Αρχείο

Archive for 25 Δεκεμβρίου, 2018

Χριστούγεννα χωρίς Χριστό*

25 Δεκεμβρίου, 2018 Σχολιάστε

Από το διαδίκτυο: «Πιείτε σαν νεροφίδες, φάτε του σκασμού κι ένας χοντρός με κόκκινα ρούχα θα σας φέρει δώρα»
Eίναι -στ’ αλήθεια- μαγικός ο τρόπος με τον οποίο τα μέσα μαζικής εξημέρωσης αντιστάσεων και εξαχρείωσης ενστίκτων κρύβουν από την εορταστική περίοδο τον πρωταγωνιστή: τον Ιησού Χριστό! Κουβέντα δεν ακούγεται για Εκείνον, την ιστορία της γέννησής Του, το βαθύ νόημα που έχει αυτή η υπέροχη περιπέτεια για την ανθρωπότητα. Τα Χριστούγεννα για τα ΜΜΕ είναι μια ημερολογιακή ένδειξη, ένας δείκτης κατανάλωσης, μια ατζέντα πολιτικού που τα στηρίζει και στηρίζεται από αυτά, μια εξαιρετική αφορμή για ταξιδιωτικό ρεπορτάζ με τίτλο «Οι γιορτές των επωνύμων». Ο μόνος που δεν έχει όνομα και ιδιότητα για τους «άρχοντες του κόσμου τούτου» είναι ο Χριστός. 
Τα κανάλια θα στήσουν τις κάμερές τους στη Βαρβάκειο, στην κεντρική αγορά της Θεσσαλονίκης, των Πατρών και άλλων μεγάλων πόλεων, και θα καραδοκούν για στιγμιότυπα με φόντο μια γαλοπούλα κρεμασμένη ανάποδα και μια ταμπέλα με την τιμή του κιλού. Οι μισές οθόνες και σελίδες θα γεμίσουν με μελομακάρονα, κουραμπιέδες, ποτά, παραισθησιογόνες ουσίες, καζίνα, ζαρτιέρες, πρόσωπα που χαχανίζουν, και οι άλλες μισές με πεινασμένους, θλιμμένους, μαυροφορεμένους, πενθούντες και παραπεταμένους. Οι ανήκοντες στη δεύτερη κατηγορία θα αποτελέσουν μια εξαιρετική πρόφαση επίδειξης «ανθρωπιάς» από τους κρατούντες. Αυτή η «ανθρωπιά» θα λήξει πριν από τα Φώτα. Ηδη από τη 2α Ιανουαρίου του επόμενου έτους οι πλούσιοι, οι πολιτικοί, οι μιντιάρχες, όλοι όσοι ψυχοπονούν μπροστά στα δημοσιογραφικά μαρκούτσια θα βγάλουν την άβολη γραβάτα του Καλού Σαμαρείτη και θα κυκλοφορούν ελεύθεροι -και όχι ωραίοι- με τα σώβρακα της συώδους ιδιοτέλειάς τους.

Ο Χριστός δεν θα χωρέσει στην καθημερινότητα των προβεβλημένων. Ακόμα και από τις ευχετήριες κάρτες τους τον έχουν αφαιρέσει, μην τυχόν και κακοκαρδίσουν όποιον μισεί τη χριστιανοσύνη… Ούτε καν στις συνειδήσεις των πολλών δεν υπάρχει χώρος για Χριστό. Η παραζάλη να «προλάβεις» τα μαγαζιά ανοιχτά κλείνει την καρδιά αλλά και τον νου σου, δίχως να το αντιλαμβάνεσαι. Μεριμνώντας για τις λεπτομέρειες του τραπεζιού, λησμονάς να θρέψεις την ψυχή σου με τη σωτήρια σιγή, την παύση του χρόνου που εξασφαλίζει η προσευχή.

*Κατόπιν αιτήματος αναγνωστών (οι οποίοι έχουν αξιοθαύμαστο μνημονικό!), αναδημοσιεύεται το κείμενο της στήλης της 22ας Δεκεμβρίου 2016.

Διαβάστε περισσότερα…

Ἡ Ἱστορία ἀποφαίνεται: δέν ὑπάρχει «μακεδονικό ἔθνος».

25 Δεκεμβρίου, 2018 1 Σχολιο

Γράφει ο Ανδρέας Σταλίδης.
Δημοσιεύθηκε στην Εστία, 18 Δεκεμβρίου 2018.

Ποίημα του Γεωργίου Δροσίνη, 1896

Ὁ κ. Μητσοτάκης δέχεται τήν σύνθετη ὀνομασία ἀλλά ὄχι τήν ἐθνότητα καί τήν γλώσσα ὡς σκέτα «μακεδονικές». Κανείς δέν τόν ρώτησε ἄν δέχεται «βορειομακεδονικό ἔθνος».

Ὁ κ. Τζανακόπουλος τήν περασμένη ἑβδομάδα στήν ΕΡΤ στό ζενίθ μίας μᾶλλον «νεοφιλελεύθερης» ὀπτικῆς ἀπολυτοποίησε παιδαριωδῶς τό δικαίωμα αὐτοπροσδιορισμοῦ λέγοντας ἐπί λέξη: «ὁ καθείς μπορεῖ νά προσδιορίζεται ἐθνοτικά κατά τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖον νομίζει». Λές καί τό ἔθνος εἶναι παρατσούκλι!

Ἀναλύω τά ἱστορικά δεδομένα μέ χρονολογική σειρά.

Πρῶτος σταθμός οἱ δεκάδες γεωγραφικοί καί ἐθνογραφικοί χάρτες τοῦ 19ου αἰώνα, σέ κανέναν ἀπό τούς ὁποίους δέν ἀναφέρονται πουθενά «Μακεδόνες».

Δεύτερος σταθμός τό 1878. Σέ συνέχεια τῆς ἔκδοσης τοῦ ἀρχείου τοῦ Στέφανου  Δραγούμη τό 1966, ὁ Εὐάγγελος Κωφός ἐξέδωσε τό 1969 ἀνέκδοτα προξενικά ἔγγραφα στό βιβλίο «Ἡ Ἐπανάστασις τῆς Μακεδονίας κατά τό 1878». Στά σπάνια αὐτά ἔργα, διότι ὁ Μακεδονικός Ἀγώνας εἶναι ἐν πολλοῖς ἀδιόρατος στήν ἱστοριογραφία μας, φωτίζεται ἡ ἄμεση ἀντίδραση τῶν Ἑλλήνων στήν ἀπόδοση τῆς Μακεδονίας στούς Βούλγαρους κατά τήν Συνθήκη τοῦ Ἁγίου Στεφάνου. «Μακεδόνες» δέν ὑφίστανται. Διαβάστε περισσότερα…

Η ΕΘΝΟΚΑΘΑΡΣΗ ΚΑΙ Η ΚΑΤΟΧΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ

25 Δεκεμβρίου, 2018 Σχολιάστε

Η εισαγωγή του ΕΝΦΙΑ και η δήμευση της γης ήταν το μοιραίο χτύπημα που επέφερε το πολιτικό σύστημα στον ψυχισμό του λαού
Εικόνα: Αλκιβιάδης Κωνσταντίνος ΚεφαλάςΑπό τον Αλκιβιάδη Κ. Κεφαλά
H αφαίρεση της περιουσίας μιας πληθυσμιακής εθνικής ομάδας πάντα προηγείται μιας σχεδιασμένης εθνοκάθαρσης, επειδή δεν νοείται εθνική παρουσία σε έναν γεωγραφικό χώρο άνευ κατοχής ακίνητης περιουσίας. Η βίαιη αφαίρεσή της συνεπάγεται τη βιολογική εξαφάνιση και συνεπώς επιφέρει την αντικατάσταση του πληθυσμού.
Τον Νοέμβριο του 1942 η κυβέρνηση του Mehmet Şükrü Saraçoğlu στην Τουρκία εισηγήθηκε την επιβολή φόρου κατοχής επί της ιδιοκτησίας των μη μουσουλμάνων πολιτών, γνωστού ως Varlik Vergisi. Ο ρατσιστικός αυτός φόρος ήταν μια πράξη εθνοκάθαρσης των χριστιανικών πληθυσμών επειδή περιελάμβανε την υποχρεωτική δήμευση της περιουσίας και τον εγκλεισμό στα στρατόπεδα εργασίας (Amerle Taburlari) του Askale και του Eskisehir-Sivrihisar αυτών που αδυνατούσαν να τον πληρώσουν, ώστε να εξοφλήσουν το χρέος τους με προσωπική εργασία. Αμέσως ακολούθησε το αναμενόμενο κύμα αυτοκτονιών, ενώ την ίδια στιγμή οι πιο τυχεροί πωλούσαν μαζικά τα ακίνητα και τις επιχειρήσεις τους στο 10% της αξίας των. Ο Varlik Vergisi αποτέλεσε ένα επιτυχές νομοθετικό πλαίσιο εθνοκάθαρσης και εξόδου των χριστιανικών μειονοτικών πληθυσμών από την Τουρκία.
Εξήντα εννέα χρόνια αργότερα ο τότε Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας θα υπέγραφε τον νόμο περί «ενισχυμένων μέτρων εποπτείας και εξυγίανσης των πιστωτικών ιδρυμάτων, 4021/2011 (ΦΕΚ Α 218/03-10-2011)», ένθα στο άρθρο 53 οι «πράσινοι» βρουκόλακες του έθνους θα αντέγραφαν επιτυχώς τον πρωθυπουργό της Τουρκίας και θα επέβαλαν τον νέο Varlik Vergisi σε όλα τα ηλεκτροδοτούμενα ακίνητα της χώρας, τον οποίον θα ονόμαζαν ΕΕΤΗΔΕ, ενώ αμέσως μετά οι «γαλάζιοι» εθνικοί ολετήρες θα τον προσάρμοζαν στα δεδομένα του δεύτερου Μνημονίου, βελτιώνοντας την ονομασία του στον πλέον ευήκοο ΕΝΦΙΑ.

Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: