Αρχείο

Archive for 8 Αυγούστου, 2018

Πολιτική ευθύνη άνευ πολιτικού αντικρίσματος

8 Αυγούστου, 2018 Σχολιάστε
Πολιτική ευθύνη άνευ πολιτικού αντικρίσματος, Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη

Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη

Άργησα να τοποθετηθώ στη νέα φρίκη που έπληξε την Ελλάδα, σάρωσε ζωές, βύθισε σε χρόνια απόγνωση τους συγγενείς των αδικοχαμένων, κατάστρεψε περιουσίες και περιόρισε την έκταση της εκτυφλωτικής ομορφιάς της Αττικής. Η αργοπορία μου αυτή οφείλεται σε μια πρωτόγνωρη, θα έλεγα, για την περίπτωσή μου δυσκολία, να βάλω σε τάξη τα δραματικά γεγονότα των τελευταίων ημερών.

Να οριοθετήσω το ποσοστό της καταστροφής, που οφείλονταν σε αναπότρεπτα αίτια, καθώς και σε αυτό που θα μπορούσε να αποφευχθεί, χάρη σε ανθρώπινη πρόβλεψη, σε συντονισμό, σε έγκαιρη κατάστρωση ευέλικτων σχεδίων αντιμετώπισης των εξελίξεων τελικά. Σε αυτό δηλαδή που θα μπορούσε να διασωθεί σε πείσμα της λαίλαπας της φωτιάς και των ανέμων.

Στις δραματικές αυτές ημέρες παρακολούθησα με κομμένη ανάσα τις πληροφορίες και αναλύσεις αρκετών τηλεοπτικών καναλιών και πιστεύω γενικά ότι έκαναν ειλικρινείς και επίπονες προσπάθειες για την αντικειμενική ενημέρωση των πολιτών. Βρήκα, γι’ αυτό, κακόγουστη και εντελώς εκτός του φονικού κλίματος, ορισμένες κυβερνητικές αντιδράσεις, που στράφηκαν κάθετα εναντίον του ΣΚΑΙ (και ενδεχομένως και άλλων τηλεοπτικών καναλιών, που να μου διέφυγαν).
Αναφέρομαι σε αυτές επειδή δυστυχώς μαρτυρούν πως, τουλάχιστον για ορισμένους από τους κυβερνητικούς, ζύγιζε περισσότερο στη συνείδησή τους η απαλλαγή από ευθύνες, που ίσως επηρεαζόταν από τον τρόπο αναφοράς των λεπτομερειών της βιβλικής καταστροφής που έπληξε τη χώρα, από όσο η ανάγκη υπεράνθρωπης προσπάθειας του καθενός και του συνόλου του κυβερνητικού σχήματος, για την εξεύρεση μέτρων περιορισμού της οδύνης.

Διαβάστε περισσότερα…

Το παράδειγμα της Ουγγαρίας

8 Αυγούστου, 2018 Σχολιάστε
Αυτό που λείπει από την Ελλάδα είναι ένα ανάλογο πατριωτικό, λαϊκό κόμμα, δημοκρατικό φυσικά, το οποίο να είναι σε θέση να κυβερνήσει θαρραλέα, αυτόνομα και αποτελεσματικά – χωρίς να εξαρτάται από τις ξένες δυνάμεις, λαμβάνοντας τα κατάλληλα μέτρα και δίνοντας τις σωστές κατευθύνσεις στους Έλληνες.
«Κοιτάζοντας πίσω στο προηγούμενο έτος, μπορώ να σας πω ότι καταφέραμε την επιτυχή σταθεροποίηση ενός πολιτικού συστήματος, το οποίο βασίζεται σε εθνικά και χριστιανικά θεμέλια. Τα θεμέλια αυτά φαίνεται να είναι σταθερά και ανθεκτικά, οπότε δεν είναι παράλογο να ορίσουμε το έργο μας για τα επόμενα τέσσερα χρόνια ως την οικοδόμηση μιας νέας εποχής. Η επιγραμματική ανασκόπηση ορισμένων γεγονότων που απεικονίζουν τη σταθερότητα του πολιτικού και οικονομικού συστήματος που δημιουργήθηκε μετά το 2010 είναι η εξής:
Όσον αφορά το ΑΕΠ, το 2009 η Ουγγαρία είχε ύφεση – 6%, ενώ το 2017 ο ρυθμός ανάπτυξης της ήταν +4%. Το 2010, η αξία που η Ουγγαρία κατάφερε να παράγει σε ένα έτος ήταν 27,224 δισεκατομμύρια φιορίνια, ενώ τώρα είναι 38,183 δισεκατομμύρια φιορίνια (+41% σωρευτική αύξηση του ΑΕΠ, έναντι -25% της Ελλάδας). Κάθε χρόνο από το 2010 και μετά, παράγουμε εκατομμύρια φιορίνια περισσότερο από ότι το προηγούμενο έτος. Όλοι γνωρίζουν ότι έχουμε αποκαταστήσει την τάξη στα οικονομικά μας, επιστρέψαμε τα δάνεια που λήφθηκαν ως αποτέλεσμα της κρίσης του 2008, το ΔΝΤ στάλθηκε στο σπίτι του, το έλλειμμα παραμένει υπό έλεγχο και το δημόσιο χρέος μειώθηκε από 85% ΑΕΠ στο 71%.
Μπορούμε επίσης να διαπιστώσουμε ότι, η αξία των εξαγωγών μας αυξήθηκε από 19,690 δις Φιορίνια σε 31,102 δις Φιορίνια. Αυτό είναι το υψηλότερο επίπεδο στην ιστορία της Ουγγαρίας. Ο αριθμός των ατόμων που εργάζονται μεταξύ 15 και 64 ετών έχει αυξηθεί από 55% το 2010 σε 69% σήμερα – κάτι που σημαίνει ότι, 756.000 περισσότεροι άνθρωποι εργάζονται πλέον στην Ουγγαρία από ότι πριν από το 2010. Οι μισθοί είναι τώρα 60% υψηλότεροι από ότι το 2010. Όσον αφορά τα δημογραφικά στοιχεία, το ποσοστό γονιμότητας αυξήθηκε από 1,25 σε 1,50. Διαπιστώνεται επίσης σταθερότητα σε δείκτες όπως ο αριθμός των ασκούμενων γιατρών, με 3.665 περισσότερους γιατρούς σήμερα από ότι το 2010. Το έγκλημα έχει μειωθεί κατά 50%.

Διαβάστε περισσότερα…

Ψυχογραφώντας το Νεοέλληνα

8 Αυγούστου, 2018 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για Ψυχογραφώντας το ΝεοέλληναΓράφει ο Βασίλειος Μακρυπούλιας*

Μέσα από έναν απίστευτο συνδυασμό της αριστεράς ιδεολογίας του επιστημονικού σοσιαλισμού και του αστικού φιλελεύθερου ατομικισμού ο Νεοέλληνας διάγει το τελικό στάδιο ενός απολύτου σοσιαλατομικισμού, όσο αστείο ή και αντιφατικό αυτό αν ακούγεται. Εξηγείται όμως, όπως εξηγείται η ατομική υπόσταση των υβριδίων. Αποκομμένος από τις ρίζες του –ιστορικές, εθνικές, πολιτιστικές,θρησκευτικές,πολιτικές-ο νεοέλληνας δείχνει ένα νέο υπαρξιακό  κατασκεύασμα το οποίο υπακούει στις διαταγές και μόνο των κατασκευαστών του. Δεν επικοινωνεί πλέον με τους προγόνους του, με τις αρίφνητες φωνές των φωτισμένων ανδρών οι οποίοι του ετοίμασαν έναν ωραίο κόσμο να ζήσει και να μεγαλουργήσει. Ο νεοέλληνας θεωρεί ότι η ιστορία του μετρά μόνο μερικές δεκαετίες, από εκεί και πέρα χάνεται σε βάθος χρόνου. Και δεν τον ενδιαφέρει. Η έννοια του Έθνους η οποία απελευθερώνει όλες εκείνες τις θείες δυνάμεις των Ελλήνων στα βάθη του χρόνου, φαντάζει στα μάτια του και στο μυαλό του ως κάτι το αμαρτωλό, διότι αυτό του δίδαξαν. Η θρησκευτική φύσις των νεοελλήνων τροποποιήθηκε. Νέος Θεός και νέα δογματική άποψη για τις  θρησκευτικές παραμέτρους δημιουργήθηκαν και γεννήθηκαν.

Θεός τώρα είναι το πολιτικό σύστημα με τη  νέα πολιτική τάξη πραγμάτων η οποία επιβάλλει τη δική του ιστορική θεώρηση περί των πραγμάτων. Ο Νεοέλληνας δεν έχει καμμία άποψη πέρα από αυτή η οποία του επιβάλλεται. Η εποχή των καθεστώτων επιστρέφει υπό άλλη εμφάνιση. Όσο και αν έχει διαβάσει ο νεοέλληνας πρέπει να αποδεχθεί τις ιστορικές θεωρίες οι οποίες ως θέσφατα του επιβάλλονται. Το νέο Ελληνικό κράτος υπακούει στο χειρότερο μανιχαϊσμό. Καλοί είναι αυτοί στο πέρασμα της ιστορίας οι οποίοι είναι αρεστοί στην πολιτική και επιστημονική εξουσία. Και οι κακοί είναι συγκεκριμένοι και αλοίμονο σε όποιον δεν τους αποδέχεται επειδή άλλα έχει διαβάσει. Αμαρτία τώρα σημαίνει η πνευματική ή ηθική ανυπακοή σε όσα το πολιτικό ή επιστημονικό σύστημα επιβάλλει. Οι όροι είναι θρησκευτικοί με προσχήματα πολιτικά. Ο αγώνας πλέον δεν είναι εξωτερικός αλλά εσωτερικός. Ο Νεοέλληνας έχει γεμίσει με διλημματικούς όρους γύρω από πολλά καλά και πολλά κακά. Νέοι όροι του προσφέρονται και αλοίμονο εάν κακοχαρακτηρισθεί. Δεν τον ξεπλένει κανένας ποταμός. Εγκλωβισμένος στην κοινωνία, στο τι θα πούν οι άλλοι, στην απίστευτη διάχυση της πληροφορίας, στο οικονομικό και επαγγελματικό αδιέξοδο, ο νεοέλληνας τρέμει στην ιδέα ότι θα κακοχαρακτηρισθεί ως κάτι το ακραίο και περιθωριακό. Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: