Αρχείο

Archive for 21 Ιανουαρίου, 2018

Θεσσαλονίκη: Βροντερό το «ΟΧΙ» των Ελλήνων στα σχέδια Τσίπρα και Νίμιτς

21 Ιανουαρίου, 2018 Σχολιάστε
Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής 

Σήμερα, από τη Θεσσαλονίκη ξεκίνησε ένας εθνικός ανένδοτος αγώνας.
Αγώνας απέναντι σε όσους θέλουν να διαγράψουν και να μειώσουν την ελληνική ιστορία.
Αγώνας απέναντι σε όσους θέλουν να μειώσουν τον Ελληνισμό.

Σήμερα σταθήκαμε σε μια γραμμή, σε μια αφετηρία, ενός αγώνα που τώρα ξεκινάει και στον οποίο ο νικητής θα είναι ο ισχυρός, ο ελληνικός λαός.

Σήμερα γυρίσαμε σελίδα στην ιστορία μας, σελίδα που θα γράψουμε όλοι μαζί. Και όσοι μας υποτίμησαν και σχεδίασαν την ηθική εξόντωση των Ελλήνων ας προετοιμάζονται για την δική τους επόμενη ημέρα.

Σήμερα, λοιπόν, ξεκινάει ένας νέος ανένδοτος εθνικός αγώνας, υπέρ βωμών, υπέρ εστιών, υπέρ του δίκαιου της πατρίδας και του Ελληνισμού.
Ένας αγώνας που μάταια η κυβέρνηση και το υπάρχον σύστημα προσπάθησε να μειώσει και να εξαφανίσει (ούτε ένας πανελλαδικής εμβέλειας τηλεοπτικός σταθμός δεν μετέδωσε το συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης) και μάταια οι διάφοροι εκλεγμένοι, βολεμένοι και «καλοθελητές» προσπάθησαν να διακωμωδήσουν.

Από το σημείο που σήμερα βρισκόμαστε στέλνουμε το μήνυμα σε όσους εντός και εκτός της Ελλάδας τόλμησαν να μας προκαλέσουν. Και, δυστυχώς γι αυτούς τα κατάφεραν και προκάλεσαν τον Έλληνα να δώσει έναν ιστορικό αγώνα, υπέρ πίστεως και πατρίδος.

Σήμερα στην Θεσσαλονίκη μαζεύτηκαν περίπου 500.000 Έλληνες και δήλωσαν το δικό τους ιδιαίτερο βροντερό ΠΑΡΩΝ σε εκείνους που θέλησαν να προσβάλουν την πατρίδα τους.
Από σήμερα κάποιοι θα μάθουν πως η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει…

Διαβάστε περισσότερα…

Το Μαύρο Μέτωπο της Συναίνεσης εναντίον του Συλλαλητηρίου

21 Ιανουαρίου, 2018 Σχολιάστε

Είναι πρωτοφανές!!!
Το Συλλαλητήριο για το «Μακεδονικό» δημιούργησε ένα πλατύ ΜΕΤΩΠΟ εναντίον του:ΟΧΙ μόνο από τις κατοχικές δυνάμεις του Κοινοβουλίου (τα διακοσμητικά στολίδια του 4ου Ράιχ), ΑΛΛΑ και από τις αυτό-ονομαζόμενες «αντιμνημονιακές» δυνάμεις (κοινοβουλευτικές και εξωκοινοβουλευτικές), καθώς και από τις ποικίλες σέχτες του «αριστερισμού»!!!
Τέτοια «μάζα» ΣΥΝΑΙΝΕΤΙΚΗΣ «σκουριάς» δεν έχει ιστορικό προηγούμενο:

Οι πιο υστερικοί εντολοδόχοι της ΕΥΡΩ-κατοχής (τα ποικίλα κυβερνητικά και κομματικά ανδρείκελα των μαφιόζων του χρήματος, ΟΛΩΝ των χρωμάτων), ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ με τους υποτιθέμενους εχθρούς του καθεστώτος (τα πολύχρωμα καιροσκοπικά νεφελώματα της «αριστεράς» και τις ποικίλες «κομμουνιστικές» σέχτες), ΟΛΟΙ εναντίον του Συλλαλητηρίου!!! 

Και μόνο αυτό το Μαύρο και ετερόκλητο Μέτωπο εναντίον του Συλλαλητηρίου αποκαλύπτει δύο βασικά πράγματα:

α). Ότι όλες αυτές οι δυνάμεις είναι ΕΝΣΩΜΑΜΑΤΩΜΕΝΕΣ στο καθεστώς: Άμεσα ή έμμεσα, ανοικτά ή διακριτικά (ως εφεδρείες, ως αντιπολιτευτικά άλλοθι ή ιδεολογικά σωσίβια )…

β). Ότι το Συλλαλητήριο έχει μια τέτοια εκρηκτική δυναμική που ΣΤΡΕΦΕΤΑΙ εναντίον τους, υπονομεύει την ύπαρξή τους και ξεσκεπάζει τον προδοτικό τους ρόλο…

Συνακόλουθα, ότι η ΔΥΝΑΜΙΚΗ αυτή που εμπεριέχεται στο «Μακεδονικό», αλλά και σε όλα τα «εθνικά» ζητήματα, ΑΠΟΤΕΛΕΙ μια τεράστια ΑΠΕΙΛΗ για το καθεστώς του 4ου Ράιχ και τις πολύχρωμες πόρνες του, διότι βάζει σε ΚΙΝΗΣΗ, μαζική και επαναστατική, τον ελληνικό λαό…

Διαβάστε περισσότερα…

Λύσεις για την Ελλάδα

21 Ιανουαρίου, 2018 Σχολιάστε
Εισερχόμενοι στο τελευταίο και χειρότερο στάδιο της κρίσης, δεν έχουμε πια πολύ χρόνο στη διάθεση μας για να αποφύγουμε την εθνική καταστροφή που διαφαίνεται στο κοντινό μέλλον – ενώ συνεχίζουμε να βαδίζουμε στην κόψη του ξυραφιού, χωρίς πυξίδα και χωρίς δικό μας σχέδιο.
Η Ελλάδα είναι μία πολύ πλούσια χώρα, η οποία δεν έχει ακόμη εκμεταλλευθεί σχεδόν τίποτα από τον υπόγειο πλούτο της. Η Ρωσία όμως ήταν επίσης μία πλούσια χώρα που υπερχρεώθηκε και μόνο όταν χρεοκόπησε το 1998 εκδιώκοντας το ΔΝΤ, κατάφερε να αναπτυχθεί – όπως και η Αργεντινή.
Επομένως η λύση είναι ολοφάνερη – ενώ η Ελλάδα μοιάζει σήμερα με κάποιον που έχει 100 διαμερίσματα ανοίκιαστα, οπότε χάνει το ένα μετά το άλλο (α) επειδή δεν διαθέτει καθόλου μετρητά για να κινηθεί νοικιάζοντας τα και (β) λόγω του ότι αδυνατεί να πληρώσει τον ΕΝΦΙΑ, ενώ κανένας δεν τον δανείζει, για να μπορέσει να αγοράσει πάμφθηνα τα διαμερίσματα του όταν πλειστηριαστούν».
Άποψη
Για να επανέλθει η Ελλάδα σε πορεία βιώσιμης ανάπτυξης, δεν υπάρχει άλλος τρόπος από την ονομαστική διαγραφή του 50% του χρέους, ήτοι 160 δις €, έτσι ώστε το εναπομείναν να είναι κάτω του 100% του ΑΕΠ – αφού καμία χώρα δεν μπορεί να αναπτυχθεί με δημόσιο χρέος πάνω από το 100% του ΑΕΠ της, ειδικά όταν είναι σε ξένο νόμισμα όπως το ευρώ για όλα τα κράτη της Ευρωζώνης, καθώς επίσης εξωτερικό (ο εσωτερικός δανεισμός είναι ελάχιστος, σε αντίθεση με την Ιταλία που υπερβαίνει το 50%).
Στα πλαίσια αυτά, εάν οι πιστωτές ισχυρισθούν πως δεν γίνεται για τεχνικούς λόγους, καθώς επίσης εάν θέλουμε να είμαστε έντιμοι οφειλέτες, η μοναδική εναλλακτική λύση είναι η εξασφάλιση μίας δεκαετούς περιόδου χάριτος για το ποσόν αυτό (160 δις €), με το επιτόκιο δανεισμού του ESM – ενώ στη συνέχεια η σταδιακή του εξόφληση με ρήτρα εξαγωγών, όπως πέτυχε η Γερμανία το 1953.

Διαβάστε περισσότερα…

Οι χρήσιμοι ηλίθιοι του «προλεταριακού ανεθνισμού»

21 Ιανουαρίου, 2018 Σχολιάστε
Γιάννης Παπαμιχαήλ 
Ο πολιτικός «ρεαλισμός» μας επιβάλλει να διαπιστώσουμε, ίσως όχι ακριβώς το «τέλος της Ιστορίας», αλλά οπωσδήποτε ότι στις σύγχρονες Δυτικές κοινωνίες το πάλαι ποτέ πατριωτικό πάθος, το δημοκρατικό και ταξικό πολιτικό σθένος των λαών και των κοινωνικών ομάδων που υφίστανται την εκμετάλλευση, έχει προ πολλού και «οριστικά» εξουδετερωθεί.
Άλλωστε, η οικονομίστικα κατανοητή και εγκλωβισμένη στις ανισότητες της διανομής του πλούτου εργατική τάξη, ιδίως μάλιστα υπό τον πολυεθνικό και κατακερματισμένο «αμερικανικό» της χαρακτήρα, έγινε ένα εύχρηστο ιδεολογικό εργαλείο. Εργαλείο που μπορούσε εύκολα να στραφεί κατά του «ιστορικού αφηγήματος» του έθνους (ή έστω του «λαού των νοικοκυραίων» αυτού του έθνους).
Η σταδιακή εγκατάλειψη των ιδεολογικά υποβαθμισμένων παραγωγικών δραστηριοτήτων από τους αυτόχθονες εργαζόμενους και παράλληλα οι συνεχείς ροές της λαθρομετανάστευσης, που παρείχαν στα νέα μικρομεσαία αφεντικά άφθονο φθηνό εργατικό δυναμικό, διευκόλυναν (ιδεολογικά τουλάχιστον) παρόμοιες νοηματικές αποδομήσεις της «εργατικής τάξης» και του «λαού».
Για πολλού όλο αυτό το νέο ιδεολόγημα πριμοδοτούσε επίσης την ηθική μιας παγκοσμιοποιημένης και αμιγώς ταξικής υποτίθεται πάλης. Πάλης, η οποία συγκάλυπτε τη νεοφιλελεύθερη «ανθρωπιστική» ηθική των ανοιχτών συνόρων, βάπτιζε εργατική τάξη όλους τους κοινωνικά και πολιτικά αποκλεισμένους, όλους τους λαθρομετανάστες, όλους τους στερημένους και όλους τους φτωχούς.
Οι «χρήσιμοι ηλίθιοι»
Το εν λόγω ιδεολόγημα δανειζόταν από τη μαρξιστική ορολογία την ταξική συγκρουσιακή δυναμική, με την οποία ένας κάποιος νεολαιίστικος και υποθετικά αντιεξουσιαστικός λόγος επιχειρούσε να αμφισβητήσει πολιτικά την έννοια του έθνους (και εκείνη του λαού). Όχι άμεσα, από τη νεοφιλελεύθερη σκοπιά της παγκοσμιοποίησης των καπιταλιστικών αγορών, αλλά έμμεσα και υποτίθεται από τα αριστερά.

Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: