Ημέρα: Οκτώβριος 13, 2018

Η γενοκτονία των Ελλήνων

Posted on

Δυστυχώς, παρά τις θυσίες των Ελλήνων για οκτώ συνεχή χρόνια, η οικονομία μας είναι τρισχειρότερη από ότι το 2010 – οπότε αναμένεται ακόμη μεγαλύτερος πόνος για τον πληθυσμό που θα παραμείνει στη χώρα, αδυνατώντας να αποδράσει από το έγκλημα που συντελείται.
Επικαιρότητα
Όταν ξέσπασε η ελληνική κρίση, δεν υπήρχε κανένας σοβαρός οικονομολόγος που να μην δήλωνε ότι, η υιοθέτηση μίας άγριας και πρόωρης πολιτικής λιτότητας θα επιδείνωνε σημαντικά τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας – τεκμηριώνοντας το με δύο κλασσικά κείμενα, όπως το «The Debt Deflation Theory of Great Depressions» του I. Fischer (ανάλυση), καθώς επίσης το «Golden Fetters» του B. Eichengreen.
Εν τούτοις, ο Fischer θεωρήθηκε από την Τρόικα ως μη σχετικός με το θέμα, επειδή το πρόβλημα δημοσίου χρέους της Ελλάδας προκλήθηκε εξ ολοκλήρου από τις κυβερνήσεις της και όχι από τις τράπεζες – ενώ ο Eichengreen επίσης, λόγω του ότι δεν υπήρχε ο κανόνας του χρυσού στην Ελλάδα (παρά το ότι η χώρα ήταν εγκλωβισμένη σε μία ελαττωματική, μη ολοκληρωμένη νομισματική ένωση, όπου το ευρώ έμοιαζε με τον κανόνα του χρυσού σε στεροειδή).
Παράλληλα τα διεθνή ΜΜΕ, κυρίως τα γερμανικά, παρουσίαζαν τους Έλληνες ως τεμπέληδες και αχάριστούς – κάτι που θύμιζε τα βρετανικά ΜΜΕ κατά τη διάρκεια του μεγάλου λιμού των Ιρλανδών το 1846-1849 (πηγή). Δυστυχώς κάτι ανάλογο συνέβαινε με ορισμένα ελληνικά ΜΜΕ, δημοσιογράφους, κόμματα και πολιτικούς επίσης, που εμφάνιζαν τα μνημόνια από ανοησία ή από ιδιοτέλεια ως «δώρο Θεού» – οπότε η γενοκτονία των Ελλήνων ήταν αναπόφευκτη.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Τα συμβούλια αρχηγών στα Σκόπια ανατρέπουν τρεις μύθους

Posted on Updated on

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.
Δημοσιεύθηκε στην Εστία, 9 Οκτωβρίου 2018.

Την περασμένη εβδομάδα η Καθημερινή δημοσίευσε εκτενή αποσπάσματα από τα συμβούλια αρχηγών στα Σκόπια στα τέλη Ιανουαρίου και μέσα Μαΐου 2018 για το ζήτημα της ονομασίας. Η ανάγνωσή τους διαλύει τρεις μύθους που ακόμα επαναλαμβάνονται μονότονα.

Πρώτος μύθος για τις «140 χώρες». Έχουμε ξανατονίσει ότι οι δήθεν 140 χώρες είναι τελικά 106, και ότι ούτε οι μισές από αυτές δεν έχουν συνάψει πλήρεις διπλωματικές σχέσεις. Ο ακριβής αριθμός βέβαια είναι επουσιώδης. Σημασία είχε το επιχείρημα ότι αφού τόσες χώρες τους έχουν αναγνωρίσει ως σκέτο «Μακεδονία», δεν μπορούμε παρά να το αποδεχτούμε. Ε λοιπόν στα συμβούλια αρχηγών των Σκοπίων είναι ολοφάνερη η αγωνία τους να λάβουν ελληνική υπογραφή. Είναι σαφές ότι μόνο αυτή τους νοιάζει, διότι μόνο αυτή μετράει. Τίποτα άλλο.

Δεύτερος μύθος γα το «παράθυρο λύσης». Η μοναδικότητα της παρουσιαζόμενης ευκαιρίας λύσεως δεν οφείλεται σε κάποια διεθνή συγκυρία ή αποτύπωση της παγκόσμιας ισορροπίας δυνάμεων. Προφανές για όσους έβαζαν το μυαλό τους σε λειτουργία, διότι δεν θα χαθεί και ο κόσμος από μία χώρα 1.7 εκατομμυρίων ανθρώπων όταν ο πλανήτης στην κυριολεξία είναι άνω κάτω από συγκρούσεις. Το ότι «θα χαθεί τουλάχιστον μία δεκαετία» ειπώθηκε δύο φορές στα αποσπάσματαμία όσον αφορά στην εξεύρεση λύσης με την συμπλήρωση μάλιστα ότι «ο χρόνος ευνοεί την Ελλάδα», και μία όσον αφορά στις εντάξεις σε ΝΑΤΟ και ΕΕ, οι οποίες θα καθυστερήσουν αναλόγως σε περίπτωση αποτυχίας των διαπραγματεύσεων. Εάν ήταν δεδομένη η ένταξη, δηλαδή η λύση, ανεξαρτήτως του συμφωνηθέντος ονόματος, δεν θα λεγόταν αυτά. Ποιο όμως στοιχείο προσέφερε τελικά το παράθυρο λύσης; Μα ο ιδεολογικός προσανατολισμός του πρωθυπουργού. Ιδού αυτολεξί μία χαρακτηριστική φράση του ΠροέδρουΙβάνωφ στις 27.1.2018«Ο Τσίπρας θέλει οπωσδήποτε λύση. Περισσότερο από τον Παπανδρέου. Δεν ορκίστηκε στην Εκκλησία. Είναι ελεύθερος να δώσει λύση». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »