Αρχική > Ενδιαφέροντα, Πρόσωπα, Προβληματισμοί, Πολιτική > Ερμηνευτικός δεκάλογος της “ανθεκτικότητας” που επιδεικνύει πολιτικά ο ΣΥΡΙΖΑ

Ερμηνευτικός δεκάλογος της “ανθεκτικότητας” που επιδεικνύει πολιτικά ο ΣΥΡΙΖΑ

Απρίλιος 26, 2018 Σχολιάστε Go to comments

Η… υπερτρίχρονη, διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ θα έπρεπε, υπό άλλες συνθήκες, να είχε ήδη ολοκληρωθεί, και μάλιστα μέσα σε γενική χλεύη. Η αποτυχία της ακολουθούμενης απ’ αυτήν πολιτικής και, πρωτίστως, η χαώδης διάσταση ιδεολογίας και διακηρύξεων με τις κυβερνητικές πράξεις θα αναμένετο να είχαν οδηγήσει τους θρασείς επαναστάτες της χαβιαροαριστεράς στα πρότερα ποσοστά τους.

Γράφει ΕΙΔΙΚΟΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗΣ

Κι όμως, όχι μόνον συνεχίζουν την πορεία τους, αλλά προετοιμάζονται να δώσουν με αξιώσεις και την επερχόμενη εκλογική μάχη, οψέποτε αυτή διεξαχθεί. Ποιες, λοιπόν, είναι οι αιτίες του φαινομένου, που ασφαλώς δεν το κατατάσσει στα παροδικά και συμπτωματικά;

1. Η υποστήριξη των ΗΠΑ, που είδαν στο πολιτικό αυτό σχήμα, που δεν δεσμευόταν οικονομικά από γερμανικές πηγές και, ταυτοχρόνως, συμβαδίζει άριστα με τον πολιτισμικό αντεθνικό αναθεωρητισμό, έναν ιδανικό εταίρο για την προώθηση των στόχων τους: υπονόμευση της γερμανικής επιρροής στην Ε.Ε., επέκταση της αμερικανικής στρατηγικής παρουσίας στην Ελλάδα, αγαστή συνεργασία με παράκεντρα παγκόσμιας εξουσίας.

2. Το Βερολίνο, από την μεριά του, ήδη από το θέρος του 2014 συμβιβάστηκε με την επικείμενη κυβερνητική αλλαγή, και επεδίωξε, επιτυχώς, να κερδίσει στο οικονομικό πεδίο όσο το δυνατόν περισσότερα. Σε αντάλλαγμα προστατεύει την «πρώτη φορά αριστερά», εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα μια φαινομενική ηρεμία σε μια χώρα που κούρασε για χρόνια ευρωπαϊκές ηγεσίες και πολίτες, σε ένα συνεχώς κλυδωνιζόμενο οικοδόμημα της Ε.Ε..

3. Αφ’ ης στιγμής που στη ζυγαριά των ισορροπιών η Ουάσιγκτον έβαλε το βάρος της υπέρ του Τσίπρα, η υποστήριξη προς την κυβέρνηση και από τους εξαρτημένους εσωτερικούς «ολιγάρχες» ήταν μοιραίο να πάρει την μορφή ντόμινο. Η πλειοψηφία των οικονομικών παραγόντων αν δεν συντάχθηκαν, τουλάχιστον τήρησαν ουδετερότητα απέναντι στην νέα κατάσταση, πλην λίγων εξαιρέσεων. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα ΜΜΕ απέφυγαν συστηματικά να επιδοθούν σε μονοθεματικές επιθέσεις που, δια της επαναλήψεως και της πλύσεως εγκεφάλου, υπονομεύουν πρόσωπα και κυβερνήσεις. Παρά το ότι δόθηκαν πλείστες ευκαιρίες, δεν είχαμε επανάληψη της ζαχοπουλιάδας, της βατοπεδιάδας κ.ο.κ.

4. Η αντιπολίτευση βρίσκεται εκτός από πολιτική και σε μια βαθιά υπαρξιακή κρίση. Ο αστικός κόσμος έχει ηττηθεί ιδεολογικά εδώ και δεκαετίες. Η αποδοχή των βασικών κωδίκων της αριστεράς, παίζοντας δηλαδή συνεχώς στο γήπεδό της, του αποστέρησε το σημαντικότερο χαρακτηριστικό μιας άρχουσας τάξης: της αξιοπιστίας έναντι της κοινωνίας ότι μπορεί να άρχει. Σ’ αυτό συνέβαλε, οπωσδήποτε, και η ριζική μετάλλαξη της αστικής τάξης μετά το 1981.

5. Κοντά σ’ αυτά, τα μεγέθη των ηγετών της αστικής αντιπολίτευσης είναι ολίγιστα. Άνθρωποι χωρίς πραγματική εμπειρία, χωρίς ευρύτερο όραμα, χωρίς εμπεδωμένη ιστορική συνείδηση. Αυτό γίνεται αντιληπτό από την κοινωνία, που δεν πείθεται για το αγαθό των προθέσεων.

6. Επιπλέον, ισχυρά πολιτικά κέντρα εντός των παραδοσιακών αστικών κομμάτων, της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, στηρίζουν παρασκηνιακά τον ΣΥΡΙΖΑ, πιστεύοντας μάλλον, πέρα από άλλες προσωπικές επιδιώξεις, ότι μόνον αυτό το σχήμα θα μπορούσε να ολοκληρώσει κεντρικούς στόχους, χωρίς εσωτερικές αντιδράσεις.

7. Μετά τον Σεπτέμβριο του 2015, ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελείται από το 4-5% των παραδοσιακών ψηφοφόρων του συν κάποιες μεταγραφές από την ευρύτερη αριστερά, ενώ όλο το υπόλοιπο είναι το παλαιό ΠΑΣΟΚ. Άνθρωποι που συνδέουν, στο φαντασιακό τους, τον Τσίπρα με τον Ανδρέα, και ταυτοχρόνως βρίσκονται και πάλι στα πράγματα. Το ποσοστό αυτό ανεβαίνει στο εκλογικό σύνολο, καθώς, παραμένουν εκτός πολιτικών διεργασιών και ψήφου εκατοντάδες χιλιάδες απογοητευμένοι απ’ όλους και όλα.

8. Τον ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να υποστηρίζει κατά πλειοψηφία, κρυφά ή φανερά, ο χώρος της διανόησης και των καλλιτεχνών. Κι αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς το στρώμα αυτό είναι στην Ελλάδα και ευρύ και με τεράστια επιρροή στην κοινή γνώμη. Το αριστερό πρόσημο είναι μια σχεδόν απαράβατη συνθήκη για τους ανθρώπους της τέχνης και των γραμμάτων, σε όλες τις παραλλαγές της αριστεράς, αλλά πάντοτε της αριστεράς.

9. Δεν υφίσταται σοβαρό «πεζοδρόμιο», μιας και όλοι οι ακτιβιστές βρίσκονται σε κρατικοδίαιτες θέσεις. Οι συγκεντρώσεις και οι πορείες έχουν -πλην των συλλαλητηρίων για την Μακεδονία- εθιμοτυπικό χαρακτήρα. Όχι βεβαίως ότι αυτές ρίχνουν κυβερνήσεις, συμβάλλουν όμως στη διαμόρφωση του κλίματος, βοηθούντων και των ΜΜΕ.

10. Κυριαρχεί καθολική απογοήτευση για μια ελπιδοφόρα διέξοδος από την βαθιά κρίση, που επιμένει σχεδόν δέκα χρόνια. Ιδιαίτερα, το φιάσκο με τους αντιμνημονιακούς φωστήρες έχει κάνει τρομερή ζημιά. Η στροφή στην ατομική επιβίωση έχει γίνει κανόνας, προς όφελος βεβαίως των κυβερνώντων.

  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: