Αρχείο

Archive for Σεπτεμβρίου 11, 2018

Δημόσιο σχολείο: αντίδραση εδώ και τώρα στην αποδόμηση!

Σεπτεμβρίου 11, 2018 Σχολιάστε

του Νεκτάριου Δαπέργολα

Διδάκτορος Ιστορίας

     Βρισκόμαστε εδώ και δεκαετίες ως λαός στο μέσο μιας πραγματικά πρωτόγνωρης περιπέτειας. Μιας περιπέτειας που πλέον κορυφώνεται δραματικά και που ανθρωπίνως (αν δεν υπάρξει δηλαδή άνωθεν επέμβαση) όλα δείχνουν πως οδηγεί μαθηματικά στο οριστικό μας ιστορικό Τέλος. Κάποια της επεισόδια, όπως η προδοσία της Μακεδονίας, το εν εξελίξει ξεπούλημα της Θράκης και της Ηπείρου, ο λαθροεποικισμός της χώρας, είναι φυσικά πιο ορατά. Υπάρχουν όμως και τα άλλα, που ίσως δεν δείχνουν τόσο ακραία, που λειτουργούν σε χρονική μακροκλίμακα, αλλά που μάλλον είναι και τα σημαντικότερα. Πράγματα που διέλυσαν αργά και υπόγεια την πάλαι ποτέ αγιοτόκο πατρίδα μας, που εκμαύλισαν και διέφθειραν τον λαό της, που επέφεραν τον αφελληνισμό και τον αποχριστιανισμό, που κλιμάκωσαν την αθεΐα και την ασέβεια, την αρρωστημένη σαρκολατρεία, την εξοικείωση με κάθε είδος ανωμαλίας και που οδήγησαν στην αποστασία αλλά και (το ακόμη χειρότερο) στην εμμονική αμετανοησία. Καταλυτικός σε όλες αυτές τις εξελίξεις ο ρόλος που παίζει εδώ και σαράντα τουλάχιστον χρόνια η δημόσια εκπαίδευση και γι’αυτό, όσο κι αν τώρα η προσοχή μας μοιραία επικεντρώνεται περισσότερο στα άλλα, στα πιο κραυγαλέα και επίκαιρα προβλήματα της εποχής, είναι ανεπίτρεπτο να ξεχνούμε έστω και για μια στιγμή κι αυτό το μείζονος σημασίας θέμα. Βρισκόμαστε άλλωστε λίγες μέρες πριν από την έναρξη μιας ακόμη σχολικής χρονιάς και η κατάσταση στο δημόσιο σχολείο προοιωνίζεται και φέτος κάτι πολύ χειρότερο από ζοφερή. Διαβάστε περισσότερα…

Κωστής Παλαμάς: Σχολείο ίσον δάσκαλος

Σεπτεμβρίου 11, 2018 Σχολιάστε

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός.

Κωστής Παλαμάς

«Γεννήθηκα το 1887 στον Πειραιά∙ οι γονείς μου κατάγονταν από τη Χίο. Η μητέρα του αείμνηστου Πορφύρα και η δικιά μου ήταν αδελφάδες, το γένος Συριώτη. Τις εγκύκλιες σπουδές τις πέρασα στον Πειραιά. Κι όποιος ξέρεις τι σημασία έχει για τον νέο η παρουσία στην κριτική τούτη ηλικία ενός προσώπου σαν τον λαμπρόν εκείνο παιδαγωγό, που θύμιζε αρχαίον Έλληνα, τον αείμνηστο Ιάκωβο Δραγάτση, νιώθει γιατί οι μαθητές του φυλάγουν σ’ όλη τους τη ζωή, μέσα στην καρδιά τους, τη μνήμη της μορφής του». (Δ. Πικιώνη «Κείμενα», εκδ. «Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τράπεζας», σελ. 23).

Ξεκίνησα να διαβάζω κάποια αυτοβιογραφικά σημειώματα του Δ. Πικιώνη, του μεγάλου Έλληνα. Κοντοστάθηκα, «φιλοσόφησα» λίγο την τελευταία πρόταση του προοιμίου του. Κράτησε στα φυλλοκάρδια του, ολοζωής, την μνήμη της μορφής του δασκάλου του. Μεγάλη κουβέντα.

Πόσες φορές σε βιογραφίες σπουδαίων, «πάνυ ακριβών» ανθρώπων, δεν διαβάζουμε παρόμοιες φράσεις. «Ευτύχησε να μαθητεύσει κοντά στον…». «Ο μεγάλος Δάσκαλος του Γένους… τον ενέπνευσε την αγάπη για τα γράμματα». Όσο κρατούσε η Παιδεία σ’ αυτόν τον τόπο, σχολείο και παίδευση σήμαινε δάσκαλος. Τα πάντα δορυφορούσαν τον δάσκαλο. «Καλών των διδασκάλων καλοί και οι μαθηταί», απροσπέλαστος ο λόγος του αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου. Διαβάστε περισσότερα…

Τα μνημόνια «τελείωσαν», τα ψέματα συνεχίζονται

Σεπτεμβρίου 11, 2018 Σχολιάστε

Σκίτσο του Στάθη Σταυρόπουλου

Του Αναστάσιου Λαυρέντζου 

Κάποιος που θα παρακολουθούσε τις εξελίξεις στην Ελλάδα την τελευταία δεκαετία της κρίσης και των μνημονίων, θα εντυπωσιαζόταν σίγουρα από ένα πράγμα: από το πλήθος, το μέγεθος, αλλά και την προφάνεια των ψεμάτων που ειπώθηκαν σχεδόν από όλες τις πλευρές.

Πράγματι, με το ξέσπασμα της παγκόσμιας κρίσης το 2008, η οποία εξάντλησε πρόωρα το ελληνικό «αναπτυξιακό» μοντέλο, η τότε κυβέρνηση (ΝΔ) είχε σπεύσει να καθησυχάσει τους πάντες μιλώντας για «θωρακισμένη οικονομία». Ωστόσο, ήδη από τις αρχές του 2009, και όταν πια ήταν φανερό ότι ο προϋπολογισμός του έτους ήταν ανεκτέλεστος, άρχισε να μιλά για ανάγκη συνεννόησης με την αντιπολίτευση, ώστε «να εφαρμοστεί ένα πρόγραμμα σταθεροποίησης».

Η «Οδύσσεια» των μνημονίων ξεκινά στο Καστελόριζο  

Η άρνηση της αντιπολίτευσης (ΠΑΣΟΚ) να προστρέξει σε αυτή τη συνεννόηση και η ατολμία της κυβέρνησης να πάρει ουσιαστικές πρωτοβουλίες, άφησαν να παρέλθει σχεδόν ένας χρόνος απραξίας. Φτάσαμε έτσι στις εκλογές του 2009, τις οποίες ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου κέρδισε θριαμβευτικά με το περίφημο «λεφτά υπάρχουν». Επρόκειτο ουσιαστικά για την πρώτη χονδροειδή παραπλάνηση της κοινής γνώμης, αφού o κ. Παπανδρέου γνώριζε προφανώς το τεράστιο δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας.

Ο κ. Παπανδρέου δεν μπορούσε φυσικά να πει την αλήθεια την επομένη των εκλογών. Θα περνούσαν επομένως έξι ακόμη μήνες αδράνειας, στους οποίους η κυβέρνηση θα υλοποιούσε μάλιστα και ορισμένες από τις προεκλογικές τις υποσχέσεις (!). Φτάσαμε έτσι στον Απρίλιο του 2010, οπότε ο κ. Παπανδρέου με διάγγελμά του στο Καστελόριζο ενημέρωσε τους Έλληνες ότι υπήγαγε τη χώρα σε καθεστώς διεθνούς επιτροπείας. Θα ακολουθούσε μια σειρά από ψευδείς ή παραπλανητικές δηλώσεις, όπως:

Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: