Αρχείο

Archive for 29 Απριλίου, 2018

Προαναγγελία… πολέμου: «Έρχεται σύγκρουση Τουρκίας – Αμερικής»;

29 Απριλίου, 2018 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για Προαναγγελία... πολέμου: «Έρχεται σύγκρουση Τουρκίας - Αμερικής»;

Ανάλυση-«φωτιά» από πρώην σύμβουλο του αμερικανικού Πενταγώνου – Πώς οι κακές σχέσεις Άγκυρας-Ουάσιγκτον μπορούν να οδηγήσουν σε εμπόλεμη σύρραξη – Πιθανό χαρακτηρίζουν το ενδεχόμενο ακόμα και Τούρκοι αναλυτές 

Περίπου πριν από 15 χρόνια, οι Τούρκοι συγγραφείς Orkun Ucar και Burak Turna έγραψαν ένα θρίλερ με τίτλο «Metal Storm», με το οποίο περιέγραφαν έναν πιθανό πόλεμο ΗΠΑ-Τουρκίας κατά τον οποίο οι Ηνωμένες Πολιτείες θα καταλάμβαναν την Κωνσταντινούπολη, με αφορμή την κλοπή από τον τουρκικό παράγοντα μιας πυρηνικής κεφαλής.

Ρωσία και Κίνα ερχόντουσαν προς διάσωση της Τουρκίας, αναφέρει ο Αμερικανός αναλυτής Michael Rubin. Ο γκουρού Michael Rubin, είναι μέλος του περίφημου και πασίγνωστου American Enterprise Institute και πρώην σύμβουλος του Πενταγώνου.

Ενώ η υπόθεση φαίνεται υπερβολική, πολλοί Τούρκοι αμυντικοί αναλυτές ανέφεραν ότι μια σύγκρουση μεταξύ των ΗΠΑ και της Τουρκίας θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα. Είναι καιρός να αναγνωρίσουμε ότι είχαν δίκιο, δηλώνει ο Αμερικανός αναλυτής και συνεχίζει.

Όχι, οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής δεν πρόκειται να ξεκινήσουν μια αιφνιδιαστική επίθεση «αύριο» στην Τουρκία. Παρόλο που ένα τέτοιο σενάριο είναι απίθανο, δεν είναι πλέον αδιανόητο διότι Τουρκία και Ηνωμένες Πολιτείες ευρίσκονται σε μια πολύ δύσκολη «φάση» εδώ και μεγάλο διάστημα. Διαβάστε περισσότερα…

Αναζητώντας μία νέα Γιάλτα

29 Απριλίου, 2018 Σχολιάστε

Map of the Middle East with Saudi Arabia in focus with bullets draped across

Του Δημήτρη Παπαμιχαήλ, πρωτοδημοσιεύτηκε στο www.huffingtonpost.gr

Όπως διαπίστωσε ο υπουργός εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρώφ σε μία συνέντευξη που παραχώρησε στο βρετανικό BBC στις 16 Απριλίου, η κατάσταση στις σχέσεις Ρωσίας – ΗΠΑ είναι χειρότερη απ’ ότι κατά τον ψυχρό πόλεμο, και αυτό διότι «δεν υπάρχουν δίαυλοι επικοινωνίας». Πράγματι, εξερχόμενες από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ή πιο σωστά, από μία αντιπαράθεση που διήρκησε σχεδόν μισό αιώνα, και μετέβαλε σε βάθος την πλανητική γεωγραφία της ισχύος, οι ηγεσίες των δύο τότε υπερδυνάμεων είχαν οικοδομήσει μία σειρά από επίσημους και ανεπίσημους θεσμούς που επέτρεπαν μία κατ’ ελάχιστο συνεννόηση σχετικά με μία σειρά από γεωπολιτικά ζητήματα, προκειμένου να μειώνονται οι πιθανότητες άμεσης στρατιωτικής εμπλοκής μεταξύ τους. Η λεγόμενη «Διάσκεψη της Γιάλτας», έμεινε στην ιστοριογραφία, ως η πιο συμβολική από αυτές τις προσπάθειες, επισφραγίζοντας, την ίδια στιγμή, μία ανεπιστρεπτί – έως σήμερα – υποχώρηση της άσκησης εξουσίας σε εθνοκρατική κλίμακα, προς όφελος μίας υπερεθνικής κλίμακας «σφαιρών επιρροής».

Χωρίς να προεξοφλούμε ότι δεν υπάρχει αντίστοιχη προσπάθεια συνεννόησης σήμερα, εντούτοις, θα έλεγε κανείς ότι, πλην του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, εκλείπουν θεσμοί και συμφωνίες που να ανταποκρίνονται στην παρούσα αρχιτεκτονική ισχύος. Δηλαδή να επιτρέπουν τη συνεννόηση μεταξύ παλαιότερων και νεότερων κυρίαρχων δρώντων του διεθνούς συστήματος, σε θέματα εδαφικής κυριαρχίας, και κυρίως, επιρροής, σε πλανητική κλίμακα.

Είναι κοινοτοπία να αναφερθούμε στην «αμερικανική υπερδύναμη». Για όσους όμως βιάζονται να τοποθετήσουν τις ΗΠΑ στο ίδιο επίπεδο με άλλες επίδοξες μεγάλες δυνάμεις, να θυμίσουμε ότι μόνο το 2016 οι ΗΠΑ δαπάνησαν το 36% του παγκόσμιου στρατιωτικού προϋπολογισμού (με δεύτερη, μακράν πίσω, την Κίνα, που δαπάνησε το 13%) [i]. Πιο σπάνια αναφέρεται όμως, η αλλαγή στη φύση της αμερικανικής επιβολής, η οποία, από τη δεκαετία του 2000 και ειδικά από το 2008 και ύστερα, γίνεται από ηγεμονική, κυριαρχική. Αυτό σημαίνει ότι, στο σκέλος των επιχειρημάτων που καθιστούσαν την αμερικανική πρωτοκαθεδρία αποδεκτή, το έλλογο των ποικίλων στρατιωτικών παρεμβάσεων των ΗΠΑ και των συμμάχων τους έχει πάψει σήμερα πλέον να πείθει. Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: