Αρχείο

Archive for Νοέμβριος 23, 2018

Μην παίζετε εν ου παικτοίς με την Εκκλησία

Νοέμβριος 23, 2018 Σχολιάστε

Αποτέλεσμα εικόνας για Μην παίζετε εν ου παικτοίς με την ΕκκλησίαΣτέλιος Παπαθεμελής

H ιστορία διδάσκει. Και εκδικείται εκείνους που είναι ανεπίδεκτοι μαθήσεως. Ο λόγος με αφορμή τις εμμονές του κ. Τσίπρα σε συγκρούσεις με την Εκκλησία. Το πρώιμο ΠΑΣΟΚ άμα τη ανόδω του στην εξουσία τον Οκτώβριο του 1981 ανεκοίνωσε δια του τότε υπουργού της Δικαιοσύνης Στάθη Αλεξανδρή την επιβολή του πολιτικού γάμου ως υποχρεωτικού για όλους τους Έλληνες. Η εξαγγελία προκάλεσε θύελλα και η Εκκλησία βρέθηκε επί ποδός πολέμου. Συνάντηση πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου-αρχιεπισκόπου Σεραφείμ, η πρώτη από της αναλήψεως των καθηκόντων από τον Ανδρέα.

          Ο γράφων κλήθηκα από τον πρωθυπουργό να παρίσταμαι σ’αυτήν. Μπαίνει στο πολιτικό Γραφείο ο Σεραφείμ αγέρωχος και σίγουρος και απευθύνεται στον Παπανδρέου: “Άκουσε, Πρόεδρε, ο μακαρίτης ο πατέρας σου έλεγε μια σοφή κουβέντα «μην τα βάζεις με την Εκκλησία, γιατί η Εκκλησία είναι σαν το κάρβουνο, αν είναι αναμμένο θα σε κάψει, κι αν είναι σβησμένο θα σε μουντζουρώσει»”!

          Το σχόλιο του Ανδρέα μετά την αποχώρηση του αρχιεπισκόπου: «Φοβερός ο παπάς, με έπεισε!». Και έδωσε αμέσως εντολή να σταματήσει το υπό διαμόρφωση νομοσχέδιο…

          Τα ανθρώπινα μεγέθη είναι συγκρίσιμα και σχετικά: Σεραφείμ-Ανδρέας / Ιερώνυμος-Τσίπρας.

          Ο αρχιεπίσκοπος ονόμασε τον κ. Τσίπρα «σύγχρονο Σαούλ». Ποιον Σαούλ υπαινίσσεται ο μακαριώτατος; Σαούλ τον βασιλέα του Ισραήλ (1040-1000 π.Χ.) ο οποίος είχε ταραχώδη και περιπετειώδη βασιλεία, άλλοτε νικών και άλλοτε ηττώμενος από τους Φιλισταίους; Αν πρόκειται γι’αυτόν δεν είναι μάλλον τιμητική υπέρ του πρωθυπουργού η παρομοίωση. Αν όμως πρόκειται για τον Απόστολο Παύλο που ως Σαούλ ως την ώρα της Δαμασκού υπήρξε απηνής διώκτης των Χριστιανών, τότε ταιριάζει η ονομασία και δη ως χαρακτηρισμός διαρκείας, καθ΄όσον ο κ. Τσίπρας παραμένει πεισμόνως Σαούλ, απηνής διώκτης της Εκκλησίας. Αλλά αυτό αποτελεί επίσης την αυτοκαταδίκη του αρχιεπισκόπου, ο οποίος δεν θέλησε, ή δεν κατάφερε με τόση φιλία, αγάπες κλπ. να εκχριστιανίσει τον υψηλό συνομιλητή του που εξακολουθεί να δηλώνει «άθεος», να παραμένει Σαούλ και να κτυπάει κατά σύστημα και κατ’εξακολούθηση τον σκληρό πυρήνα του Έθνους: Πίστη, πατρίδα, οικογένεια. Διαβάστε περισσότερα…

Advertisements

Εν μικρή Eλληνική αποικία, 2018 μ.X.

Νοέμβριος 23, 2018 Σχολιάστε
Εν μικρή Eλληνική αποικία, 2018 μ.X.

του Νικόλα Δημητριάδη από την Ψωροκώσταινα

Το να γίνεις καθεστώς σε μία καταρρέουσα αποικία δεν πρέπει να θεωρείται δα και μεγάλο κατόρθωμα – ακόμα κι αν σε λένε Τσίπρα. Τρία χρόνια στην εξουσία, και άλλα τόσα στα εκλογομαγειρεία, εργάστηκε με ζήλο για να φέρει εις πέρας το έργο αυτό. Και τα κατάφερε. Όχι μόνο δεν μιλάμε πλέον για «παρένθεση Σύριζα», αλλά γίνεται φανερό ότι το κόμμα-ΜΚΟ της Κουμουνδούρου μπόρεσε να εδραιωθεί ως η νέα πολιτική δύναμη. Η επιχείρηση υποκατάστασης του Πασόκ ως κεντροαριστερού[1] πόλου εξουσίας πέτυχε. Και από εκεί που ο Σύριζας προσπαθούσε να παρουσιαστεί ως «ένα πιο καλό Πασόκ», έχουμε τώρα το Πασόκ να προσπαθεί να παρουσιαστεί ως «ένας πιο καλός Σύριζας»…

Μόνο που τα πράγματα δεν βαίνουν καλώς στην Αποικία. Άλλα ονειρεύονταν οι νιου λουκ γιάπηδες της Πρώτης Φοράς και άλλα βρήκανε. Αντί για ποδηλατάδες στο Άμστερνταμ, προχώ πορείες στο Βερολίνο και συζητήσεις για έμφυλες ταυτότητες στο Σόχο, βρίσκονται μπλεγμένοι στην παραδοσιακή αφόρητη βαλκανική μιζέρια: Σλαβορειομακεντόνσκι εθνικιστές, Αλβανοί ναρκομαφιόζοι νταήδες, κουμπουροφόροι κρατικοί και παρακρατικοί, κεμαλισλαμοφασίστες δικτάτορες, πράκτορες και πρακτορεία, φρεγάτες και γεωτρύπανα, φανατισμοί και τζιχαντισμοί, οργανωμένο και ανοργάνωτο (χύμα) έγκλημα, για να μην ξεχάσουμε και το στολίδι της πολιτικής του Σύριζα: τη Μόρια. La καταστασιόν très απελπιστίκ!

Σε αυτά τα ερείπια βγήκαν σεργιάνι οι επαγγελματίες ευαίσθητοι και τα παιδιά με τα σινιέ πουκάμισα και τις χωρίς γραβάτες. Αλλά πιστεύουν ότι, παρόλη τη βαλκάνια μπαναλιτέ και το τριτοκοσμικό ντεκαντάνς, θα τη βρουν την άκρη. Στα εθνικά θέματα, για παράδειγμα, η ηγετική ομάδα Τσίπρα-Καμμένου-Πάιατ ακολουθεί το «δόγμα του σοκ». Βέβαια, η ανακατωσούρα στα Σκόπια και το ειδύλλιο με τον Ζάεφ δεν πήγε και πολύ καλά, και η δολοφονία Κατσίφα περιπλέκει το έτερο ειδύλλιο με τον Ράμα, αλλά στην κυβέρνηση είναι αισιόδοξοι. Έχουν, άλλωστε, πολλούς άσους στα μανίκια τους:

– Οι ξένες πλάτες κρατάνε προς το παρόν τις καρέκλες καλοκαρφωμένες στη θέση τους.

– H βαθύτερη ταύτιση της αντιπολίτευσης με τον εθνομηδενισμό του Σύριζα την κρατά σε αμηχανία και συχνά αλαλία. Ο Σύριζας κάνει όσα αυτοί θέλανε, αλλά (ελέω ψηφοφόρων) δεν μπορούσανε.

– Η «προοδευτική ατζέντα» (σύμφωνο συμβίωσης, χωρισμός κράτους-εκκλησίας και λοιπά εξωτικά φρούτα) σέρνει ολόκληρο το «μέτωπο», από το Ποτάμι μέχρι τα Εξάρχεια, στην ουρά του Σύριζα.

– Το κρατικό ταμείο, τα ευρωπαϊκά κονδύλια και οι ΜΚΟ εξασφαλίζουν την ιδεολογική και… ταξική αναπαραγωγή της φερέλπιδος «ιντελιγκέντσιας»: τους νέους διανοούμενους, επιστήμονες, δημοσιογράφους, καθηγητές κ.λπ. που θα συγκροτήσουν τον αυριανό ιδεολογικό κορμό του συστήματος. Τα «δικά μας παιδιά».

– Το μόνο που μένει, τώρα, είναι να «κλειδώσει» και το ζήτημα των συντάξεων (δηλαδή το αν θα αναβάλει προσωρινά ο Σύριζας τις περικοπές που ο ίδιος προκάλεσε και νομοθέτησε): Μην ξεχνάμε ότι, στη γηράσκουσα αποικία, οι συντάξεις αποτελούν τον κινητήρα της εθνικής οικονομίας. Συντηρούν τους συνταξιούχους, τσοντάρουν στα χαμηλόμισθα ή άνεργα παιδιά τους και χαρτζιλικώνουν τα εγγόνια τους. Μιλάμε, δηλαδή, για την πλειοψηφία των Ελλήνων!

Με όλα αυτά τα πλεονεκτήματα στο σακούλι πιστεύει το κυβερνητικό καφενείο ότι θα τα καταφέρει. Όχι μόνο δεν θα καταποντιστεί εκλογικά, αλλά θα επιπλεύσει.  Η πραγματικότητα είναι όντως απελπιστίκ: Ο Σύριζας[2] ήρθε για να μείνει. Ο «μεγάλος συνασπισμός» των άχρηστων καφενόβιων με τα ρετάλια του Πασόκ και τους ανθρώπους της Πρεσβείας έγινε καθεστώς. Είναι κι αυτό ένα από τα χαρακτηριστικά των αποικιών.

εφημερίδα Ρήξη, φ. 148, Νοέμβριος 2018

[1] Ρητορικός όρος, με αποκλειστικά ψηφοθηρικό-τηλεοπτικό περιεχόμενο.

[2] Βασικό γνώρισμα των κομμάτων που γίνονται καθεστώς είναι η μετατροπή των αρχικών του ονόματός τους σε ουσιαστικό. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. έγινε «το Πασόκ». Αντίστοιχα, ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. θα γίνει «ο Σύριζας».

http://ardin-rixi.gr/archives/210076

Η Πανευρώπη, του von Coudenhove-Kalergi

Νοέμβριος 23, 2018 Σχολιάστε

Εικόνα: Χρήστος ÃŽÅ“Ãâ‚¬ÃŽÂ¿ÃŽÂ»ÃÅ½ÃÆ’ÃŽÂ·Ãâ€šΗ Πανευρώπη, του von Coudenhove-Kalergi

Χρήστος Μπολώσης

Ένας φίλος μου από την Θεσσαλονίκη (ξέρετε την πρωτεύουσα της Νότιας Μακεδονίας…), ο Γ.Χ., μου έστειλε ένα άρθρο με τον παραπάνω τίτλο. Διαβάζοντάς το κάτι μου θύμισε. Έστυψα λίγο το μυαλό μου και από το στύψε στύψε θυμήθηκα. Έψαξα και το βρήκα! Ποιο; Ένα βιβλίο που αναφέρεται ακριβώς στο έργο του von Coudenhove-Kalergi (1894-1972) και έχει τίτλο: «Εξουσιαστικά σχέδια της ευρωπαϊκής αριστοκρατίας». Και εκεί να δείτε πανηγύρι.

Ας ξεκινήσουμε όμως με τον Coudenhove-Kalergi. Οι γονείς του ήταν Αυστριακός και Γιαπωνέζα! Η οικογένειά του έχει ρίζες από Βέλγιο, Ελλάδα, Πολωνία, Νορβηγία, Γαλλία και Γερμανία. Ο Coudenhove-Kalergi, σπούδασε στην Βιέννη και στο Πανεπιστήμιό της έγινε διδάκτωρ. Το 1915, παντρεύεται την κατά 15 χρόνια νεότερή του Ιουδαιοαυστριακή ηθοποιό Ida Roland.

Ο Coudenhove-Kalergi, θεωρείται ο ιδρυτής του κινήματος για μία ενωμένη Ευρώπη. Το 1923 εκδίδει το έργο του «Pan-Europa». Το βιβλίο αυτό, μαζί με το «ADEL-Η τάξη των ευγενών», του ιδίου συγγραφέα, που γράφτηκε το 1920, αλλά εκδόθηκε το 1922, αποτελούν το…φωτεινό μονοπάτι, πάνω στο οποίο βαδίζει σήμερα η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Διαβάζοντας μερικά βασικά στοιχεία των βιβλίων, νομίζουμε ότι γράφτηκε…αύριο. Αξίζει τον κόπο μία μικρή σταχυολόγηση:

α. Ενοποίηση της Ευρώπης με οποιονδήποτε τρόπο για την σωτηρία των λαών. (σ.σ.: Όλοι αυτοί, για τη σωτηρία μας νιοάζονται…)

β. Κατάργηση όλων των δυνάμεων, που αντιστέκονται στην Ευρώπη, σε κάθε κράτος.(σ.σ.: δημοκρατικότατα) Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: