Αρχείο

Archive for Ιουνίου 16, 2018

Αφόρητη ελαφρότητα η δήλωση Τσίπρα για δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού

Ιουνίου 16, 2018 Σχολιάστε

Επικίνδυνη η δήλωση Τσίπρα για δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού, Σταύρος Λυγερός

Ένα από τα βασικά επιχειρήματα που επικαλέσθηκε αυτές τις ημέρες ο πρωθυπουργός για να δικαιολογήσει τα όσα περιλαμβάνονται στη συμφωνία είναι το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού των γειτόνων μας. Πριν 10 χρόνια, αμέσως μετά τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι, ο τότε υπουργός Εξωτερικών της ΠΓΔΜ Μιλόσοσκι (κυβέρνηση Γκρουέφσκι), σε επιστολή του προς τους ομολόγους του των χωρών-μελών του ΝΑΤΟ (αρχές Απριλίου 2008), είχε επικαλεσθεί το ίδιο ακριβώς επιχείρημα που είναι αλήθεια ότι είχε ευρεία απήχηση διεθνώς.

Έγραφε τότε: «Είναι πράγματι ιδιαιτέρως δύσκολο για το μακεδονικό λαό να καταλάβει ότι, προκειμένου να γίνει μέλος μιας Συμμαχίας ελεύθερων εθνών, το δικό μας έθνος θα πρέπει να παραιτηθεί από την ελευθερία να ασκήσει το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού. Πρόκειται για ένα ιδιότυπο παράδοξο. Γι’ αυτούς τους λόγους πιστεύω ότι η χώρα σας και εσείς προσωπικά θα υποστηρίξετε περαιτέρω την άμεση προσχώρηση της Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ, διατηρώντας, την ίδια στιγμή, το δικαίωμά μας στον εθνικό αυτοπροσδιορισμό και τη γλωσσική ταυτότητα».

Το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού, όμως, είναι ατομικό. Αφορά το δικαίωμα του κάθε ατόμου να ορίζει αυτό ποια είναι η εθνική του συνείδηση. Δεν σημαίνει ότι ένας λαός μπορεί να επιλέγει χωρίς περιορισμούς όποιο όνομα θέλει για τον εαυτό του, για το κράτος, και τη γλώσσα του. Έχω επανειλημμένως από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 χρησιμοποιήσει το εξής επιχείρημα: Τί θα έλεγαν τα άλλα εθνικά κράτη στη Γηραιά Ήπειρο εάν –υποθετικά μιλώντας– η Ελλάδα αποφάσιζε να μετονομασθεί σε “Δημοκρατία της Ευρώπης”, το ελληνικό έθνος σε ευρωπαϊκό και η ελληνική γλώσσα αντιστοίχως σε ευρωπαϊκή;

Θα το αποδέχονταν; Προφανώς όχι. Ευρωπαίοι αξιωματούχοι και δημοσιογράφοι που υποστήριζαν το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού των Σλαβομακεδόνων αντέδρασαν όταν τους έθεσα αντιμέτωπους με το παραπάνω ερώτημα. Επικαλέσθηκαν το βάσιμο επιχείρημα ότι η Ελλάδα είναι κι αυτή Ευρώπη, αλλά δεν είναι μόνο αυτή η Ευρώπη, ότι οι Έλληνες είναι κι αυτοί Ευρωπαίοι, αλλά δεν είναι μόνο αυτοί οι Ευρωπαίοι. Αντέδρασαν, δηλαδή, με το βάσιμο επιχείρημα ότι το Μέρος επιχειρεί να οικειοποιηθεί το Όλον.

Διαβάστε περισσότερα…

Απ’ τις μπαρούφες στις καρπαζιές

Ιουνίου 16, 2018 Σχολιάστε
Απ’ τις μπαρούφες στις καρπαζιές - Media

ΣΤΑΘΗΣ
Σαββατοκύριακο, η Ελλάδα χουζουρεύει στα ακρογιάλια της και το μέλλον της κακοποιείται σε έναν καφενέ, όπως ηκαθαίρεση τουΣυντάγματος από ταΜνημόνια έχει κάνει το κοινοβούλιο.
Χρήσιμοι Χρυσαυγίτεςδίνουν το πρόσχημα για να συκοφαντηθούν τα συλλαλητήρια ή να εμφανίζονται ως πατριώτες, εθνικιστές όπως ο κυρ-Καμμένος. Τενεκέδες της ελαφρόμυαλης Αριστεράς, το νυν δουλικό των νεοφιλελεύθερων, που εκόπτοντο έως προσφάτως υπέρ της Μακεδονίας (σκέτο), τώρα υπερηφανεύονται για μια λύση που αξιοποιεί το προηγούμενο Καραμανλή (ενώ στην πραγματικότητα το ανατρέπει εις όσα αφορούν το έθνος και τη γλώσσα).

Πράγματι, το «Σύμφωνο Τσίπρα – Ζάεφ» αποτελεί μια λύση χειρότερη απ’ το πρόβλημα. Πλην όμως αυτό δεν έχει σημασία: τοις κείνων ρήμασι (των Αμερικάνων) πειθόμενος ο Τσίπρας, προκαλεί εμετό στον κ. Ζουράρι, ο οποίος στη συνέχεια παρέχει ψήφο εμπιστοσύνης στον εμετό του. «Η αηδία του βίου». Γεμάτη από τους ήχους των τενεκέδων, καθώς έτσι ακούγονται στην αρχή τα τύμπανα του πολέμου – ψιλά γράμματα, ενώ γύρω μας βροντοφωνάζουν οι μεγαληγορίες και οι αλαλαγμοί. Σε ένα έξοχο μείγμα αδαούς και μαριονέτας ο Τσίπρας πάει από ακυρολεξία σε ακυρολογία μιλώντας για αρχαία… μακεδονική γλώσσα(αναφερόμενος στη δωρική διάλεκτο που μιλούσαν οι Μακεδόνες) ή για «αρχαία Ελληνική Μακεδονία» (σα να έλεγε αρχαία ελληνική Σπάρτη ή αρχαία ελληνική Θήβα) – το θέμα μας όμως δεν είναι οι μπαρούφες, ούτε η προσπάθεια μέσα (και) απ’ αυτήν την υπόθεση να πάρει παράταση η αργομισθία του κ. Καρανίκα.
Το θέμα μας δεν είναι καν η Ιστορία – αυτή μπορούν να τη διαβάσουν όπως θέλουν οι υπομείονες (κατά το έξοχο υπόδειγμαραγιάδικης τσιτατολογίας που έδωσε προσφάτως η εφημερίδα των συριζιστών) – το θέμα μας είναι (πάλι) οι ΗΠΑ. Όχι οι ΗΠΑ του Χάρβαρντ ή του Νιου Γιόρκερ, αυτές γνωρίζουν περί την αλήθεια.
Οι ΗΠΑ όμως του Πενταγώνου απέκτησαν με το «Σύμφωνο Τσίπρα – Ζάεφ» (είτε πραγματοποιηθεί είτε όχι) ένα φανερό κι ένακρυφό χαρτί για τον παπά που παίζουν στην περιοχή. Το φανερό χαρτί είναι το «Μακεδονικό Έθνος» (με τη γλώσσα του, τα σέα του και τα μέα του), ενώ το κρυφό χαρτί είναι ότι η Ελλάδα δίνει πλέον και με τη βούλα την αίσθηση του αποδυναμωμένου κράτους (όχι μόνον κατά την έννοια του οικονομικού προτεκτοράτου, αλλά και της εθνικής αποδόμησης). Αυτό έχει δύο συνέπειες που αφορούν η μια στα Βαλκάνια και η άλλη στον κόσμο. Διαβάστε περισσότερα…

Μακεδονικό: Αποδόμηση της κυβερνητικής προπαγάνδας σημείο προς σημείο

Ιουνίου 16, 2018 Σχολιάστε

Γράφει ο Σταύρος Λυγερός.
Αναδημοσίευση από το slpress.gr με την σημείωση ότι ο εν λόγω δημοσιογράφος ήτανε ΥΠΕΡ μίας συμβιβαστικής λύσης με σύνθετη ονομασία το προηγούμενο διάστημα.


Μετά την οριστικοποίηση της συμφωνίας για το Μακεδονικό, η κυβέρνηση Τσίπρα έδωσε στη δημοσιότητα non paper, στο οποίο παραθέτει 16 ισχυρισμούς για το πως η συμφωνία εξυπηρετεί τα εθνικά συμφέροντα. Αντί για γενικόλογες κριτικές, τους παραθέτω έναν προς έναν (αριθμημένους και με πλάγια γράμματα), προσθέτοντας κάτω από τον καθένα τον δικό μου σχολιασμό. Ουσιαστικά, πρόκειται για μία αποδόμηση της κυβερνητικής προπαγάνδας, η οποία επιχειρεί με μισές αλήθειες και αποσιωπήσεις να εξωραΐσει τη συμφωνία που θα υπογράψει τις επόμενες ημέρες στις Πρέσπες.

Οι κυβερνητικοί ισχυρισμοί και τα δικά μου σχόλια έχουν ως εξής:

  1. Η συμφωνία ανταποκρίνεται απόλυτα στην εθνική γραμμή για σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό για χρήση erga omnes, που διατηρεί η χώρα εδώ και 20 χρόνια.

Εθνική γραμμή υπήρξε στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών υπό τον τότε Πρόεδρο Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή αποφασίσθηκε η γραμμή «ούτε Μακεδονία ούτε παράγωγα». Στη συνέχεια, η απόφαση αυτή παραβιάσθηκε στην πράξη από τις θέσεις που υιοθέτησε η Ελλάδα στις διαπραγματεύσεις με την ΠΓΔΜ. Μπορούμε πάλι να μιλήσουμε για εθνική γραμμή, χωρίς αυτή να προσλάβει ποτέ θεσμικό χαρακτήρα, το 2008, όταν η Ελλάδα δεν επέτρεψε την ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ. Τότε ουσιαστικά υιοθετήθηκε η θέση «σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό», χωρίς, όμως, να ξεκαθαρίζεται σαφώς εάν θα είναι και για εσωτερική χρήση. Ο όρος erga omnes είχε χρησιμοποιηθεί, αλλά συχνά με πονηρό τρόπο: για όλες τις διεθνείς χρήσεις! Αναφορικά με την ταυτότητα, χωρίς να έχει γίνει ειδική συζήτηση, υπήρχε σαφής αντίθεση στο να ονομάζονται «Μακεδόνες» και η γλώσσα τους «μακεδονική». Συμπερασματικά, με την τωρινή συμφωνία ο όρος για erga omnes εκπληρώνεται. Παραβιάζεται, όμως, η εθνική γραμμή με την αποδοχή του ονόματος «Μακεδόνες» και «μακεδονική» γλώσσα. Διαβάστε περισσότερα…

Ο εθνομηδενισμός του ΣΥΡΙΖΑ υπόβαθρο της εθνικής εκτροπής

Ιουνίου 16, 2018 Σχολιάστε

του Γιώργου Καραμπελιά, πρωτοδημοσιεύτηκε στο slpress.gr 

Όταν τον Οκτώβριο του 2014, προειδοποιούσαμε με τον πιο έντονο τρόπο πως η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία θα αποδειχθεί καταστροφική για τη χώρα, είχαμε συχνά κατηγορηθεί για υπεραντίδραση και κινδυνολογία. Όμως, ήδη από τότε δεν αναφερόμαστε μόνο στα ζητήματα της οικονομίας και των μνημονίων, αλλά στις συνέπειες που θα είχε για όλα τα εθνικά θέματα της χώρας η άνοδος στην εξουσία ενός κόμματος, ιδεολογική παράμετρος του οποίου είναι ο εθνομηδενισμός.

Διότι ακόμα και αν δεχτούμε ότι την οικονομική αποικιοποίηση μπορεί κανείς να την ανατρέψει μελλοντικά, τις πιθανές εθνικές καταστροφές θα είναι αδύνατον να τις αντιμετωπίσει, δεδομένης εξ άλλου της συνολικής προβληματικής κατάστασης της χώρας. Ήμασταν πεπεισμένοι από εκείνη της εποχή, ότι οι άνθρωποι που εμφορούνται από εθνομηδενιστικές αντιλήψεις, αναπόδραστα θα ξεπουλήσουν τον ελληνικό λαό και την εθνική κυριαρχία και στα θέματα που άπτονται της οικονομίας και της ανεξαρτησίας της χώρας, μιας και όσοι μισούν την πατρίδα τους, δεν είναι δυνατόν να αγαπάνε τον λαό της.

Αυτή ήταν και η βαθύτερη αιτία της ριζικής αντίθεσής μας στην άνοδο αυτής της ομάδας στην εξουσία και γι’ αυτό οδηγηθήκαμε συχνά σε σύγκρουση ακόμα και με φίλους της πατριωτικής πτέρυγας της Αριστεράς, που πίστευαν πως θα έπρεπε να δώσουμε μία «ευκαιρία» στον Τσίπρα. Και όμως η εξέλιξη ήταν μάλλον αναμενόμενη. Σε μία χώρα που ζει την κρισιμότερη στιγμή της ιστορίας της ως έθνος και απειλείται με ιστορική έκλειψη, τα εθνικά ζητήματα και ο πατριωτισμός δεν αποτελούν μία απλή παράμετρο της πολιτικής αλλά τον πυρήνα της.

Εκεί ακριβώς ξαστόχησε η πατριωτική Αριστερά, τουλάχιστον μέχρι το δημοψήφισμα του 2015. Ενώ οι συνθήκες στην Ελλάδα απαιτούν την προτεραιότητα του πατριωτισμού και όλα τα υπόλοιπα συνιστούν συνεπαγόμενες παραμέτρους, συνέχιζε να προτάσσει την «αριστερή» ταυτότητα και να θεωρεί ως δευτερεύουσα παράμετρο την εθνική, σε αντίθεση με ότι είχε κάνει στα πρώτα χρόνια το ΕΑΜ. Και σε συνθήκες που απειλείται η εθνική συνέχεια του Ελληνισμού, μια τέτοια αντίληψη ακυρώνει εν τοις πράγμασι τις όποιες πατριωτικές προθέσεις.

Πιο ευεπίφοροι οι εθνομηδενιστές

Και εάν όντως, το βασικό διακύβευμα της χώρας είναι η εθνική της επιβίωση και η ανεξαρτησία της, τότε, οι λεγόμενες αριστερές κυβερνήσεις που χαρακτηρίζονται από την εθνομηδενιστική ιδεολογία, είναι πιο ευεπίφορες στο ξεπούλημα των λαϊκών τάξεων και της εθνικής περιουσίας από την ίδια τη Δεξιά! Η «κυβερνώσα αριστερά» μετέτρεψε τη χώρα σε αποικία και τους Έλληνες πολίτες σε δουλοπάροικους, ανενδοίαστα, κάνοντας πράξη όσα επιζητούσαν οι Γερμανοί και οι αγορές και τα οποία δεν είχαν κατορθώσει να αποσπάσουν εξ ολοκλήρου από τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Διαβάστε περισσότερα…

Η ωμή πολιτική βία εξαπλώνεται

Ιουνίου 16, 2018 1 Σχολιο

Η ωμή πολιτική βία εξαπλώνεται

Τα συμβάντα
του Αλέξανδρου Ασωνίτη* από το presspublica.gr
 
    Τι συνδέει αυτά τα τρία δημόσια πρόσωπα (Μπουτάρη, Καραμπελιά και Ντενίση); Τίποτα, πλήν της βίας που δέχθηκαν.
        Ο Μπουτάρης: επί χρόνια προκάλεσε, λοιδόρησε, χλεύασε, σάρκασε, σκύλευσε νεκρούς (η χειρότερη Ύβρις που μπορεί να διαπράξει άνθρωπος) θεωρώντας ότι έχει δικαίωμα –αλλά δεν έχει- να βρίζει, να θίγει και να προκαλεί πόνο.
     Αν οι άνανδροι προπηλακιστές του έμεναν, όπως όφειλαν, στις αποδοκιμασίες, η καριέρα του θα είχε τελειώσει.
     Ωστόσο, δεν του βγήκε η ζαριά ότι ήταν υποκινούμενοι, «στρατιωτάκια». Δεν το απέδειξε, ούτε ήταν. Έχασε και την μοναδική  ευκαιρία να ανακαλέσει όσα  έχει πει κατά καιρούς και να απολογηθεί.  Ενσπείρει συνειδητά και μεθοδικά μίσος και διχόνοια. Πού αποσκοπεί;  Οι Θεσσαλονικείς ψηφοφόροι (θα) έχουν τον  λόγο.
        Συγγνώμη  να ζητήσουν κι όσοι τον παραλλήλισαν με τον Λαμπράκη. Αλλά μόνο  με τέτοιες Ύβρεις μπορεί να καρπίσει το εφιαλτικό σχέδιό τους περί δήθεν υπάρξεως φασιστικής απειλής στην Ελλάδα. Το ‘67 που υπήρξε, μας πιάσανε στον ύπνο.
      Ελάχιστοι αντέδρασαν όμως στον επόμενο προπηλακισμό, όταν κυκλοφόρησαν χιλιάδες αφίσες στην Αθήνα με την φωτογραφία της ηθοποιού Μιμής Ντενίση και ύβρεις εναντίον της, κι εναντίον κατοίκων της περιοχής, επειδή πρωτοστατεί στον αγώνα για ανάπλαση και ασφάλεια του Πεδίου του ΄Αρεως.
   Πρωθυπουργός, υπουργοί δεν αντέδρασαν στον προπηλακισμό, ο εισαγγελέας αντέδρασε κατόπιν αναφοράς. Με αφίσες και χαρακτηρισμούς έχουν στοχοποιηθεί κι άλλοι πολίτες, π..χ ο καθηγητής πανεπιστημίου κ. Συρίγος, χωρίς  αντίδραση της πολιτείας.

Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: