Αρχείο

Archive for 25 Ιουλίου, 2018

Φλεγόμενη βάτος ανθρώπων (Εξαιρετικό!)

25 Ιουλίου, 2018 Σχολιάστε
Φλεγόμενη βάτος ανθρώπων - Media

ΣΤΑΘΗΣ
Πριν καν η τέφρα γίνει το σώμα των κεκαυμένων άρχισε η παρέλαση των κλισέ. Ακραία καιρικά φαινόμενα, ασύμμετρα, σεβασμός στους νεκρούς (κανέναν σεβασμό από μας δεν θέλουν οι νεκροί όταν τους καίμε). Η παρέλαση των κλισέ δεν κρατάει πολύ. Τη διαδέχεται η ίδια αβελτηρία, η ίδια ανικανότητα, ο ίδιος τοις πράγμασι νεοφιλελευθερισμός, η ίδια παθολογία αιτίων και αποτελεσμάτων, η ίδια επαναλαμβανόμενη αθλιότης έως την επόμενη φωτιά, έως την επόμενη πλημμύρα, έως την επόμενη πυρκαγιά, έως την επόμενη «θεομηνία» – πλην όμως αν, υπάρχει θεός η μήνις του εναντίον μας είναι οι καρεκλοκένταυροι – κάτι τύποι που τρώνε τις ερινύες γεμιστές.

Μόνον που αυτήν τη φορά η κόλαση άνοιξε τα σπλάχνα της – φλεγόμενα κορίτσια πηδούσαν απ’ τα βράχια στη μαύρη θάλασσα και ίππος χλωρός αφάνισε και αφάνισε. Και ναι μεν πάλι ο βασιλιάς αποδείχθηκε γυμνός, αλλά τα εγκαύματα τα πάθανε άλλοι, όπως συνήθως γίνεται σ’ αυτή τη χώρα που κυβερνάνε κούφιες καρέκλες.
Ώρα έξι το απόγευμα καίγονταν οι πρώτοι νεκροί – ώρα 11.30 το βράδυ ο Πρωθυπουργός συγκαλούσε σύσκεψη. Μπροστά στις κάμερες. Σε ένα δωματιάκι. Γύρω από ένα τραπέζι που στόλιζαν οι παρατρεχάμενοι υπουργοί – ντεκόρ, κάτι βλαχοσυμπέθεροι με πρόσωπα ωχρά, σαν ζόμπι που υπήρχε ο κίνδυνος να παίξουν τις μουσικές καρέκλες. Και ο Πρωθυπουργός σημείωνε σε ένα μικρό
μικρό
μικρό
χαρτάκι
μπροστά στις κάμερες, σύννους και περίφροντις, σημείωνε σε ένα μικρό χαρτάκι κοινοτοπίες και στερεότυπα φοβισμένων και ευθυνόφοβων παρακεντέδων. Στερεότυπα που ξεστόμιζε και ο ίδιος ρωτώντας τα αυτονόητα. Η παράσταση τελείωσε κακήν κακώς κι απότομα, διότι, ως φαίνεται, ο διαχειριστής πληροφοριών υπηρεσίας ειδοποίησε το κογκλάβιο και την κουστωδία ότι δεν τραβάει η θλιβερή οπερέτα των τεθλιμμένων, ότι η αμηχανία, η ασχετοσύνη και η σοβαροφάνεια αναδύονται στον αφρό, σε κοινή θέα κι εκθέτουν. Διαβάστε περισσότερα…

Ελλάδα – Ρωσία και «τέλος χρόνου»

25 Ιουλίου, 2018 Σχολιάστε
Είμαστε μια χώρα γυμνή θεσμικά και με πολιτικό προσωπικό εκτεθειμένο σε εκβιασμούς ξένων πρεσβειών
Εικόνα: Σάββας Καλεντερίδης
Από τον
Σάββα Καλεντερίδη
Aν παρατηρήσει κανείς την πορεία των εξελίξεων τις τελευταίες δεκαετίες διαπιστώνει ότι η Δύση, το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ έχουν ως στρατηγικό στόχο να απωθήσουν γεωπολιτικά τη Ρωσία από την κεντρική, την ανατολική και τη νοτιοανατολική Ευρώπη και να την περιορίσουν στα όρια της ρωσικής επικράτειας.
Στο πλαίσιο αυτού του στόχου όλες οι δυτικές δυνάμεις υποσχέθηκαν στον Γκορμπατσόφ και στον Σεβαρτνάντζε ότι το ΝΑΤΟ δεν θα επεκταθεί ανατολικά «ούτε μία ίντσα», εάν η Μόσχα αποσύρει τον Ερυθρό Στρατό από την Ανατολική Γερμανία και της επιτρέψει να επανενωθεί με τη Δυτική. Αυτή ήταν μια τιτάνια παραχώρηση από τον Γκορμπατσόφ. Ομως στη συνέχεια είδαμε ότι το ΝΑΤΟ επεκτάθηκε σε όλες τις χώρες του πρώην Συμφώνου της Βαρσοβίας, στις βαλτικές χώρες, και τείνει να κλείσει τον κύκλο με την ένταξη των Σκοπίων. Αν γίνει κι αυτό το βήμα, εκτός ΝΑΤΟ θα είναι η Σερβία, το πιο σημαντικό έρεισμα της Ρωσίας στη ΝΑ Ευρώπη, η οποία όμως δεν έχει πρόσβαση στη θάλασσα και ο εναέριος χώρος της είναι περίκλειστος από χώρες του ΝΑΤΟ.

Αν τακτοποιηθεί, λοιπόν, η «εκκρεμότητα» που ακούει στο όνομα Σκόπια, η οποία ήδη έχει πάρει τον δρόμο της με τις ευγενείς υπηρεσίες των κ. Τσίπρα, Κοτζιά και Καμμένου, τότε μένει προς διευθέτηση το θέμα της Μολδαβίας και της Ουκρανίας, για να μείνει η Ρωσία με μόνη σύμμαχο χώρα της τη Λευκορωσία σε ολόκληρη την Ευρώπη. Αν θα ακολουθήσει κάτι μεγάλο, σε περίπτωση που ολοκληρωθούν και οι ανωτέρω διευθετήσεις, όπως, για παράδειγμα, ένας αποκλεισμός της Ρωσίας, που μπορεί να οδηγήσει και σε έναν μεγάλο πόλεμο, κανείς δεν μπορεί να το προβλέψει ή να το γνωρίζει, εκτός από εκείνους που σχεδιάζουν κάτι τέτοιο. Πάντως, η σπουδή της Δύσης να εντάξει τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε., μαζί με την Αλβανία, αποτελεί ένδειξη ότι βιάζεται να κλείσει εκκρεμότητες.

Διαβάστε περισσότερα…

Η αλήθεια για το ευρώ

25 Ιουλίου, 2018 Σχολιάστε
Η Ελλάδα δεν είναι υποχρεωμένη να σεβαστεί το στραγγαλισμό της με τα πρωτογενή πλεονάσματα στο διηνεκές και με τις εξευτελιστικές ιδιωτικοποιήσεις – όπως δεν το έκανε η Πορτογαλία, μετά την ανάληψη της κυβέρνησης από μία έντιμη καινούργια που δεν ήταν υποχείριο των Γερμανών.
Επικαιρότητα
Η μακροοικονομία που ασχολείται με μία χώρα, δεν έχει καμία σχέση ούτε με τη μικροοικονομία που αφορά τις επιχειρήσεις, ούτε βέβαια με τη λογιστική – όπως δεν έχει σχέση στην ιατρική, εκτός από τις γενικές γνώσεις, ένας παθολόγος, με έναν οδοντίατρο ή με έναν ψυχίατρο. Για παράδειγμα, όταν μία επιχείρηση έχει ζημίες, είναι υποχρεωμένη να μειώσει τις αμοιβές των εργαζομένων της, τις επενδύσεις, τα δάνεια που κοστίζουν τόκους και γενικότερα τα έξοδα της – κάτι που εάν το κάνει το κράτος, οδηγείται στο φαύλο κύκλο της ύφεσης που καταλήγει συνήθως στη χρεοκοπία.
Ανεξάρτητα τώρα από τα παραπάνω οφείλει ένας υπουργός οικονομικών να γνωρίζει το σύστημα, εντός του οποίου η χώρα του δραστηριοποιείται – εν προκειμένω την Ευρωζώνη. Ειδικότερα (πηγή: Flasbeck), υπήρξαν πολλές αθετήσεις πληρωμών κρατικών ομολόγων στο παρελθόν, όπως στο παράδειγμα της Αργεντινής – τα οποία, για τις τράπεζες και τους υπόλοιπους επενδυτές, ήταν εκπεφρασμένα σε ξένο συνάλλαγμα. Εκτός αυτού υπήρξαν αρκετές νομισματικές κρίσεις που ολοκληρώνονταν με την υποτίμηση του εθνικού νομίσματος της αντίστοιχης χώρας – οπότε με ζημίες εκείνων που είχαν επενδύσει στο συγκεκριμένο νόμισμα και στα ομόλογα της.
Πρόκειται όμως για φυσιολογικά συναλλαγματικά ρίσκα – τα οποία οφείλουν να λαμβάνουν και συνήθως λαμβάνουν υπ’ όψιν αυτοί που αγοράζουν ένα ομόλογο μίας χώρας που έχει το δικό της αυτόνομο εθνικό νόμισμα. Έτσι ερμηνεύονται επίσης οι αυξήσεις των επιτοκίων των ομολόγων που συμβαίνουν σε εποχές κρίσης – επειδή πολλοί επενδυτές μαζί πουλούν τα ομόλογα αυτά, φοβούμενοι μία υποτίμηση του νομίσματος, στο οποίο έχουν εκδοθεί.

Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: