Αρχείο

Archive for Ιουνίου 18, 2018

Η ανάδυση των εθνοπληβείων;

Ιουνίου 18, 2018 Σχολιάστε

«Τα γεγονότα δεν έχουνε διαστάσεις την ώρα που τελούνται/

τις αποχτούνε με τον χρόνο/

κι όλα είναι γύρω σου σαν να μην είναι»

Κλείτος Κύρου

κείμενο: Γιώργος Ρακκάς – φωτογραφίες: Δημήτρης Μπούσμπουρας

Στην ακριτική Φλώρινα, δυο παράλληλοι κόσμοι παρουσιάστηκαν χθες, Κυριακή 17 Ιουνίου 2018, ημέρα κύρωσης της ντροπιαστικής για την Ελλάδα συμφωνίας Τσίπρα-Ζάεφ.

Απομονωμένη στην άκρη της χώρας, επιλέγοντας τους Ψαράδες, το χωριό όπου το 1949 πραγματοποιήθηκε το 2ο συνέδριο του ΝΟΦ (της αλυτρωτικής συνιστώσας των Σλάβων της Μακεδονίας με την οποία επέλεξε να συμμαχήσει η ηγεσία του Δημοκρατικού Στρατού αδειάζοντας όλους τους Έλληνες μαχητές του), η πολιτική ηγεσία της χώρας επικύρωνε την συμφωνία. Σ’ ένα ευρύχωρο αντίσκηνο, ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Εξωτερικών συναίνεσαν σε αυτό που απορρίπτει οργισμένη η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών τους, τραγουδώντας «χρόνια πολλά» στον διαπραγματευτή του ΟΗΕ Μάθιου Νίμιτς, και ακούγοντας με μια προσποιητή ψυχραιμία λίγα λεπτά αργότερα τον ομόλογό τους Ζόραν Ζάεφ να μιλάει περήφανος για τους «Μακεδόνες» και την χώρα τους. Διαβάστε περισσότερα…

Advertisements

Δεν πρέπει να αφήνουμε χώρους για νέες ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ και «ξεπλύματα»…

Ιουνίου 18, 2018 Σχολιάστε

Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ των «αριστερών» ανδρεικέλων στο «Μακεδονικό» πυροδότησε τα πατριωτικά αισθήματα του ελληνικού λαού και κατέστησε το ΕΘΝΙΚΟ αυτό ζήτημα πολιτική ΑΙΧΜΗ της συσσωρευμένης και κοχλάζουσας λαϊκής ΟΡΓΗΣ: της ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΟΡΓΗΣ…
Με πιο απλά λόγια:

Η συσσωρευμένη και συμπιεσμένη λαϊκή ΟΡΓΗ (κοινωνική οργή) πυροδοτήθηκε από την «ΕΘΝΙΚΗ ΟΡΓΗ» του «μακεδονικού» και εκφράστηκε με τη ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΗ κινητοποίηση του ελληνικού λαού εναντίον της «αριστερής» κυβέρνησης, η οποία, ως εκτελεστικό όργανο του 4ου Ράιχ, έδωσε τις «χαριστικές βολές» και στο ΜΕΓΑ εθνικό ζήτημα, το «Μακεδονικό»…

«Χαριστικές βολές» που ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΟΥΝ και ΘΕΜΕΛΙΩΝΟΥΝ τον αυριανό διαμελισμό της Ελλάδας και την κατασκευή, από το «ελληνικό σώμα», νέων προτεκτοράτων…

Τα τελετουργικά σώου της εθνικής προδοσίας και η υστερική προπαγανδιστική δημαγωγία, προκειμένου να εμφανιστεί η «εσχάτη προδοσία», σαν νίκη, πυροδότησαν περαιτέρω τα εύφλεκτα υλικά του μίγματος: ΕΘΝΙΚΗ-ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΡΓΗ…

Και εδώ πλέον αρχίζουν να δρούνε και να επεμβαίνουν οι αναχαιτιστικοί παράγοντες νόθευσης, αποπροσανατολισμού και απομαζικοποίησης της λαϊκής οργής, καθώς και αυτοί της πατριδοκαπηλίας…

Ο πρώτος και ο πλέον σημαντικός παράγοντας αναχαίτισης και φρεναρίσματος των ΡΟΠΩΝ της λαϊκής έκρηξης είναι η ΑΠΟΥΣΙΑ ενός επαναστατικού πολιτικού παράγοντα (επαναστατική ηγεσία), ο οποίος το ΑΥΘΟΡΜΗΤΟ της εθνικής έκρηξης θα το προωθούσε σε ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΠΡΑΞΗ, δηλαδή σε πολιτική και οργανωτική συγκρότηση του «εθνικού» με το «κοινωνικό»… Διαβάστε περισσότερα…

Οι σίγουρες παραχωρήσεις και οι υποτιθέμενες «εγγυήσεις»

Ιουνίου 18, 2018 Σχολιάστε
Εικόνα: Μανώλης ΚοττάκηςΑπό τον
Μανώλη Κοττάκη
Νομίζω ότι άδικα χάνουμε τον χρόνο μας σε περιττές αντιδικίες για το περιεχόμενο της συμφωνίας που θα υπογράψει την Κυριακή στις Πρέσπες ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς με τον ομόλογό του Νίκολα Ντιμιτρόφ: Η κυβέρνηση χάρισε οριστικά, διά παντός το όνομα «Μακεδονία» στα Σκόπια αντί μηδενικών εγγυήσεων και εξασφαλίσεων. Τα περί ακυρότητας της συμφωνίας σε περίπτωση που δεν αναθεωρηθεί το Σύνταγμα των Σκοπίων και αυτοδίκαιης ακυρότητας επίσης της πρόσκλησης του ΝΑΤΟ προς τα Σκόπια σε περίπτωση αθέτησης των συμφωνημένων (διαβεβαιώσεις Τσίπρα στο διάγγελμά του) είναι αέρας κοπανιστός.
Από τη στιγμή που υπογράφουμε το όνομα «Μακεδονία» και αναγνωρίζουμε τους όρους «μακεδονικό έθνος» και «μακεδονική γλώσσα», μπαίνουμε σε έναν δρόμο χωρίς επιστροφή. Μελέτησα προσεκτικά το κείμενο της συμφωνίας και ιδού γιατί καταλήγω σε αυτό το συμπέρασμα. Με το άρθρο 1 ορίζεται ότι «η παρούσα συμφωνία είναι τελική και από τη θέση της σε ισχύ τερματίζει την Ενδιάμεση Συμφωνία που υπεγράφη στη Νέα Υόρκη στις 13 Σεπτεμβρίου 1995». Με το άρθρο 1, παρ. 2 «τα μέρη αναγνωρίζουν ως δεσμευτικό το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων που διεξήχθησαν υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών». Με το άρθρο 2 η Ελλάδα «συμφωνεί να μην αντιταχθεί στην υποψηφιότητα ή την ένταξη του δεύτερου μέρους υπό το όνομα και τις ορολογίες του άρθρου 1 της παρούσας συμφωνίας σε διεθνείς, πολυμερείς και περιφερειακούς οργανισμούς και θεσμούς όπου η Ελλάς είναι μέλος».

Τι προκύπτει από όλα αυτά; Δεσμευόμαστε, πρώτον από την αναγνώριση των Σκοπίων με το όνομα «Βόρεια Μακεδονία». Δεσμευόμαστε επίσης να άρουμε τα βέτο είτε για παροχή της ιδιότητας του υποψήφιου μέλους για τους γείτονες σε έναν διεθνή οργανισμό είτε της πλήρους ένταξης σε αυτόν. Πάμε τώρα στο κρίσιμο: Υπάρχει οδός επιστροφής από αυτές τις δεσμεύσεις; Αν τυχόν ο λαός των Σκοπίων απορρίψει τη συμφωνία στο δημοψήφισμα ή η Βουλή των Σκοπίων αρνηθεί να αναθεωρήσει το Σύνταγμα, είναι δυνατή για εμάς η επιστροφή στην προτέρα κατάσταση; Οσον αφορά το όνομα, δυστυχώς όχι. Δεν μπορούμε να γυρίσουμε στην Ενδιάμεση Συμφωνία για να τους πούμε ξανά FYROM. Καταργήθηκε. «Τερματίζεται».

Και από τη στιγμή που ο πρωθυπουργός τούς αποκαλεί επανειλημμένως «Βόρεια Μακεδονία» πριν καν υπογραφεί η συμφωνία, δημιουργούνται ήδη τετελεσμένα. Το όνομα, λοιπόν, ήδη το χάσαμε και δεν έχουμε εγγυήσεις. Τι γίνεται τώρα με το erga omnes, το Σύνταγμα και τα λοιπά θέματα. Εψαξα όλη τη συμφωνία για να εντοπίσω το άρθρο που μας έταξε ο κύριος Τσίπρας περί αυτοδίκαιας ακυρότητας της συμφωνίας σε περίπτωση αθέτησης των όρων που θέτουμε για Σύνταγμα – erga omnes και αυτοδίκαιας ακυρότητας της πρόσκλησης στο ΝΑΤΟ. Μάταιος κόπος. Η συμφωνία δεν λέει πουθενά τίποτε. Αντιθέτως, όπως είχαμε προβλέψει (αντιδικώντας στο παρελθόν με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Δημήτρη Τζανακόπουλο για την έννοια διεθνής ευθύνη), τις τυχόν διαφορές Ελλάδας – Σκοπίων κατά την εφαρμογή της καλούμαστε να τις λύσουμε με διαπραγματεύσεις, με διαιτησία του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ και με προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (άρθρο 19).

Διαβάστε περισσότερα…

Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Τα εφιαλτικά σχέδια των ΗΠΑ για τη «Βόρεια Μακεδονία» και τα Βαλκάνια

Ιουνίου 18, 2018 Σχολιάστε

Γράφει: Ο Ανδρέας Ζαφείρης
Η Μάργκαρετ Θάτσερ είχε γράψει στα απομνημονεύματα της ότι το «πείραμα της Γιουγκοσλαβίας» ήταν ένα πιλοτικό project και για άλλες περιοχές το κόσμου. Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και την Ουκρανία επιβεβαίωσαν τη «σιδηρά κυρία».
Στα Βαλκάνια όμως, 27 χρόνια μετά, ακόμη εξελίσσεται το «πείραμα» του ευρωατλαντισμού.
Μετατροπή ολόκληρων περιοχών σε μη – κράτη,

κατακερματισμός, πολιτική και οικονομική νέο-αποικιοποίηση, εγκατάσταση ΝΑΤΟικών βάσεων κα στρατευμάτων , ενίσχυση των «φίλιων» εθνικισμών.

Τα Βαλκάνια περνάνε κάτω από απόλυτη ΝΑΤΟική κυριαρχία. Τμήματα τους βρίσκονται κάτω από άμεση ΝΑΤΟική κατοχή, ενώ τα υπόλοιπα, πλην Σερβίας, κάτω από ασφυκτικό ΝΑΤΟικό έλεγχο.

Και μόνο να δούμε τη «μεγάλη εικόνα», θα κατανοήσουμε τις εξελίξεις και με το θέμα της ΠΓΔΜ.

Η Βαλκανική ΝΑΤΟική ενδοχώρα.

Η Ρουμανία προσχώρησε στο ΝΑΤΟ το Μάρτιο του 2004. Συμμετέχει σε ΝΑΤΟικές επιχειρήσεις στην Αγκόλα , στη Βοσνία, στο Αφγανιστάν και έχει στείλει 860 στρατιώτες στο Ιράκ. Στη στρατιωτική βάση Mihail Κogalniceanu, κοντά στο λιμάνι της Μαύρης Θάλασσας Constanta, έχουν εγκατασταθεί ισχυρά αμερικανικά στρατεύματα.

Τον Απρίλιο, στην Craiova, αναπτύχθηκε η νέα πολυεθνική Ταξιαρχία του ΝΑΤΟ, σαν απάντηση «…στην αυξημένη παρουσία της Ρωσίας στη Μαύρη Θάλασσα ».

Η Βουλγαρία είναι μέλος του ΝΑΤΟ από τον Απρίλιο του 2004. Από το 2006 έχει υπογράψει συμφωνία « αμυντικής συνεργασίας», που προβλέπει στρατιωτικές βάσεις και στρατόπεδα εκπαίδευσης του αμερικανικού στρατού στη χώρα, ενώ συμμετέχει με 500 στρατιώτες στην ΝΑΤΟική δύναμη στο Αφγανιστάν.

Η Κροατία και η Αλβανία έγιναν μέλη το 2009.

Η Κροατία είναι μέλος της «Διεθνούς Δύναμης Βοήθειας- Ασφαλείας» στο Αφγανιστάν, ήδη από το 2002.
Από το 2009 συμμετέχει στη ΝΑΤΟικη αποστολή στο Κόσοβο.

Τον Απρίλιο η Αλβανίδα υπουργός Άμυνας Olta Xhacka πρότεινε την κατασκευή ναυτικής βάσης για τις ΗΠΑ, στον Αμερικανό της ομόλογο, κατά την διάρκεια της επίσημης επίσκεψης της στις ΗΠΑ. (Για την αποτροπή, όπως είπε, της διείσδυσης της Ρωσίας, της Κίνας, της Τεχεράνης και της Άγκυρας). Η Αλβανία συμμετέχει με φρεγάτα στη ΝΑΤΟική δύναμη του Αιγαίου.

Η ΠΓΔΜ έχει προχωρήσει στην «Εταιρική Σχέση για την Ειρήνη» ήδη από το 1995 , ενώ έχει συμμετοχή σε αποστολές στο Αφγανιστάν και το Κοσσυφοπέδιο.

Διαβάστε περισσότερα…

«Γκρίζες ζώνες» έχει και η Τουρκία

Ιουνίου 18, 2018 Σχολιάστε

Με την κρίση στα Ιμια, το 1996, η Τουρκία ανακάλυψε αίφνης την ύπαρξη νησιών αμφισβητούμενης ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο. Αν κάποιος μπει σε αυτή τη συλλογιστική, θα ανακαλύψει ότι η Τουρκία έχει σημαντικά προβλήματα με «γκρίζες ζώνες» κυριαρχίας. Παραδείγματα πολλά – όπως αυτό του νησιωτικού συμπλέγματος των Μοσχονησίων στον κόλπο του Αδραμυττίου έναντι της Λέσβου, που βρίσκονται εκτός των τριών μιλίων από τις τουρκι- κές ακτές. Πρόκειται για τα νησάκια Δασκαλειό, Λιος, Καλαμόπουλο, Γιαλονήσι, Πύργος, Αδιάβατος, Ουλιά και Κάλαμος, όπως δείχνει ο χάρτης.

του Άγγελου Συρίγου από την Καθημερινή 

Στο διεθνές δίκαιο ισχύει ως αρχή ότι οι συνθήκες που καθορίζουν σύνορα δεν λήγουν ποτέ. Οι λόγοι είναι η προστασία του συνοριακού status quo και η θέσπιση του απαραβίαστου των συνοριακών ρυθμίσεων. Το εδαφικό καθεστώς στο Αιγαίο έχει ρυθμιστεί από τις συνθήκες ειρήνης της Λωζάννης (1923), των Παρισίων (1947) και από την ιταλοτουρκική συμφωνία του Ιανουαρίου 1932 για τα Δωδεκάνησα και τη συμπληρωματική συμφωνία/πρακτικό (procès-verbal) του Δεκεμβρίου 1932.

Αυτό σημαίνει ότι ειδικώς στα Δωδεκάνησα ισχύει η οριοθετική γραμμή του 1932. Στο υπόλοιπο Αιγαίο ισχύουν τα άρθρα 6, 12 και 16 της Συνθήκης της Λωζάννης. Εκεί ορίζεται ότι στην τουρκική κυριαρχία περιλαμβάνονται όλα τα νησιά που βρίσκονται εντός τριών μιλίων (δηλ. 4.827 μέτρων) από τις τουρκικές ακτές και δεν εκχωρήθηκαν ρητώς στην Ελλάδα, καθώς και η Ιμβρος και η Τένεδος. Επομένως, ό,τι βρίσκεται πέραν των τριών μιλίων από τις τουρκικές ακτές δεν ανήκει στην Τουρκία.

Με την κρίση στα Ιμια το 1996, η Τουρκία ανακάλυψε την ύπαρξη νησιών αμφισβητούμενης ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο. Εκτοτε, προσπαθεί να ξαναερμηνεύσει συνθήκες που έχουν γραφεί προ 70 και 100 ετών και να σπείρει αμφιβολίες για ένα εδαφικό καθεστώς εδραιωμένο εδώ και δεκαετίες. Αμφισβητεί νησιά όπως οι Φούρνοι με 1.033 κατοίκους ή οι Οινούσσες με 826…

Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: