Αρχείο

Archive for Αύγουστος 2018

Η Γερμανία στα ίχνη της Ρωσίας, εναντίον των Η.Π.Α.

28 Αυγούστου, 2018 Σχολιάστε
Η κυβέρνηση της χώρας φαίνεται πως προσπαθεί να ανεξαρτητοποιηθεί από την υπερδύναμη με τη βοήθεια της ηγεμονικής θέσης της στην Ευρώπη – εν πρώτοις από το αμερικανικό χρηματοπιστωτικό σύστημα, με την ίδρυση ενός ευρωπαϊκού Swift και τη μετατροπή του ESM στο δικό της ΔΝΤ.
Ανάλυση
Όπως γνωρίζουμε, η Ρωσία δέχθηκε το 2014 μία μεγάλη χρηματοπιστωτική επίθεση εναντίον του νομίσματος, των επιχειρήσεων και ολόκληρης της οικονομίας της από τις Η.Π.Α. – με την επιβολή κυρώσεων, με την κατάρρευση των τιμών του πετρελαίου, καθώς επίσης με τη συνεργασία της Ευρώπης, με αφορμή την προσάρτηση της Κριμαίας.
Εν προκειμένω η χώρα προσπάθησε αφενός μεν να οχυρωθεί, αφετέρου να ανεξαρτητοποιηθεί από το δυτικό σύστημα του χρέους – το οποίο στηρίζεται στην παντοδυναμία του δολαρίου ως παγκόσμιο αποθεματικό και συναλλακτικό νόμισμα, στο πετροδολάριο, στη Fed, στις εταιρείες αξιολόγησης, στο Swift, στη Wall Street, στα κερδοσκοπικά κεφάλαια, καθώς επίσης σε μία σειρά άλλων ισχυρών οικονομικών όπλων.
Στην προσπάθεια της αυτή συνεργάσθηκε με την Κίνα, ειδικά όσον αφορά τις συναλλαγές μεταξύ τους στο δικό της ή/και στο κινεζικό νόμισμα, τις επιθέσεις εναντίον του δολαρίου, την υιοθέτηση ενός κοινού συστήματος τραπεζικών συναλλαγών για να αποφύγει το αμερικανικό ουσιαστικά Swift (ανάλυση) από το φόβο μήπως αποκοπούν οι τράπεζες της από το διεθνές σύστημα κοκ. – ενώ από γεωπολιτικής πλευράς αναμίχθηκε στις στρατιωτικές συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή, με κύριο στόχο εκτός από τη διασφάλιση των ενεργειακών αγωγών της το πετροδολάριο που εξαρτάται απόλυτα από τη Σαουδική Αραβία.

Διαβάστε περισσότερα…

Το υπό διαμόρφωση τρίγωνο Μόσχας, Άγκυρας και Βερολίνου

28 Αυγούστου, 2018 Σχολιάστε

Το υπό διαμόρφωση τρίγωνο Μόσχας, Άγκυρας και Βερολίνου

Του Κώστα Ράπτη από το capital.gr

Κοινή συνέντευξη Τύπου της Άγκελα Μέρκελ και του Βλαντιμίρ Πούτιν δεν υπήρξε μετά τη συνάντηση των δύο ηγετών το Σάββατο στο κάστρο του Μέζεμπεργκ στα περίχωρα του Βερολίνου. Και ο λόγος είναι  ότι επρόκειτο για «συνάντηση εργασίας” όπως περιγράφηκε από τους διοργανωτές.

Της «εργασίας” προηγήθηκε βέβαια η «αναψυχή”, με την παρουσία του Ρώσου προέδρου στον γάμο της αυστριακής υπουργού Εξωτερικών νωρίτερα την ίδια μέρα – σε μία κίνηση που όχι μόνο τις… χορευτικές ικανότητες του Βλαντιμίρ Πούτιν, αλλά συνολικά την επιδεξιότητά του στο επικοινωνιακό παιχνίδι.

Μπροστά στους «Αυστριακούς φίλους” (οι οποίοι, όμως τόσο συχνά «βγάζουν τον λαγό” στα ευρωπαϊκά πράγματα όπως π.χ. συνέβη με το μεταναστευτικό ζήτημα), η Άγκελα Μέρκελ ερχόταν, αν μη τι άλλο χρονικά, δεύτερη.

Ο αγγλοσαξονικός Τύπος σπεύδει να σημειώσει ότι η συνάντησή του Μέζεμπεργκ ολοκληρώθηκε χωρίς τη σύναψη κάποιας συμφωνίας – σαν να ήταν αυτός ο στόχος της.  Στην πραγματικότητα το κύριο αντικείμενο συζήτησης των δύο ηγετών ήταν η διαφύλαξη του υπό κατασκευή υποθαλάσσιου αγωγού ρωσικού φυσικού αερίου Nord Stream 2 από τις τιμωρητικές διαθέσεις του Ντόναλντ Τραμπ. Έχοντας αυτοπαγιδευτεί σε ένα καθεστώς ευρωπαϊκών κυρώσεων κατά της Ρωσίας (το οποίο δεν πρόκειται να ανατραπεί όσο οι συνυπογράψαντες τη Συμφωνία του Μινσκ για την ουκρανική κρίση δεν τιμούν την υπογραφή τους και που πάντως δεν θίγει ζωτικά γερμανικά συμφέροντα, όπως η προώθηση του Nord Stream 2) η χώρα της Άγκελα Μέρκελ βρίσκεται αντιμέτωπη με αφόρητες πιέσεις για πολύπλευρη ευθυγράμμιση με την Ουάσινγκτον, αρχής γενομένης από την εγκατάλειψη του ρωσικού φυσικού αερίου, χάριν του ακριβότερου αμερικανικού LNG.

Διαβάστε περισσότερα…

Η δημοκρατία – κέλυφος και η μεταμνημονιακή «κανονικότητα»

27 Αυγούστου, 2018 Σχολιάστε

Γράφει ο Σταύρος Λυγερός

Τα αλλεπάλληλα πακέτα μνημονιακών μέτρων που έχει ψηφίσει το Κοινοβούλιο (με διαφορετική κομματική σύνθεση) από το 2010 κατά γενική ομολογία έχουν υποβαθμίσει δραστικά τους όρους ζωής εκατομμυρίων Ελλήνων. Όλα τα προηγούμενα χρόνια, οι διαδοχικές κυβερνήσεις δήλωναν πως με την ψήφιση κάθε πακέτου μέτρων σωζόταν η Ελλάδα. Αντιθέτως, τα κόμματα που καταψήφιζαν δήλωναν το ακριβώς αντίθετο.

Οι θεσμοί υπάρχουν ακριβώς για να επιτυγχάνεται η δημοκρατική υπέρβαση τέτοιου είδους αντιθέσεων. Η δημοκρατία, όμως, δεν αρχίζει και τελειώνει στην αρχή της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Το Σύνταγμα προβλέπει συγκεκριμένες διαδικασίες για να διασφαλίσει ότι αυτή η αρχή θα λειτουργήσει δημιουργικά κι όχι μηχανιστικά. Με άλλα λόγια, οι βουλευτές πρέπει να ψηφίζουν με γνώση των διατάξεων κι αφού το νομοσχέδιο τεθεί στη δοκιμασία μίας ενδελεχούς κριτικής. Μόνο έτσι η ψήφος τους είναι άξια της λαϊκής εντολής.

Το προαναφερθέν δεν ήταν ποτέ αυτονόητο στην ιστορία του ελληνικού κοινοβουλευτισμού. Εκτός από τον αρμόδιο υπουργό που εισάγει κάποιο νομοσχέδιο, εκτός από τον εισηγητή της πλειοψηφίας και τους εντεταλμένους βουλευτές της αντιπολίτευσης, οι υπόλοιποι βουλευτές έχουν μία γενική εικόνα. Ψηφίζουν ή καταψηφίζουν ανάλογα με την κομματική γραμμή. Ειδικά στην περίπτωση κρίσιμων ψηφοφοριών, η κακή αυτή παράδοση προσέλαβε διαστάσεις ουσιαστικά ακύρωσης του νοήματος της κοινοβουλευτικής διαδικασίας. Διαβάστε περισσότερα…

Κόμπλεξ κατωτερότητας…

27 Αυγούστου, 2018 Σχολιάστε
Φωτο: ΑΠΕ - ΜΠΕ
Η φράση για τους τραπεζίτες που έγιναν πρωθυπουργοί και τους υπουργούς που έγιναν τραπεζίτες, που είπε ο Τσίπρας στο προχθεσινό του διάγγελμα, έκανε μεγάλη αίσθηση. Κι αυτό γιατί ο πρωθυπουργός στοχοποίησε κατά κύριο λόγο τον Λουκά Παπαδήμο και τον Γιάννη Στουρνάρα. Εκεί ήθελε να χτυπήσει για να δείξει πόσο κακό είναι αυτό. Πόσο αντιδημοκρατικό είναι να αναλαμβάνουν τραπεζίτες σε περιόδους έκτακτης ανάγκης τη διακυβέρνηση της χώρας. Αλλά να του θυμίσουμε γιατί είναι και ανιστόρητος ότι από τους μέχρι σήμερα διοικητές της ΤτΕ, πέντε ανέλαβαν και πρωθυπουργοί της χώρας μας, σε κρίσιμες ιστορικές περιόδους. Ο Αλέξανδρος Διομήδης, ο Αλέξανδρος Κορυζής, ο Εμμανουήλ Τσουδερός, ο Ξενοφών Ζολώτας και πρόσφατα ο Λουκάς Παπαδήμος.
Μακροβιότερος διοικητής της ΤτΕ υπήρξε ο Ξενοφών Ζολώτας με 12,5 συνεχόμενα χρόνια στο τιμόνι της Κεντρικής Τράπεζας της χώρας, από τον Φεβρουάριο του 1955 μέχρι τον Αύγουστο του 1967. Συνολικά θήτευσε στην θέση του διοικητή 20 χρόνια, καθώς ανέλαβε ξανά τα ηνία της τράπεζας άλλες δύο φορές.
Να φανταστούμε ότι δεν ήταν μομφή και κατά του Ζολώτα. Μόνο για τα χρόνια της κρίσης μας είπε ο Τσίπρας ότι είναι κακό να προωθούνται τραπεζίτες σε καίριες θέσεις.
Ανεξαρτήτως αν αφήνουν καριέρες, υψηλούς μισθούς, ησυχία και οικογένεια για να προσφέρουν στην πατρίδα.
Και να φανταστούμε ότι ο Τσίπρας δεν εννοούσε και τη Λούκα Κατσέλη που από υπουργός του ΠΑΣΟΚ έγινε διοικητής της Εθνικής με σφραγίδα ΣΥΡΙΖΑ. Άσε δε που ακούγεται ότι θα γίνει ξανά στέλεχος της κυβέρνησης μιας και ο «πάγκος» δεν έχει και πολλά στελέχη. Εκτός κι αν γίνει ανασχηματισμός για να αναλάβει θέση ο Τζουμάκας και ο Ραγκούσης.

Διαβάστε περισσότερα…

Στρατηγική εποικισμού και ισλαμοποίησης στα Κατεχόμενα

27 Αυγούστου, 2018 Σχολιάστε

Στρατηγική εποικισμού και ισλαμοποίησης στα Κατεχόμενα, Κώστας Βενιζέλος

Tου Κώστα Βενιζέλου από το slpress.gr 
Στόχος του καθεστώτος Ερντογάν είναι βαθμηδόν η πληθυσμιακή εξίσωση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Η επιδίωξη αυτή, η οποία θα επιτευχθεί διά της μεταφοράς νέων εποίκων στα κατεχόμενα, έχει ξεκαθαριστεί προς το κατοχικό καθεστώς, που θα αναλάβει το μερίδιο της ευθύνης του για την υλοποίηση του σχεδίου αυτού. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, έθεσε το ζήτημα αυτό και κατά την πρώτη συνάντηση που είχε με τον ψευδοπρωθυπουργό των κατεχομένων, Τουφάν Ερχιουμάν, αμέσως μετά την ανάληψη από τον τελευταίο των καθηκόντων του.

Το σχέδιο της Τουρκίας για την πληθυσμιακή εξίσωση με τους Ελληνοκύπριους είναι μόνο η μία διάσταση της στρατηγικής αυτής επιδίωξης. Είναι, όμως, ζωτικής σημασίας για το καθεστώς της Άγκυρας κι αυτό φαίνεται από τις κινήσεις που γίνονται και ως προς την ενίσχυση του τουρκικού πληθυσμού στα Κατεχόμενα. Η επιδίωξη αυτή και ο σχεδιασμός δεν αφορά μόνο την αριθμητική ενίσχυση. Αυτός ο στόχος συνδυάζεται, όπως φαίνεται, από παράλληλες κινήσεις, όπως η ισλαμοποίηση των Κατεχομένων και η πλήρης ενσωμάτωση των Τουρκοκυπρίων στην τουρκική κοινωνία. Τούτο επιτυγχάνεται μέσα από διάφορες δράσεις.

Διαβάστε περισσότερα…

Ένα σκαλοπάτι πριν το χάος

26 Αυγούστου, 2018 Σχολιάστε
Ο κίνδυνος να ξεσπάσει στρατιωτικός πόλεμος Η.Π.Α. και Κίνας, εάν ο πρόεδρος Trump επιμείνει στην πολιτική των δασμών, είναι πολύ μεγάλος – ενώ έχει αρχίσει να αντιδράει επίσης η Γερμανία, η οποία δεν είναι απίθανο να συμμαχήσει με την Κίνα έχοντας πολλά κοινά συμφέροντα μαζί της.
Ανάλυση
Αυτά που συμβαίνουν στην Κίνα έχουν πάντοτε επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία – αφού η χώρα διαθέτει ήδη το υψηλότερο ΑΕΠ στον πλανήτη σε όρους αγοραστικής αξίας (ΡΡΡ), ενώ αποτελεί τη νούμερο ένα παραγωγική του μηχανή. Εν τούτοις, δεν υπάρχει σχεδόν καμία άλλη χώρα, τόσο δύσκολο να γίνει κατανοητή – ενώ οι οικονομικές και πολιτικές της διαδικασίες είναι εντελώς αδιαφανείς. Υπάρχουν βέβαια αυτοί που έχουν εσωτερική πληροφόρηση, αλλά δεν τολμούν να την ανακοινώσουν δημόσια – φοβούμενοι τις συνέπειες.
Ως εκ τούτου, επικεντρώνεται κανείς στους βασικούς οικονομικούς της δείκτες για να εξάγει κάποια συμπεράσματα για το μέλλον της – όπως είναι το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της (γράφημα), το οποίο ήταν παραδόξως αρνητικό στο πρώτο τρίμηνο του 2018, ενώ ελάχιστα θετικό στο δεύτερο, τεκμηριώνοντας μεταξύ άλλων την αδυναμία του εξαγωγικού της τομέα. Υπήρξαν βέβαια αδύναμα τρίμηνα στο παρελθόν, αλλά αυτό που συνέβη το 2018 είναι πράγματι εντυπωσιακό – οφειλόμενο πιθανότατα στις κυρώσεις που έχει επιβάλλει στη χώρα ο πρόεδρος Trump, καθώς επίσης στην πτώση της ισοτιμίας του νομίσματος της.

Διαβάστε περισσότερα…

Αποκαλύψεις, που τσακίζουν κόκκαλα… Έτσι καταστράφηκε η Ιταλία, έτσι καταστράφηκε και συνεχίζει να καταστρέφεται η Ελλάδα…

26 Αυγούστου, 2018 1 Σχολιο

Η καλλίτερη, η πιο τεκμηριωμένη και κυρίως η πλέον ανεξάρτητη και κατανοητή απεικόνιση της πραγματικότητας, από την Γεωργία Γκαρδαλινού.

Αξίζει ιδιαίτερης προσοχής και κυρίως συνειδητοποίησης.

Αυτοί που ΕΓΚΛΗΜΑΤΗΣΑΝ κατά της γειτονικής Ιταλίας, είναι σχεδόν τα ίδια πρόσωπα που ΕΓΚΛΗΜΑΤΗΣΑΝ και κατά της Ελλάδας… οι εγχώριοι ΠΡΟΔΟΤΕΣ απλά αλλάζουν πρόσωπα και ονοματεπώνυμα…
Έχοντας ως οδηγό την καταγραφή της ιστορίκής καταστροφής της Ιταλίας, ας την συσχετίσουμε με την δική μας πορείας ως έθνους, προς την άβυσσο και ας σταματήσουμε ΤΩΡΑ, την πορεία μας προς τον θάνατο.
Εκ μέρους μου, ένα ευχαριστώ από καρδιάς, στην Γεωργία Γκαρδαλινού.
Καλλιόπη Σουφλή


Γεωργια Γκαρδαλινου
Για να καταλάβουμε τι έπαιξε στην Γένοβα, που παίζει και σε μας, βεβαίως, με την αλληλεγγύη μου στον δοκιμαζόμενο Ιταλικό λαό και την ευχή να την γλυτώσει έστω και την τελευταία στιγμή από μια τύχη ίδια της δικής μας, θα προσπαθήσω να σας ξεναγήσω σε μερικές ιστορικές λεπτομέρειες.
Φτιάξτε καφέ και κοπιάστε.
Γεωργια Γκαρδαλινου
Ας το πάρουμε από την αρχή.
Γιατί μια στρατηγική εταιρεία για τους Ιταλούς, με ετήσιο τζίρο άνω των 6 δισεκατομμυρίων ευρώ και εξασφαλισμένα σίγουρα έσοδα – τα οποία και ιλιγγιωδώς αυξάνονται κατά τη διάρκεια των ετών όπως ήταν αναμενόμενο – να πρέπει να παραχωρηθεί σε ιδιώτες επιχειρηματίες;

Διαβάστε περισσότερα…

Τα αδιέξοδα της πολιτικής της υποτέλειας

25 Αυγούστου, 2018 Σχολιάστε

Ο εξευτελισμός ενός οποιουδήποτε Έθνους από τους δανειστές του, ανεξάρτητα από τα λάθη που πραγματικά το βαραίνουν, έχει τα όρια του – τα οποία, όσον αφορά την Ελλάδα, έχουν ξεπεραστεί προ πολλού.
Ανάλυση
Θα θέλαμε πάρα πολύ να πιστέψουμε τις δηλώσεις της κυβέρνησης, όσον αφορά την έξοδο της Ελλάδας από τα μνημόνια, παρά το ότι η γενοκτονία των Ελλήνων συνεχίζεται (ανάλυση) – ειδικά επειδή αναζητούμε εναγωνίως κάποιες αισιόδοξες προοπτικές για την πατρίδα μας, γνωρίζοντας πως είναι άδικο, εάν όχι απάνθρωπο, να «κατακλύζονται» καθημερινά οι Έλληνες με κακές ειδήσεις.
Κανένας δεν θέλει άλλωστε να ακούει πλέον τα περί επιτυχημένων διαπραγματεύσεων με τους δανειστές που δυστυχώς θα επισκέπτονται πλέον πολύ πιο συχνά την Ελλάδα – ούτε για συμφωνίες υπό την προϋπόθεση νέων μέτρων, για την επιδείνωση της φτώχειας, για την εξαθλίωση, για τα κόκκινα δάνεια, για τις κατασχέσεις, για τους πλειστηριασμούς, για τους κινδύνους των καταθέσεων κοκ.
Εν τούτοις όλοι γνωρίζουν πια πως δεν λύνεται κανένα απολύτως πρόβλημα της οικονομίας μας, εάν δεν σταματήσει η πτώση του ΑΕΠ – η οποία συνεχίζεται για σχεδόν δέκα χρόνια, ενώ είναι πρωτοφανής στα ιστορικά χρονικά εν καιρώ ειρήνης. Επίσης ότι, από τα άνω των 60 δις € ΑΕΠ που χάσαμε σωρευτικά, με το συντελεστή δημοσίων εσόδων πλέον στο 39% (μαζί με τις εισφορές), οι ετήσιες απώλειες του κράτους υπερβαίνουν τα 23 δις € – ένα ποσόν που είναι προφανώς αδύνατον να εξοικονομηθεί, όσα μέτρα λιτότητας και αν ληφθούν.

Διαβάστε περισσότερα…

Διαβάστε το, αξίζει πολλά – Η Τουρκία και ο Ερντογάν πέρα από τις ψευδαισθήσεις μας

25 Αυγούστου, 2018 Σχολιάστε
Παντελής Σαββίδης
Θα μπορούσε να αναφερθεί η λαϊκή ρήση «ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται» για να αξιολογηθεί η κυβερνητική –αλλά και η κοινωνική– αντίδραση στην απελευθέρωση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών που συνελήφθησαν, εν καιρώ ειρήνης, περιπολούντες στον Έβρο.
Δυστυχώς, πρόκειται για κάτι χειρότερο. Ένα ανίκανο πολιτικό σύστημα ζει μέσα στις ψευδαισθήσεις του, πιστεύοντας πως μπορεί να αλλάξει η ελληνοτουρκική ατζέντα από μια αναγκαστική κίνηση του Ερντογάν.
Βυθισμένο δε στην πολιτική παρακμή του, επιχειρεί να εκμεταλλευτεί ως διπλωματική επιτυχία του μια απρόσμενη κατάληξη. Ακριβώς την προηγούμενη μέρα δημοσιεύονταν νέα μέτρα που θα ελάμβανε η ελληνική κυβέρνηση για να πείσει τον Ερντογάν να αφήσει ελεύθερους τους δύο Έλληνες στρατιωτικούς.Ένα από αυτά ήταν και η ακύρωση των εκδρομικών επισκέψεων των Ευέλπιδων στην Τουρκία. Αυτό και αν αποτελούσε εφιάλτη για τον Τούρκο πρόεδρο!
Αν υπήρχαν σοβαρά κέντρα ανάλυσης πολιτικής στην Ελλάδα, θα είχαν αντιληφθεί τη δεινή θέση στην οποία έχει περιέλθει ο Τούρκος πρόεδρος μετά την αμερικανική αντίδραση στην πολιτική του (ο πάστορας είναι απλώς το πρόσχημα) και θα έκαναν προτάσεις στην κυβέρνηση. Πλέον, το περιβάλλον γίνεται εξαιρετικά περίπλοκο και η ελληνική διπλωματία δεν μπορεί να μένει στον παραδοσιακό τρόπο λειτουργίας. Κάποιος ικανός πρέσβης, ή κάποια ικανή διπλωματική η πολιτική ομάδα συλλαμβάνει και προτείνει πολιτική. Η εποχή αυτή έχει παρέλθει, ακόμη και για την Ελλάδα.
Χρειάζεται κάτι περισσότερο ασφαλές και αποτελεσματικό.

Διαβάστε περισσότερα…

Σφίγγει η θηλιά στον λαιμό της τουρκικής οικονομίας

24 Αυγούστου, 2018 Σχολιάστε
Σφίγγει η θηλιά στον λαιμό της τουρκικής οικονομίας, Κώστας Μελάς
Του Κώστα Μελά από το slpress.gr 
Τον τελευταίο μήνα το τουρκικό νόμισμα έχει απωλέσει περισσότερο από 40% της αξίας του σε σχέση με το αντίστοιχο νόμισμα. Οι αρνητικές επιπτώσεις αυτής της εξέλιξης έχουν ήδη επεκταθεί στις αποδόσεις των κρατικών ομολόγων: από τα γερμανικά και τα ιταλικά μέχρι και τα ελληνικά (αύξηση 42 μονάδων βάσης τον τελευταίο μήνα).

Στις ισοτιμίες των νομισμάτων συνεχίζεται η άνοδος του δολαρίου και του γιέν έναντι του ευρώ. Αντίστοιχα η κατάρρευση της τουρκικής λίρας παρασύρει στην πτώση τα νομίσματα των αναπτυσσομένων αγορών, όπως το νοτιαφρικανικό rand, το αργεντίνικο peso, το βραζιλιάνικο real και το ρωσικό ρούβλι.

Το μέλλον προδιαγράφεται αβέβαιο, διότι οι συνέπειες έχουν ήδη «σωματοποιηθεί» και αρχίζουν να φαίνονται δια γυμνού οφθαλμού. Ήδη η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει αρχίσει να ανησυχεί για την έκθεση των ευρωπαϊκών τραπεζών στο τουρκικό χρέος. Στη Γραφική παράσταση 1 παρουσιάζεται η συνολική έκθεση των ξένων τραπεζών, η οποία ανέρχεται συνολικά σε 225,4 δισ. δολάρια.

Οι ισπανικές τράπεζες είναι οι πλέον εκτεθειμένες στον τουρκικό κίνδυνο (82,3 δισ. δολάρια) ακολουθούμενες από τις αντίστοιχες του Ηνωμένου Βασιλείου, των ΗΠΑ, της Γερμανίας και της Ιταλίας. Από τη στιγμή που η τουρκική οικονομία έχει εισέλθει στη πρώτη σελίδα των διεθνών μέσων οι προοπτικές είναι εντελώς δυσοίωνες.

Γραφική παράσταση 1 (Bank of International Settlement).

Οι τουρκικές επιχειρήσεις έχουν δανειστεί χονδρικά 300 δισ. δολάρια σε συνάλλαγμα, και τώρα πρέπει να τα αναπληρώσουν σε υποτιμημένες τουρκικές λίρες. Μεγάλο μέρος αυτού του χρέους έχει εκδοθεί όταν η ισοτιμία της τουρκικής λίρας με το δολάριο βρίσκονταν στο 2/1. Τώρα θα πρέπει να το αποπληρώσουν με ισοτιμία περίπου στο 7/1. Αυτό σημαίνει ότι το κόστος της εξυπηρέτησης του χρέους έχει υπερτριπλασιασθεί.

Διαβάστε περισσότερα…

Οι ελίτ και οι σκουπιδιάρηδες

24 Αυγούστου, 2018 Σχολιάστε
Βρισκόμαστε στο δρόμο που οδηγεί σε αστυνομικά, ολοκληρωτικά, δικτατορικά κράτη, τα οποία αποκλείουν εκ των πραγμάτων τις εξεγέρσεις – ενώ κατά τους υποστηρικτές τους, η Δημοκρατία είναι απλά ένα διάλειμμα, μεταξύ ολοκληρωτικών καθεστώτων.

Άποψη

Όπως έχουμε ήδη αναφέρει ο αμερικανός Nick Hanauer ανήκει, σύμφωνα με τις δικές του δηλώσεις, στο πλουσιότερο 0,01% του πληθυσμού της χώρας του – περιγράφει δε τον εαυτό του ως έναν «υπερήφανο και αμετανόητο» καπιταλιστή. Έχει αποκτήσει την περιουσία του με επενδύσεις σε εταιρείες, μεταξύ άλλων ως συνιδρυτής της Amazon – κερδίζοντας τεράστια ποσά, ειδικά μετά το ξέσπασμα της κρίσης του 2007, όπου «επιδοτήθηκε» βασιλικά, όπως αρκετοί άλλοι «συνάδελφοί του» δισεκατομμυριούχοι, από τα προγράμματα παροχής ρευστότητας της Fed (QE).
Ο κύριος αυτός, θεωρώντας πως η παρούσα κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί στο διηνεκές, απηύθυνε το 2014 (πριν την εκλογή Trump που τρομοκράτησε τις ελίτ) μία ανοιχτή επιστολή προς τους «συνοδοιπόρους» του (πηγή) – προς τους υπερβολικά πλουσίους δηλαδή, με στόχο να τους προειδοποιήσει για την επερχόμενη επανάσταση των «σκουπιδιάρηδων» όπως ο ίδιος χαρακτηρίζει το 99,99% των Αμερικανών. Ειδικότερα, έγραψε τα εξής σε ελεύθερη μετάφραση:

Διαβάστε περισσότερα…

«H Ευρώπη άφησε την Ελλάδα με πάρα πολλά για να πεθάνει και λίγα για να ζήσει»

23 Αυγούστου, 2018 Σχολιάστε
                                Â«H Ευρώπη άφησε την Ελλάδα με πάρα πολλά για να πεθάνει και λίγα για να ζήσει»
«Η Ελλάδα έχει γίνει κάτι σαν τεστ Rorschach για το πώς μπορεί να κυβερνηθεί η ευρωζώνη -με σημαντικές επιπτώσεις σε μια περίοδο που οι ηγέτες της Ευρώπης συζητούν πώς να βελτιώσουν την αρχιτεκτονική της ευρωζώνης», γράφει η ιστοσελίδα Politico.
«Το τέλος του προγράμματος διάσωσης προσφέρει κρίσιμα διδάγματα για το μέλλον της ευρωζώνης. Δεν θα υπάρξουν παράτες, ούτε δακρύβρεχτοι αποχωρισμοί, ούτε καν ένα φιλί από τον Ζαν Κλόντ Γιούνκερ. Αντίθετα, ο χρόνος της Ελλάδας ως de facto αποικία της ΕΕ θα λήξει τη Δευτέρα, όπως ξεκίνησε το 2010, με τη γραφίδα ενός ανώνυμου γραφειοκράτη της Ένωσης. Η Ελλάδα εξέρχεται από το καθεστώς οκταετούς διάσωσης, ύψους 300 δισ. ευρώ, με επιβάρυνση χρέους που πολλοί οικονομολόγοι, συμπεριλαμβανομένων εκείνων του ΔΝΤ, θεωρούν μη βιώσιμη. Είναι επίσης μια χώρα πολύ φτωχότερη από ό,τι όταν παρενέβη η ΕΕ, με την οικονομία της να υποχωρεί σχεδόν κατά 25% κατά τη διάρκεια των προγραμμάτων διάσωσης.
Παρά τις συνεχιζόμενες δυσκολίες της Ελλάδας, πολλοί από τους ισχυρούς της Ευρώπης βλέπουν την προσπάθεια διάσωσης όχι μόνο ως επιτυχία, αλλά ως μοντέλο. Η Ελλάδα έχει γίνει κάτι σαν τεστ Rorschach για το πώς μπορεί να κυβερνηθεί η ευρωζώνη -με σημαντικές επιπτώσεις σε μια περίοδο που οι ηγέτες της Ευρώπης συζητούν πώς να βελτιώσουν την αρχιτεκτονική της ευρωζώνης. «Βιώσαμε το πώς η κακή συμπεριφορά μιας χώρας μπορεί να μας βάλει όλους σε κίνδυνο», είχε δηλώσει η Μέρκελ στη γερμανική Βουλή, το Μάρτιο. Για όσους βλέπουν την Ελλάδα μέσα από το γερμανικό πρίσμα, η σκληρή λιτότητα στην οποία υποχρεώθηκε η Αθήνα, σε συνδυασμό με την άρνηση χορήγησης μιας ουσιαστικής ελάφρυνσης χρέους, αποτελεί τη σωστή συνταγή. Με άλλα λόγια, αν και η Ελλάδα ‘μειώθηκε’, η καταστροφή της προσέφερε στη νομισματική Ένωση ένα τρομακτικό παράδειγμα του τι μπορεί να συμβεί όταν οι κυβερνήσεις παρακάμπτουν τους κανόνες. Εάν η θυσία της Ελλάδας είναι η τιμή για τη διατήρηση του ευρώ, ας είναι.

Διαβάστε περισσότερα…

Economist: Η οκταετής οδύσσεια της Ελλάδας αποδεικνύει τα ελλείμματα της Ε.Ε.

23 Αυγούστου, 2018 Σχολιάστε
BE003A54-C75A-4611-88CC-661E5C29E36D

Με αφορμή την επικείμενη έξοδο της χώρας από το τρίτο πρόγραμμα διάσωσης και με αναφορές στις δηλώσεις του τότε Έλληνα πρωθυπουργού, Γ. Παπανδρέου από το Καστελόριζο, όταν η κρίση ξεκινούσε και εκείνος έκανε λόγο για μια νέα Οδύσσεια, το βρετανικό περιοδικό Economist εκτιμά  ότι θα ήταν ωραία να νομίζει κανείς ότι οι περιπέτειες της Ελλάδας θα έχουν παρόμοια κατάληξη με αυτή του Οδυσσέα.
Υπάρχουν πράγματι ενδείξεις ανάκαμψης, κυρίως από τον μεγάλο αριθμό τουριστών που συρρέει στα ελληνικά νησιά, όπως και στο Καστελόριζο. Η ανάπτυξη έχει επιστρέψει αν και μάταια. Οι πληγές παραμένουν παντού. Όπως οι Έλληνες γνωρίζουν πολύ καλά, μετά από τη μετανάστευση εκατοντάδων χιλιάδων και τη σχεδόν 25% υποχώρηση του ΑΕΠ από το 2008, κανείς δεν μπορεί να μιλήσει για «success story». Οι προβλέψεις του Γ. Παπανδρέου ήταν λανθασμένες και αυτό είναι το μάθημα του οκταετούς πόνου της Ελλάδας.
Μια καλή άποψη που θα πρέπει να τεθεί σχετικά με τις επίπονες διαδικασίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι ότι μετασχηματίζουν φλεγμονώδη πολιτικά επιχειρήματα σε τεχνικά θέματα που καλούνται να εξομαλύνουν ανώνυμοι, απολιτικοί γραφειοκράτες. Όταν κάποτε οι χώρες πολεμούσαν για πόρους ή για εδάφη, τώρα η ένταξή τους σε μια ομάδα κρατών με κοινούς κανόνες οδηγεί τις διαφωνίες τους σε μακρές διαπραγματεύσεις που με τη σειρά τους καταλήγουν σε ανακοινώσεις που κανείς δεν διαβάζει. Πολύ βαρετό και ίσως λίγο αντιδημοκρατικό. Αλλά καλύτερο απ’ ό, τι προηγείτο.
Ωστόσο, υπάρχει κάτι ιδιοτελές σε αυτήν την υπόθεση. Η Ελλάδα δημιούργησε τα δικά της προβλήματα, αλλά ήταν σε μεγάλο βαθμό θεατής καθώς οι «λύσεις» επιβλήθηκαν από άλλους. Οι κανόνες των προγραμμάτων διάσωσής της αντικατόπτριζαν την εγκατάσταση της απόλυτης λιτότητας ως επίσημου δόγματος της ευρωζώνης. Και ήταν το θύμα της κακής πολιτικής καθώς και της πολιτικής εξουσίας. Ωστόσο, οι προβλέψεις για την ανάκαμψη της αποδείχθηκαν αμείλικτα αισιόδοξες, καθώς η λιτότητα που επισκέφθηκε στη χώρα, προκάλεσε, όπως ήταν εντελώς προβλέψιμο, την εμβάθυνση της ύφεσης και καθιστούσε τα χρέη της όλο και πιο αδύνατο να αποπληρωθούν. Ήταν ο πιο καταστροφικός τρόπος να φανταστεί κανείς. Τώρα, η Ελλάδα, που έχει απομείνει με ανεπαρκείς δημόσιες υπηρεσίες, πολύ υψηλούς φορολογικούς συντελεστές, αδύναμα θεσμικά όργανα και άθλια δημογραφικά στοιχεία, θα πρέπει να πετυχαίνει μεγάλα πρωτογενή πλεονάσματα (δηλαδή πριν από την καταβολή τόκων) για τις επόμενες τέσσερις δεκαετίες.

Διαβάστε περισσότερα…

Politico: Η Ελλάδα πεδίο δοκιμών για το πώς θα κυβερνηθεί η Ευρωζώνη

22 Αυγούστου, 2018 Σχολιάστε

Το τέλος του προγράμματος διάσωσης προσφέρει κρίσιμα διδάγματα για το μέλλον της ευρωζώνης. Δεν θα υπάρξουν παράτες, ούτε δακρύβρεχτοι αποχωρισμοί, ούτε καν ένα φιλί από τον Ζαν Κλόντ Γιούνκερ. Αντίθετα, ο χρόνος της Ελλάδας ως de facto αποικία της Ε.Ε θα λήξει τη Δευτέρα, όπως ξεκίνησε το 2010, με τη γραφίδα ενός ανώνυμου γραφειοκράτη της Ένωσης.

Η Ελλάδα εξέρχεται από το καθεστώς οκταετούς διάσωσης, ύψους 300 δισ. ευρώ, με επιβάρυνση χρέους που πολλοί οικονομολόγοι, συμπεριλαμβανομένων εκείνων του ΔΝΤ, θεωρούν μη βιώσιμη. Είναι επίσης μια χώρα πολύ φτωχότερη από ό,τι όταν παρενέβη η ΕΕ, με την οικονομία της να υποχωρεί σχεδόν κατά 25% κατά τη διάρκεια των προγραμμάτων διάσωσης.

Παρά τις συνεχιζόμενες δυσκολίες της Ελλάδας, πολλοί από τους ισχυρούς της Ευρώπης βλέπουν την προσπάθεια διάσωσης όχι μόνο ως επιτυχία, αλλά ως μοντέλο.

Η Ελλάδα έχει γίνει κάτι σαν τεστ Rorschach για το πώς μπορεί να κυβερνηθεί η ευρωζώνη -με σημαντικές επιπτώσεις σε μια περίοδο που οι ηγέτες της Ευρώπης συζητούν πώς να βελτιώσουν την αρχιτεκτονική της ευρωζώνης. «Βιώσαμε το πώς η κακή συμπεριφορά μιας χώρας μπορεί να μας βάλει όλους σε κίνδυνο», είχε δηλώσει η Μέρκελ στη γερμανική Βουλή, το Μάρτιο. Διαβάστε περισσότερα…

Έρχεται «θερμός» Σεπτέμβριος με τη γείτονα

22 Αυγούστου, 2018 Σχολιάστε

Μήνας έντονων και περίπλοκων διπλωματικών διεργασιών προμηνύεται ο Σεπτέμβριος, καθώς κατά τη διάρκειά του αναμένεται να τεθούν επί τάπητος σειρά ζητημάτων τα οποία συνδέονται, εμμέσως ή ευθέως, με την «ποιότητα» των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Είτε πρόκειται για την επανεκκίνηση των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό ή την προσπάθεια εξισορρόπησης με την Άγκυρα ώστε να μειωθεί η ένταση στο Αιγαίο, είτε αφορά την κινητικότητα στην Ανατολική Μεσόγειο, προεξοφλείται ότι ο Σεπτέμβριος μπορεί να αποβεί κρίσιμος.

Η απελευθέρωση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών παραμονές του Δεκαπενταύγουστου, δημιούργησε τις τελευταίες ημέρες την προσδοκία ότι η ατζέντα των ελληνοτουρκικών σχέσεων είναι δυνατόν να αλλάξει. Είναι γεγονός, το οποίο μπορεί να επιβεβαιωθεί τόσο από Έλληνες όσο και από Τούρκους αξιωματούχους, ότι η απελευθέρωση των δύο στρατιωτικών οφείλεται σε σημαντικό βαθμό στους ανοιχτούς διπλωματικούς διαύλους ανάμεσα σε Άγκυρα και Αθήνα, ακόμα και κατά τη διάρκεια πολύ δύσκολων στιγμών στο Αιγαίο.

Οι δίαυλοι επικοινωνίας

Είναι διαχρονική η γνώση ότι η προώθηση αυτής της πολιτικής δεν αποτρέπει όλα τα προβλήματα, αλλά επιτρέπει την καλύτερη διαχείρισή τους. Τη διαχείριση από την ελληνική πλευρά είχαν προφανώς η ομάδα των διπλωματών στην οποία αναφέρθηκε ο υπουργός Εξωτερικών, αλλά και το Γραφείο του Πρωθυπουργού. Επρόκειτο, επίσης, για μια υπόθεση στην οποία ενεπλάκησαν, έστω ατύπως και μέσω δικών τους διαύλων, πολιτικοί από ολόκληρο το ελληνικό πολιτικό φάσμα. Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: