Αρχείο

Archive for Οκτώβριος 2018

Η γερμανική Ευρώπη

Οκτώβριος 31, 2018 Σχολιάστε

Εάν η Γερμανία εδιδάχθη κάτι από τους δύο πολέμους του περασμένου αιώνα, που έσπειραν τον όλεθρο στην Ευρώπη, είναι ότι πλέον η προώθηση των εθνικών της στόχων εξασφαλίζεται αποτελεσματικότερα διά «εκπροσώπων» και όχι με ευθεία έκθεση των ηγετών της. Διά λογαριασμό του Βερολίνου ενεργούν, πλέον, οι ευρωπαϊκοί «θεσμοί», με τη συναίνεση των κρατών της Ε.Ε. – η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ο ΕSΜ, το «άτυπο» του Eurogroup, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Το άκρως ενδιαφέρον είναι ότι η διαμόρφωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σε έναν πανίσχυρο, ως απεδείχθη, μηχανισμό, μεθοδεύθηκε από τον Γάλλο πρόεδρο Φρανσουά Μιτεράν και τον επίτροπο Ζακ Ντελόρ, με πυρήνα τους αποφοίτους της περίφημης σχολής διοικήσεως [ENA] που διέθεταν τεχνογνωσία και έδωσαν τον τόνο στο όλο εγχείρημα.

Η σταδιακή απομείωση του ειδικού βάρους της Γαλλίας στην Ενωση είχε ως συνέπεια να περιέλθει η Επιτροπή στη σφαίρα επιρροής της Γερμανίας. Η απόφαση της καγκελαρίου Αγκελα Μέρκελ να επιλέξει τον Βαυαρό πολιτικό Μάνφρεντ Βέμπερ ως υποψήφιο πρόεδρο της Επιτροπής μάλλον υποδηλοί πως τα προσχήματα δεν είναι αναγκαία, πλέον. Το αυτό ισχύει και με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, όπου τη θέση του νέου πρόεδρου εκτιμάται ότι θα καταλάβει ο Γερμανός Κλάους Ρέγκλινγκ – πρόεδρος σήμερα του ESM.

Διαβάστε περισσότερα…

ΠΡΩΤΑ Η ΠΑΤΡΙΔΑ κ. ΤΣΙΠΡΑ

Οκτώβριος 31, 2018 Σχολιάστε

Κοιτάζω ένα σκίτσο που έχει αναρτήσει στο twitter ο κ. Τσίπρας και το οποίο γράφει ότι «τιμούμε το μεγάλο Όχι του λαού μας απέναντι στο φασισμό και στον ναζισμό». 
Την άποψη αυτή τείνουν να την εμφυτεύσουν στο υποσυνείδητό μας όλοι οι σύγχρονοι διεθνιστές, δηλαδή ότι ο αγώνας αυτός έγινε αποκλειστικά εναντίον του φασισμού και του ναζισμού.
Ο κ. Τσίπρας κάνει κάποιο «λάθος» εδώ. Το «ΌΧΙ» ο λαός μας το είπε απέναντι στον εισβολέα της πατρίδας μας, όποιος και αν ήταν αυτός, που τότε ήταν οι Ιταλοί φασίστες και οι Γερμανοί ναζί.
Δηλαδή, αν μας έκαναν επίθεση κάποιοι δημοκράτες, δεν θα έπρεπε να πούμε ΟΧΙ;Και αν πολεμούσαμε τι θα έπρεπε να λέμε σήμερα, ότι αγωνιστήκαμε εναντίον των δημοκρατών ή εναντίον του εισβολέα;
Πρώτα η πατρίδα κ. Τσίπρα, όποιος και αν είναι αυτός που την προσβάλει.
Μάλιστα το κείμενο με το οποίο συνοδεύει το σκίτσο ο κ. Τσίπρας γράφει: «Να αγωνιστούμε και σήμερα για να μην δούμε ποτέ ξανά στην Ελλάδα και την Ευρώπη να ζωντανεύει το φάντασμα του φασισμού και του ολοκληρωτισμού». 
Εννοείται πως κάθε πραγματικός δημοκράτης αυτό θα κάνει και δεν χρειάζεται να του το πει ο κ. Τσίπρας.
Όμως, τι θα γίνει αν μας επιτεθούν οι δημοκράτες Τούρκοι, οι οποίοι ήδη έχουν αρχίσει να αμφισβητούν τα κυριαρχικά μας δικαιώματα;
Θα ανασύρουμε το «φασιστόμετρο» για να αποφασίσουμε τι θα πρέπει να κάνουμε;

ΥΓ. Σήμερα 78 χρόνια μετά το 1940, η μεν Ευρώπη πανθομολογουμένως έχει γίνει γερμανική, η δε Ελλάδα είναι υπό γερμανική οικονομική κατοχή.

Διαβάστε περισσότερα…

Τιμ Άντερσον: Ο βρώμικος πόλεμος ενάντια στη Συρία

Οκτώβριος 31, 2018 Σχολιάστε

GREXIT

Κυκλοφορεί ο βρώμικος πόλεμος ενάντια στην Συρία του Τιμ Άντερσον.
Έχουμε ήδη το βιβλίο στα χέρια μας και το διαβάζουμε. Γνωρίζαμε από πριν τις απόψεις του συγγραφέα και το μήκος κύματος που κινείται.Συστήνουμε ανεπιφύλακτα το βιβλίο, είναι μία εξαιρετική εργασία όπου με την παράθεση αναμφισβήτητων γεγονότων και μαρτυριών αποδεικνύεται περίτρανα ότι:
 α) ουδέποτε υπήρξε μετριοπαθής ή έστω κοσμική αντιπολίτευση πόσο μάλλον αριστερή και επαναστατική που να συμμετείχε στην ένοπλη εξέγερση.

 β) όλες οι οργανώσεις που συμμετέχουν στην »εξέγερση» ανήκουν στους πιο αντιδραστικούς και μισαλλόδοξους κύκλους του φονταμενταλιστικού Ισλάμ,
 γ) όλες αυτές οι οργανώσεις χρηματοδοτούνται άμεσα από τις ΗΠΑ και τις στενά συνεργαζόμενες μαζί τους περιφερειακές δυνάμεις(Ισραήλ, Σαουδική Αραβία, Κατάρ, Ιορδανία και Τουρκία), δ)η σκανδαλώδης προπαγάνδα και παραποίηση γεγονότων μέσω ΜΜΕ(BBC, Al Jazeera, Guardian, New York Times) αλλά και ΜΚΟ όπως Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων(HRW), Διεθνούς Αμνηστίας, »Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων»(ένας μόνο άνθρωπος ο Ραμί Αμντούλ Ραχμάν με έδρα στην Αγγλία), η Avaaz(Soros), οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, η Καμπάνια για την Συρία και τα περιβόητα Λευκά Κράνη.

Είναι χαρακτηριστικό
 ότι πρόσφατα τα Λευκά Κράνη φυγαδεύτηκαν και διασώθηκαν από το Ισραήλ. Ο ίδιος ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου δήλωσε πως βοήθησε στην απομάκρυνση των μελών της »μετά από αίτημα του Αμερικάνου προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, του Καναδού πρωθυπουργού Τζάστιν Τριντό και άλλων ηγετών». Διαβάστε περισσότερα…

Αιγιαλίτιδα ζώνη, όσα πρέπει να γνωρίζουμε

Οκτώβριος 30, 2018 Σχολιάστε

Γράφει ο Άγγελος Μ. Συρίγος 

Τι είναι η αιγιαλίτιδα ζώνη;

Η αιγιαλίτιδα ζώνη (γνωστή και ως χωρικά ύδατα ή χωρική θάλασσα) είναι μια θαλάσσια ζώνη που βρίσκεται δίπλα ακριβώς στις ακτές ενός κράτους. Περιλαμβάνει το νερό, τον βυθό και το υπέδαφος και τον υπερκείμενο εναέριο χώρο. Στη ζώνη αυτή, το παράκτιο κράτος ασκεί πλήρη κυριαρχία. Μοναδικός περιορισμός της κυριαρχίας είναι το δικαίωμα της αβλαβούς διελεύσεως, που μπορούν να ασκούν πλοία τρίτων κρατών χωρίς την προηγούμενη συγκατάθεση του κράτους. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 μέχρι σήμερα, όλα τα κράτη του κόσμου (πλην της Ελλάδας…) επέκτειναν τα χωρικά τους ύδατα στα 12 μίλια. Ο εθιμικός αυτός κανόνας αποτυπώθηκε και στη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας.

Ποιο είναι το εύρος της ελληνικής και της τουρκικής αιγιαλίτιδας ζώνης;

Το 1936 η Ελλάδα καθόρισε το εύρος των χωρικών της υδάτων στα 6 ναυτικά μίλια από τις ακτές. Παράλληλα, από το 1931 είχε θεσπίσει εναέριο χώρο 10 μιλίων. Η Τουρκία το 1964 επέκτεινε την αιγιαλίτιδα ζώνη της από τα 3 στα 6 μίλια. Παράλληλα, όρισε ότι, εάν οι έναντι των τουρκικών ακτών χώρες είχαν χωρικά ύδατα μεγαλύτερα των 6 μιλίων, τότε και τα τουρκικά χωρικά ύδατα καθορίζονταν βάσει της αρχής της αμοιβαιότητας. Eκτοτε η Τουρκία έχει χωρικά ύδατα 6 μιλίων στο Αιγαίο και 12 μιλίων στον Εύξεινο Πόντο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Διαβάστε περισσότερα…

Η δυτική φαντασίωση για Βαλκανική Άνοιξη

Οκτώβριος 30, 2018 Σχολιάστε

Γράφει ο Ιωάννης Αναστασάκης 

Η επιχειρούμενη «Βαλκανική Άνοιξη», σε σύγκριση με την «Αραβική Άνοιξη» τα αποτελέσματα της οποίας ακόμα βιώνει ο πλανήτης, είναι μία επιβεβαίωση της θεωρίας ότι: «Με τις ίδιες προϋποθέσεις και την επανάληψη των ίδιων σφαλμάτων, προκύπτουν πάντα τα ίδια αποτελέσματα».

Σύμφωνα με την «Θεωρία Σφαλμάτων» που διδάσκεται στο Πανεπιστήμιο, διακρίνονται δύο ειδών σφάλματα, τα «τυχαία» και τα «συστηματικά». Τα «συστηματικά» πρέπει να εντοπίζονται και να αποφεύγονται στην επανάληψη ενός πειράματος ή μίας προσπάθειας. Αν θεωρηθεί η «Αραβική Άνοιξη» ως ένα πολιτικοκοινωνικό πείραμα, η επεξεργασία των αποτελεσμάτων του αποτελεί γνώση που πρέπει να αξιοποιείται στην αντιμετώπιση παρεμφερών καταστάσεων στο περιφερειακό σύστημα ασφάλειας.

Τα «συστηματικά» σφάλματα που εντοπίζονται στην ανάλυση της αποτυχίας της «Αραβικής Άνοιξης», και που οδήγησαν σε πολέμους, αιματοχυσίες, τρομοκρατικές επιθέσεις και στο Ισλαμικό Κράτος, είναι δεδομένο ότι θα επιφέρουν τα ίδια αποτελέσματα αστάθειας σε όποια άλλη περιοχή εφαρμοστούν, όπως είναι για παράδειγμα τα Βαλκάνια.

Τούτο διότι, στα Βαλκάνια η επιβολή πάση θυσία μίας «τυποποιημένης θεωρίας περιφερειακής ασφάλειας» όπως αυτή εφαρμόστηκε στον αραβικό κόσμο τα τελευταία χρόνια, παρά τις όποιες αγαθές προθέσεις που μπορεί να πρεσβεύει με την υπογραφή μίας διμερούς ή πολυμερούς συμφωνίας, είναι καταδικασμένη να αποτύχει. Όπως διατύπωσε την άποψη ο σοφός Αϊνστάιν: «Είναι τρέλα να κάνεις το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά, ελπίζοντας ότι θα έχεις διαφορετικά αποτελέσματα. Αργά ή γρήγορα η πείρα δολοφονεί την θεωρία».

Διαβάστε περισσότερα…

Οι Αντιφά στην θεωρία και στην πράξη

Οκτώβριος 30, 2018 Σχολιάστε

Της Νταϊάνας Τζονστόουν, δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα Counterpunch 21 Οκτωβρίου 2017.

«Οι φασίστες διακρίνονται σε δυο κατηγορίες: τους φασίστες και τους αντιφασίστες».

Έννιο Φλαϊάνο, Ιταλός συγγραφέας και συνδημιουργός των καλύτερων σεναρίων του Φρεντερίκο Φελίνι.

Τις πρόσφατες εβδομάδες (σ.σ. το άρθρο γράφτηκε τον Οκτώβριο του 2017), μια απολύτως αποπροσανατολισμένη αριστερά καλείται ευρέως να ενοποιηθεί γύρω από μια μασκοφορεμένη πρωτοπορία που αυτοαποκαλούνται αντιφά, ή αντιφασίστες. Οι αντιφά αποτελούν μια πρόσφατη παραλλαγή του μαύρου μπλοκ, γνωστή για την πρόκληση βίαιων επεισοδίων κατά την διάρκεια ειρηνικών διαδηλώσεων σε πολλές χώρες. Εισαγόμενη από την Ευρώπη, η ταμπέλα αντιφά ηχεί περισσότερο πολιτικά. Επίσης χρησιμεύει στο να στιγματίσει εκείνους που στοχοποιεί ως «φασίστες».

Παρά την εισαγωγή του ονόματός τους από την Ευρώπη, οι αντίφα αποτελούν ένα ακόμα παράδειγμα διολίσθησης της αμερικάνικης κοινωνίας στην βία.

Ιστορικές φιλοδοξίες

Οι αντιφά έγιναν γνωστοί για τον ρόλο που έπαιξαν στην αντιστροφή της παράδοσης «ελευθερίας του λόγου» που είχε το Μπέρκλεϊ, όπου απαγόρευσαν τις ομιλίες προσωπικοτήτων προερχόμενων από την δεξιά. Αλλά η ένδοξη στιγμή τους ήταν η σύγκρουση με ακροδεξιούς στο Σάρλοτσβιλ, στις 12 Αυγούστου 2017, και αυτό που τους εκτόξευσε ήταν μια δήλωση του Τραμπ για τα γεγονότα, ότι «υπάρχουν καλοί άνθρωποι και στις δυο πλευρές». Με περισσή χαιρεκακία, οι κονδυλοφόροι άρπαξαν την ευκαιρία να καταγγείλουν τον μισητό πρόεδρο για τις «ίσες αποστάσεις» του, αποδίδοντας έτσι τα ηθικά εύσημα στους Αντιφά. Διαβάστε περισσότερα…

Το σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ για άλωση του πολιτεύματος

Οκτώβριος 29, 2018 Σχολιάστε

Ανδρέας Ζαμπούκας

Του Ανδρέα Ζαμπούκα

Είναι γεγονός ότι η επιβολή δικτατορικών καθεστώτων δεν είναι πλέον εφικτή πουθενά στην Δύση ή σε άλλες χώρες που προσπαθούν να ενταχθούν στην σφαίρα επιρροής της. Ο «ήπιος ολοκληρωτισμός» όμως μπορεί να επιβληθεί με άλλα μέσα, πιο «δημοκρατικά» και αποδεκτά από την νόρμα της πολιτικής φιλοσοφίας. Έχουμε ήδη πολλά δείγματα, όπως του Όρμπαν, του Ερντογάν και του Πούτιν.[Τού Ομπάμα!]
Υπάρχουν όμως και πολύ χειρότερα. Ο Μαδούρο είχε το πλεονέκτημα να κληρονομήσει ένα έτοιμο αυταρχικό καθεστώς από τον Τσάβες. Οπότε δεν χρειάστηκε να κάνει πολλά πράγματα για να διατηρήσει την εξουσία. Παρά μόνο να επιμείνει στην «θεσμική» προσήλωση των μηχανισμών του «βαθέος κράτους».
Η μεγαλύτερη φαντασίωση των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ ήταν πάντα η προσαρμογή της αστικής δημοκρατίας στα πρότυπά τους. Ήξεραν καλά, ότι μετά την κατάρρευση του ανατολικού μπλοκ, δεν υπήρχε περίπτωση να γκρεμίσουν ανάκτορα ούτε και να χτίσουν τείχη για να προφυλάξουν την ευδαιμονία τους. Όπως και ότι κάθε αναχρονιστική απόπειρα επιβολής δικτατορίας, θα έφερνε στον Πειραιά, τον έκτο στόλο για να τους μαζέψει το συντομότερο…
Κατά συνέπεια, το μόνο που έμενε ήταν να «ξεγελάσουν» τους καπιταλιστές- εταίρους και ταυτόχρονα, να δημιουργήσουν συνθήκες αριστερής κομματοκρατίας, οργανώνοντας το καθεστώς τους. Ένα καθεστώς το οποίο θα είχε όλα τα χαρακτηριστικά μιας ευρωπαϊκής δημοκρατίας αλλά θα μπορούσε να ελέγχει πλήρως το εκλογικό σώμα, με λανθάνοντες ολοκληρωτικούς μηχανισμούς.
Ο σχεδιασμός περιλάμβανε όλες τις θεσμικές δυνατότητες του πολιτεύματος. Και όλες τις εξουσίες (οικονομική, πολιτική, πνευματική, πολιτιστική) που θα συνέδεαν την επιρροή τους με το καθεστώς.

Διαβάστε περισσότερα…

Η ΠΑΡΑΚΜΗ, Η ΥΠΟΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΛΟΙΠΑ ΑΡΠΑΚΤΙΚΑ ΘΑ ΜΑΣ ΕΞΑΦΑΝΙΣΟΥΝ

Οκτώβριος 29, 2018 1 Σχολιο

Πριν ακόμα μπούμε στα μνημόνια, αρθρογραφούσα και συνιστούσα στάση πληρωμών και έξοδο από το ευρώ αμέσως, διαφορετικά προέβλεπα με ακρίβεια τις σημερινές εξελίξεις. Φυσικά, τα μνημόνια ήρθαν.
Στις 26 Οκτωβρίου 2013 έγραψα το πιο κάτω άρθρο (link) το οποίο έγινε viral μεταξύ των ενδιαφερομένων στο διαδίκτυο. Στο άρθρο αυτό και σε μια τελευταία προσπάθεια, εκλιπαρούσα για στάση πληρωμών και έξοδο από το ευρώ και ταυτόχρονα προέβλεπα με μαθηματική ακρίβεια όσα μας συμβαίνουν σήμερα. Όλοι όμως τότε περίμεναν από τον ανερχόμενο ΣΥΡΙΖΑ να μας διασώσει.

Σήμερα, σε μια ύστατη προσπάθεια λέω:

Για να βγούμε από την κρίση, θα πρέπει, όσοι πιο πολλοί θέλουμε και το πιστεύουμε, να φτιάξουμε μαζί ένα μεγάλο πολιτικό κίνημα που θα αναλάβει την εξουσία, με τη στήριξη φυσικά του λαού, εφαρμόζοντας ένα ολοκληρωμένο ΕΘΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ που θα βασίζεται πάνω σε τέσσερις βασικούς άξονες:

1) Εγκατάλειψη της πολιτικής του κατευνασμού με την Τουρκία
2) Αλλαγή του χρεοκοπημένου πολιτικού συστήματος
3) Ανασύνθεση του παραγωγικού μοντέλου της χώρας;
4) Στροφή στον άνθρωπο, ανάπτυξη Ελληνικής Παιδείας και στήριξη της ελληνορθόδοξης παράδοσης.

Αν δεν γίνει και αυτό και συνεχίζουμε να αφήνουμε τα πολιτικά πράγματα όπως έχουν, δυστυχώς η παρακμή, η υποχωρητικότητα στην Τουρκία και στα λοιπά αρπακτικά (μικρά και μεγάλα) θα μας εξαφανίσουν.

Η γερμανοκρατούμενη Ευρώπη δεν πρόκειται να μας βοηθήσει, το αντίθετο μάλιστα.

Διαβάστε περισσότερα…

Η χώρα βουλιάζει, η σιωπή δεν ωφελεί

Οκτώβριος 29, 2018 Σχολιάστε

Η χώρα βουλιάζει, η σιωπή δεν ωφελεί

Του Τάσου Ευαγγελίου
Η κατάσταση τείνει να καταστεί μη αναστρέψιμη με την κυβέρνηση να βουλιάζει σε μια ανεξέλεγκτη δίνη καταγγελιών, εκβιασμών, και αλληλοκατηγοριών, συμπαρασύροντας τη χώρας στην προσπάθειά της να παραμείνει στην εξουσία. Ο πολιτικός κόσμος παρακολουθεί και θεσμικοί παράγοντες αντί υψώσουν τη φωνή τους σιωπούν.

Οι ώρες είναι κρίσιμες και αυτό επιβεβαιώνεται από όσα έγιναν τις τελευταίες ημέρες και όσα εξακολουθούν να γίνονται και να λέγονται. Και δεν αφορά μόνο τη σχέση μεταξύ των στελεχών της κυβέρνησης και τις εκατέρωθεν κατηγορίες ακόμη και για μίζες.

Αφορά όλους του τομείς με πρώτον αυτόν της δικαιοσύνης, οι καταγγελίες για παρεμβάσεις πολιτικές πιέσεις, ακόμη και εκβιασμούς πληθαίνουν και υπερβαίνουν πλέον τις ανακοινώσεις των ενώσεων των δικαστικών λειτουργών.

Ουδείς όμως εμφανίζεται να βγει μπροστά. Και αυτό δεν αφορά τα κόμματα τις αντιπολίτευσης. Σε αυτή τη χώρα υπάρχουν θεσμοί. Θεσμοί που δεν έχουν ως ρόλο τις δεξιώσεις, τα εγκαίνια και τις δηλώσεις – μηνύματα προς κάποιους «εχθρούς» που δεν τους δίνουν σημασία.

Διαβάστε περισσότερα…

Η σκληρή πραγματικότητα της αποτυχίας της ελληνικής πολιτικής στα Βαλκάνια

Οκτώβριος 28, 2018 Σχολιάστε
Τα βρήκαν άσχημα, έφεραν τα χειρότερα, Αλέξανδρος Τάρκας

Οι μακροσκελείς δηλώσεις του πρωθυπουργού και υπουργού Εξωτερικών Αλέξης Τσίπρα και του απελθόντος πολιτικού προϊσταμένου της Διπλωματικής Υπηρεσίας Νίκου Κοτζιά περιέχουν πολλές αμοιβαίες φιλοφρονήσεις (ενδεικτικές του μεγάλου ρήγματος που υποτίθεται ότι καλύπτουν) και πανηγυρικές δηλώσεις για τη Συμφωνία των Πρεσπών, χωρίς να αγγίζουν τη σκληρή πραγματικότητα της αποτυχίας της ελληνικής πολιτικής στα Βαλκάνια.

Τα προβλήματα των Βαλκανίων (ορισμένα με προϊστορία πολλών δεκαετιών και άλλα γεννηθέντα κατά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας το 1991) είναι πολύπλοκα. Οι ελληνικές αστοχίες θα ήταν άδικο να αποδοθούν μόνον στη σημερινή κυβέρνηση, αλλά είναι ξεκάθαρο ότι όχι μόνον δεν σημείωσε την παραμικρή πρόοδο στην επίλυσή των προβλημάτων, αλλά τα επιδείνωσε.

Συγκεκριμένα, η Αλβανία, παρά τη βελτίωση του διμερούς κλίματος, παραμένει σε στάση αντιπαλότητας έναντι της χώρας μας ιδίως ως προς τα ζητήματα της ελληνικής εθνικής μειονότητας και τις θαλάσσιες ζώνες. Η Σερβία και το Κόσοβο, αν και ξεχωριστά εκφράζουν εγκώμια για τις σχέσεις τους με την Ελλάδα, της χρεώνουν συνυπευθυνότητα για την ασαφή στάση της ΕΕ στο σχέδιο της μεταξύ τους αλλαγής συνόρων και εδαφικών διευθετήσεων.

Διαβάστε περισσότερα…

Οι ρίζες του Μακεδονικού ζητήματος και το σπάσιμο του προφράγματος. [Νικολάι Πάβλοβιτς Ιγνάτιεφ]

Οκτώβριος 28, 2018 Σχολιάστε

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.
Δημοσιεύθηκε στην Εστία, 24 Οκτωβρίου 2018.

Ο Πολύβιος (ΙΧ, 34, 1) μας μεταφέρει λόγια του Λυκίσκου ότι στους Μακεδόνες αξίζουν μεγάλες τιμές, διότι «γάρ αιεί ποτ’ αν εν μεγάλοις κινδύνοις τα κατά τούς Έλληνας, ει μη Μακεδόνας είχομεν πρόφραγμα», δηλαδή θα βρισκόμασταν σε μεγάλο κίνδυνο οι Έλληνες αν δεν είχαμε τους Μακεδόνες ως πρόφραγμα. Είτε παλαιότερα (5ο π.Χ. αιώνα οι Πέρσες), είτε στην εποχή της ρήσης (2ο π.Χ. αιώνα οι Ρωμαίοι), οι Μακεδόνες  ήταν ο προμαχώνας διότι «ου παύονται διαγωνιζόμενοι προς τους βαρβάρους υπέρ της των Ελλήνων ασφαλείας». Ο λόγος ήταν η Γεωγραφία.

Δύο χιλιάδες χρόνια μετά, η Ελλάδα επέλεξε να ταχθεί με τη ναυτική δύναμη, την Αγγλία, αντί της Ρωσίας, η οποία αναζήτησε νέο σύμμαχο στην περιοχή. Η κάθοδος στις θερμές θάλασσες περνούσε από το φράγμα της Μακεδονίας. Ταυτόχρονα, αναδύεται σταδιακά ο πανσλαβισμός. Στο δεύτερο Πανσλαβικό Συνέδριο στη Μόσχα το 1867 αποφασίστηκε να εξεγερθούν οι Σλαβικοί λαοί ζητώντας εθνική ανεξαρτησία. Ο δεσμός της κοινής πίστης αντικαθίσταται από τον δεσμό του κοινού αίματος και εδώ έχουμε τις εξελίξεις που μας αφορούν. Ο Νικολάι Πάβλοβιτς, κόμης Ιγνάτιεφ μετά τις στρατιωτικές επιτυχίες του στην Κίνα (35 ετών έγινε στρατηγός!), τοποθετείται το 1864 ως πρεσβευτής της Ρωσίας στην Κωνσταντινούπολη, όπου έμεινε έως το 1878, όταν πέτυχε τον στόχο του όπως θα δούμε παρακάτω. Διαβάστε περισσότερα…

Η ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΩΣ «ΚΥΡΙΑΡΧΗ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ»

Οκτώβριος 28, 2018 Σχολιάστε

Κάθε κοινωνία σε κάθε ιστορική και χρονική φάση, διαθέτει πάντα ένα γενικό πρόταγμα, που επιβάλλουν οι εθνικές και κοινωνικές ανάγκες της φάσης αυτής, το οποίο ακολουθεί σχεδόν στο σύνολό της.
Αυτό το γενικά αποδεκτό επικρατούν πρόταγμα ονομάζεται «Κυρίαρχη Ιδεολογία» και όλοι οι φορείς, πολιτικοί και κοινωνικοί συμβάλλουν τόσο με τις προτάσεις τους όσο και με τη δράση τους στην υλοποίηση αυτής της Κυρίαρχης Ιδεολογίας.
Στην Ελλάδα, σ’ αυτή την ιστορική φάση που είμαστε επικρατεί η Κυρίαρχη Ιδεολογία της «Εξόδου από την Κρίση».
Αυτό το πρόταγμα, προσπαθεί το ολιγαρχικό καθεστώς (που μας οδήγησε στη χρεοκοπία και στην κρίση), να το υλοποιήσει με άγρια λιτότητα (μισθοί, συντάξεις, φόροι, λοιπά εισοδήματα) προκειμένου να μην το ανατρέψουν οι δανειστές και να παραμείνει στην κοινωνική εξουσία, ευτελίζοντας την έξοδο από την κρίση, ταυτίζοντάς την με την έξοδο στις αγορές.
Τελευταία όμως, έπεσαν στην αντίληψή μου, τέσσερα βασικά προτάγματα, των ανθρώπων που πρωτοστάτησαν στα μεγάλα συλλαλητήρια και οι οποίοι τώρα έχουν συγκροτήσει την κίνηση «Ανένδοτος Αγώνας για τη Μακεδονία και τη Δημοκρατία». Αυτά τα τέσσερα προτάγματα ή τέσσερις άξονες, όπως οι ίδιοι τα χαρακτηρίζουν, αποτελούν μια πραγματική πρόταση εξόδου από την κρίση και ταυτόχρονα ένα «Εθνικό Σχέδιο», ανατρέποντας φυσικά αναγκαστικά τον καθεστωτισμό που μας κρατά δέσμιους και μας οδηγεί στην παρακμή και την εθνική εξαφάνιση.

Διαβάστε περισσότερα…

Αριστεία τιμής, ανδρείας και ηρωισμού

Οκτώβριος 28, 2018 Σχολιάστε

Η αριστεία καταργήθηκε από τον κ. Γαβρόγλου. Πλέον οι μαθητές μας «διδάσκονται» ότι στην ζωή δεν χρειάζεται κόπος και μελέτη και θυσίες. Όχι. Τύχη χρειάζεται και τυχερά παιχνίδια. Τι να πει κανείς; H κατρακύλα επιταχύνεται. Λυπάμαι πολύ βλέποντας τους μαθητές μας, αυτά τα αθώα μάτια και τις μεταξένιες ψυχές, να υφίστανται αυτήν την κακοποίηση από μια χούφτα ανίκανους εθνομηδενιστές. Πώς φτάσαμε σε τέτοια παρακμή μέσα σε τόσο λίγα χρόνια; Γιατί επιτρέψαμε σε «άδεια κανάτια» να γίνουν αφέντες;

Aς αφήσουμε όμως τα τυμπανιαίας αποφοράς πτώματα, τις αναθυμιάσεις τους και ας αρωματιστούμε από αριστεία τιμής, ανδρείας και ηρωισμού, προστρέχοντας σε άνθη μυρίπνοα, ποτισμένα με αίμα, αίμα ελληνικό. Σε κείμενα όπου λάμπει το μεγαλείο του λαού μας την περίοδο του Έπους του 40.

Διαβάζω: «Η εχθρική αντεπίθεση του Μαρτίου έχει εκδηλωθεί. Το 731 έχει μεταβληθεί σε ηφαίστειο. Οι φαντάροι μας, πεσμένοι με την κοιλιά στους λάκκους των οβίδων, πυροβολούν, χωρίς διακοπή, για να συγκρατήσουν το εχθρικό πεζικό. Ο δάσκαλος – έτσι έχει βαφτίσει τον διοικητή του ο λόχος, γιατί δημοδιδάσκαλος είναι το επάγγελμά του – με προβιές και επιδέσμους, γύρω από τα κρυοπαγημένα πόδια του, αντί για παπούτσια, χωρίς να προφυλάγεται τρέχει νευριασμένος από διμοιρία σε διμοιρία και δίνει οδηγίες.

–  Μην πυροβολείτε στα στραβά, παιδιά! Μην ξοδεύετε ασκόπως τις χειροβομβίδες σας, τους λέει. Κι όταν ο ταγματάρχης του φωνάζει να μην εκθέτει τόσο τον εαυτό του, ο δάσκαλος του απαντάει: Διαβάστε περισσότερα…

Der Spiegel: «Ο εκβιασμός – Η Ιταλία επιτίθεται»

Οκτώβριος 27, 2018 Σχολιάστε

Σε παραλληλισμούς της κρίσης στην Ιταλία με αυτή στην Ελλάδα προχωρούν οι Γερμανοί αναλυτές.

«Ο εκβιασμός – Η Ιταλία επιτίθεται. Η Ευρώπη απειλείται με την επόμενη κρίση χρέους». Με αυτό το πρωτοσέλιδο, «βαμμένο» στα χρώματα της ιταλικής σημαίας, κυκλοφορεί το νέο τεύχος του γερμανικού περιοδικού Der Spiegel.

Στο πολυσέλιδο αφιέρωμα για την ιταλική κρίση που έχει τίτλο «Τα χρέη ως όπλο», αναφέρεται μεταξύ άλλων: «Ο φόβος της ευκρωκρίσης επιστρέφει. Εάν η Ιταλία δεν κάνει πίσω στη διαμάχη με τις Βρυξέλλες, τότε ελλοχεύει κίνδυνος αλυσιδωτών αντιδράσεων. Στο τέλος θα μπορούσε να επέλθει έξοδος της χώρας από τη νομισματική ένωση, (μια εξέλιξη) με ανυπολόγιστες συνέπειες για την υπόλοιπη Ευρώπη». Διαβάστε περισσότερα…

Η νεκροφάνεια της κοινωνίας

Οκτώβριος 27, 2018 Σχολιάστε

Κ​​ούραση. Είναι η πρώτη λέξη που σου έρχεται στο μυαλό όταν σκέφτεσαι το ελληνικό τοπίο. Ας αφήσουμε κατά μέρος το φυσικό τοπίο που αντιστέκεται στην κακοποίησή του τόσες δεκαετίες και ας ρίξουμε μια ματιά στο ανθρώπινο. Ο καθένας από μας μπορεί να οραματίζεται διάφορα για τη ζωή του και για τη ζωή των παιδιών του, όμως όταν βρεθούμε όλοι μαζί, τι μας έρχεται στο μυαλό; Ανασφάλεια, φόβος και η προσδοκία της επιβίωσης. Φοβόμαστε τον κόσμο μας, όπως φοβόμαστε και τον εαυτό μας. Την περασμένη εβδομάδα έγραψα για τον φόβο που μας προκαλεί η ίδια μας η Ιστορία. Σήμερα θα γράψω για τον φόβο που μας προκαλεί το παρόν και το μέλλον μας. Ανθρώπινο συναίσθημα ο φόβος, πολύ ανθρώπινο. Ομως η ζωή ολόκληρη είναι μια πάλη με τον φόβο. Οπως έγραφε και ο Εμπειρίκος «Εις την οδόν των Φιλελλήνων», «η δόξα των Ελλήνων που πρώτοι αυτοί, θαρρώ, στον κόσμον εδώ κάτω έκαμαν οίστρο της ζωής τον φόβον του θανάτου». Πόσο μελάνι έχει χυθεί γι’ αυτό και πώς ο ποιητής το αναδεικνύει σε μία μόνον φράση. Γι’ αυτό είναι οι ποιητές, θα μου πείτε.
Φοβόμαστε τα γερατειά, γιατί ξέρουμε πως το κοινωνικό μας περιβάλλον τα αφήνει στο έλεος της αδυναμίας τους. Φοβόμαστε τη νεότητα διότι ξέρουμε ότι το κοινωνικό περιβάλλον, σαθρό και αδυνατισμένο, δεν μπορεί να αντέξει το σφρίγος της. Υπογεννητικότητα; Και σε ποιο σχολείο θα στείλεις το παιδί σου, και ποια περίθαλψη θα έχει το παιδί σου; Αιμορραγία εγκεφάλων; Πόσοι νέοι γιατροί παλεύουν να γλιτώσουν από το κοινωνικό ναυάγιο; Και αν τους ακούσεις, δεν σου μιλούν για τις αμοιβές τους. Το κοινωνικό ναυάγιο είναι το ναυάγιο της αναξιοκρατίας. Το μόνο αξιακό σύστημα που μας έχει απομείνει για να κρίνουμε εαυτούς και αλλήλους είναι οι συντάξεις.

Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: