Αρχείο

Archive for 5 Ιανουαρίου, 2018

2018: Ας πούμε επιτέλους την πικρή αλήθεια

5 Ιανουαρίου, 2018 Σχολιάστε

Η ωραιοποίηση της ζοφερής κατάστασης και η αγνόηση της πραγματικότητας οδηγεί τη χώρα, την οικονομία και την κοινωνία σε επιταχυνόμενη καταστροφική πορεία

Με πολύ απλά λόγια, χωρίς στατιστικά μαγειρέματα, αυτή είναι, κατά τη γνώμη μου (τη γνώμη ενός απλού πολίτη), η αλήθεια στην αρχή του νέου έτους χωρίς βέβαια να διεκδικώ το αλάθητο:

1. Μνημόνια και Επιτροπεία. Είναι ψέμα ότι τελειώνουμε με την αυστηρή λιτότητα και τα μέτρα τον Αύγουστο του 2018. (Το γνωρίζει η κυβέρνηση, τα κόμματα της αντιπολίτευσης και όσοι πολίτες διαθέτουν στοιχειώδη λογική και δεν εθελοτυφλούν).
Έχουν ήδη προνομοθετηθεί σκληρά μέτρα που ισχύουν για το 2018 καθώς και για την μετά το 2019 περίοδο, και πλήττουν κυρίως τις ευάλωτες κοινωνικές τάξεις (τους μισθωτούς, τους συνταξιούχους, τους ανέργους και τις μικρές επιχειρήσεις)

2. Χρέος και ανάπτυξη. Το δημόσιο χρέος που δεν εξυπηρετείται επαρκώς έχει αυξηθεί στα € 350 δισεκ. αντί να μειωθεί, ενώ τα κόκκινα δάνεια του ιδιωτικού τομέα έχουν εξελιχθεί σε μείζον πρόβλημα. Όσο για ανάπτυξη, μονάχα την ακούμε αλλά δεν τη βλέπουμε. Δυστυχώς δεν παράγουμε και δεν εξάγουμε αρκετά και η κατανάλωση μειώνεται λόγω οικονομικής καχεξίας του λαού. Υπ’ αυτές τις συνθήκες, χωρίς διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους, η επιτροπεία που δεν θα ονομάζεται μνημονιακή, θα ισχύει μέχρι το 2060. Ωραία κληρονομιά για τα παιδιά και τα εγγόνια μας!.

Διαβάστε περισσότερα…

ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ «ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΤΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ»

5 Ιανουαρίου, 2018 Σχολιάστε
αρχείο λήψης
Στο παρακάτω άρθρο εξετάζουμε τις παγκόσμιες, οικονομικές και όχι μόνο συνέπειες της “φορολογικής μεταρρύθμισης” του Τραμπ. Η υιοθέτηση όμως αυτής της τόσο ριζοσπαστικής πολιτικής στη φορολογία, συνιστά, επίσης, κατά τη γνώμη μας, και μια περαιτέρω ισχυρή ένδειξη ότι ο Αμερικανός Πρόεδρος και οι δυνάμεις που τον “χειρίζονται” και είναι σε θέση να τον ελέγξουν είναι τελείως αποφασισμένες να ακολουθήσουν μέχρι τέλους την πολιτική τους. Κάθε μέρα που περνάει επιβεβαιώνει την εκτίμηση ότι ο Τραμπ αντιπροσωπεύει μια από τις σοβαρότερες απειλές για την ανθρωπότητα που εμφανίστηκαν ποτέ. Μπορείτε, αν θέλετε, να εξηγήσετε την πολιτική του με όποια θεωρία προτιμάτε, αυτό όμως που κυρίως μετρά είναι το τι κάνει ο κύριος Τραμπ, όχι τι πιστεύετε εσείς ή εγώ ότι είναι ή ποιος τον έχει οδηγήσει στην εξουσία. 
Κι αυτό που κάνει είναι εξαιρετικά σαφές και εξαιρετικά συνεκτικό. ‘Ολη η πολιτική του είναι μια εξτρεμιστική πολιτική υποστήριξης του χρηματιστικού κεφαλαίου στην οικονομία, και μια εξωτερική πολιτική που αναβιώνει το γνωστό νεοσυντηρητικό πρόγραμμα σε μια ακόμα πιο εξτρεμιστική, πυρηνική τώρα εκδοχή, εναντίον της Κορέας και του Ιράν άμεσα, της Κίνας και της Ρωσίας έμμεσα, μαζί με μια προσπάθεια να παραπλανήσει τη Ρωσία και την Κίνα ως προς τις πραγματικές του προθέσεις. 

 ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ «ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΤΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ»

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Η ψηφισθείσα από το Κονγκρέσο απόφαση του Προέδρου Τραμπ να μειώσει δραστικά τους φόρους των επιχειρήσεων, καθώς και τους φόρους περιουσίας και εισοδήματος των πλουσίων Αμερικανών, δεν έχει προηγούμενο στην αμερικανική ιστορία, ακόμα και συγκρινόμενη με την δραστική μείωση των φόρων από τον Ρόναλντ Ρέηγκαν. Και αναπόφευκτα, δεδομένου του ρόλου που παίζει διεθνώς η οικονομία των ΗΠΑ, θα έχει πολύ μεγάλες και σοβαρές οικονομικές, κοινωνικές, πολιτικές, ενδεχομένως και γεωπολιτικές συνέπειες, παροξύνοντας, τουλάχιστο αρχικά, τον διεθνή οικονομικό ανταγωνισμό και διακινδυνεύοντας, σε έναν ορίζοντα μερικών ετών, να ανοίξει ένα νέο, ακόμα πιο σοβαρό κεφάλαιο της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης που ξεκίνησε το 2008 (της τρίτης τόσο βαθειάς στην ιστορία του καπιταλισμού, μετά τις κρίσεις του 1860-70 και του 1929, που θεωρήθηκαν υπεύθυνες για τους δύο παγκοσμίους πολέμους, τις επαναστάσεις στη Ρωσία και την Κίνα και τον γερμανικό Ναζισμό).

Διαβάστε περισσότερα…

Το πολιτικό πρόβλημα του Ορθοδόξου πολιτισμού τον 21ο αιώνα

5 Ιανουαρίου, 2018 Σχολιάστε

Γράφει ο Μάριος Νοβακόπουλος*.

Σε μια εποχή πλανητικού μετασχηματισμού, ο ορθόδοξος κόσμος στέκεται διαιρεμένος και αποπροσανατολισμένος ανάμεσα στην παρακμάζουσα αλλά ακόμη κυρίαρχη Δύση και τις ανερχόμενες δυνάμεις του Νότου και της Άπω Ανατολής.  Η κρίση του 20ου αιώνα ανήκει πια στο παρελθόν, όμως οι ξένες εξαρτήσεις, η έλλειψη οράματος, η δημογραφική καχεξία και η αμφιλεγόμενη στάση της Ρωσίας δημιουργεί προβληματισμούς για το μέλλον.

Κατά τη μακρά  του ιστορία ο ορθόδοξος χριστιανισμός, γεννημένος στην ελληνίζουσα λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου και ανεπτυγμένος στο διανοητικό περιβάλλον της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, εξαπλώθηκε σε μια μεγάλη χωρική έκταση από τις νότιες ελλαδικές άκρες ως τις παγωμένες ακτές του βορειοδυτικού Ειρηνικού ωκεανού.  Τα μεταβυζαντινά έθνη της βαλκανικής χερσονήσου και του Καυκάσου, μαζί με την ευαγγελισμένη Ρωσία, αποτέλεσαν τον πολιτικό και πολιτισμικό πυρήνα του χώρου αυτού.  Η Ορθοδοξία λειτουργούσε ως η πνευματική πτυχή της βυζαντινής ηγεμονίας (εκληφθείσης ως πανορθοδόξου οικουμένης), η οποία όμως κατακερματίστηκε και καταλύθηκε, πρώτα με την πτώση της Κωνσταντινουπόλεως στους Σταυροφόρους το 1204 και ύστερα με την οριστική άλωση του 1453 από τους Οθωμανούς Τούρκους.  Με την ξένη κατάκτηση και τον εξισλαμισμό, οι ορθόδοξες χερσόνησοι του Αίμου και της Μικρασίας είδαν τη δημογραφία τους να αλλοιώνεται και τους πολιτισμούς τους να τίθενται εκτός της παγκοσμίου ιστορίας.  Η ανάδυση, από την άλλη, της Ρωσίας ως μεγάλης δύναμης και η θεαματική γεωγραφική της επέκταση την κατέστησε μακράν το μεγαλύτερο, ισχυρότερο και πολυπληθέστερο ορθόδοξο κράτος.

Ο εικοστός αιώνες υπήρξε εποχή μεγάλης κρίσης για την Ορθοδοξία.  Η αυγή του αιώνα είδε τα βαλκανικά ορθόδοξα κράτη να εκπαραθυρώνουν σχεδόν την Οθωμανική αυτοκρατορία από την Ευρώπη, αφού τον προηγούμενο αιώνα είχαν κερδίσει την ανεξαρτησία τους.  Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος όμως έφερε δύο μεγάλες ανατροπές:  πρώτον τις νεοτουρκικές και κεμαλικές γενοκτονίεςκατά των χριστιανών της Οθωμανικής αυτοκρατορίας.  Η σφαγή και ο εκτοπισμός εκατομμυρίων Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων εξανέμισε τις τελευταίες ρωμαλέες (υπολογίσιμες οικονομικά, πολιτισμικά και δημογραφικά) χριστιανικές παρουσίες στη Μέση Ανατολή.  Δεύτερον, η κομμουνιστική Οκτωβριανή Επανάσταση οδήγησε στην κατάλυση της Ρωσικής αυτοκρατορίας και τη δολοφονία της δυναστείας των Ρωμανόφ.  Στη θέση της μόνης ορθόδοξης μεγάλης δυνάμεως εγκαθιδρύθηκε η διακηρυγμένα άθεη Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών.  Η θρησκεία τέθηκε υπό διωγμό, ο οποίος ιδιαίτερα τα πρώτα χρόνια υπήρξε πολύ αιματηρός.  Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η συμμαχική αντεπίθεση έφερε τα σοβιετικά στρατεύματα στη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και τη Γιουγκοσλαβία.  Η εγκαθίδρυση κομμουνιστικών κυβερνήσεων έφερε και εκεί τη δίωξη της Ορθοδοξία, λιγότερο ή περισσότερο έντονη.  Συν τω χρόνω στις περισσότερες από αυτές χώρες βρέθηκε κάποιου είδους ισορροπία του τρόμου μεταξύ της Εκκλησίας και των κυβερνήσεων, με κοινό όμως στοιχείο τη δημόσια εκκοσμίκευση και τη δραστική περιστολή των θρησκευτικών ελευθεριών.

Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: