Μήνας: Φεβρουαρίου 2018

Μεταμοντέρνα Αριστερά (5) Οι Μαρίες Αντουανέτες του Προλεταριάτου

Posted on

Του Ηλία Παπαναστασίου 
Οι περιπτώσεις Γυναικών εκπροσώπων του Κυβερνητικού και Κομματικού ΣΥΡΙΖΑ έχουν γίνει γνωστές κατά καιρούς και κατέληξαν οι περισσότερες σε μια διακωμώδηση της πολυδιαφημισμένης, ειδικότερα από την Νεοφιλελεύθερη «Αριστερά» του ΣΥΡΙΖΑ, συμμετοχής των Γυναικών στα Πολιτικά δρώμενα.
Σχεδόν όλες σχολιάστηκαν αρνητικά από τα Media –και όχι μόνο τα Social Media– και αρκετές εφημερίδες του Αντιπολιτευόμενου τύπου όλων των αποχρώσεων.


Βουλευτίνες με έξαλλες δηλώσεις και συμπεριφορές, υπουργίνες με ειρωνική καλοσοβαντισμένη αφ’ υψηλού διάθεση, Politically Correct Φεμινίστριες που έβλεπαν σεξισμό ακόμη και στην παραμικρή κριτική δικών τους στελεχών αλλά έκαναν την πάπια –«Ποιούσαν την νήσσαν» επί το κοσμιότερον …– όταν το περιστατικό αφορούσε Γυναίκες αντιπάλων παρατάξεων και φυσικά όλα τα ανωτέρω με απεριόριστες δόσεις ψευδό–φεμινισμού του συρμού και «Αντί–σεξιστικό Σεξισμό» κατά των Ανδρών, του «Συστήματος», της επάρατης «Πατριαρχίας» και γενικότερα κατά του Τρισκατάρατου Μισογύνη, Σεξιστή, Φαλλοκράτη και Υποψήφιου Βιαστή που είναι – γενικά…– ο Νεοέλληνας Αρσενικός.

Λίγα είχαν ειπωθεί για το οικονομικό υπόβαθρο, τους τεράστιους μισθούς, τα οικονομικά προνόμια και το «ψητό» –όπως λέμε στην Αγορά…– των σεβαστών αυτών Δεσποινίδων και Κυριών που κάτω από την επίφαση των Μικροαστικών τρόπων της Νεόπλουτης έκρυβαν καθαρά οικονομικά συμφέροντα, βόλεψη, απληστία και απίστευτα προνόμια.

Συνήθως, η προσοχή των Media ήταν στραμμένη στους τρόπους ή την εμφάνιση. Μπλαζέ ύφος, επιτηδευμένα ατημέλητες μερικές ή εντυπωσιακά κομψευόμενες άλλες, ελιτισμός στο φουλ – η Full speed αγγλοσαξονιστί….– υπεραρκετή δόση σνομπισμού και αύρα νεόπλουτης που ανακάλυψε την Αμερική και τα σαλόνια (και δεν ξεκολλά με τίποτα…), επίδειξη ψευδό–κουλτούρας που θυμίζει χωριατοπούλα που πήγε στην Χαϊδελβέργη ή το Παρίσι και γοητεύθηκε ανεπανόρθωτα, επιδεικτική επιθετικότητα που έβγαινε σε απεριόριστες δόσεις σαν αφρός σαμπάνιας από τεράστιο μπουκάλι και φυσικά η αυταρέσκεια και η ματαιόδοξη αυθυποβολή της Ανωτερότητας του «Ηθικού Πλεονεκτήματος» που δεν έκρυβε ποτέ την μεγαλοσύνη της αιωνιότητας, «Εμείς και κανείς άλλος στον αιώνα τον άπαντα, Ω! Διεφθαρμένοι!».  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Η τελευταία αυταπάτη

Posted on Updated on

Νίκος Κωνσταντάρας

Και οι τελευταίοι που ίσως πίστευαν ότι τα μέλη της κυβέρνησης είχαν καλές προθέσεις, αλλά η άγνοια κινδύνου και η απειρία οδήγησαν στο να προκαλούν περισσότερα προβλήματα απ’ όσα έλυναν, θα πρέπει να έχουν καταλάβει το μέγεθος της πλάνης τους. Η υπόθεση Novartis αναδεικνύει τον κυνισμό ανθρώπων που δεν υπολογίζουν το κόστος των πράξεών τους στη δημόσια ζωή. Η εμμονή στη σπίλωση πολιτικών αντιπάλων, η συμφεροντολογική επιλογή στόχων, η κατάχρηση κρατικών μηχανισμών και ο συντονισμένος πόλεμος προπαγάνδας δείχνουν ότι η εκστρατεία είχε συγκεκριμένους στόχους.

Αντί να συνεχίζουν το θέατρο ότι είναι ιδεαλιστές που από άγνοια πιάστηκαν στα γρανάζια της πραγματικότητας (οι «αυταπάτες» που ομολόγησε κάποτε ο Αλέξης Τσίπρας), οι κυβερνητικοί εταίροι σήμερα φαίνεται να υιοθετούν πρακτικές παρακράτους. Χωρίς να μπούμε στις λεπτομέρειες της υπόθεσης Novartis –όπως, εξάλλου, και ο πρωθυπουργός και κορυφαία στελέχη της κυβέρνησής του τις παρέλειψαν–, μπορούμε να διακρίνουμε τις παραμέτρους μιας απάτης. Οι κυβερνητικοί ομιλητές στη Βουλή θεώρησαν ότι επαρκεί η καταγραφή των χρόνιων παθήσεων στον χώρο της Υγείας για να δικαιολογήσει ό,τι πράττουν. Εάν, όμως, προτεραιότητά τους ήταν η κάθαρση και η εύρυθμη λειτουργία του συστήματος υγείας, θα επένδυαν τόσο πολιτικό κεφάλαιο στον πόλεμο εναντίον συγκεκριμένων αντιπάλων με κύριο επιχείρημα ότι κάποιος έπρεπε να αναλάβει την πολιτική ευθύνη για όσα έγιναν τις προηγούμενες δεκαετίες; Εάν ευσταθεί η καταγγελία του Π. Πολάκη ότι μεταξύ 1991 και 2010 δαπανήθηκαν 260 δισ. ευρώ στην Υγεία και ότι απ’ αυτά τα 85 δισ. ήταν «μαύρο» χρήμα, πώς επελέγησαν 10 άνθρωποι να σπιλωθούν βάσει αμφίβολης εγκυρότητας μαρτυριών και διαδικασιών; Μήπως η γενική εικόνα χρησιμοποιείται κυρίως για να «εξουδετερωθούν» άνθρωποι που είτε υπήρξαν ισχυροί αντίπαλοι είτε θα μπορούσαν να εμφανιστούν ως αξιόπιστοι αντίπαλοι στο μέλλον, ενώ αγνοήθηκαν επιμελώς σύμμαχοι και πιθανοί συνοδοιπόροι;

Ο Παναγιώτης Πικραμμένος, ο οποίος ύστερα από μια ζωή στην υπηρεσία της Δικαιοσύνης αναγκάστηκε να υπερασπιστεί την τιμή του στη Βουλή προχθές, μίλησε για πολλούς από εμάς. «Στην αρχή αιφνιδιάστηκα», είπε. «Τώρα, όμως, κατακλύζομαι από αισθήματα οργής, αγανάκτησης και απογοήτευσης». Οταν και οι καλοπροαίρετοι αισθάνονται έτσι, σε τι μπορεί μια κυβέρνηση να προσδοκά; Εκτός εάν τρέφει την αυταπάτη ότι αυτή θα αντέξει στο δηλητήριο που σκορπάει. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εκκλησιαστική περιουσία και φόροι

Posted on Updated on

Όταν η μόδα του αντικληρικαλισμού κατακτά την Ελλάδα.
Του Τάσου Αναστασίου από την Ρήξη φ. 141. 
Eνα θέμα που αναδύεται στην επικαιρότητα όταν υπάρχει ανάγκη αποπροσανατολισμού του κόσμου ή έτσι, επειδή είναι πιασάρικο και πουλάει, είναι η περιουσία της Εκκλησίας και η φορολόγηση αυτής. Επειδή σε αυτήν τη χώρα έχουμε πήξει από πρωτότυπες ιδέες, «προοδευτισμό» και δίψα να μοιάσουμε στους «Ευρωπαίους», καλό θα ήταν να διασαφηνιστούν κάποια ιστορικά δεδομένα. Καταρχάς, η περιουσία αυτή αποκτήθηκε από δωρεές και κληροδοτήματα μοναχών, απλών πιστών του λαϊκού σώματος, καθώς και στρατηγών και αυτοκρατόρων και ανήκε στις ανά την ελληνική επικράτεια μητροπόλεις, στους ναούς και τα μοναστήρια. Χρησιμοποιήθηκε ένα μέρος της για την άσκηση κοινωνικής αλληλεγγύης στους έχοντες ανάγκη, τη δημιουργία σχολείων για τη διάσωση της γλώσσας και των παραδόσεων και τη χρηματοδότηση των δεκάδων επαναστάσεων την περίοδο της Τουρκοκρατίας, κατ’ εξοχήν της Επανάστασης του 1821.
Είναι, επομένως, απολύτως λογικό, η ίδρυση του νέου ελληνικού κράτους να βρίσκει την Εκκλησία –μετά από 1800 περίπου χρόνια ύπαρξης– να κατέχει το ένα τέταρτο της γης (Πρακτικά της ολομέλειας της Βουλής των Ελλήνων, συνεδρία 2.4.1987, σελ. 5076) του νέου ελληνικού κράτους. Ωστόσο, με αρχή τα τρία διατάγματα του 1833, 1835 και 1836 από τον Βαυαρό και προτεστάντη αντιβασιλέα Όθωνα και συνέχεια τους νόμους 1072/1917, 2050/1920, 4684/1931 καθώς και τη σύμβαση του 1952, η Εκκλησία υποχρεώθηκε σε διάλυση εκατοντάδων μοναστηριών και σε αναγκαστική απαλλοτρίωση κτημάτων της από το κράτος, με αντίτιμο που αυτό όριζε και που σχεδόν ποτέ δεν εξοφλούσε. Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι η απώλεια για την Εκκλησία μεγάλου μέρους της περιουσίας της (96% υπολογίζουν οι εκκλησιαστικοί κύκλοι, γύρω στο 65% υποστηρίζει η αντίθετη άποψη). Αυτός είναι και ο λόγος που το ελληνικό κράτος, το 1945, προέβη στην ανάληψη της υποχρέωσης μισθοδοσίας των κληρικών, σε αντάλλαγμα της υφαρπαγής του συντριπτικού μέρους της εκκλησιαστικής περιουσίας, διότι με το εναπομείναν ποσοστό (4% έως μέχρι και 35%, αναλόγως την προσέγγιση) κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Στην Πολωνία βρίσκεται το “μυστικό” τού “Μακεδονικού” ζητήματος

Posted on Updated on

Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ

Το πιο εκνευριστικό χαρακτηριστικό των βαρβάρων δεν είναι η σκληρότητα, η αναισθησία ή ο φασισμός τους …Το χειρότερο πράγμα πάνω τους είναι η βλακεία τους …Είναι η «στρεβλή» άποψη που έχουν όχι μόνον για τον κόσμο, αλλά και για τους ίδιους τους εαυτούς τους …Είναι η αυθαίρετη «παντογνωσία» τους, τη στιγμή που είναι προφανές ότι δεν γνωρίζουν να βγάλουν τα μάτια τους. «Μην βάζετε κόκκινες γραμμές! Καθίστε μαζί!»,τόνισε χαρακτηριστικά ο υφυπουργός Εξωτερικών τής Γερμανίας Μίχαελ Ροθ, αναφερόμενος στην προσπάθεια εξεύρεσης λύσης στο ζήτημα της ονομασίας τής πΓΔΜ, κατά τη διάρκεια εκδήλωσης στο ίδρυμα «Friedrich Ebert» …Μια εκδήλωση, η οποία είχε κεντρικό ομιλητή τον Βούλγαρο Ζάεφ, ο οποίος είναι ο πρωθυπουργός τής πΓΔΜ . Makedoniko Polonia 1

Τι μας είπε λοιπόν σε άπταιστο γερμανικό «γρύλισμα» ο απόγονος των ατιμώρητων Ναζί, θεωρώντας ότι γνωρίζει ο ίδιος τη μόνη «αλήθεια» και βλέποντάς μας «αφ’ υψηλού»; «Σας είμαι πολύ ευγνώμων για τις χειρονομίες δημιουργίας εμπιστοσύνης απέναντι σε μία χώρα για την οποία νοιάζομαι ιδιαιτέρως, την Ελλάδα. Αυτός ο καυγάς —κάποτε τον είχα αποκαλέσει έτσι προκλητικά—, τον οποίο εκτός από την Ελλάδα και την πΓΔΜ δεν καταλαβαίνει κανένας, και αυτή η διένεξη πρέπει να λυθεί. Και κάνατε πολλά, τα οποία προηγούμενες κυβερνήσεις δεν κατάφεραν. Και παρακαλώ — το λέω χωρίς να θέλω να ακουστώ υπεροπτικός, με τις δικές μου περιορισμένες πολιτικές εμπειρίες: Μην βάζετε «κόκκινες γραμμές»! Καθίστε μαζί!» 

Πριν πούμε οτιδήποτε άλλο επί της ουσίας, να «δούμε» λίγο πώς ακριβώς μας «σέρβιρε» τον «κλάδο ελιάς» και βέβαια την «παντογνωσία» του αυτό το βαρβαρικό τίποτε εκ Γερμανίας. Κατ’ αρχάς δεν ξέρουμε αν θα πρέπει να χαιρόμαστε ή ν’ ανησυχούμε για την ιδιαίτερη —όπως μας είπε— έγνοια του για την Ελλάδα …Και μια ύαινα νοιάζεται ιδιαιτέρως για μια γαζέλα, αλλά η δεύτερη δεν πανηγυρίζει, όταν ενημερώνεται γι’ αυτό το ενδιαφέρον. Αν ο κύριος αυτός ενδιαφέρεται πραγματικά για την Ελλάδα, γιατί δεν μας ενημερώνει για την πορεία τού θέματος των γερμανικών αποζημιώσεων που δικαιούμαστε και επιπλέον έχουμε ανάγκη περισσότερο από ποτέ; Αν ενδιαφέρεται για την Ελλάδα, γιατί δεν καταγγέλλει την Siemens, η οποία σκόρπισε τη διαφθορά μέσα στην Ελλάδα και στη συνέχεια προστάτευσε εντός τής Γερμανίας όλους τους διαφθορείς; Αν ενδιαφέρεται για την Ελλάδα, γιατί δεν καταγγέλλει τους ομοεθνείς του, οι οποίοι λεηλατούν καθημερινά τον εθνικό της πλούτο.  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η διπλωματία της παγίδας του χρέους

Posted on Updated on

Όσο περισσότερο οι διάφορες ασιατικές χώρες εξαρτώνται οικονομικά από την Κίνα, τόσο πιο εύκολα επιτυγχάνεται ο έλεγχος και η κατοχή τους – όπως συμβαίνει με την πρωσική κυβέρνηση στην Ευρώπη η οποία, με τη βοήθεια του ευρώ και της κρίσης, οικοδομεί σταδιακά το 4ο Ράιχ.
«Δεν πρέπει να έχουμε καμία απολύτως αμφιβολία πως τόσο τα Σκόπια ή η Αλβανία, όσο και η Τουρκία υποκινούνται από τη γερμανική κυβέρνηση. Ο στόχος της είναι η τρομοκρατία μας, για να μην αντιδράσουμε στην υφαρπαγή της δημόσιας και ιδιωτικής μας περιουσίας – ιδιαίτερα των τεράστιων ενεργειακών μας αποθεμάτων στην Κρήτη και την Κύπρο, τα οποία δεν είναι δώρο Θεού όπως φανταζόμαστε με αφέλεια, αλλά άκρως επικίνδυνα για μία μικρή χώρα όπως η δική μας».
Ανάλυση
Αμέσως μετά την απόφαση του προέδρου Trump να αναστείλει την οικονομική βοήθεια προς το Πακιστάν ύψους 1,32 δις $, παρά τον κίνδυνο των θρησκευτικών εξτρεμιστών, η Κίνα δήλωσε την υποστήριξη της προς τη χώρα – προφανώς με στόχο να προωθηθεί ο δρόμος του μεταξιού (BRI) στην ευρύτερη περιοχή της Ευρασίας, όπου το Πακιστάν θεωρείται σημαντικό σημείο εισόδου.
Αν και ο πρόεδρος της Κίνας τώρα δήλωσε επίσημα πως ο στόχος του συγκεκριμένου προγράμματος είναι η δημιουργία υποδομών ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη, καθώς επίσης η κατασκευή μίας πλατφόρμας που θα διευκολύνει τις εμπορικές ροές, την οικονομική συνεργασία και τις κοινωνικές ανταλλαγές, το εγχείρημα θεωρείται πως έχει μία πολύ σκοτεινή πλευρά: ότι λειτουργεί επί πλέον ως βασικό όχημα για την άσκηση της διπλωματίας της παγίδας του χρέους της Κίνας, η οποία με τη μέθοδο αυτή έχει καταλάβει στην Ασία ήδη τη Σρι Λάνκα.
Ειδικότερα, η φόρμουλα που χρησιμοποιεί η Κίνα είναι η εξής: προσφέρει μεγάλα δάνεια σε χώρες που έχουν δεσμευθεί απέναντι της, με όρους δυσανάλογα ευνοϊκούς για την ίδια – συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης της σε επικερδείς εθνικούς πόρους των κρατών αυτών (πετρέλαιο κλπ.) ή/και ανοίγματος των αγορών τους για φθηνά κινεζικά προϊόντα.
Επενδύει δε στη δημιουργία επιχειρήσεων στις χώρες αυτές, απορροφώντας όμως στη συνέχεια τα κέρδη τους με δυσμενείς συνέπειες για τα κρατικά ισοζύγια – με αποτέλεσμα τα κράτη-θύματα της να επιβαρύνονται με επαχθή χρέη, τα οποία είτε δεν μπορούν να εξοφλήσουν έγκαιρα, είτε καθόλου, οπότε να είναι πολύ πιο ευάλωτα στην επιρροή και στον έλεγχο της Κίνας. Σε τελική ανάλυση λοιπόν το κόστος του δανείου δεν είναι καθόλου λιγότερο από την οικονομική κυριαρχία του δανειολήπτη – από την πλήρη απώλεια δηλαδή της εθνικής του ανεξαρτησίας και τη μετατροπή του σε ένα εξαθλιωμένο προτεκτοράτο του δανειστή.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο Καραμανλής, το Σκοπιανό και το σχέδιο «Πυθία»

Posted on Updated on

Αποτέλεσμα εικόνας για Ο Καραμανλής, το Σκοπιανό και το σχέδιο «Πυθία»

Του Θεόδωρου Παπαδόπουλου 

Ο Καραμανλής, το Σκοπιανό και το σχέδιο «Πυθία»! Άγνωστες πτυχές και κρυφές λεπτομέρειες από το σχέδιο με την κωδική ονομασία «Πυθία» περιέχει το υπ’ αριθμόν 328/2016 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών της Αθήνας, τις οποίες παρουσιάζει σήμερα το politik.gr.

Πρόκειται για το σχέδιο δολοφονίας του πρώην πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή το οποίο είχαν σχεδιάσει κατά τη διάρκεια της κυβερνητικής του θητείας ως αποτέλεσμα μία σειράς ενεργειών του τότε πρωθυπουργού.

Τα όσα αναφέρονται δείχνουν απλά το πως η Ελλάδα έχασε, εξαιτίας της παρέμβασης ξένων δυνάμεων, την ευκαιρία να επωφεληθεί οικονομικά και πολιτικά από τις διπλωματικές ενέργειες Καραμανλή.

Στις δεκάδες σελίδες του βουλεύματος περιγράφονται με σαφήνεια μία σειρά από γεγονότα. Συγκεκριμένα όπως αναφέρει το βούλευμα και σύμφωνα με το αποδεικτικό υλικό που συγκεντρώθηκε κατά τη διάρκεια της ανάκρισης και της διενεργηθείσας προκαταρκτικής εξέτασης, στην Εθνική Υπηρεσία Πληροφορίων (ΕΥΠ) είχαν περιέλθει πληροφορίες για την ύπαρξη και εφαρμογή «σχεδίου αποσταθεροποίησης της χώρας» κατά τα έτη 2007 2009.

Στο σχέδιο φέρονται να είχαν εμπλακεί ξένες μυστικές υπηρεσίες με σκοπό η κυβέρνηση Καραμανλή να καταστεί πιο ευχερή στην άσκηση πολιτικών πιέσεων για θέματα που αφορούσαν τις διεθνείς σχέσεις της χώρας. Μάλιστα την περίοδο εκείνη συντάχθηκαν και μία σειρά από άκρως απόρρητα ειδικά δελτία ενημέρωσης από την ΕΥΠ που ενημέρωναν για την ύπαρξη του σχετικού σχεδίου. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Εθνική πολιτική με όρους μικροπολιτικού διχασμού

Posted on Updated on

αρχείο λήψης
Tου Απόστολου Αποστολόπουλου 

Αν ή κυβέρνηση και η Βουλή αναγνωρίσουν τα Σκόπια ως Μακεδονία (άνω, κάτω, οριζοντίως ή καθέτως δεν έχει σημασία) η Ελλάδα θα έχει μια περιφέρεια με το όνομα Μακεδονία και θα συνορεύει με ένα κράτος που θα έχει στο όνομά του το όρο Μακεδονία. Κράτος αναγνωρισμένο από την Ελλάδα. Το κράτος υπερισχύει της περιφέρειας.

Είναι απολύτως λογικό και αναμενόμενο τα σημερινά Σκόπια, ακόμα και χωρίς αλυτρωτισμούς, να απαιτήσουν, αργά ή γρήγορα, να αλλάξει το όνομά της η ελληνική περιφέρεια με το όνομα Μακεδονία για να μην δημιουργείται σύγχυση. Και θα έχουν την υποστήριξη των πάντων επειδή εμείς θα τους έχουμε αναγνωρίσει ως Μακεδονία.

Τα Σκόπια θα απαιτήσουν να σταματήσει η Ελλάδα να οικειοποιείται (με μία περιφέρειά της) το όνομα του κράτους τους, αναγνωρισμένου από την Ελλάδα με την υπογραφή του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά και την έγκριση της ελληνικής Βουλής. Δεν είναι έργο φαντασίας. Δεν υπάρχει κανείς στη Δύση και στην Ανατολή που να μην ξέρει ότι ο Μεγαλέξανδρος ήταν Έλληνας Μακεδών, όπως ο Περικλής Έλληνας Αθηναίος. Αλλά ούτε ένας διαμαρτυρήθηκε για την υφαρπαγή του ονόματος του στρατηλάτη.

Η Ιστορία δεν παίζει ρόλο ούτε προστατεύει κανέναν. Η επίκληση του κλέους των προγόνων είναι το επιχείρημα των αδύναμων, των ανίκανων και κυρίως όσων δεν έχουν την πρόθεση να κάνουν τις απαραίτητες προσπάθειες και θυσίες για να υπερασπίσουν την πατρίδα τους. Και σ’ αυτό δεν φταίει μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ. Η σημερινή κυβέρνηση έχει πάρει τον κατήφορο που χάραξαν όλοι οι προηγούμενοι. Αντάμα οι σημερινοί και οι χθεσινοί, ηγεσία και οπαδοί, ορμάνε με λύσσα σε όποιον τολμήσει να μιλήσει για έθνος και εθνικό συμφέρον. Θα του κολλήσουν αμέσως την κατηγορία του εθνικιστή. Θα τον πουν φασίστα, όπως είπαν τον Μίκη, χωρίς ντροπή. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Υποταγή Αναστασιάδη στις τουρκικές προκλήσεις: η στάση όσων στήριξαν την υποψηφιότητά του

Posted on Updated on

Του Λάζαρου Μαύρου από την ιστοσελίδα apopseis.com

ΥΠΟΤΑΓΗ του επανεκλεγέντος Προέδρου Νίκου Αναστασιάδη στις πολεμικές πράξεις και απειλές των Τούρκων Κατακτητών στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, είναι το «ρεζουμέ» της αρθρογραφίας και των «συμβουλών», εκείνων που πρωτοστάτησαν στην επανεκλογή του ιδίου και στην ανάδειξη στον 2ο γύρο των εκλογών ως «αντιπάλου» του, του κ. Στ. Μαλά (ΑΚΕΛ). 

ΚΟΙΝΗ  συνισταμένη των δηλώσεων, άρθρων, γνωμοδοτήσεων, αναλύσεων (και «ειδικών συνεργατών») στα ΜΜΕ και στις «αναστασιαδικότερες» εφημερίδες, μία: Ν’ αφήσει κατά μέρος την διακηρυγμένη από τον ίδιο «ενεργειακή πολιτική» («δόγμα», το αποκαλεί η αππέσσω του Προεδρικού εφημερίδα «Αλήθεια») και να προχωρήσει στη «λύση» της… Ισότιμης Τουρκικής Συγκυριαρχίας, η οποία (θρηνούντων έκτοτε των εν λόγω αρθρογράφων) δεν επετεύχθη στο Grans-Montana 28 Ιουνίου έως 7 Ιουλίου 2017.

ΑΠΕΝΑΝΤΙ  στο Πολεμικό Ναυτικό των Τούρκων Κατακτητών που καταργεί και απαγορεύει την άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο «τεμάχιο τρία» της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Κ.Δ. στ’ ανοικτά της Αγιανάπας, παρεμποδίζοντας την αποστολή του βυθοτρυπάνου του «Σάιπεμ 12000» της ιταλικής «ΕΝΙ» και των δηλώσεων του καθεστώτος Ερντογάν ότι, «η Ελλάδα στο Αιγαίο και η Κύπρος στην ΑΟΖ θα υποστούν από την Τουρκία ό,τι και οι Κούρδοι στο Αφρίν της Συρίας», οι… «Αναστασιαδικότεροι», σουρουσούιλα, επιμένουν στην ΥΠΟΤΑΓΗ: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Θέλουν οι ΗΠΑ ελληνοτουρκική σύρραξη;

Posted on Updated on

Αποτέλεσμα εικόνας για Θέλουν οι ΗΠΑ ελληνοτουρκική σύρραξη;

Του Κώστα Γρίβα 

Επανειλημμένως ο γράφων έχει υποστηρίξει την άποψη ότι οι ΗΠΑ επ’ ουδενί δεν επιθυμούν μια σύγκρουση με την Τουρκία, ότι έχουν επιλέξει μια «αναγκαστική φιλία» με αυτήν, έτσι ώστε να τη διατηρήσουν, έστω και στα χαρτιά, στη δυτική αρχιτεκτονική ασφάλειας. Άρα, πολύ δύσκολα μπορούμε να περιμένουμε κάποιας μορφής στήριξη από την Ουάσιγκτον έναντι της ολοένα και εντεινόμενης τουρκικής επιθετικότητας.

Ας υποθέσουμε, ωστόσο, ότι δεν είναι έτσι, ότι οι ΗΠΑ θα καταλήξουν στο συμπέρασμα πως δεν πάει άλλο με την Τουρκία και θα επιδιώξουν να την εξοβελίσουν από τη ΝΑΤΟϊκή δομή. Ένας από τους λόγους που θα μπορούσαν να ωθήσουν την Ουάσιγκτον προς αυτήν την επιλογή είναι το ότι, εξαιτίας της στενής σχέσης με τη Ρωσία, η Τουρκία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως η άμμος στα γρανάζια του μηχανισμού συλλογικής Άμυνας της Ατλαντικής Συμμαχίας σε περίπτωση κάποιας ρωσικής ενέργειας στη Βαλτική.

Ιδιαίτερα δε αν η Μόσχα εφάρμοζε μεθοδολογίες υβριδικού πολέμου, που επιδιώκουν να κινούνται «κάτω από το κατώφλι του πολέμου», η επαμφοτερίζουσα Τουρκία θα μπορούσε να καθυστερήσει τη διαδικασία αντίδρασης, προσφέροντας στους Ρώσους το απαιτούμενο παράθυρο ευκαιρίας, ώστε να πετύχουν τετελεσμένο.

Η αμερικανική ενεργειακή στρατηγική

Η αδρανοποίηση της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας στις θαλάσσιες εκτάσεις στο νότο της χώρας, που προσπαθεί να επιτύχει η Άγκυρα, απειλεί να μεταμορφώσει ριζικά την ενεργειακή αρχιτεκτονική στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτό στρέφεται ενάντια στους αμερικανικούς στρατηγικούς σχεδιασμούς. Συγκεκριμένα, τα ενοποιημένα κοιτάσματα Ισραήλ, Αιγύπτου, Κυπριακής Δημοκρατίας και Ελλάδας θα μπορούσαν να αποτελέσουν μια σημαντική ενεργειακή δεξαμενή που θα τροφοδοτούσε την Ευρώπη, μειώνοντας την εξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο.

Σε αυτήν την περίπτωση η Ανατολική Μεσόγειος θα μπορούσε να αποτελέσει έναν «ενδιάμεσο ενεργειακό χώρο» μεταξύ Ρωσίας και Μέσης Ανατολής. Θα ενίσχυε δραστικά την ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια, θα περιόριζε τον ρόλο της Ρωσίας και θα επέτρεπε στις ΗΠΑ να επικεντρωθούν στην αντιμετώπιση της ανερχόμενης Κίνας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Γιατί η Κύπρος ελέγχει την Άγκυρα

Posted on Updated on

Αποτέλεσμα εικόνας για Γιατί η Κύπρος ελέγχει την ΆγκυραΤου Ανδρέα Ζαμπούκα 

Η Κύπρος είναι ένα από τα μικρότερα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Από τα μικρότερα όμως, είναι το πιο ισχυρό. Όχι όμως, γιατί διαθέτει κάποια ιδιαίτερη διπλωματική ή στρατιωτική ισχύ.

Η Κύπρος – η οποία, σημειωτέον, κατοικείται από Έλληνες… – βρίσκεται σε τεράστια άνοδο, τα τελευταία χρόνια, στον δείκτη οικονομικής ελευθερίας. Έχει οριοθετήσει την ΑΟΖ της, έχει εξυγιάνει το τραπεζικό της σύστημα, αποτελεί πόλο έλξης για επενδυτές από όλο τον κόσμο και αυτή τη στιγμή, βρίσκεται στο ενεργειακό επίκεντρο της Ευρώπης.

Εκτός όμως, από τα παραπάνω, η Κυπριακή Δημοκρατία είναι μέλος ενός πανίσχυρου θεσμικά υπερεθνικού συνασπισμού, στον οποίο λειτουργεί ισότιμα και διαθέτει το δικαίωμα της αναβλητικής αρνησικυρίας (veto). Η τελευταία αυτή ιδιότητα της δίνει σαφώς, το δικαίωμα όχι μόνο να πραγματοποιεί την πολιτική της σε θέματα οικονομίας, ενέργειας και διπλωματίας αλλά και να κρατάει πολλούς άσσους στο μανίκι της για την κατάλληλη ώρα.

Σ’ αυτό το σημείο βρίσκεται και η διαφορά της με την «μητρόπολη», την Ελλάδα. Η οποία διαθέτει συγκριτικά πολύ περισσότερα πλεονεκτήματα. Χωρίς όμως το πολιτικό της σύστημα να τα ενεργοποιεί, σε όφελος της κοινωνίας.

Ο Νίκος Αναστασιάδης, ένας από τους πιο σώφρονες Έλληνες ηγέτες, γνωρίζει ότι λόγω του «γερμανικού κενού», η άποψη της Γαλλίας βαρύνει έναντι όλων. Ταυτόχρονα, η Ολλανδία και η Αυστρία, είναι έτοιμες να σταθούν στο πλευρό της Κύπρου αν η τελευταία φτάσει στο σημείο να δείξει την δύναμή της, εκφράζοντας αίτημα για το πάγωμα της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Μεταμοντέρνα Αριστερά 4 (Το Ηθικό Πλεονέκτημα) – Εξαιρετικό!

Posted on Updated on

Γράφει: Ο Ηλίας Παπαναστασίου 
Τρία χρόνια με την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και δεν μπορεί κάποιος να διαλευκάνει την διαφορά μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίωσης.
Τρία χρόνια που φαίνονται αρκετά στην Ελλάδα θεωρούνται μάλλον λίγα –έως ελάχιστα – και μάλιστα στην περίοδο που κυβερνά μια Κυβέρνηση «Αριστεροδεξιάς» χροιάς (φαινομενικά…) αλλά ουσιαστικά Δεξιάς, Δεξιότατης κοπής.
Ας έλθουμε όμως στο θέμα.


Την ίδια αλλά και την επόμενη μέρα του Συλλαλητηρίου στην Αθήνα, έρχεται ο Φάκελος NOVARTIS στη Βουλή μετά φανών και λαμπάδων.

«Το μεγαλύτερο σκάνδαλο στην Ιστορία του Ελληνικού Κράτους»(Παπαγγελόπουλος).

«Το μεγαλύτερο σκάνδαλο της Μεταπολίτευσης» (Τζανακόπουλος).

Είναι μερικές φράσεις των Υπουργών της σημερινής Κυβέρνησης που μέσα στην αχλή της θριαμβολογίας και του άγχους των εντυπώσεων που νόμισαν ότι θα σπείρουν σε παραμορφωτικό βαθμό στην ελληνική κοινωνία λησμονήσαν μερικά πράγματα.

Συγκεκριμένα:

 Το αποδεικτικό σκέλος δηλαδή οι αποδείξεις – και όχι απλώς ενδείξεις– θα πρέπει να είναι δεμένες μεταξύ τους, να υπερισχύει δηλαδή το ουσιαστικό και όχι το προπαγανδιστικό στοιχείο των κυβερνητικών που χώρισαν το ανθρώπινο γένος σε «Διεφθαρμένους» και «Άφθαρτους» της «Πρώτη φορά κλπ.».

Το υλικό στηρίζεται σε υποθέσεις και αφοριστικές εικασίες αστυνομικού τύπου με απαράδεκτες γενικεύσεις κλπ.

 Το βασικότερο όλων όμως είναι το Τεκμήριο Αθωότητας, το μεγαλύτερο επίτευγμα των Ευρωπαϊκών Δημοκρατικών και Αστικών Επαναστάσεων των τελευταίων αιώνων και κυρίως του Επαναστατικού Διαφωτισμού.  Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Α-φύσικη παιδεία εισάγεται πλέον στήν Ελλάδα ερήμην μας.

Posted on Updated on

Image result for Τα ξενα κολλεγια των αθηνων

Ο Θεός χάρισε στο έθνος μας αυτά τα εκλεκτά πνεύματα, τους Αγίους Πατέρες της Εκκλησίας μας, και μας έδωσε το σπουδαίο προνόμιο (αλλά και την μεγάλη ευθύνη) να έχουμε κοινή γλώσσα, την πλουσιότερη σε έννοιες, έτσι ώστε με μοναδικό τρόπο εμείς ιδιαίτερα οι Έλληνες να μπορούμε να εννοήσουμε αυτά τα υψηλά νοήματα (κατά το λόγο του Κυρίου:»εννοήσατε πάντα ταύτα;»)..
Αυτή είναι η πραγματικότητα. Σήμερα όμως αυτή η οπτική της ιδιαίτερης αξίας της γλώσσας και του έθνους μας, όπως και της ελληνο-Ορθόδοξης Πατερικής παράδοσης, θεωρείται «εθνοφυλετισμός» και κατατάσσεται μαζί με τον θρησκευτικό φονταμενταλισμό.
Όλοι αυτοί οι θησαυροί δεν είναι μόνο αχρησιμοποίητοι και περιφρονημένοι, αλλά σκόπιμα κρυμμένοι. Δεν τους γνωρίζουμε, δεν τους διδασκόμαστε..
Κάποιες μικρές παραπομπές, κάτω από κάποια κεφάλαια στα βιβλία των θρησκευτικών, στα πλαίσια ενός ημίωρου μαθήματος 1-2 φορές την εβδομάδα… Δηλαδή τίποτα..
Με παραπλήσιο τρόπο συρρικνώνεται και η διδασκαλία των αρχαίων φιλοσόφων που σαν «προδρομικός λόγος» οδηγεί στον ΟΝΤΩΣ Λόγο.
Σκουπίδια επί σκουπιδιών.. ειδικά τα τελευταία χρόνια στα σχολεία..
Αδυνατούμε πια να τα παρακολουθήσουμε.. Όλο το βάρος στο δυτικό «διαφωτισμό»..
Ποιο διαφωτισμό;; Της βαρβαρότητας.
Ο Μεσαίωνας ήταν το αποτέλεσμα της απόλυτης κυριαρχίας των Ούνων (με τον Αττίλα), σε όλη την Ευρωπαϊκή ήπειρο. Ανθρώπων που δεν διέφεραν απ΄τα ζώα, έτρωγαν ωμό κρέας, και ο τρόπος ύπαρξής τους ήταν ένας και μοναδικός, η καταστροφή.
Το πνεύμα της διάλυσης, της καταστροφής, και του παρασιτισμού, απλώθηκε σε όλη την Ευρώπη.
Αυτό το κατώτερο πνεύμα λεηλάτησε το Βυζάντιο, κομμάτιασε το πνεύμα του.
Πήρε τα κομμάτια του, και μην ξέροντας τι να τα κάνει, τα πέταξε από δω κι από κει. Κοιτάζοντάς τα με το πρωτόγονο βλέμμα του, πήρε επιλεκτικά όσα του ήταν «χρήσιμα», και τα κακοποίησε, για να δημιουργήσει την αίγλη του. Για να παγιώσει την ουσία της βαρβαρότητάς του. Πήρε την λογική του «έλλογου όντος», και την έκανε ορθολογισμό.
Μαζί με τα έργα τέχνης τα χρυσά νομίσματα και τους θησαυρούς, ξεχώρισε τα κομμάτια του ελληνικού πνεύματος που χρειάστηκε για να διατηρήσει ακριβώς αυτή την υλική του υπόσταση. Κατακρεουργώντας το. Αυτή είναι και η ουσία της αίρεσης.
Πάνω στο έδαφος αυτό φύτρωσαν δηλητηριώδη φυτά.Ο διαφωτισμός και τα απότοκά του όπως ο υπαρξισμός, και η μετάλλαξη της έννοιας «ψυχή»..

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ούτε το έθνος θα σωθεί ούτε και το εγώ τους…

Posted on Updated on

Αποτέλεσμα εικόνας για Ούτε το έθνος θα σωθεί ούτε και το εγώ τους…

Tου Βασίλη Καραποστόλη 

Ούτε λόγος, βρισκόμαστε σε μειονεκτική θέση. Και το τελευταίο πράγμα που θα περίμενε κανείς από μια χώρα που μειονεκτεί είναι να αποκτήσει κάποιου είδους γόητρο, καθώς συναλλάσσεται με τις άλλες. Αλλά ακριβώς επειδή κανείς δεν θα περίμενε κάτι τέτοιο, υπάρχει ένα πλεονέκτημα στην πλευρά του αδύναμου. Είναι ο αιφνιδιασμός. Ο κυρτωμένος μπορεί να περιβληθεί με το «γόητρο του μόλις ανορθωμένου».

Στο σημείο αυτό βρίσκεται σήμερα η χώρα μας: έχει στα χέρια της ένα γερό χαρτί που είναι η δυνατότητά της να δείξει στους άλλους ότι είναι πιο ικανή απ’ αυτό που νομίζουν ότι είναι. Ικανή για ποιο πράγμα; Θα πρέπει αμέσως να απαντήσουμε: ικανή για την ενότητα. Πράγματι, αυτό που οι περισσότεροι -αν όχι σχεδόν όλοι- στην Ευρώπη θεωρούν ότι στην Ελλάδα είναι μάλλον αδύνατον να επιτευχθεί, είναι μια συμφωνία μεταξύ των κομμάτων που θα μπορούσε να προσδώσει στην κυβέρνηση την ισχύ ενός ενιαίου σώματος.

Δεν μπορούν να συμφωνήσουν σε τίποτα μεταξύ τους, λένε οι παρατηρητές παρακολουθώντας μας προσεκτικά, όπως οι εντομολόγοι τα έντομα. Δες τε πώς πετάνε από δω και από κει, δες τε τις σπασμωδικές κινήσεις τους. Ο εγωισμός τους τούς δίνει φτερά ίσα-ίσα για να πετύχουν κάτι ατομικό και τους κόβει τα φτερά, όταν είναι να μοιράσουν κάτι. Το δείχνει η ιστορία τους και όποιος έχει διάθεση να την μελετήσει θα βρει εκεί τις αποδείξεις για το ότι ακόμη και το ένστικτο επιβίωσης σ’ αυτό τον λαό σταμάτησε να λειτουργεί μερικές φορές. Είναι αλήθεια αυτό; Εν μέρει ναι, εν μέρει όχι. Και αυτό το όχι μας ενδιαφέρει περισσότερο σήμερα.

Δύο ακραίες στιγμές της ιστορίας

Είναι αλήθεια ότι η πολιτική ενότητα στην Ελλάδα κατέστη δυνατή σε περιπτώσεις όπου χρειαζόταν να αντιμετωπιστεί ένας μεγάλος, εξωτερικός κίνδυνος. Το 1940 ήταν το κορυφαίο παράδειγμα. Επρόκειτο για μια ακραία αρνητική συνθήκη: ο εχθρός ήταν εκεί, απέναντι, κι έπρεπε να αποκρουσθεί. Όλες οι δυνάμεις των αγωνιζομένων ήταν για να ανταπαντήσουν αποφασιστικά στην επίθεση. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά: σε καμιά άλλη ευρωπαϊκή χώρα δεν εκδηλώθηκε τόσο άμεσα και σε τέτοιο βαθμό συσπείρωσης η αντίδραση του λαού στον εισβολέα. Τί γίνεται, όμως, όταν οι περιστάσεις απαιτούν όχι την άρνηση, αλλά τη θέση; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Το σόου τελείωσε, το δράμα συνεχίζεται

Posted on

ΣΤΑΘΗΣ

.;»>Τά Πρασσεινάλογα!... του Στάθη - Media  Σόου ή φάρσα; Το ερώτημα αφήνει την τραγωδία αδιάφορη. Ας πούμε καλύτερα κομέντια της θλίψης. Όπως και να ’χει, όταν κατέβηκε η αυλαία στη Βουλή, η φράου Μέρκελ βγήκε με τον κ. Ζάεφ για ένα ποτάκι στο μπαράκι «Μακεδονία», οιηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί είχαν

  αρχίσει
(την ίδια και την αυτή ημέρα – τι σύμπτωση!) και η Ιταλία άνοιγε λακριντί με το ψευδοκράτος της Τουρκίας στην Κύπρο για τα κοιτάσματα. Μεγάλη επιτυχία,
τέτοια που γονάτισε τον κ. Πικραμμένο πάνω στο βήμα της Βουλής. Εκείνη που δείχνει ατάραχη, αλλά πλέον και κάπως κατηφής, είναι η Αριστερά που Γονάτισε. Για το σκάνδαλο Novartis ήξεραν και οι κότες. Και έκαναν τις κότες. Το ίδιο και η τρέχουσα κυβέρνηση, η οποία ουδεμία κίνηση έχει κάνει εναντίον αυτής της εταιρείας ή οποιασδήποτε άλλης μετέρχεται τέτοιες έκνομες μεθόδους (σχεδόν όλες). Το έργο έχει ανατεθεί στη Δικαιοσύνη. Πολύ βολικό. Όταν όμως ήρθε ηδικογραφία στη Βουλή ο κ. Τσίπρας θυμήθηκε τις πολιτικές ευθύνες.
Όντως πολύ βολικό αυτό το δίπορτο (μεταξύ Δικαιοσύνης και κυβέρνησης). Έρχονται συρόμενοι στη Βουλή πολιτικοί με σκοπό να αναδειχθούν τυχόν ποινικές ευθύνες που φέρουν και ο Τσίπρας αίφνης νίπτει χείρας και ομιλεί για πολιτικές ευθύνες. Δεν βγάζεις άκρη!
Και αυτό το «δεν βγάζεις άκρη» είναι εδώ και καιρό το επίσημο δόγμα διακυβέρνησης της χώρας. Ο ΣΥΡΙΖΑ εισήγαγε στην πολιτική ζωή το παράλογο και την παράνοια, ακριβώς
διότι αυτό που κάνει είναι παρανοϊκό. Επικαλείται τονΒελουχιώτη και εκπλειστηριάζει σπίτια. Κάνει εκδηλώσεις για την ΕΠΟΝ και κόβει τα επιδόματα ανάπηρων παιδιών. Χθες στη Βουλή, ουδείς κυβερνητικός ανέσυρε από τη δικογραφία κάποιο στοιχείο «να το τρίψει στη μούρη» όσων η κυβέρνηση διά της Δικαιοσύνης κατηγορεί. Ο ίδιος μάλιστα

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Στο σπιράλ του διαβόλου

Posted on Updated on

Η διατήρηση της εγχώριας διαφθοράς είναι προς το συμφέρον των ξένων – αφού με τη βοήθεια της μπορούν να υφαρπάζουν πολύ ευκολότερα τα περιουσιακά στοιχεία της χώρας και των Πολιτών της.
«Ο επαγγελματίας πολιτικός είναι ένα ιδιόμορφο ον που γνωρίζει πώς να πλασάρει τον εαυτό του, πώς να εξασφαλίζει ψήφους, πώς να υποκλίνεται σε όσους μπορούν να τον προωθήσουν, πώς να βλάπτει όσους δεν το κάνουν, πώς να καρπώνεται τη δουλειά των άλλων, πώς να μην έχει κανέναν ηθικό ενδοιασμό, πώς να δημαγωγεί, πώς να κρύβει την ανικανότητα του, πώς να διαφθείρεται ατιμώρητος και πώς να αποφεύγει τις ευθύνες» (Χ.Ν.).
Άποψη
Ποιά ήταν τα κυριότερα προβλήματα της Ελλάδας το 2010; Το δημόσιο χρέος, το έλλειμμα του προϋπολογισμού που αυξάνει το δημόσιο χρέος, καθώς επίσης το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών – το οποίο μειώνει την ανταγωνιστικότητα, αποβιομηχανοποιεί μία χώρα και αυξάνει το ιδιωτικό της χρέος. Πού οφειλόταν αυτά τα προβλήματα;
Στην κακοδιαχείριση, στην πολιτική διαφθορά και στο πελατειακό κράτος τα δύο πρώτα – ενώ το τελευταίο κυρίως στην πολιτική της φτωχοποίησης του γείτονα της Γερμανίας, αφού τα πλεονάσματα του ενός κράτους είναι ελλείμματα του άλλου. Κανένα λοιπόν πρόβλημα δεν οφειλόταν ουσιαστικά στο ευρώ, ενώ μόνο το τελευταίο στη Γερμανία – αντίθετα, το ευρώ είχε βοηθήσει στην πτώση των επιτοκίων δανεισμού της Ελλάδας, τα οποία είχαν φτάσει στο 25% πριν από την προοπτική ένταξης της στην Ευρωζώνη.
Ποιά είναι τα κυριότερα προβλήματα της Ελλάδας σήμερα; Το πολύ υψηλότερο δημόσιο χρέος, η πτώση του ΑΕΠ κατά σχεδόν 30% (γράφημα), το κόκκινο ιδιωτικό χρέος η αδυναμία ανάπτυξης, η μη διεξαγωγή επενδύσεων, οι τράπεζες, οι υπερβολικοί φόροι, καθώς επίσης η ανεργία. Που οφείλονται αυτά τα προβλήματα; Στην πολιτική των μνημονίων, η οποία αποσκοπεί αποκλειστικά και μόνο στην ισοσκέλιση του προϋπολογισμού και του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, για να μην αυξάνονται τα χρέη – ενώ η μείωση τους θα προέλθει από την υφαρπαγή της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας σε εξευτελιστικές τιμές.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »