Αρχείο

Archive for Σεπτεμβρίου 23, 2018

Κρίσιμοι χειρισμοί της Αθήνας για την Κύπρο

Σεπτεμβρίου 23, 2018 Σχολιάστε

Οι κινήσεις των επόμενων εβδομάδων θα δείξουν αν θα αυτοπαγιδευτεί, όπως στο ζήτημα των Σκοπίων

Από τον Αλέξανδρο Τάρκα

Οι επαφές του πρωθυπουργού Α. Τσίπρα και του υπουργού Εξωτερικών Ν. Κοτζιά με ξένους ηγέτες την προσεχή εβδομάδα στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ αποτελούν την αρχή ενός διμήνου κρίσιμων διαβουλεύσεων και εξελίξεων, καθώς ως τα τέλη Νοεμβρίου θα πραγματοποιηθούν οι δοκιμαστικές γεωτρήσεις της αμερικανικής ExxonMobil στην κυπριακή ΑΟΖ και θα έχει διαπιστωθεί ο τρόπος αντίδρασης -στρατιωτικής ή μη- της Τουρκίας.

Σύμφωνα με ξένες διπλωματικές πηγές, οι συνεννοήσεις της ExxonMobil με τα αρμόδια υπουργεία και υπηρεσίες των ΗΠΑ προσφέρουν την καταρχάς καθησυχαστική εικόνα ότι λόγω ισχυρής αμερικανικής παρουσίας η Άγκυρα δεν θα αποτολμήσει παρενόχληση ή, πολύ περισσότερο, αεροναυτική επιχείρηση στην περιοχή του οικοπέδου 10 της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Αν και λόγω της πολιτικής του Τούρκου προέδρου Ρ. Τ. Ερντογάν και της αδυναμίας πλέον ουσιαστικών παρεμβάσεων της Ουάσινγκτον προς την Άγκυρα δεν θα πρέπει να θεωρείται τίποτα δεδομένο, προς την κατεύθυνση ήπιας εξέλιξης των γεγονότων συνηγορούν ακόμη δύο στοιχεία: πρώτον, έπειτα από μήνες αμφιταλαντεύσεων η Qatar Petroleum τελικά επιβεβαίωσε τη συμφωνία της με την ExxonMobil για συνεργασία στις γεωτρήσεις, οπότε μάλλον θα ήταν δύσκολο η Αγκυρα να στραφεί κατά των συμφερόντων του Κατάρ που της προσφέρει μεγάλη στήριξη σε όλα τα επίπεδα διεθνώς. Διαβάστε περισσότερα…

Advertisements

Η στημένη, βρώμικη ληστεία

Σεπτεμβρίου 23, 2018 Σχολιάστε
Η Ελλάδα είναι καταδικασμένη, εάν συνεχίσει να εφαρμόζει τα προγράμματα της Τρόικα και να διενεργεί τις σκανδαλώδεις ιδιωτικοποιήσεις που της υπαγορεύονται – με αποτέλεσμα να υφαρπαχθεί το μεγαλύτερο μέρος της δημόσιας και ιδιωτικής της περιουσίας, οπότε να αλλάξει το ιδιοκτησιακό της καθεστώς, μαζί με την αλλοίωση του πληθυσμού της μέσω των μεταναστευτικών ροών.
.“Στόχος οφείλει να είναι η απόλυτα ισορροπημένη σχέση μεταξύ του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα μίας χώρας, έτσι ώστε να προστατεύεται η αυτονομία του κράτους για την ασφάλεια των Πολιτών του – οι οποίοι το εμπιστεύθηκαν, αναθέτοντας τη δημόσια διοίκηση στους Θεσμούς του. Η εθνική κυριαρχία ενός κράτους, όπως συνήθως αποκαλείται η πλήρης αυτονομία του, είναι δυνατόν να καταλυθεί από αρνητικές εξελίξεις στο εσωτερικό του, ιδίως δε στην οικονομία του – χωρίς να είναι απαραίτητη η στρατιωτική εισβολή στην «επικράτεια» του”.
Ανάλυση
Διαβάζοντας την αναγγελία των επομένων ιδιωτικοποιήσεων, όπως είναι τα λιμάνια της Καβάλας, της Αλεξανδρούπολης, της Κέρκυρας κοκ., καθώς επίσης της κοινωφελούς ΕΥΑΘ, της ΕΥΠΑΠ και των υπολοίπων επιχειρήσεων του δημοσίου, θεωρήσαμε σκόπιμο να επαναλάβουμε ανανεωμένη την ανάλυση μας γενικότερα για το θέμα των ιδιωτικοποιήσεων. Στα πλαίσια αυτά τα εξής:
Το κείμενο στην εισαγωγή μας, ελαφρά διαμορφωμένο, προέρχεται από έναν πολύ γνωστό Γερμανό νομικό, ο οποίος είναι ταυτόχρονα μέλος του συνταγματικού δικαστηρίου της χώρας του. Ο καθηγητής συμπληρώνει έμμεσα ότι, η Γερμανία είναι πλέον αντιμέτωπη με ένα τεράστιο πρόβλημα, έχοντας εκποιήσει το μεγαλύτερο μέρος της δημόσιας περιουσίας της – γεγονός που ήδη πληρώνουν ακριβά οι Πολίτες της, μέσω της αυξημένης φορολόγησης τους και της συνεχούς μείωσης της κοινωνικής πρόνοιας, σε συνδυασμό με τη σταδιακή υποβάθμιση των υπηρεσιών στην Παιδεία, στην Υγεία και αλλού, καθώς επίσης με την κατακόρυφη άνοδο του κόστους διαβίωσης.
Από τις διαπιστώσεις αυτές συμπεραίνουμε ότι, η λειτουργία των επιχειρήσεων με αποκλειστικό στόχο το κέρδος, η οποία είναι χωρίς καμία αμφιβολία «θεμιτή» για τον ιδιωτικό τομέα, δεν μπορεί να θεωρηθεί κατάλληλη για εκείνους τους τομείς, οι οποίοι αφορούν το σύνολο μίας κοινωνίας – για τους κοινωφελείς. Οι «περιοχές» αυτές οφείλουν να λειτουργούν από το Δημόσιο μίας χώρας, με στόχο τη φροντίδα των Πολιτών της και όχι το κέρδος.

Διαβάστε περισσότερα…

Υπάρχει απάντηση στο κυβερνητικό αφήγημα του τέλους των μνημονίων;

Σεπτεμβρίου 23, 2018 Σχολιάστε

Σκίτσο του Στάθη Σ. 

του Γιάννη Δουλφή από την Ρήξη φ. 146

Ο μνημονιακός εφιάλτης που ζούμε τα τελευταία οκτώ χρόνια δεν πρόκειται να τελειώσει οψέποτε, αν δεν τον αποτινάξουμε μαζί με τους παράγοντες που τον εξέθρεψαν. Άλλοι πρόσφατα περιέγραψαν στους απολογισμούς τους το τεράστιο νομοθετικό έργο που παραμένει, όπως και τις δεινές βαθιές αλλαγές που άλλαξαν άρδην την ελληνική κοινωνία και οικονομία. Στις ρίζες της ελληνικής κακοδαιμονίας η διαχρονική πολύπλευρη (οικονομική, πολιτική, κοινωνική) εξάρτηση του κράτους από γεννήσεώς του. Δεν υφίσταται απλά μια οικονομική κρίση με παροδικό χαρακτήρα, η οποία με οικονομικά φάρμακα (κατάλληλα ή μη) μπορεί να ξεπεραστεί.
Ο παροξυσμός που έφθασε στο απόγειό του το 2009/10 με τη διόγκωση του κρατικού χρέους και αποτέλεσε την αφορμή για την επιβολή διεθνούς επιτροπείας δεν ήταν ωστόσο μονόδρομος. Υπήρχε τότε η δυνατότητα μιας άλλης ανάστροφης πορείας, η οποία δεν πραγματοποιήθηκε λόγω της αποχαύνωσης του κοινωνικού σώματος και της εθελόδουλης στάσης του πολιτικού συστήματος. Σημαντικοί σταθμοί της εμβάθυνσης της εξάρτησης ήταν η ένταξη αρχικά στην ΕΕ και στη συνέχεια στην ευρωζώνη, επιλογές της άρχουσας μεταπρατικής, κρατικοδίαιτης ολιγαρχίας, που οδήγησε στην παραγωγική αποδιάρθρωση, τον οικονομικό παρασιτισμό και τον πολιτισμικό εξανδραποδισμό. Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: