Αρχείο

Archive for Απρίλιος 2018

Η επερχόμενη κρίση στις σχέσεις ΗΠΑ-Ιράν

Απρίλιος 30, 2018 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για Η επερχόμενη κρίση στις σχέσεις ΗΠΑ-Ιράν

Tου Mel Gurtov από την Ρήξη φ. 143

Με την τοποθέτηση του Μάικ Πομπέο στη θέση του υπουργού Εξωτερικών και του Τζον Μπόλτον σε εκείνη του συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας, ο Ντόναλντ Τραμπ σηματοδοτεί την ετοιμότητά του να αποσυρθεί, μέχρι την προθεσμία της 12ης Μαΐου, από τη συμφωνία με το Ιράν για τα πυρηνικά και παράλληλα να εντείνει την πίεση προς τη Βόρεια Κορέα, εάν αυτή αρνηθεί την αποπυρηνικοποίησή της. Οι κινήσεις αυτές μπορούν να επιφέρουν πολλαπλές συνέπειες: Η εγκατάλειψη της συμφωνίας με το Ιράν για τα πυρηνικά θα μπορούσε να ερμηνευτεί από την Πιονγκ-γιανγκ ως ένδειξη της αναξιοπιστίας των ΗΠΑ στην τήρηση των δεσμεύσεών τους. Θα μπορούσε, ακόμα, να ερμηνευτεί ως μια σοβαρή πιθανότητα αμερικανικής επίθεσης στις πυραυλικές και πυρηνικές εγκαταστάσεις της Βόρειας Κορέας, εάν αποτύχουν οι διαπραγματεύσεις του Τραμπ για τα πυρηνικά.
Εάν ο Τραμπ ακυρώσει τη συμφωνία για τα πυρηνικά, οι ήδη εύθραυστες σχέσεις των ΗΠΑ με το Ιράν, όπως και με το σύνολο των χωρών της Μέσης Ανατολής, θα εκραγούν. Το Ιράν ενδέχεται, σε αυτή την περίπτωση, να ξεκινήσει άμεσα την παραγωγή υλικού για την κατασκευή πυρηνικών όπλων. Θα διαταραχθούν οι σχέσεις των ΗΠΑ με τους Ευρωπαίους συμμάχους τους, θα επιδεινωθούν ακόμα περισσότερο οι σχέσεις τους με τη Ρωσία και την Κίνα (οι οποίες εγκρίνουν τη συμφωνία), θα ενθαρρυνθεί η ισραηλινή άκρα δεξιά να συμμετάσχει στην άσκηση πίεσης (και ενδεχομένως σε μια επίθεση) στο Ιράν, ενώ οι Σαουδάραβες και άλλοι θα παρακινηθούν να παράγουν τα δικά τους πυρηνικά όπλα.
Πάνω απ’ όλα, όμως, ο τερματισμός της συμμετοχής των ΗΠΑ στη συμφωνία για τα πυρηνικά θα τις φέρει πιο κοντά σε μια πολεμική σύρραξη με το Ιράν. Στην περίπτωση του Τζον Μπόλτον, έχουμε έναν υψηλόβαθμο αξιωματούχο που διάκειται φιλικά στην ιδέα μιας επίθεσης στις πυρηνικές εγκαταστάσεις τόσο του Ιράν, όσο και της Βόρειας Κορέας. Οι προβλέψεις αυτής της θέσης για το Ιράν είναι εντελώς λανθασμένες. Ο Μπόλτον θέλει να φανεί πως ο πόλεμος είναι αναπόφευκτος και πως οι διαπραγματεύσεις με το Ιράν μάταιες. Είναι ιδιαίτερα ανησυχητική η άγνοιά του για τη διεθνή νομιμότητα και για τις ανθρώπινες συνέπειες που μπορεί να προκαλέσει μια επιθετική δράση. Είναι, επομένως, αναμενόμενο ο Μπόλτον να προωθεί την ιδέα ενός προληπτικού πολέμου (και όχι αποτρεπτικού, όπως τονίζει) εναντίον του Ιράν, όπως παλαιότερα είχε προτείνει, μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, την εισβολή στο Ιράκ. Μόνο ο υπουργός Άμυνας Τζέιμς Μάτις, σύμφωνα με ορισμένους παρατηρητές, έχει ενστάσεις για έναν πόλεμο, με μικρές όμως πιθανότητες να εισακουστεί. Διαβάστε περισσότερα…

Ένας είναι ο εχθρός, ο ιμπεριαλισμός!

Απρίλιος 30, 2018 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για Ένας είναι ο εχθρός, ο ιμπεριαλισμός!

Η επιλεκτική αντιιμπεριαλιστική ρητορεία των συνδικαλιστικών παρατάξεων και σωματείων του δημοσίου

Όσοι έχουν θητεύσει σε συνδικαλιστικές οργανώσεις και σωματεία γνωρίζουν από πρώτο χέρι πόσος χρόνος και ενέργεια αφιερώνονται στα κάθε λογής ψηφίσματα. Η έκδοση ψηφισμάτων έχει κατά κανόνα συμβολική σημασία, αντανακλά όμως και τις πολιτικές και ιδεολογικές τάσεις κάθε εποχής. Από τα ψηφίσματα λοιπόν που εκδίδονται το τελευταίο διάστημα, φαίνεται ότι, για τις συνδικαλιστικές παρατάξεις, ειδικά του δημοσίου τομέα, η εποχή αυτή παραμένει από τη μεταπολίτευση σχεδόν αμετάβλητη, καθώς αναπαράγονται οι ίδιες σταθερές, με κυρίαρχη αυτή του αντιιμπεριαλισμού, που αφορά κατά κανόνα τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, όπως ακριβώς και την εποχή του Ψυχρού Πολέμου.
Το φαινόμενο θα μπορούσε να αποτελέσει ένα ενδιαφέρον θέμα έρευνας για τον μελετητή των ιδεολογικών τάσεων, εάν δεν καταντούσε πέρα από γραφικό και εντελώς αποπροσανατολιστικό, έως και εξοργιστικό, καθώς ισχύει το «εδώ καράβια χάνονται, βαρκούλες αρμενίζουνε». Τέτοια είναι η απόσταση μεταξύ της πραγματικότητας, των απαιτήσεων και των προκλήσεων της συγκυρίας, και των όσων ζητημάτων οι παρατάξεις και τα σωματεία του δημοσίου αναδεικνύουν ως προτεραιότητες.
Αν ρωτήσουμε οποιονδήποτε, τυχαία στον δρόμο, ποια είναι τα φλέγοντα ζητήματα στην περιοχή μας, θα ανέφερε την τουρκική επιθετικότητα, τις διαπραγματεύσεις για το όνομα της ΠΓΔΜ, τον ισλαμικό κίνδυνο κ.λπ. Εάν όμως αναζητούσε κάτι σχετικό στις ανακοινώσεις των σωματείων και των παρατάξεων, θα διαπίστωνε ότι τίποτα από τα παραπάνω δεν φαίνεται να ταράσσει τη μακαριότητά τους. Αντίθετα, θα ανακάλυπτε ότι η αιχμαλωσία, για παράδειγμα, των δύο στρατιωτικών μας δεν θεωρείται ζήτημα άξιο ούτε καν για μία σχετική ανακοίνωση, ενώ έχουν εκδοθεί δεκάδες ψηφίσματα και έχουν συλλεγεί εκατοντάδες υπογραφές για την απελευθέρωση της Ηριάννας. Παράλληλα, η πρόσφατη, για τα μάτια του κόσμου, με μόλις τρία θύματα, αεροπορική επίθεση των ΗΠΑ, της Βρετανίας και της Γαλλίας στη Συρία, έχει αναχθεί σε κεντρικό πολιτικό γεγονός με ψηφίσματα, διαμαρτυρίες, πορείες, συγκρούσεις, συλλήψεις κ.λπ. και δώσ’ του συνθήματα κατά του ιμπεριαλισμού και του ΝΑΤΟ, όταν και ο ίδιος ο Τραμπ δηλώνει ότι επιθυμεί την απεμπλοκή των ΗΠΑ από την περιοχή. Αντίθετα, η εισβολή και συνεχιζόμενη κατοχή του κουρδικού Αφρίν από τον τουρκικό στρατό θεωρήθηκε μάλλον γεγονός ανάξιο λόγου. Προφανώς, όταν πρόκειται για την Τουρκία, δεν τίθεται θέμα «ιμπεριαλισμού»! Άσε που οι Κούρδοι δέχτηκαν αμερικανικά όπλα και ενισχύσεις. Ας πρόσεχαν, λοιπόν… Διαβάστε περισσότερα…

Προαναγγελία… πολέμου: «Έρχεται σύγκρουση Τουρκίας – Αμερικής»;

Απρίλιος 29, 2018 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για Προαναγγελία... πολέμου: «Έρχεται σύγκρουση Τουρκίας - Αμερικής»;

Ανάλυση-«φωτιά» από πρώην σύμβουλο του αμερικανικού Πενταγώνου – Πώς οι κακές σχέσεις Άγκυρας-Ουάσιγκτον μπορούν να οδηγήσουν σε εμπόλεμη σύρραξη – Πιθανό χαρακτηρίζουν το ενδεχόμενο ακόμα και Τούρκοι αναλυτές 

Περίπου πριν από 15 χρόνια, οι Τούρκοι συγγραφείς Orkun Ucar και Burak Turna έγραψαν ένα θρίλερ με τίτλο «Metal Storm», με το οποίο περιέγραφαν έναν πιθανό πόλεμο ΗΠΑ-Τουρκίας κατά τον οποίο οι Ηνωμένες Πολιτείες θα καταλάμβαναν την Κωνσταντινούπολη, με αφορμή την κλοπή από τον τουρκικό παράγοντα μιας πυρηνικής κεφαλής.

Ρωσία και Κίνα ερχόντουσαν προς διάσωση της Τουρκίας, αναφέρει ο Αμερικανός αναλυτής Michael Rubin. Ο γκουρού Michael Rubin, είναι μέλος του περίφημου και πασίγνωστου American Enterprise Institute και πρώην σύμβουλος του Πενταγώνου.

Ενώ η υπόθεση φαίνεται υπερβολική, πολλοί Τούρκοι αμυντικοί αναλυτές ανέφεραν ότι μια σύγκρουση μεταξύ των ΗΠΑ και της Τουρκίας θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα. Είναι καιρός να αναγνωρίσουμε ότι είχαν δίκιο, δηλώνει ο Αμερικανός αναλυτής και συνεχίζει.

Όχι, οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής δεν πρόκειται να ξεκινήσουν μια αιφνιδιαστική επίθεση «αύριο» στην Τουρκία. Παρόλο που ένα τέτοιο σενάριο είναι απίθανο, δεν είναι πλέον αδιανόητο διότι Τουρκία και Ηνωμένες Πολιτείες ευρίσκονται σε μια πολύ δύσκολη «φάση» εδώ και μεγάλο διάστημα. Διαβάστε περισσότερα…

Αναζητώντας μία νέα Γιάλτα

Απρίλιος 29, 2018 Σχολιάστε

Map of the Middle East with Saudi Arabia in focus with bullets draped across

Του Δημήτρη Παπαμιχαήλ, πρωτοδημοσιεύτηκε στο www.huffingtonpost.gr

Όπως διαπίστωσε ο υπουργός εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρώφ σε μία συνέντευξη που παραχώρησε στο βρετανικό BBC στις 16 Απριλίου, η κατάσταση στις σχέσεις Ρωσίας – ΗΠΑ είναι χειρότερη απ’ ότι κατά τον ψυχρό πόλεμο, και αυτό διότι «δεν υπάρχουν δίαυλοι επικοινωνίας». Πράγματι, εξερχόμενες από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ή πιο σωστά, από μία αντιπαράθεση που διήρκησε σχεδόν μισό αιώνα, και μετέβαλε σε βάθος την πλανητική γεωγραφία της ισχύος, οι ηγεσίες των δύο τότε υπερδυνάμεων είχαν οικοδομήσει μία σειρά από επίσημους και ανεπίσημους θεσμούς που επέτρεπαν μία κατ’ ελάχιστο συνεννόηση σχετικά με μία σειρά από γεωπολιτικά ζητήματα, προκειμένου να μειώνονται οι πιθανότητες άμεσης στρατιωτικής εμπλοκής μεταξύ τους. Η λεγόμενη «Διάσκεψη της Γιάλτας», έμεινε στην ιστοριογραφία, ως η πιο συμβολική από αυτές τις προσπάθειες, επισφραγίζοντας, την ίδια στιγμή, μία ανεπιστρεπτί – έως σήμερα – υποχώρηση της άσκησης εξουσίας σε εθνοκρατική κλίμακα, προς όφελος μίας υπερεθνικής κλίμακας «σφαιρών επιρροής».

Χωρίς να προεξοφλούμε ότι δεν υπάρχει αντίστοιχη προσπάθεια συνεννόησης σήμερα, εντούτοις, θα έλεγε κανείς ότι, πλην του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, εκλείπουν θεσμοί και συμφωνίες που να ανταποκρίνονται στην παρούσα αρχιτεκτονική ισχύος. Δηλαδή να επιτρέπουν τη συνεννόηση μεταξύ παλαιότερων και νεότερων κυρίαρχων δρώντων του διεθνούς συστήματος, σε θέματα εδαφικής κυριαρχίας, και κυρίως, επιρροής, σε πλανητική κλίμακα.

Είναι κοινοτοπία να αναφερθούμε στην «αμερικανική υπερδύναμη». Για όσους όμως βιάζονται να τοποθετήσουν τις ΗΠΑ στο ίδιο επίπεδο με άλλες επίδοξες μεγάλες δυνάμεις, να θυμίσουμε ότι μόνο το 2016 οι ΗΠΑ δαπάνησαν το 36% του παγκόσμιου στρατιωτικού προϋπολογισμού (με δεύτερη, μακράν πίσω, την Κίνα, που δαπάνησε το 13%) [i]. Πιο σπάνια αναφέρεται όμως, η αλλαγή στη φύση της αμερικανικής επιβολής, η οποία, από τη δεκαετία του 2000 και ειδικά από το 2008 και ύστερα, γίνεται από ηγεμονική, κυριαρχική. Αυτό σημαίνει ότι, στο σκέλος των επιχειρημάτων που καθιστούσαν την αμερικανική πρωτοκαθεδρία αποδεκτή, το έλλογο των ποικίλων στρατιωτικών παρεμβάσεων των ΗΠΑ και των συμμάχων τους έχει πάψει σήμερα πλέον να πείθει. Διαβάστε περισσότερα…

Η πραγματική κόκκινη γραμμή που χρειαζόμαστε

Απρίλιος 28, 2018 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για Η πραγματική κόκκινη γραμμή που χρειαζόμαστε

Του Κώστα Καραΐσκου*από την Ρήξη φ. 143

Η παρούσα κρίση στο Αιγαίο, με τις γηπεδικές άμφω αντεγκλήσεις και με τις σπασμωδικές αντιδράσεις μας (που μόλις πρόσφατα ξέφυγαν από το επίπεδο της κενής ρητορείας) στον πάγιο τουρκικό σχεδιασμό για κατακερματισμό της ελληνικής επικράτειας δεν προοιωνίζονται κάτι καλό για το αύριο. Μάλλον βρισκόμαστε σε ένα κρίσιμο σημείο όπου η απόσταση ειρήνης και πολέμου είναι επικίνδυνα μικρή.

Η εκτίμησή μας είναι πως αυτή τη στιγμή που οι γείτονες απασχολούνται κυρίως με το Κουρδικό και την συριακή του πτυχή αλλά και δεν έχουν ακόμη ξεπεράσει το εσωτερικό πρόβλημα των γκιουλενιστών, δεν επιθυμούν σύρραξη με τη χώρα μας. Συνεχίζουν όμως την τραμπούκικη τακτική σε βάρος μας που καλά γνωρίζουν και των μικρών βημάτων στις διεκδικήσεις τους, ξέροντας ότι δύσκολα η Αθήνα θα αντιδρούσε με κάτι παραπάνω από φωνές. Κάθε μέρα έχουμε δείγματα αυτής της στάσης που δεν είναι καθόλου καινούργια, κλιμακώνεται όμως με βάση αφενός την ελληνική διστακτικότητα και αφετέρου το παραλήρημα μεγαλείου του Ταγίπ.

Αυτά σε ένα περιβάλλον όπου η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει να προσφέρει τίποτε άλλο από (αιχμηρά, έστω) λόγια και το ΝΑΤΟ δια επισήμων χειλέων μιλά για τους δυο συμμάχους που καλούνται «να τα βρούνε»! Παρακολουθώ αντιδράσεις του τελευταίου τριημέρου: το ΥΠΕΞ μας καλεί την Τουρκία να συνετιστεί και να κοιτάξει τα διπλωματικά κιτάπια που ορίζουν τα σύνορα, η ΝΔ ψάχνει αγωνιωδώς –και ανεπιτυχώς– να πει κάτι διαφορετικό, το Πασόκ δια στόματος Λοβέρδου εξορκίζει τις σημαίες θυμίζοντάς μας τα αιγαία άθλα του επί Σημίτη, ενώ ο Σταύρος από το Ποτάμι θεωρεί πως όλα είναι προεκλογικές φούσκες της Άγκυρας (προφανώς κρίνοντας εξ ιδίων). Αλλά και οι απειλές του Καμμένου είναι εξίσου κούφιες. θα είχαν αποτέλεσμα αν έπειθαν τον αντίπαλο ότι πράγματι τις εννοούμε. Τι είδους απειλές είναι όμως αυτές όταν δεν τολμάς να ρίξεις ούτε ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος που πετά πάνω από το κεφάλι σου; Στο Ισραήλ που εσχάτως πολλοί (επιλεκτικά) αναφέρουν υπάρχει η έκφραση «τρελλός σκύλος», την οποία ισραηλινοί ιθύνοντες αρέσκονταν να χρησιμοποιούν για το κράτος τους: ένας τρελλός σκύλος που ουδείς διανοείται να τον αγγίξει. Αν όμως εσύ δείχνεις ανέκαθεν ότι είσαι ένα κανίς σαλονίσιο, τα γαβγίσματά σου μόνο χαμόγελα προκαλούν. Διαβάστε περισσότερα…

Aυτοκρατορία υπό προθεσμίαν; … Ο Δρόμος Για το 2025. Ετοιμαστείτε Για Ένα Πολυκεντρικό Κόσμο

Απρίλιος 28, 2018 Σχολιάστε
AΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΥΠΟ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑΝ; … Ο ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ 2025. ΕΤΟΙΜΑΣΤΕΙΤΕ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΟΛΥΚΕΝΤΡΙΚΟ ΚΟΣΜΟ
Παρουσίαση: Μιχαήλ Στυλιανού
Ο Βραζιλιανής καταγωγής Αμερικανός Mike Krieger, σπούδασε Μηχανικός Λογισμικών Συστημάτων στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ, δημιούργησε με συμφοιτητή του το Instagram , έγινε πολυεκατομμυριούχος σε πολύ νεαρή ηλικία, ίδρυσε και προικοδότησε φιλανθρωπική οργάνωση που χρηματοδοτεί εγχειρήσεις και υποτροφίες.
Εγκατέλειψε τις κερδοφόρες επιχειρήσεις και σε ηλικία 32 ετών μάχεται, με την ηλεκτρονική εφημερίδα του Liberty Blitz (Κεραυνός Ελευθερίας), για την διάσωση πολιτισμικών αξιών που φαλκιδεύονται και συντρίβονται στην χώρα του και σε πολλές άλλες.
Τα άρθρα του απολαμβάνουν διεθνούς ζήτησης και αναδημοσιεύονται ευρύτατα στα ομόδοξα κοινωνικά δίκτυα. Στο παρόν άρθρο προβλέπει την προσεχή κατάρρευση της αμερικανικής αυτοκρατορίας, επειδή έχει πάψει να είναι επωφελής για τον μέσο Αμερικανό, όσο και για τον υπόλοιπο κόσμο.]
Aν με πίεζαν να περιγράψω όσο το δυνατό λακωνικότερα πως νομίζω πως θα μοιάζουν τα προσεχή χρόνια, απλά θα θα ανέφερα την ακόλουθη ρήση, που αποδίδεται λανθασμένα στον Λένιν:
« Είναι δεκαετίες όπου τίποτα δεν συμβαίνει και είναι βδομάδες όπου συμβαίνουν δεκαετίες.»
Θα υπάρξουν πολλές τέτοιες εβδομάδες από τώρα ως το 2025, με τελικό αποτέλεσμα την ανάδυση ενός πολυκεντρικού κόσμου που θα ανατρέψει μόνιμα το αποκρουστικό αμερικανικό αυτοκρατορικό πρότυπο.
Από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο οι ΗΠΑ πέτυχαν να διατηρήσουν μιαν παγκόσμια κυριαρχία χωρίς προηγούμενο. Σε σχεδόν κάθε γωνιά του πλανήτη είχε εδραιωθεί η αναπόδραστη και καταπιεστική αμερικανική επιρροή, τόσο πολιτιστική όσο και οικονομική.
Η ισχύς αυτής της επιρροής δεν πηγάζει από το ύψος του Ακαθάριστου Εθνικού Εισοδήματος, αλλά από το Χόλυγουντ, την λαϊκή μουσική και τα τηλεοπτικά θεάματα.

Διαβάστε περισσότερα…

Αποστολή: καταστρέψτε την οικογένεια

Απρίλιος 27, 2018 Σχολιάστε

oikogeneia-sxolika-biblia2

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός.

Το παρόν κείμενο δημοσιεύτηκε πριν από επτά χρόνια. Τώρα που οι μαγαρισιές και η ασέλγεια  γίνονται  νόμος-  «Δεν μπορούμε για λόγους ισότητας και συνταγματικότητας να εξαιρέσουμε τα ομόφυλα ζευγάρια από την αναδοχή” δηλώνει ένα πτώμα υπουργικό  και παρακολουθούμε την μετατροπή της πατρίδας μας, σε Σόμομα και Γόμορα, τον πλήρη εξευτελισμό του θεοϊδρυτου θεσμού της οικογένειας, καλό είναι να θυμηθούμε τι γράφουν τα σχολικά βιβλία γι’ αυτήν. ‘Όπως τόσα χρόνια συμβαίνει με την γενοκτόνο μας  Τουρκιά, που τα κοπροκάναλα, μας την παρουσιάζουν τάχα και «νοικοκύρη λαό», τον ίδιο λαό που έσφαζε χιλιάδες Κύπριους πριν από 40 χρόνια, κατά παρόμοιο τρόπο, και το τρισάθλιο υπουργείο Παιδείας, μαγαρίζει, με τα βλάσφημα και καρκινογόνα «πνευματικώς» βιβλία και προγράμματά του, τα παιδιά σας ΕΛΛΗΝΕΣ. Ας ακούσουμε τι μας κανοναρχεί το αθάνατο ’21 και ας πράξει ο καθείς κατά την συνείδησή του.

«Όταν μου πειράξουν την πατρίδα και τη θρησκεία μου, θα μιλήσω, θα’ νεργήσω κι’ ό,τι θέλουν ας μου κάνουν» 

Στρατηγός Μακρυγιάννης

Κάποτε πλησίασε τον τροπαιούχο νομπελίστα μας ποιητή Γιώργο Σεφέρη, ένας ξένος διαπρεπής συνομιλητής, «πειράζων αυτόν και λέγων»: «Μα πιστεύετε σοβαρά ότι είστε πραγματικά απόγονοι του Λεωνίδα και του Θεμιστοκλή;». Απαντά ο Σεφέρης: «Όχι, είμαστε απόγονοι μονάχα της μάνας μας, που μας μίλησε Ελληνικά, που προσευχήθηκε ελληνικά, που μας νανούρισε με παραμύθια για τον Οδυσσέα, τον Ηρακλή, τον Λεωνίδα και τον Παπαφλέσσα, και ένιωσε την ψυχή της να βουρκώνει την Μεγάλη Παρασκευή, μπροστά στο ξόδι του νεκρού Θεανθρώπου».

(Το απόσπασμα περιέχεται στο βιβλίο της Μερόπης Σπυροπούλου, «Οικογένεια ώρα μηδέν», εκδ. «Αρχονταρίκι», σελ. 131). Δεν ξέρουμε αν κατάλαβε ο… «πειραστής» ξένος την απάντηση του ποιητή, ο οποίος εξυμνεί την μάνα τη Ρωμηά και την οικογένεια, πριν αυτή ανοίξει τα πορτοπαράθυρά της και εισβάλλουν στο ευλογημένο καταφύγιο του Γένους, ο μαγαρισμένος αγέρας του δήθεν εξευρωπαϊσμού μας. Και η κρίση «τηγανίζει» και ταλανίζει κυρίως την οικογένεια. Διαβάστε περισσότερα…

To Ισλάμ στο Βέλγιο

Απρίλιος 27, 2018 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για To Ισλάμ στο Βέλγιο

Δημογραφία και μικροπολιτική στο κέντρο του ευρωπαϊκού Βορρά

του Στράτου Μεϊντανόπουλου από την Ρήξη φ. 143

Το κόμμα «Ισλάμ» θα συμμετάσχει στις προσεχείς δημοτικές εκλογές του Βελγίου (Οκτώβριος του 2018) και πρόγραμμά του είναι η επιβολή αυτού που ορισμένοι θεωρούν ισλαμικό τρόπο ζωής: Η μαντίλα θα πρέπει να επιτραπεί στα σχολεία και στη δημόσια διοίκηση, θα πρέπει να υπάρχουν διαφορετικά ωράρια στις πισίνες για τους άντρες και τις γυναίκες, οι μέρες αργίες θα είναι καλό να προσαρμοστούν ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι μουσουλμανικές θρησκευτικές γιορτές, στις δε σχολικές εκδρομές οι μαθητές και οι μαθήτριες είναι επιβεβλημένο να συνοδεύονται από έναν ιμάμη, για να αποφεύγονται έκτροπα.
Όλα αυτά ακούγονται εντυπωσιακά, ξενόφερτα και καθυστερημένα, αλλά ήταν η καθημερινότητα πριν από εκατό χρόνια. Μπορεί να έχουν απωθηθεί από τον μέσο μεταμοντέρνο Δυτικοευρωπαίο, αλλά κάποτε συνιστούσαν έναν τρόπο ζωής και στη χριστιανική Δύση (στον δε ευρωπαϊκό Νότο οι σχετικές μνήμες είναι ακόμα πιο πρόσφατες). Η ιστορία ίσως να κάνει κύκλους.

Το «Ισλάμ» είχε κατέβει για πρώτη φορά στις δημοτικές εκλογές του 2012 σε τρεις μόνο δήμους της περιφέρειας των Βρυξελλών, συγκεντρώνοντας περί το 4% και εκλέγοντας δύο δημοτικούς συμβούλους. Το 2014 συμμετείχε επίσης στις βουλευτικές εκλογές (μόνο Βρυξέλλες και Λιέγη), όπου εξασφάλισε περί το 2%. Τι κάνει ένας ισλαμιστής δημοτικός σύμβουλος; Όπως εξηγεί η δήμαρχος του Μολενμπέικ, του περιβόητου δήμου στις Βρυξέλλες που αποτέλεσε φυτώριο τζιχαντιστών, οι δημοτικοί σύμβουλοι του «Ισλάμ» είναι σε καραντίνα, δεν προσκαλούνται σε εκδηλώσεις, δεν συμμετέχουν στη ζωή του δήμου. Ενίοτε παρεμβαίνουν: όταν συζητούνται τα οικονομικά του δήμου, λαμβάνουν τον λόγο για να προτείνουν το ισλαμικό οικονομικό μοντέλο. Όταν το θέμα είναι οι σχολικές εκδρομές, προτείνουν να χωρίζονται τα αγόρια από τα κορίτσια. Κι έτσι, ήρεμα, κυλάει ο πολιτικός βίος των ισλαμιστών μέχρι την επόμενη μικροπρόκληση – όπως π.χ. η επιστολή τους προς τον βασιλιά του Βελγίου, ζητώντας του να ασπαστεί το ισλάμ. Διαβάστε περισσότερα…

Τι φοβούνται τα Σκόπια;

Απρίλιος 27, 2018 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για Τι φοβούνται τα Σκόπια;

Αν υποχωρήσουμε στο όνομα, δεν θα είναι απλώς μία ανοησία, θα είναι καί έλλειψη γούστου 

Από τον Σαράντο Ι. Καργάκο 

Θά φανεῖ παράξενο, ἀλλά δέν εἶναι, ἄν θά πῶ ὅτι ἡ ἀλήθεια εἶναι πιό περίπλοκη ἀπό τήν πολιτική καί γι’ αὐτό κάποιοι πολιτικοί ἀδυνατοῦν νά τή συλλάβουν. Συλλαμβάνουν κάποιο πρόβλημα καί ὄχι τήν «ἀληθεστάτην πρόφασιν», ὅπως θά ἔλεγε ὁ Θουκυδίδης. Μένουν στό φλοιό καί δέν μπαίνουν στόν πυρῆνα. Ὅπως κάθε πόλεμος πλάθει τή μυθολογία του, ὅμοια καί ἡ πολιτική δράση πλάθει τή δική της μυθολογία, ἔστω κι ἄν εἶναι δράση… ἀδράνεια!

Συχνά γιά νά περπατήσει ἔχει ἀνάγκη ἀπό κάποια πνευματικά… δεκανίκια. Καί γι’ αὐτό προχωρεῖ –καί ἀναφέρομαι στήν ἑλληνική ἐξωτερική πολιτική– σάν πληγωμένος… κάβουρας. Πῶς τό ἐννοῶ αὐτό; Εἶναι ἁπλό: Μετά τήν κακή πορεία πού πῆραν γιά μᾶς τό Σκοπιανό καί οἱ σχέσεις μας μέ τήν Ἀλβανία καί τήν Τουρκία, τά καναρίνια τῶν ΜΜΕ, ἔγκυροι δῆθεν ἀναλυτές (μέ τίτλους σπουδῶν πού καλύπτουν ἔκταση ταπετσαρίας), πονηροί ἐπιχειρηματίες, τραπεζικοί παράγοντες καί φυσικά «ρεαλιστές» πολιτικοί μέ πολλαπλές διασυνδέσεις (ὄχι πάντα ὕποπτες), ὅλοι αὐτοί καί ἄλλοι πολλοί ἄρχισαν νά σπέρνουν τό μῦθο ὅτι ὁ χρόνος δουλεύει γιά τά Σκόπια (ὅλοι τά ἀναγνωρίζουν ὡς Μακεδονία –πλήν ἡμῶν), γιά τήν Τουρκία καί τήν Ἀλβανία. Καί ἀκόμη πώς ἄν κρατήσουμε μία σθεναρή στάση ἔναντι τῶν κρατῶν αὐτῶν, θά ἀποξενωθοῦμε ἀπό τούς συμμάχους. Λές καί δέν εἴμαστε ἀποξενωμένοι ὅταν προέκυπτε κάποιο ἐθνικό ζήτημα.

Ἄς περιοριστοῦμε σήμερα στά Σκόπια. Εἶναι εὔλογη ἀπορία: Πῶς ξαφνικά τούς ἦλθε καί ἄρχισαν νά ζητοῦν διακανονισμό τῶν προβλημάτων μέ τήν Ἑλλάδα; Δέν εἶναι μόνο ἡ ἐσωτερική κάμψη καί οἱ φυλετικές καί θρησκευτικές ἀντιθέσεις. Κύρια αἰτία τοῦ προφαινόμενου συμβιβασμοῦ μέ τήν Ἑλλάδα εἶναι ἡ προκλητικότητα καί ἡ ἐπιθετικότητα τοῦ Ἀλβανοῦ πρωθυπουργοῦ Ράμα πού θέλει νά γίνει ὁ Νάσερ ἤ ὁ Καντάφι τῆς Βαλκανικῆς. Ἄν ἐνθυμοῦμαι καλά ὁ κ. Ράμα ἦταν κατ’ ἐπάγγελμα ζωγράφος. Ἀπό ζωγράφος ξεκίνησε καί ὁ Χίτλερ. Καί ὅπως ὁ Χίτλερ μέ μία χαψιά, τό περίφημο «Ἄνσλους», κατεβρόχθισε τήν Αὐστρία, ὅμοια καί αὐτός θέλει νά προσαρτήσει στό ἅρμα τῆς Ἀλβανίας τό γειτονικό Κοσσυφοπέδιο. Τό Κοσσυφοπέδιο ὅμως εἶναι γιά τούς Σέρβους ὅ,τι εἶναι γιά μᾶς οἱ Θερμοπύλες. Διαβάστε περισσότερα…

Ερμηνευτικός δεκάλογος της “ανθεκτικότητας” που επιδεικνύει πολιτικά ο ΣΥΡΙΖΑ

Απρίλιος 26, 2018 Σχολιάστε

Η… υπερτρίχρονη, διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ θα έπρεπε, υπό άλλες συνθήκες, να είχε ήδη ολοκληρωθεί, και μάλιστα μέσα σε γενική χλεύη. Η αποτυχία της ακολουθούμενης απ’ αυτήν πολιτικής και, πρωτίστως, η χαώδης διάσταση ιδεολογίας και διακηρύξεων με τις κυβερνητικές πράξεις θα αναμένετο να είχαν οδηγήσει τους θρασείς επαναστάτες της χαβιαροαριστεράς στα πρότερα ποσοστά τους.

Γράφει ΕΙΔΙΚΟΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ

Κι όμως, όχι μόνον συνεχίζουν την πορεία τους, αλλά προετοιμάζονται να δώσουν με αξιώσεις και την επερχόμενη εκλογική μάχη, οψέποτε αυτή διεξαχθεί. Ποιες, λοιπόν, είναι οι αιτίες του φαινομένου, που ασφαλώς δεν το κατατάσσει στα παροδικά και συμπτωματικά;

1. Η υποστήριξη των ΗΠΑ, που είδαν στο πολιτικό αυτό σχήμα, που δεν δεσμευόταν οικονομικά από γερμανικές πηγές και, ταυτοχρόνως, συμβαδίζει άριστα με τον πολιτισμικό αντεθνικό αναθεωρητισμό, έναν ιδανικό εταίρο για την προώθηση των στόχων τους: υπονόμευση της γερμανικής επιρροής στην Ε.Ε., επέκταση της αμερικανικής στρατηγικής παρουσίας στην Ελλάδα, αγαστή συνεργασία με παράκεντρα παγκόσμιας εξουσίας.

2. Το Βερολίνο, από την μεριά του, ήδη από το θέρος του 2014 συμβιβάστηκε με την επικείμενη κυβερνητική αλλαγή, και επεδίωξε, επιτυχώς, να κερδίσει στο οικονομικό πεδίο όσο το δυνατόν περισσότερα. Σε αντάλλαγμα προστατεύει την «πρώτη φορά αριστερά», εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα μια φαινομενική ηρεμία σε μια χώρα που κούρασε για χρόνια ευρωπαϊκές ηγεσίες και πολίτες, σε ένα συνεχώς κλυδωνιζόμενο οικοδόμημα της Ε.Ε.. Διαβάστε περισσότερα…

Απειλές πολέμου και κοινωνικός έλεγχος

Απρίλιος 26, 2018 Σχολιάστε

της Συσπείρωσης Αναρχικών

δημοσιεύθηκε στην ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ. 181, Απρίλιος 2018
 «Βέβαια, ένας πόλεμος δεν ξεσπάει τόσο εύκολα και είναι μια επιλογή που δύσκολα θα κάνει σήμερα η Άγκυρα. Και αυτό γιατί, εις βάρος των στερεοτυπικών αντιλήψεων που τείνουν να κυριαρχήσουν στην ελληνική κοινωνία, ακόμη υπάρχει στρατιωτική ισορροπία στο ελληνοτουρκικό σύστημα. Ακόμη περισσότερο, μάλλον παραμένουν κάποια μικρά αλλά κρίσιμα ποιοτικά πλεονεκτήματα για τις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, παρ’ όλα τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει τα τελευταία χρόνια το ελληνικό στράτευμα λόγω της οικονομικής κρίσης. Βέβαια, αν δεν κάνουμε τίποτε για να αντιστρέψουμε τις σημερινές τάσεις, μέσα στα επόμενα χρόνια η ισορροπία ισχύος θα ανατραπεί δραματικά υπέρ της Τουρκίας. Όμως σήμερα, οι φαταλιστικές αντιλήψεις περί «τουρκικής παντοδυναμίας» μόνο ως μέρος του υβριδικού πολέμου που έχει εξαπολύσει η Άγκυρα κατά της Ελλάδας μπορούν να αναγνωστούν, δηλαδή ως μέρος της τουρκικής προσπάθειας να ακρωτηριάσει γεωπολιτικά την Ελλάδα χωρίς να χρειαστεί να πέσει τουφεκιά». Κωνσταντίνος Γρίβας, Αναπληρωτής Καθηγητής Γεωπολιτικής στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, διδάκτωρ Γεωγραφίας της Ασφάλειας στην Ευρύτερη Μέση Ανατολή στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Οι τεχνικοί της εξουσίας γνωρίζουν καλά ότι η εκτόξευση απειλών πολέμου εξασφαλίζουν σε πολλές περιπτώσεις καλύτερα αποτελέσματα από εκείνα, που θα προέκυπταν με την διεξαγωγή μιας πολεμικής σύρραξης μικρότερης ή μεγαλύτερης. Έχουν την πεποίθηση ότι εκείνος, που απειλεί είναι ισχυρότερος και ασκεί μεγαλύτερο έλεγχο από εκείνον που απειλείται, καθώς η δυναμική της απειλής είναι πιο αξιόπιστη από εκείνη της υπόσχεσης.

Ένας επίσης λόγος της συνεχούς προσφυγής στις απειλές είναι ότι θεωρούνται επωφελείς ακόμα και στην περίπτωση, που ανακαλούνται παρ’ ότι ο απειλούμενος δεν συμμορφώνεται, καθώς η ανάκληση αυτή μπορεί να επιδειχθεί ως πράξη ανθρωπισμού. Το γεγονός αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η υιοθέτηση των συνεχών απειλών διαγράφει από τις υπάρχουσες επιλογές εκείνη μιας εκτεταμένης ή περιορισμένης στρατιωτικής εμπλοκής, που θα οδηγήσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων τα εμπλεκόμενα, με άμεσο ή έμμεσο τρόπο, μέρη. Διαβάστε περισσότερα…

Ετοιμασίες Πολέμου των ΗΠΑ στην Ευρώπη

Απρίλιος 25, 2018 Σχολιάστε
 
Ποσά που διατέθηκαν φέτος για την ενίσχυση των αεροπορικών βάσεων του ΝΑΤΟ την Ευρώπη

Zero Hedge 25-4-18, Authored by Arkady Savitsky via The Strategic Culture Foundation
Ενώ η προσοχή του κόσμου είναι καθηλωμένη στην Συρία, οι ΗΠΑ διογκώνουν σημαντικά τις στρατιωτικές δυνάμεις τους στην Ευρώπη. Και αυτές δεν είναι απλά μεραρχίες που έρχονται για να συμμετάσχουν σε κάποια γυμνάσια και να φύγουν μετά την περάτωσή τους. Εδώ πρόκειται για μια σημαντική συσσώρευση δυνάμεων, για την δημιουργία μιας δυνητικά επιθετικής  παράταξης. Η διόγκωση των αμερικανικών δυνάμεων πραγματοποιείται ενώ γίνεται η προετοιμασία για μια Ρωσο-αμερικανική συνάντηση κορυφής. Και αυτό είναι ένα μάλλον ιδιότυπο πλαίσιο  για μια τέτοια συνάντηση -στην πιο ήπια διατύπωση της διαπίστωσης.

Οι ΗΠΑ ρίχνουν χρήμα σε αεροπορικές βάσεις  στα πλευρά της Ρωσίας

Η 4η Αεροπορική Ταξιαρχία Μάχης και η 4η Μεραρχία Πεζικού θα αναπτυχθούν στην Ευρώπη, σε εφαρμογή της Επιχείρησης Ατλαντική Αποφασιστικότητα. Με βάση στη Γερμανία, θα συμμετάσχουν σε πολλαπλά γυμνάσια, τα πλείστα των οποίων θα διεξαχθούν, κοντά στα σύνορα της Ρωσίας, στην Πολωνία, στην Ουγγαρία, στην Ρουμανία, και στις Βαλτικές Χώρες. Ο στρατός θα διαθέσει μιαν ολόκληρη μεραρχία σε άσκηση  τύπου αναπροσαρμογής, με στρατεύματα να καταλάβουν θέσεις ήδη εγκατεστημένου οπλισμού. Αυτές οι δυνάμεις  θα ενισχυθούν ενδεχομένως σε επίπεδο μεραρχίας στα τέλη του έτους, ή το 2019.

Τα σχέδια προβλέπουν την  δημιουργία  μιας Διοίκησης Επιχειρήσεων στα Μετόπισθεν, με έδρα την Γερμανία. Σχεδιάζεται επίσης μια διοίκηση για την εξασφάλιση της κίνησης στις  ναυτιλιακές οδούς της Βόρειας Θάλασσας. Υπό συζήτηση  στην Ε.Ε. βρίσκεται και η πρόταση του ΝΑΤΟ για ένα «στρατιωτικό Σένγκεν», που θα καταργεί τα σύνορα για την ταχεία διέλευση στρατευμάτων, αρμάτων μάχης και οπλισμού. Το ΝΑΤΟ εναλλάσσει τέσσερα ετοιμοπόλεμα τάγματα μάχης, με αεροπορική υποστήριξη, στην Πολωνία –που μόνιμα φιλοξενεί αμερικανική δύναμη 800 ανδρών- και στις Βαλτικές Χώρες.


Το Φεβρουάριο, ο αμερικανικός στρατός πραγματοποίησε  τα μεγαλύτερα γυμνάσια πυροβολικού στην Ευρώπη από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Στην άσκηση, που ονομάστηκε Δυναμικό Μέτωπο, χρησιμοποιήθηκαν επτά συστήματα εκτόξευσης πυραύλων και 94 πυροβόλα διαφόρων διαμετρημάτων. Η αμερικανική στρατιωτική διοίκηση εξετάζει την πρόταση να διατηρήσει το αεροπλανοφόρο Χάρι Τρούμαν στην Μεσόγειο, περιοχή ευθύνης της Ευρωπαϊκής Διοίκησης, αντί της διάθεσής του για την Μέση Ανατολή και στην περιοχή ευθύνης της Κεντρικής Περιοχής.

Διαβάστε περισσότερα…

Τι θέλει η Τουρκία στο Αιγαίο

Απρίλιος 25, 2018 Σχολιάστε

Αφού πολλοί Έλληνες προτιμούν να βάζουν το κεφάλι βαθιά στην άμμο σχετικά με τις επιδιώξεις της Τουρκίας, ας διαβάσουν τουλάχιστον μια Τουρκάλα που τα γράφει ξεκάθαρα.

Της Uzay Bulut  αναδημοσίευση από το slpress.gr 

Η Τουρκία παρενοχλεί την Ελλάδα εδώ και καιρό. Πριν λίγες ημέρες τουρκικά μαχητικά παρενόχλησαν το ελικόπτερο που μετέφερε τον Έλληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και τον Έλληνα αρχηγό ΓΕΕΘΑ ναύαρχο Αποστολάκη καθώς πετούσε από τη Ρω προς τη Ρόδο. Με την παράνομη κατάληψη της βόρειας Κύπρου το 1974 και του Αφρίν τον Μάρτιο –χωρίς καμία διεθνή αντίδραση– η Τουρκία νιώθει ότι παίζει χωρίς αντίπαλο και είναι αποφασισμένη να συνεχίσει με στόχο, αυτή τη φορά, το Αιγαίο.

Μια ακόμα τουρκική πρόκληση σημειώθηκε πρόσφατα όταν τρεις νεαροί Έλληνες θέλοντας να τιμήσουν έναν νεκρό πιλότο ύψωσαν την ελληνική σημαία σε ελληνικές νησίδες στο Αιγαίο. Σύμφωνα με τα τουρκικά ΜΜΕ η Τουρκία απαίτησε από την Ελλάδα την απομάκρυνση των σημαιών και κατόπιν την απομάκρυνε με επιχείρηση των ειδικών δυνάμεων της Ακτοφυλακής από τη νησίδα Μικρός Ανθρωποφάγος.

«Μην κάνετε επικίνδυνα βήματα. Ίσως οι στρατιώτες μας προκαλέσουν κάποιοι ατύχημα», είχε δηλώσει ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών. Πολλά τουρκικά ΜΜΕ ανακοίνωσαν με υπερηφάνεια την επιχείρηση λες και η Τουρκία κέρδισε κάποια ένδοξη μάχη ή κατέκτησε εδάφη. Τα ελληνικά ΜΜΕ πάντως ανέφεραν πως σύμφωνα με μαρτυρίες και οι πέντε σημαίες που υψώθηκαν είναι στη θέση τους.

Τα νησιά που η Τουρκία διεκδικεί και απειλεί να καταλάβει ανήκουν νομικά και ιστορικά στην Ελλάδα. Από την επίσκεψη του Ερντογάν στην Αθήνα (Δεκέμβριος 2017) και έπειτα τα τουρκικά ΜΜΕ έχουν κλιμακώσει την ανθελληνική τους ρητορική, μιλώντας για «κατάληψη» των νησιών από την Ελλάδα και για πόλεμο. Διαβάστε περισσότερα…

Η σημαία και οι ασήμαντοι

Απρίλιος 24, 2018 Σχολιάστε

Του Γιώργου Καραμπελιά 

Ήρκεσε η πράξη των τριών νέων που σήκωσαν την ελληνική σημαία στα νησιά που οι ίδιοι κατοικούν –ζουν στους Φούρνους, ένα νησιωτικό σύμπλεγμα από αρκετά νησιά– για να αποκαλυφθεί όλη η γελοιότητα και ο ενδοτισμός των ελληνικών ψευδοελίτ. Κατά την προηγούμενη περίοδο ένα μέρος τους, με επικεφαλής τη φιγούρα του υπουργού Άμυνας, επιδίδονταν σε ανέξοδους λεονταρισμούς και «τσάμπα μαγκιές».

Όταν βρέθηκαν μπροστά σε ένα γεγονός αποφασιστικής σημασίας, το οποίο μπορεί να κρίνει ακόμα και την πρόκληση ενός θερμού επεισοδίου, ή ακόμα και πολέμου με την Τουρκία, έσπευσαν να δείξουν τα νώτα τους, καλώντας στην ουσία τους Τούρκους να προχωρήσουν ακόμη περισσότερο.

Καταρχάς, το νησιωτικό σύμπλεγμα των Φούρνων βρίσκεται 23 μίλια μακριά από τις μικρασιατικές ακτές, ανάμεσα στις οποίες και παρεμβάλλεται το Φαρμακονήσι και η Σάμος. Επομένως, η τουρκική πρόκληση, με την πειρατική αφαίρεση της ελληνικής σημαίας από το μικρότερο νησί του συμπλέγματος (εάν πράγματι συνέβη), ξεπερνάει κάθε προηγούμενο και αποτελεί ένα ουσιώδες βήμα προς την κατάληψη του μισού Αιγαίου, το οποίο διεκδικούν από το 1974 οι Τούρκοι.

Οι αντιδράσεις των Ελλήνων «υπευθύνων», αλλά και της συντριπτικής πλειοψηφίας των ΜΜΕ και της αντιπολίτευσης, υπήρξαν θλιβερές. Αντί να αποκαλύψουν την τουρκική προκλητικότητα και να αποκαταστήσουν την τιμή και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας, υψώνοντας, και με την παρουσία του στρατού μας, την ελληνική σημαία στον μικρό Ανθρωποφά, όπως ονομάζεται το νησάκι του συμπλέγματος, έκαναν το ακριβώς αντίθετο. Προσπάθησαν να υποβαθμίσουν και να αποκρύψουν το γεγονός, το οποίο πρόβαλλαν προκλητικά οι Τούρκοι, και να κακίσουν, εν σώματι, τους τρεις νεαρούς κατοίκους των Φούρνων που έπραξαν το αυτονόητο. Διαβάστε περισσότερα…

21η Απριλίου 1967: Μισό αιώνα μετά, από τον αυταρχισμό στον μηδενισμό

Απρίλιος 24, 2018 Σχολιάστε

Του Γιώργου Καραμπελιά, πρωτοδημοσιεύτηκε στην www.huffingtonpost.gr

Σε αυτό το κείμενο δεν σκοπεύω να ανατρέξω για χιλιοστή φορά στις καταστροφές που επισώρευσε η δικτατορία του 1967 στην ελληνική κοινωνία και το ελληνικό έθνος, με την αιματηρή καταστολή του Πολυτεχνείου, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης – εξορίας, την φίμωση της πολιτιστικής και της πολιτιστικής ζωής, προπαντός την εθνική καταστροφή της Κύπρου, αλλά θα αποπειραθώ να περιγράψω σε αδρές γραμμές κάποιες ευρύτερες επιπτώσεις που είχε η παρουσία της στη διαμόρφωση της κοινωνικής και ιδεολογικοπολιτικής πραγματικότητας της χώρας.

Μετασχηματίζοντας την ελληνική κοινωνία

Η στρατιωτική δικτατορία, παρ’ όλη τη χυδαιότητά και τον πρωτογονισμό της, δεν αποτέλεσε απλώς μια «βλακεία», έστω και αν στη συνέχεια πληρώθηκε ακριβά από τους πρωτεργάτες της. Και όμως τα 7 1/2 χρόνια της δικτατορίας συνέτριψαν το φοβερό λαϊκό κίνημα του ’65 που βρισκόταν σε εξέλι­ξη και όταν ήρθε η μεταπολίτευση τα πράγματα ήταν πια διαφορετικά. Κάτω από τη χούντα και τον «γύψο» της είχε διαμορφωθεί μια νέα φυσιογνωμίατου ελληνικού λαού, μια φυσιο­γνωμία ατομισμού, καταναλωτισμού, μια φυσιογνω­μία «φίλαθλου».

Αυτό το καταπληκτικό λαϊκό κίνημα και η πολιτιστική άνθηση της δεκαετίας του 1960 (με τον Θεοδωράκη, τον Σαββόπουλο, τον Τσίρκα, τον Αναγνωστάκη, τον νέο ελληνικό κινηματογράφο)  είχε εξαφανιστεί για πάντα. Οι αδάμαστοι οικοδόμοι του 1965, είχαν μεταβληθεί σε «υψηλόμισθους» κα­ταναλωτές σκυλάδικων και τα μικροϊδιοκτητικά εαμογενή λαϊ­κά στρώματα, είχαν μεταβληθεί σε καταναλωτικούς μικροαστούς, χωρίς πολιτικά και πολιτιστικά ενδιαφέροντα. Η γενιά του 60, η τελευταία μεγάλη «γενιά» του νεώτερου ελληνισμού, μετά την γενιά του 30 και την Αντίσταση,θα σκορπίσει σε όλα τα σημεία του ορίζοντα και θα έχει να διαλέξει ανάμεσα στην υποταγή στη χούντα, τη Γυάρο, τη φυγή στο Παρίσι και…τις υποτροφίες του Ιδρύματος Φορντ. Το ίδιο και οι φοιτητές, που το 1963-67 παρουσίαζαν παρόμοια αμφισβητησιακά χα­ρακτηριστικά με τους ομολόγους τους της δυτικής Ευρώπης· περνώντας μέσα από τις συμπληγάδες της χού­ντας και του αντιχουντικού αγώνα, θα μετακινηθούν μετά τη μεταπο­λίτευση προς την ΚΝΕ, και θα μεταβλη­θούν σε «χρυσή νεολαία» του μεταπολιτευτικού καθεστώτος. Αυτή η φοβερή λαϊκή διαθεσιμότητα της δεκαετίας του 1960 χάθηκε για πάντα.

Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: