Αρχείο

Archive for 17 Σεπτεμβρίου, 2018

Γιατί το VMRO-DPMNE σήκωσε «λευκή σημαία»

17 Σεπτεμβρίου, 2018 1 Σχολιο

Ο φυσικός ηγέτης του VMRO Ν. Γκρουέφσκι 

Του Κώστα Ράπτη από το capital.gr 

Η απόφαση της ηγεσίας του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης της πΓΔΜ, VMRO-DPMNE, να προτείνει στα μέλη και τους οπαδούς του ψήφο κατά συνείδηση στο δημοψήφισμα της 30ής Σεπτεμβρίου επί της Συμφωνίας των Πρεσπών, την οποία κατά τα λοιπά εξακολουθεί να καταγγέλλει, αποτελεί πράξη συνθηκολόγησης.

Το VMRO-DPMNE εγκαταλείπει με την απόφαση αυτή την προσπάθεια να αποτρέψει την έγκριση της Συμφωνίας (λ.χ. με μια προτροπή για αρνητική ψήφο ή αποχή), επιβεβαιώνοντας αφενός τα προβλήματα εσωτερικής συνοχής που αντιμετωπίζει και αφετέρου την ευάλωτη θέση του απέναντι στις πιέσεις που δέχεται.

Ενδεικτική της εσωκομματικής κακοφωνίας είναι λ.χ. η πρόσφατη έκκληση ιδρυτικών μελών του, συμπεριλαμβανομένου του πρώτου προέδρου του, Λιούπτσο Γκεοργκιέφσκι, να υπερψηφιστεί η Συμφωνία, με το σκεπτικό ότι πρόκειται για ιστορική ευκαιρία ολοκλήρωσης της διεθνούς αναγνώρισης της χώρας. Από την άλλη πλευρά, η συσταθείσα πρωτοβουλία 64 οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών υπέρ του μποϊκοτάζ του δημοψηφίσματος μένει χωρίς κεντρική πολιτική κάλυψη.

Οι πιέσεις, πάλι, συνεχίζονται αδιάκοπα, όπως δείχνουν οι αλλεπάλληλες αφίξεις στα Σκόπια ξένων ιθυνόντων: από τον γ.γ. του ΝΑΤΟ και την Γερμανίδα Καγκελάριο την περασμένη εβδομάδα, μέχρι τον υπουργό Εξωτερικών της Ολλανδίας σήμερα Τετάρτη.

Το πλέον ηχηρό μήνυμα υπήρξε ωστόσο η γνωστοποίηση της προγραμματιζόμενης επίσκεψης στη γείτονα του επικεφαλής του Πενταγώνου Τζέιμς Μάτις το Σαββατοκύριακο, σε ένδειξη «υποστήριξης προς τον μακεδονικό λαό”, όπως ο ίδιος είπε.

Μιλώντας σε δημοσιογράφους την Τρίτη, ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ κατέστησε σαφή την νεοψυχροπολεμική οπτική γωνία από την οποία η Ουάσιγκτον προσεγγίζει το διακύβευμα του δημοψηφίσματος. Χαρακτηριστικά, ο στρατηγός Μάτις εξέφρασε την ανησυχία του για την «κακοποιό δράση της Ρωσίας από την Εσθονία μέχρι τις ΗΠΑ και από την Ουκρανία μέχρι τώρα την Μακεδονία, η οποία προσαρμόζεται στις εκάστοτε συνθήκες αλλά είναι πάντοτε πέραν των ορίων του αποδεκτού”. Διαβάστε περισσότερα…

Η Καρχηδόνα έπεσε, κ. Γαβρόγλου

17 Σεπτεμβρίου, 2018 Σχολιάστε
Το ζήτημα δεν είναι αν θα διδάσκονται τα Λατινικά και αν οι υποψήφιοι της Νομικής Σχολής θα εξετάζονται στο γερουνδιακό «Carthago delenda est». Κι ας είναι μια από τις πιο σημαδιακές εκφράσεις όχι μόνον της ρωμαϊκής ιστορίας αλλά και της νοοτροπίας που κρύβει η σύνταξη των λατινικών, η οποία έχει μια τάση προς το αντικειμενικό. Ο αντίστοιχος Ελληνας Κάτων δεν θα έλεγε «Καταστρεπτέα η Καρχηδόνα». Θα έλεγε «Ας καταστρέψουμε την Καρχηδόνα». Διαφορά σύνταξης, αλλά και διαφορά νοοτροπίας. Το γερουνδιακό μετατρέπει την πράξη σε αντικειμενική ανάγκη. Η προστακτική διατηρεί τη δύναμη του υποκειμένου και εμπεριέχει και την ερώτηση: «Μήπως πρέπει να καταστρέψουμε την Καρχηδόνα;». Δεν είμαι κλασικός φιλόλογος, δέχομαι διορθώσεις –εκτός Wikipedia παρακαλώ–, απλώς το αναφέρω διότι θεωρώ ότι αυτή η διαφορά είναι χαρακτηριστική για τον τρόπο με τον οποίον επεξεργάστηκαν οι Λατίνοι την ελληνική σκέψη και της επέτρεψαν να ταξιδέψει στους αιώνες που διαμόρφωσαν και ανέπτυξαν τον δυτικό πολιτισμό.

Ομως το επαναλαμβάνω. Το ζήτημα δεν είναι πόσες ώρες θα διδάσκονται τα Λατινικά και πόσες τα Αρχαία Ελληνικά. Το ζήτημα δεν είναι ποσοτικό, όπως έλεγε και ο Ενγκελς. Είναι ποιοτικό. Το ζήτημα είναι πότε η ελληνική εκπαίδευση θα αντιληφθεί τη σημασία της διδασκαλίας των κλασικών γλωσσών και πότε η ελληνική πολιτεία θα αντιληφθεί τη σημασία των κλασικών σπουδών. Πότε θα καταλάβουν όλοι αυτοί, νεόπλουτοι των κοινωνικών και οικονομικών επιστημών, ότι η διδασκαλία των κλασικών γλωσσών και του πολιτισμού τους δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται σαν την περιφορά του Επιταφίου που όλοι ακολουθούμε λόγω παράδοσης, βιαζόμαστε όμως να περάσει η δοκιμασία για να χλαπακιάσουμε τα νηστήσιμα.

Το επαναλαμβάνω. Η διδασκαλία αρχαίων ελληνικών κειμένων στο πρωτότυπο δεν βοηθάει μόνον το νέο παιδί που γεννιέται στην εποχή των αγγλικών του Διαδικτύου και των αεροδρομίων να αντιληφθεί τον ιστορικό ορίζοντα της γλώσσας που μιλάει. Από τη στιγμή που καταργήθηκε η διδασκαλία της καθαρευούσης και της πλούσιας λογοτεχνίας της, από τη στιγμή που ακρωτηριάσθηκε η γραφή με την επιβολή του μονοτονικού, για τον μαθητή του γυμνασίου ο ιστορικός ορίζοντας της γλώσσας του περιορίζεται σε ένα χρονικό διάστημα λιγότερο του αιώνος. Τα υπόλοιπα είναι Ιστορία, κοινώς παρελθόν. Τα Αρχαία Ελληνικά μοιάζουν παράξενα, κοινώς ξένα ή εξωτικά.

Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: