Αρχείο

Archive for 24 Νοεμβρίου, 2018

Ο Αλβανός Λιουμπόνια και ο Έλληνας Γραμματικάκης για τον Κατσίφα

24 Νοεμβρίου, 2018 Σχολιάστε
Ο Αλβανός Λιουμπόνια και ο Έλληνας Γραμματικάκης για τον Κατσίφα, Αχιλλέας Σύρμος
του Αχιλλέα Σύρμου από το slpress.gr 
O Φατός Λιουμπόνια (Fatos Lubonja), ίσως η πιο αναγνωρίσιμη φιγούρα της μετακομμουνιστικής αλβανικής διανόησης, αποτελεί αναμφίβολα το πιο σταθερό και διαχρονικό σημείο αναφοράς στην ακανθώδη και βραδυκίνητη πορεία της χώρας προς τη δημοκρατία. Αν και υπήρξε γόνος υψηλόβαθμων αξιωματούχων της προνομιακής ελίτ του καθεστώτος Χότζα, καταδίκασε ήδη από τα φοιτητικά του χρόνια την προσωπολατρία και την υποκρισία του δικτάτορα, γεγονός για το οποίο διώχθηκε απηνώς και καταδικάστηκε σχεδόν ισόβια.

Αποφυλακίστηκε μαζί με τους τελευταίους πολιτικούς κατάδικους της κομμουνιστικής Αλβανίας έπειτα από δεκαεφτά χρόνια εγκλεισμού στα δύο πιο κακόφημα κάτεργα του χοτζικού καθεστώτος, το στρατόπεδο-ορυχείο εξόρυξης χαλκού του Σπατς και τη φυλακή του Μπουρρέλι. Αμέσως μετά την αποφυλάκισή του, εμπλέκεται ενεργά στο κίνημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ορίζεται εκπρόσωπος της Αλβανίας στην Διεθνή Επιτροπή του Ελσίνκι.

Το 1994, μαζί με μια ομάδα διανοουμένων και νέων καλλιτεχνών, μεταξύ των οποίων ήταν αρχικά και ο μετέπειτα πρωθυπουργός Έντι Ράμα, εκδίδει το περιοδικό Përpjekja (Προσπάθεια) το οποίο εστιάζει σε ζητήματα πολιτικής σκέψης, φιλοσοφίας, ιστορίας και κουλτούρας διαμορφώνοντας, για δύο και πλέον δεκαετίες, τις συνθήκες ανάδυσης μιας ρηξιγενούς αναθεώρησης της ταυτότητας της μετακομμουνιστικής Αλβανίας αποκαθαρμένης από τις συσσωρευμένες στρεβλώσεις του κομμουνιστικού παρελθόντος. Διαβάστε περισσότερα…

Το γερμανικό δόγμα του σοκ

24 Νοεμβρίου, 2018 Σχολιάστε

Η αμετανόητη χώρα επιδιώκει την οικονομική κυριαρχία της Ευρώπης, με την εφαρμογή της καταστροφικής πολιτικής λιτότητας – έχοντας σταυρώσει για παραδειγματισμό πρώτα την Ελλάδα, επειδή αντέδρασε, ενώ σήμερα επιδιώκει να κάνει το ίδιο με τη Μ. Βρετανία και με την Ιταλία.
«Το ΔΝΤ (η Τρόικα είναι η χείριστη μορφή του) δεν εξυγιαίνει τις χώρες, αλλά τις ληστεύει – μετατρέποντας την πλειοψηφία των Πολιτών τους (με εξαίρεση την εκάστοτε πέμπτη φάλαγγα των εγχωρίων πολιτικών και οικονομικών ελίτ) σε φθηνούς σκλάβους χρέους. Με μία απλή παρομοίωση, εισβάλλει στο πλοίο που το καλεί, αναλαμβάνει ως καπετάνιος μαζί με το δικό του πλήρωμα, πετάει τους μισούς επιβάτες στη θάλασσα, αφήνει το μεγαλύτερο μέρος να λιμοκτονεί τραβώντας κουπί στα αμπάρια, το εξαγοράζουν οι εντολείς του και τελικά το διασώζει – διατηρώντας το φυσικά σε ξένη ιδιοκτησία» (ανάλυση-βιβλίο).
Ανάλυση
Στην Οικονομία δεν έχει σημασία μόνο το «πώς», αλλά και το «πότε», ο συνδυασμός αμφοτέρων – ενώ δεν υπάρχει κάποιο «ορθόδοξο δόγμα», μία «οικονομική θεολογία» καλύτερα, η οποία να είναι εφαρμόσιμη παντού και πάντα. Στα πλαίσια αυτά, ο ισχυρισμός πως για να αναπτυχθεί μία χώρα θα πρέπει να απλοποιήσει τους κανόνες λειτουργίας της, να μειώσει τη γραφειοκρατία, να διευκολύνει τις επιχειρήσεις, να περιορίσει τις δημόσιες δαπάνες, να αυξήσει την ηλικία συνταξιοδότησης, να σταματήσει να χρεώνεται, να επιταχύνει τις δικαστικές αποφάσεις ή/και να πιέσει τους Πολίτες της, έτσι ώστε να εργάζονται με χαμηλότερες αμοιβές, δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση θέσφατο – δεν είναι δηλαδή μία μέθοδος που προέρχεται από κάποιο θεϊκό αξίωμα, έχοντας εξασφαλισμένη επιτυχία.

Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: