα τους και να μπορέσουν να κοιμηθούν ήσυχοι, αποφάσισαν να δώσουν το δικαίωμα σε έναν τρίτο άνθρωπο να αναλάβει την τήρηση της μεταξύ τους συμφωνίας. Παρέδωσαν λοιπόν όλα τα όπλα που είχαν στη διάθεση τους στον τρίτο άνθρωπο, έτσι ώστε κανένας από τους δύο να μην μπορεί να σκοτώσει τον άλλο – καθώς επίσης για να έχει τη δυνατότητα ο τρίτος να επιβάλλει αυτό που είχαν από κοινού συμφωνήσει: το Δίκαιο.
Η συμφωνία μεταξύ των δύο ονομάσθηκε «κοινωνικό συμβόλαιο», ενώ ο τρίτος άνθρωπος, ο οποίος ανέλαβε την τήρηση της, «ηγεμόνας» – βασιλιάς, κοινοβούλιο, πρωθυπουργός, πρόεδρος κοκ. Δυστυχώς όμως, δεν είχαν προβλέψει πως ακριβώς θα ενεργούσαν, στην περίπτωση  της κατάχρησης εξουσίας από τον ηγεμόνα, έχοντας του παραδώσει όλα τους τα όπλα».
Η εγωιστική φύση του ανθρώπου, καθώς επίσης η έμφυτη εσωτερική επιθυμία του για δύναμη και εξουσία, ήταν σίγουρο ότι θα οδηγούσε τους περισσότερους ηγεμόνες στο να καταχραστούν την εξουσία που τους παρέδιδαν ανεπιφύλακτα οι κοινωνίες – διαρρηγνύοντας το «κοινωνικό συμβόλαιο». Εν τούτοις, θεωρήθηκε προτιμότερη η ανάληψη αυτού του ρίσκου, αφού η «εναλλακτική κατάσταση» ήταν ο τρόμος, το χάος και η αναρχία του «νόμου της Φύσης».

Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: