Αρχείο

Archive for Μαΐου 19, 2018

19 Μαΐου: Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων

Μαΐου 19, 2018 1 Σχολιο

19 Μαΐου: Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων – Όταν 353.000 Έλληνες έχασαν τη ζωή τους

Από την ιστοσελίδα pontos-news.gr 

  • Οι άνθρωποί μας δεν γυρίζουν πίσω, αλλά ο αγώνας μέχρι την τελική δικαίωσή τους είναι χρέος μας Έλληνες και χριστιανοί. Αυτό ήταν το έγκλημα των Ποντίων που άφησαν την τελευταία τους πνοή στα ματωμένα χώματα της Μικράς Ασίας, στις αρχές του 20ού αιώνα. Και έπρεπε να πληρώσουν. Τον Δεκέμβριο του 1916 ετοιμάστηκε και επισήμως το σχέδιο εξόντωσης του άμαχου ελληνικού πληθυσμού του Πόντου, αν και ήδη από το 1914 οι άνδρες Πόντιοι δολοφονούνταν με κάθε ευκαιρία. Οι γυναίκες και τα παιδιά έπεφταν θύματα βιασμού και σφαγής. Και όσοι δεν γνώρισαν το μαχαίρι του φονιά, εξορίστηκαν και ομαδικά εκδιώχθηκαν προς περιοχές όπου πριν φθάσουν πέθαιναν.

Πόλεις και χωριά που άλλοτε ευημερούσαν λόγω της δραστηριότητας των Ελλήνων παραδόθηκαν στις φλόγες. Βαρβαρότητες και λεηλασίες διαπράττονταν καθημερινά από οργανωμένες συμμορίες Τούρκων. Ο ελληνικός πολιτισμός που επί αιώνες έδινε σε εκείνον τον τόπο αίγλη είχε ξαφνικά γίνει κόκκινο πανί και απειλούσε την ενότητα του κράτους. Κάθε ίχνος ελληνικότητας αποτελούσε καρφί στην καρδιά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας…

Το οργανωμένο έγκλημα απέδωσε γρήγορα καρπούς. Η αλήθεια όμως είναι πως εάν κανείς δεν μπορεί να μιλήσει με ακρίβεια για τους ξεριζωμένους, πόσο μάλλον για τον πραγματικό αριθμό των νεκρών. Γιατί οι νεκροί δεν είναι μόνο οι 353.000 Πόντιοι που μνημονεύουμε κάθε χρόνο, ούτε και οι ακόμα λίγες χιλιάδες που προσθέτουν οι ιστορικοί σε αυτόν τον αριθμό αναζητώντας μεγαλύτερη ακρίβεια.

Διαβάστε περισσότερα…

Μακεδονικό: «Σάπια λύση» για χάρη της εξουσίας …

Μαΐου 19, 2018 1 Σχολιο
Και ξαφνικά, εκεί που τα πράγματα είχαν λιμνάσει και η κυβέρνηση έδειχνε να το έχει πάρει απόφαση πως δεν μπορεί να βρεθεί λύση ούτε με βάση το erga omnes του Βουκουρεστίου, τα πράγματα επιταχύνθηκαν με εντελώς περίεργο τρόπο.
Στις 12 Μαΐου, μετά από μια εξάωρη συνάντηση Κοτζιά – Ντιμιτρόφ στο Σούνιο (δωδέκατη κατά σειρά και ενώ ο κ. Κοτζιάς, στις 4 Μαΐου, μετά την τετραμερή Ελλάδας – Βουλγαρίας – Αλβανίας – ΠΓΔΜ είχε προαναγγείλει και μια 13η(«τυχερή» την είχε ονομάσει) στη Ρόδο – ανακοινώθηκε ότι Τσίπρας και Ζάεφ θα συναντηθούν στις 17 Μαΐου, δηλαδή αύριο.
Προφανώς κάποια μύγα θα τους τσίμπησε και αποφάσισαν άρον-άρον να παραλείψουν τη συνάντηση στη Ρόδο.
Ο ίδιος ο Ζάεφ έχει πει πως όταν ακούσουμε ότι ορίστηκε συνάντηση σε τόσο υψηλό επίπεδο, σημαίνει πως τα πράγματα έχουν προχωρήσει πολύ.
Κάτι παραπάνω ήξερε φαίνεται ο αρμόδιος για τη διεύρυνση Επίτροπος Γιοχάνες Χαν, όταν μιλώντας στις 24 Απριλίου στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δήλωνε: «Είμαι αισιόδοξος ότι τις επόμενες δύο εβδομάδες θα έχουμε μία λύση. Τουλάχιστον μία λύση που θα ανοίξει τον δρόμο για την έναρξη των διαπραγματεύσεων με την πΓΔΜ. Όλοι νομίζω συμφωνούν ότι κάτι τέτοιο θα ήταν χρήσιμο για τη χώρα, για την κοινωνία και για όλη την περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων».
Τότε, το ΥΠΕΞ είχε χαρακτηρίσει τις δηλώσεις του «ατυχείς», αναφέροντας: «Καλούμε τον επίτροπο Χαν να σταματήσει να παρέχει λάθος εικόνα για διαπραγματεύσεις τις οποίες, όπως όλα δείχνουν, δεν κατανοεί. Το λιγότερο που μπορεί να κάνει είναι να σταματήσει να τις υπονομεύει».
Να, όμως, που ο Χαν ήξερε τι έλεγε – απλά έπεσε έξω μια βδομάδα.
Και όπως φαίνεται, η κυβέρνηση θα προπαγανδίσει ότι διαπραγματεύτηκε σκληρά – 12 συναντήσεις, 6 ώρες διαπραγμάτευση – όπως άλλωστε έκανε και το καλοκαίρι του 2015, τότε που μας διαφήμιζε ότι μετά από 17 ώρες σκληρής διαπραγμάτευσης υπέγραψε το τρίτο μνημόνιο.

Διαβάστε περισσότερα…

Γιατί μετέφεραν οι ΗΠΑ την πρεσβεία τους στην Ιερουσαλήμ;

Μαΐου 19, 2018 Σχολιάστε

Γιατί μετέφεραν οι ΗΠΑ την πρεσβεία τους στην Ιερουσαλήμ;

Του Αλέξανδρου Δρίβα
Στις διεθνείς σχέσεις, ο πολιτικός ρεαλισμός μας λέει πως τα κράτη δρουν με γνώμονα το συμφέρον τους. Υπολογίζουν το δίπολο κόστος-όφελος και μετά, προβαίνουν σε αποφάσεις ορθολογικές. Με άλλα λόγια, είτε ποντάρουν στα κέρδη, είτε στις ελάχιστες δυνατές ζημιές. Γιατί οι ΗΠΑ έκαναν μια τέτοια κίνηση; Γιατί οι ΗΠΑ μεταφέρουν την πρεσβεία τους από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ; Στις 6 Δεκεμβρίου 2017 είδαν τις αντιδράσεις και από τους Παλαιστινίους (και συνολικά από τον αραβικό κόσμο) και από τη Δύση. Σε μια περίοδο (2007-2016) που οι ΗΠΑ προσπαθούσαν να αποχωρήσουν από τα προβλήματα της Μέσης Ανατολής, ξαφνικά, επανέρχονται κάνοντας μια κίνηση που εκ πρώτης όψεως, στερείται ορθολογισμού. Είναι όμως έτσι;
Η τέχνη της διασποράς του πολέμου
Η θεωρία της στρατηγικής μας θυμίζει ότι υπάρχει ένα είδος στρατηγικής που ακολουθούν οι μεγάλες δυνάμεις: η πρόκληση πολέμου για την κατατριβή τρίτων. Με άλλα λόγια, βάζουμε να «τσακωθούν» άλλες δυνάμεις προκειμένου να φθαρούν και με αυτόν τον τρόπο κρατούμε εκτός τη δική μας φθορά και ταυτόχρονα, μπορούμε να παρουσιαστούμε ως διαμεσολαβητές, διαιτητές κτλ. Μια μορφή υλοποίησης αυτής της στρατηγικής, είναι η γεωγραφική διασπορά του πολέμου ή της έντασης. Όσο μεγαλύτερη είναι η περιοχή που λαμβάνουν χώρα εχθροπραξίες, τόσες περισσότερες οι δυνάμεις που εμπλέκονται. Εδώ, ποιο συμφέρον έχουν οι ΗΠΑ;
Ρωσία, Τουρκία, Ιράν, Συρία και Λίβανος έχουν δημιουργήσει ένα group κρατών που μοιράζεται μια κοινότητα συμφερόντων. Η Ρωσία επιθυμεί να επαυξήσει την επιρροή της στην περιοχή προκειμένου να έχει τον πρώτο λόγο στο ενεργειακό παιχνίδι, όσο η Ουκρανία βρίσκεται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Η Τουρκία δεν επιθυμεί τη δημιουργία μιας κουρδικής οντότητας, ενώ ταυτόχρονα θέλει να γίνει η περιφερειακή δύναμη της Μέσης Ανατολής. Το ίδιο ακριβώς επιθυμεί το Ιράν, το οποίο επιδιώκει να γίνει ο συντονιστής του σιιτικού τόξου ανατολικά και δυτικά του Περσικού Κόλπου. Ο Λίβανος θα είναι, όσο ελέγχεται από την Χεζμπολάχ, δορυφόρος του Ιράν. Η Συρία είναι ό,τι έχει απομείνει από «κράτος», όμως σε κάθε περίπτωση, ο Άσαντ είναι φίλα προσκείμενος σε Ιράν και Ρωσία. Η σημερινή εικόνα της Μέσης Ανατολής, δεν ικανοποιεί τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Αν το παρόν της Συρίας γίνει η βάση για την επόμενη μέρα της, τότε το Ιράν θα πλησιάζει στο να βγει στη θάλασσα. Γι’ αυτό και άλλωστε οι ΗΠΑ αποχώρησαν από τα συμβαλλόμενα μέρη της συμφωνίας για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης. Ας θυμηθούμε την ακολουθία των γεγονότων για να αποδελτιώσουμε τη νέα αμερικανική στρατηγική για τη Μέση Ανατολή: Στις 6 Δεκεμβρίου 2017 οι Αμερικανοί αναγνωρίζουν την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ. Τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 2018 οι ΗΠΑ υποστηρίζουν όπου σταθούν και όπου βρεθούν ότι θα «ρίξουν» τη συμφωνία με το Ιράν. Τον Μάρτιο του τρέχοντος έτους, προϊστάμενος της αμερικανικής διπλωματίας γίνεται ο Πομπέο ενώ τη θέση του ΜακΜάστερ παίρνει ο Μπόλτον. Η αποχώρηση των ΗΠΑ από τη συμφωνία με το Ιράν ήταν εξίσου προγραμματισμένη με τα εγκαίνια της πρεσβείας τους στην Ιερουσαλήμ. Και τώρα;

Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: