Αρχείο

Archive for 30 Αυγούστου, 2018

Ακόμη μπορούμε!

30 Αυγούστου, 2018 Σχολιάστε
Υπάρχει λύση για την Ελλάδα, παρά την οδυνηρή της κατάσταση, η οποία όμως προϋποθέτει τη ριζική αλλαγή νοοτροπίας της κοινωνίας, καθώς επίσης την εξαφάνιση του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος – με την ταυτόχρονη παραδειγματική τιμωρία τουλάχιστον όλων αυτών των μελών των κυβερνήσεων που συνέβαλλαν στην καταστροφή.
«Εάν δεν εκμεταλλευθούμε έγκαιρα τις γεωπολιτικές συγκυρίες (ανάλυση), καθώς επίσης εάν δεν αντιδράσουμε όλοι μαζί ως ομάδα, τότε το Έθνος μας θα μετατραπεί σε μία μαύρη τρύπα στο χάρτη – σε μία πολυπολιτισμική περιοχή που οι ιθαγενείς θα αποτελούν μία εξαθλιωμένη μειονότητα που δεν θα έχει καμία σχέση με τη σημερινή”.
Ανάλυση
Τα νούμερα είναι κουραστικά – περισσότερο για αυτούς που τα αναζητούν προσεκτικά παραθέτοντας τα λεπτομερώς με τις πηγές τους και λιγότερο για εκείνους που απλά τα διαβάζουν. Χωρίς κούραση όμως δεν αποκτάται σαφής γνώση και χωρίς σαφή γνώση δεν επιτρέπεται να εκφράζει κανείς άποψη – πόσο μάλλον να ψηφίζει αυτούς που θα διαχειριστούν το μέλλον της πατρίδας του και των παιδιών του, τα οποία σήμερα εγκαταλείπουν μαζικά την Ελλάδα, συμβάλλοντας χωρίς φυσικά να το θέλουν στην «αποτέφρωση» της.
Στα πλαίσια αυτά, η Ελλάδα έχει εισπράξει 245,7 δις € από την Ευρώπη και 32,1 δις € από το ΔΝΤ – συνολικά 277,8 δις €, τα οποία στο συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος τους οδηγήθηκαν στην εξυπηρέτηση παλαιών δανείων. Σήμερα το δημόσιο χρέος της είναι 345,4 δις € (30.06, πηγή), συν τα 15 δις € της τελευταίας δόσης, οπότε 360,4 δις € – απέναντι σε ένα ΑΕΠ στα τέλη του 2017 ύψους 177,7 δις € σε τρέχουσες τιμές (πηγή). Επομένως είναι στο 202,4% του ΑΕΠ μαζί με τα ταμειακά διαθέσιμα (μαξιλάρι) – τα οποία ασφαλώς αποτελούν χρέος.

Διαβάστε περισσότερα…

Στο καφενείο (εξαιρετικό!)

30 Αυγούστου, 2018 Σχολιάστε
Στο καφενείο - Media

ΣΤΑΘΗΣ

Είναι απ’ αυτά που δεν μπορείς να τ’ αφήσεις πίσω σου. Είναι σαν τις υποθέσεις που οι ντετέκτιβ αναρτούν τα στοιχεία τους στον τοίχο, τα παρατηρούν και προσπαθούν να βγάλουν άκρη. Το ίδιο πράγμα στο χωριό μου γίνεται αλλιώς: βάζεις τις σκέψεις σου στο τραπέζι, βάζεις δίπλα τους καφέ, ανάβεις τσιγάρο και προσπαθείς να βγάλεις νόημα.
Η λογική έλεγε, και τα γεγονότα μετά απέδειξαν, ότι ο Τσίπρας γνώριζε πως υπάρχουν νεκροί όταν έστηνε εκείνο το ρηχόψυχο επικοινωνιακό σόου για την τραγωδία στο Μάτι.

Εδώ, σε αυτό το γεγονός, ένας άνθρωπος σταματά. Δεν πρόκειται για κάτι που μπορεί να αφήσει κανείς να χαθεί πίσω του, μέσα στον κουρνιαχτό των τρεχόντων. Πρόκειται για μια στάση και μια πράξη με ασυνήθιστα χαρακτηριστικά. Αν ήθελε να το δει κανείς κάπως ελαφρά, θα έμενε στον τρόπο του καφενείου στο χωριό μου (πάλι), όπου ο κόσμος δεν θέλει να πολυσκοτίζεται (και για να προφυλάττει την ψυχή του). Στο καφενείο λοιπόν θα καθάριζαν την υπόθεση με δύο αποφάνσεις. Η πρώτη: για να κρύψει κανείς κάτι τέτοιο, θα πρέπει να είναι πολύ αναίσθητος ή γάιδαρος (η λέξη «ανάλγητος» δεν συνηθίζεται στο εν λόγω καφενείο). Και δεύτερον: για να κρύψει επίσης κανείς κάτι που ήξερε ότι θα βγει εν τέλει στο φως, θα πρέπει να είναι κορόιδο ή βοϊδοκέφαλος ή μπουμπούνας (η λέξη «κουτοπόνηρος» είναι ελαφρών βαρών σ’ αυτά τα καφενεία). Σε καφενεία όπου έναν τέτοιον τύπο δεν θα τον έστελναν ούτε για να φέρει τσιγάρα.
  Βάζω λοιπόν κι εγώ τις σκέψεις μου (εξαιρώντας τη θλίψη μου) στο τραπεζάκι μπροστά μου, δίπλα στον καφέ μου κι αναρωτιέμαι τι εμπιστοσύνη μπορεί να έχει ένα έθνος σε έναν πρωθυπουργό που ούτε ο θάνατος των συμπολιτών του μπόρεσε να κλονίσει την τάση του στα ψέματα, τους θεατρινισμούς και τη δημαγωγία. Αλλά και στην ευήθεια. Διότι δύσκολα άλλος στη θέση του δεν θα αντιλαμβανόταν ότι η αλήθεια εν τέλει θα βγει στο φως. Κι ακόμα πιο δύσκολα κάποιος άλλος στη θέση του δεν θα προσπαθούσε να διαχειρισθεί το συλλογικό πένθος, δείχνοντας την προσωπική του συντριβή.
Όχι μόνον λοιπόν καμιά συναίσθηση στον πόνο των άλλων, αλλά κι εντυπωσιακή κουταμάρα στην πολιτική και ηθική διαχείριση της κρίσης.

Διαβάστε περισσότερα…

«Σκότωσαν» τη χώρα με συγκεκριμένο σχέδιο!

30 Αυγούστου, 2018 Σχολιάστε

Τώρα που έκλεισε ένας κύκλος, ας ανατρέξουμε πίσω για να μην ξεχάσουμε και να μη μας παρουσιάζουν την αλήθεια όπως θέλουν 

Από τον Δημήτρη Ριζούλη 

Τώρα, λοιπόν, που βγήκαμε (υποτίθεται) από τα Μνημόνια, οι εκπρόσωποι του χθες και τα διάφορα περιφερόμενα λαμόγια ζητούν να πάρουμε το σφουγγάρι και να τα σβήσουμε όλα: Ευθύνες, λάθη, παραλείψεις, σκάνδαλα, προσπάθειες πολιτικής εκτροπής. Είναι -λέει- διχαστικά όλα αυτά και δεν ωφελεί να τα ψάχνουμε. Κάποιοι, μάλιστα, τις τελευταίες ημέρες προσπαθούν να ανατρέψουν ακόμα και τα ίδια τα γεγονότα, νομίζοντας ότι πάθαμε μαλάκυνση και ξεχάσαμε τόσο γρήγορα τι συνέβη.

Τις προηγούμενες ημέρες των γελοίων και υποκριτικών εορτών για την «έξοδο» από το Μνημόνιο, ειπώθηκε συστηματικά και μετ’ επιτάσεως ότι η προσφυγή στο ΔΝΤ ήταν περίπου… απαραίτητη και πως πληρώσαμε τα δικά μας λάθη του παρελθόντος. Πρόκειται για απροκάλυπτη προσπάθεια αθώωσης του Γιώργου Παπανδρέου και του συρφετού που κυβέρνησε μαζί του, με απλουστεύσεις και παραποιήσεις της αλήθειας στα όρια της ύβρεως.

Τώρα, λοιπόν, που πράγματι έκλεισε ένας κύκλος, ας ανατρέξουμε πίσω, για να μην ξεχάσουμε και για να μη μας παρουσιάζουν την αλήθεια όπως θέλουν οι υποταγμένοι στους δανειστές και στα συμφέροντα.

Διαβάστε περισσότερα…

Ο Δήμος Θεσσαλονίκης, το Γενί Τζαμί κι οι μουφτείες του Προξενείου

30 Αυγούστου, 2018 Σχολιάστε

Του Μένουμε Θεσσαλονίκη 

Επαναλαμβάνουμε τον τελευταίο καιρό ασταμάτητα ότι ο βασικός λόγος που έχει εκτροχιαστεί η διοίκηση του Δήμου Θεσσαλονίκης είναι το γεγονός ότι ο δήμαρχος έχει αποφασίσει να ταυτιστεί με το στρατόπεδο της παγκοσμιοποίησης, γράφοντας στα παλιά του τα παπούτσια τις συλλογικές ανάγκες, τόσο της κοινωνίας της τοπικής, όσο και της χώρας ευρύτερα. Υπάρχει γι’ αυτόν η «αναγκαιότητα», ας πούμε, των αγορών και των γεωπολιτικών εξουσιών, που συντηρεί και πλουτίζει μια μειοψηφία της τοπικής κοινωνίας, που ‘ναι έτσι προοδευτικές, παιχνιδιάρικες ελίτ, και από εκεί και πέρα υπάρχουν οι υπόλοιποι που ‘ναι γι’ αυτόν χρεοκοπημένοι, μια υπόθεση ανάξια λόγου.

Σε αυτό το πλαίσιο πολιτεύεται, και αυτή του η επιλογή «βγαίνει» σε κάθε του κίνηση. Χαρακτηριστική, η περίπτωση για την οποία πανηγύριζε τις προάλλες η τουρκική Μπιρλίκ, της παραχώρησης του Γενί Τζαμί σε Τούρκους μουσουλμάνους για τους εορτασμούς του Μπαϊραμιού. Κάτι που συμβαίνει από τα πρώτα χρόνια της θητείας του Γιάννη Μπουτάρη, ωστόσο όχι όπως θα όφειλε, μέσω των επίσημων μουφτειών που είναι και αναγνωρισμένες από το ελληνικό κράτος, αλλά, αντίθετα, από εκείνες που προωθεί το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής και το ίδιο το γειτονικό επεκτατικό κράτος εναντίον τους, αποσκοπώντας έτσι στον ασφυκτικό έλεγχο της Μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη, μέχρι τα τώρα, και στον ασφυκτικό έλεγχο των μουσουλμανικών πληθυσμών από εδώ και πέρα, που το μεταναστευτικό ζήτημα έχει δημιουργήσει. Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: