Αρχείο

Archive for 14 Απριλίου, 2018

Ποιό δίκιο έχουν οι εξεγερμένοι;

14 Απριλίου, 2018 Σχολιάστε

του Γιώργου Ρακκά 

«Αυτά, καλό είναι να αποφεύγονται». Η πρώτη αυθόρμητη αντίδραση καθώς αντικρίζεις αυτήν την φωτογραφία, που προέρχεται από (απεγνωσμένη) διαδήλωση ενάντια στην ισραηλινή κατοχή στην Γάζα. Ο διεθνής τύπος αναφέρει ότι οι διαδηλωτές άνηκαν στην δύναμη Χαμάς, που κυβερνάει εδώ και μερικά χρόνια την μαρτυρική λωρίδα.

Αρκεί όμως να εκφράσει κανείς την διαφωνία του ή μήπως πρέπει να πάει βαθύτερα. Στο μυαλό έρχεται ένας στίχος από της συγκέντρωσης της ΕΦΕΕ του Σαββόπουλου: «Να φωτίσω τις αιτίες/ που μ’ αφήνουνε μισό». Αξίζει, λοιπόν, να φωτίσουμε τις αιτίες για τις οποίες μένουμε μισοί σαν βλέπουμε μια τέτοια φωτογραφία.

Παιχνίδια της ιστορίας: Ο Χίτλερ και το Ολοκαύτωμα των Εβραίων. Το κράτος του Ισραήλ που διέτρεξε στην σύντομη ιστορία του όλη την τεράστια απόσταση μεταξύ της ηθικής του θύματος κι εκείνη του θύτη, αντιγράφοντας πολλές από τις πρακτικές που εφάρμοσαν οι ναζί εναντίον των Εβραίων της Ευρώπης, στους Παλαιστίνιους.

Από την άλλη… «ο εχθρός του εχθρού είναι φίλος μου». Απ’ τη μια η ισλαμική Χαμάς, ενσαρκώνοντας αυτήν την τόσο γνώριμη για την μουσουλμανική Ανατολή ολοκληρωτική σύμφυση πολιτικής, στρατιωτικής και θρησκευτικής εξουσίας –με τρόπο που έχει πληρώσει ακριβά ο ίδιος  ο αγώνας των Παλαιστινίων– αρέσκεται στο να σοκάρει τον εχθρό, κι ύστερα ολάκερη τη Δύση, πετώντας την στην μούρη τα σύμβολα των δικών της εφιαλτικών φαντασμάτων.

Αυτό, όμως, πάλι δεν αρκεί.

Πριν από χρόνια, είχε κυκλοφορήσει ένα ντοκιμαντέρ που εξιστορούσε τον βίο του Ζακ Βερζέ (1). Δικηγόρος, ο ίδιος, ενσάρκωσε μια ανεπανάληπτα οριακή μορφή της επαναστατικής περιπέτειας του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα. Ενεργός και μαχητικός συμπαραστάτης του αντι-αποικιακού αγώνα στην Αλγερία. Μετέπειτα, θα «χαθεί» από προσώπου γης για δέκα περίπου χρόνια, εμπλεκόμενος στα ένοπλα δίκτυα που θα οργανωθούν και θα λειτουργήσουν μεταξύ 1965 και 1975, μεταξύ των επαναστατικών εθνικοαπελευθερωτικών οργανώσεων της Παλαιστίνης και των ένοπλων επαναστατικών οργανώσεων της Ευρώπης -κύρια των Γερμανικών, RAF, 2 Ιούνη, Επαναστατικών Πυρήνων. Σε κάποια στιγμή, στο ντοκιμαντέρ, κατά την περιγραφή εκείνη της περιόδου, βγαίνει στην οθόνη ο Χανς Γιόακιμ Κλάιν, πρώην μέλος των Επαναστατικών Πυρήνων, που συμμετείχε μαζί με τον Κάρλος στην υπόθεση ομηρίας κατά την συνδιάσκεψη του ΟΠΕΚ το 1975, μετέπειτα διαφωνών και συγγραφέας του αυτοκριτικού Ρέκβιεμ για έναν αντάρτη πόλεων. Στο ντοκυμαντέρ, λέει ότι πήρε την απόφασή του να εγκαταλείψει την ένοπλη πάλη έπειτα από μια λογομαχία σε στρατόπεδο εκπαίδευσης στη Μέση Ανατολή, όταν ο Παλαιστίνιος ομόλογός του, αν και μέλος αριστερής ριζοσπαστικής εθνικοαπελευθερωτικής οργάνωσης, εκθείαζε τον Χίτλερ.

Διαβάστε περισσότερα…

Ο Ψυχολογικός Πόλεμος του Ερντογάν

14 Απριλίου, 2018 Σχολιάστε

Ο Ψυχολογικός Πόλεμος του Ερντογάν

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.
Δημοσιεύθηκε στην Εστία, 10 Απριλίου 2018.

Το ηθικό του λαού είναι παράγοντας ισχύος. Αυτό αποτελεί και τον ξεκάθαρο στόχο των επιχειρήσεων ψυχολογικού πολέμου που διενεργεί ο Τούρκος Πρόεδρος εις βάρος της πατρίδας μας. Κάθε κοινωνία έχει έναν ιδιαίτερο παράγοντα συνοχής, μία συγκολητική ουσία. Θεμελιώδες σφάλμα φιλελευθέρων (αλλά και αριστερών) είναι ότι αγνοούν αυτήν την παράμετρο, διότι η βαθμιαία πορεία προς την εξατομίκευση δεν αφήνει πολλά περιθώρια λογισμού ενός τέτοιου παράγοντα στην ανάλυση.

Η τουρκική κοινωνία είναι πολιτικά πολλαπλώς διαιρεμένη: Ισλαμιστές – Κεμαλιστές, Ερντογανικοί – Γκιουλενικοί (εντός  της πτέρυγας των Ισλαμιστών), ύπαρξη πληθώρας εθνικών και θρησκευτικών μειονοτήτων όπως Κούρδοι, Αλεβίτες κοκ. Ταυτόχρονα είναι και κοινωνικά διαιρεμένη: αστοί και κάτοικοι παραλίων έναντι φτωχώτερων στρωμάτων, επαρχίας και Ανατολής.

Το συνεκτικό στοιχείο αυτής της κοινωνικής ποικιλότητας δεν είναι απλώς ο φόβος εκ της απειλής βίας της εξουσίας. Υπάρχει και κάτι άλλο, έστω και αν δρα σε διαφορετικό βαθμό ανά περίπτωση: η πεποίθηση περί αξιόμαχου τουρκικού στρατού. Ένας κοινωνικός ερευνητής μπορεί να μετρήσει την έκταση της αποδοχής ενός θεσμού σε έναν λαό, πχ τον στρατό, όμως δεν είναι τετριμμένη η μέτρηση του πόσο ισχυρός είναι αυτός στην διαμόρφωση της εθνικής του συνείδησης. Διαβάστε περισσότερα…

Επίθεση με πυραύλους κατά της Συρίας από ΗΠΑ, Βρετανία και Γαλλία

14 Απριλίου, 2018 Σχολιάστε

Επίθεση με πυραύλους κατά της Συρίας από ΗΠΑ, Βρετανία και Γαλλία

Οι επιδρομές εναντίον του προγράμματος χημικών όπλων της Συρίας από τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο ολοκληρώθηκαν, δήλωσε ο αρχηγός του αμερικανικού γενικού επιτελείου εθνικής άμυνας, ο στρατηγός Τζόζεφ Ντάνφορντ.

Ο στρατηγός, ο οποίος μίλησε στο Πεντάγωνο μαζί με τον υπουργό Άμυνας Τζιμ Μάτις, δήλωσε ότι δεν έχει προγραμματιστεί καμία άλλη επιχείρηση αυτή τη στιγμή, τονίζοντας ότι οι σύμμαχοι φρόντισαν να αποφύγουν να χτυπήσουν ρωσικές δυνάμεις, που έχουν μαζική παρουσία στη χώρα, αλλά ότι η Μόσχα δεν είχε προειδοποιηθεί εκ των προτέρων για την επέμβαση.

Ο Aμερικανός προεδρος Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε στις 04.00 (ώρα Ελλαδος) σε ομιλία του προς το έθνος, ότι οι ΗΠΑ, η Γαλλία και η Βρετανία ξεκινησαν στρατιωτικές επιθέσεις κατά της Συρίας.

Οι επιθέσεις αποτελούν αντίποινα για τη χρήση χημικών όπλων από τη συριακή κυβέρνηση του Μπασάρ Αλ Άσαντ κατά του δικού του λαού. «Αυτές δεν είναι οι πράξεις ενός ανθρώπου», δήλωσε ο Tραμπ . «Είναι το έγκλημα ενός τέρατος.»

Στη Δαμασκό, αυτόπτες μάρτυρες ανέφεραν ότι ακούγονταν αρκετές ισχυρες εκρήξεις. Καπνοί αναδύονταν στην ανατολική πλευρά της πρωτεύουσας της Συρίας. Σύμφωνα με τη συριακή κρατική τηλεόραση ενεργοποιήθηκε η αεράμυνα για την αντιμετώπιση της επίθεσης .

Τα πλήγματα που πραγματοποιήθηκαν επί μία ώρα εναντίον του προγράμματος χημικών όπλων της Συρίαςέστειλαν ένα «ξεκάθαρο μήνυμα» στον πρόεδρο Μπασάρ αλ-Άσαντ, ανακοίνωσε ο αμερικανός υπουργός Άμυνας Τζιμ Μάτις. Διαβάστε περισσότερα…

Ασύμβατη η ελληνική ελαφρότητα με το «μεγάλο παιχνίδι»

14 Απριλίου, 2018 Σχολιάστε

Του Αντώνη Παπαγιαννίδη
Κατασταλάζει για τα καλά στην ελληνική κοινή γνώμη η συναίσθηση ότι τα ελληνοτουρκικά εγκαταστάθηκαν στην ζώνη κινδύνου. Παραδοσιακά ήταν κολλημένη στις βολικές ερμηνείες και στις ανώδυνες λύσεις («η τουρκική αναθεωρητική ρητορική αφορά τα ανατολικά σύνορά της», «τα ελληνικά σύνορα είναι σύνορα της Ευρώπης», «δεν θα τολμούσαν ποτέ…» κ.α.). Τώρα, όμως, συντελείται προσαρμογή στο μέχρι πριν λίγο αδιανόητο και απαιτείται να υπερβούμε την παραδοσιακή μας ελαφρότητα.

Σήμερα, είναι η στενή αμυντική συνεργασία με το Ισραήλ, με τις κοινές ασκήσεις στο Αιγαίο και νοτιότερα, καθώς και η από κοινού συμμετοχή σε σχήματα με ΗΠΑ. Αύριο, η διάθεση ισραηλινών drones για κατόπτευση και ενδεχομένως η σύνδεση με το (μοναδικό ως φαίνεται) σύστημα συλλογής και ανάλυσης πληροφοριών των Ισραηλινών. Όλα αυτά όχι πριν χρόνια, αλλά και πριν μήνες ακόμη θα θεωρούνταν φαντασιολογίες.

Έχουμε «φιλοξενία» αμερικανικών drones στην Κρήτη και αναβάθμιση συμμετοχής ελληνικών δυνάμεων σε αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο. Το υποβρύχιο «Παπανικολής» εντάχθηκε στην συνοδεία/HVU του πλοίου αμφιβίων επιχειρήσεων/ARG IwoJma (κατασκευασμένο από ατσάλι των Δίδυμων Πύργων») με το οποίο οι ΗΠΑ μάρκαραν την παρουσία τους στην περιοχή μετά την τουρκική μαγκιά στην κυπριακή ΑΟΖ).

Έχουμε ακόμα σταδιακή απορρόφηση δραστηριοτήτων των ΗΠΑ, ορισμένων από το άλλοτε ισχυρό όσο και εμβληματικό Ιντσιρλίκ. Την μια στην ΑΤΑΔ/Λάρισα, την άλλη στην Ανδραβίδα, την παράλλη στην διευκόλυνση ελικοπτέρων στην Αλεξανδρούπολη. Κι αυτά όλα πριν λίγο μόνο καιρό θα θεωρούνταν αποκυήματα πολιτικοστρατιωτικής φαντασίας.

Δεν προχωρούμε καν στο τι θα μπορούσε να σημάνει αύριο μια «διαφορετική» συνεργασία με Γαλλία, υπό το φως της δυνητικής αντικατάστασης των αμερικανικών δυνάμεων στην βόρεια Συρία από γαλλικές, ανατολικά του Αφρίν. Ή πάλι μια «συνολική ματιά» στην αναζήτηση υδρογονανθράκων από το Οικόπεδο 3 της κυπριακής ΑΟΖ, ανατολικότατα και μέχρι το (δικό μας) Οικόπεδο 16 νότια της Κρήτης, δυτικά, με τα πεδία ερευνών διάστικτα από τα εμβλήματα ΕΝΙ, Total-ENI, ExxonMobil.

Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: