Αρχείο

Archive for 7 Δεκεμβρίου, 2018

Η Γαλλία είναι βαθιά διαιρεμένη – Τα Κίτρινα Γιλέκα είναι απλώς ένα σύμπτωμα

7 Δεκεμβρίου, 2018 Σχολιάστε

 

του  Κριστόφ Γκιλλουί*

Πηγή: Εφημερίδα The Guardian 02/12/2018

Από την δεκαετία του 1980 κι έπειτα ήταν σαφές το τίμημα που έπρεπε να πληρώσουν οι δυτικές κοινωνίες για να προσαρμοστούν στο νέο οικονομικό μοντέλο, ήταν η θυσία της ευρωπαϊκής και της αμερικάνικης εργατικής τάξης. Κανείς όμως δεν πίστευε τότε ότι οι συνέπειες θα έπλητταν εξίσου και την ραχοκοκαλιά της κατώτερης μεσαίας τάξης. Είναι προφανές πλέον, ωστόσο, ότι αυτό το νέο μοντέλο δεν αποδυνάμωσε μόνον τα προλεταριακά στρώματα αλλά ολόκληρη την κοινωνία.

Το παράδοξο είναι ότι αυτό δεν προέκυψε ως αποτέλεσμα αποτυχίας της παγκοσμιοποίησης, αλλά της επιτυχίας της. Κατά τις πρόσφατες δεκαετίες, η γαλλική οικονομία, όπως και οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές, καθώς και η αμερικάνικη οικονομία, συνέχισαν να παράγουν πλούτο. Γίναμε, δηλαδή, κατά μέσο όρο πλουσιότεροι. Το πρόβλημα είναι ότι την ίδια στιγμή η ανεργία, η ανασφάλεια και η φτώχεια αυξήθηκαν επίσης. Το κεντρικό ζήτημα, έτσι, δεν αφορά το αν είναι αποτελεσματική μια παγκοσμιοποιημένη κοινωνία, αλλά το τι πρέπει να κάνουμε με αυτό το μοντέλο τώρα που απέτυχε να δημιουργήσει και να αναπτύξει μια συνεκτική κοινωνία.

Στην Γαλλία, όπως και στις περισσότερες δυτικές χώρες, έχουμε εδώ και μερικές δεκαετίες εγκαταλείψει ένα σύστημα που οικονομικά, πολιτικά και πολιτιστικά ενσωμάτωνε την πλειοψηφία σε μια κοινωνία της ανισότητας, που με τη σειρά της παράγοντας ακόμα περισσότερο πλούτο ωφελούσε μόνον τους ήδη πλούσιους. Διαβάστε περισσότερα…

Η αρχή του τέλους της Δημοκρατίας;

7 Δεκεμβρίου, 2018 Σχολιάστε

Οι άνθρωποι κατανοούν πως κάτι έχει αλλάξει, δεν βρίσκουν απαντήσεις στα ερωτήματα τους και απευθύνονται σε εκείνους που τους προσφέρουν τις ευκολότερες – στους δημαγωγούς που, μη έχοντας τις απαντήσεις που υπόσχονται, θα στρώσουν το έδαφος για αυταρχικά καθεστώτα.
«Οι αναταραχές εκ μέρους των «κίτρινων γιλέκων», τεκμηριώνουν πως η διαδικασία ευρίσκεται πια σε εξέλιξη – αφού οι Γάλλοι δεν δέχονται αδιαμαρτύρητα ούτε τη μείωση του βιοτικού τους επιπέδου, ούτε το γερμανικό έλεγχο της κυβέρνησης τους, ούτε την οικονομική κατοχή τους από τη Γερμανία, όπως δυστυχώς εμείς οι Έλληνες».
 Ανάλυση
Όταν το δημόσιο χρέος υπερβεί κάποια ανώτατα όρια της τάξης του 120% του ΑΕΠ, τότε η ανάπτυξη δεν είναι πια δυνατή – οπότε η επίλυση του προβλήματος Χρέος/ΑΕΠ μέσω του παρανομαστή και της ανόδου του είναι ανέφικτη. Μεταξύ άλλων επειδή το δημόσιο δεν μπορεί πλέον να επενδύσει σε περιόδους ύφεσης για να αυξηθεί η ζήτηση και να ακολουθήσει ο ιδιωτικός τομέας – ενώ η μείωση του χρέους μέσω των ιδιωτικοποιήσεων έχει όρια, δημιουργώντας παράλληλα προβλήματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, όταν οι κρατικές εταιρείες εξαγοράζονται από ξένους.
Για την Ελλάδα, με ακαθάριστο χρέος (=μαζί με τα ταμειακά διαθέσιμα του κράτους) στα 360 δις € ή στο 200% του ΑΕΠ της, ακόμη και αν δεν υπήρχαν άλλα προβλήματα, όπως το υπέρογκο ιδιωτικό χρέος, οι χρεοκοπημένες τράπεζες ή η καταστροφή του παραγωγικού της ιστού, η ανάπτυξη είναι σχεδόν αδύνατη – πόσο μάλλον όταν οι ιδιωτικοποιήσεις διενεργούνται σε εξευτελιστικές τιμές και με ξένους αγοραστές, με καταστροφικά αποτελέσματα στο μέλλον για το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών.
Ως εκ τούτου, η μόνη δυνατότητα επιστροφής της σε κάποια κανονικότητα είναι η διαγραφή ενός μέρους του χρέους της, έτσι ώστε να μειωθεί κάτω από το 120% του ΑΕΠ της – κάτι που θα μπορούσε να επιδιωχθεί (α) με την αποζημίωση της για τις ζημίες που προκλήθηκαν από τα μνημόνια και την ΕΚΤ, με την επίκληση του άρθρου 340 του Μάαστριχτ ή/και (β) με το συμψηφισμό των γερμανικών επανορθώσεων (ανάλυση).

Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: