Αρχείο

Archive for Ιανουαρίου 16, 2019

Ο εκατοστός πεντηκοστός πρώτος (Εξαιρετικό!)

Ιανουαρίου 16, 2019 Σχολιάστε
Ο εκατοστός πεντηκοστός πρώτος - Media

ΣΤΑΘΗΣ

• Ευτέλεια. Δηλαδή τώρα οι τύχες του λαού και του έθνους εξαρτώνται από τον εκατοστό πεντηκοστό πρώτον;Ήτοι τον κύριο Βασίλη Κόκκαλη; Έναν τύπο που έμεινε από κινητήρα στα ανοικτά των Πατρών και ως εκ τούτου διακτινίσθηκε στο Ντα Κάπο για καφέ; Ή μήπως αν ο εκατοστός πεντηκοστός πρώτος είναι ο κ. Δανέλλης υπάρχει κάποια διαφορά; Όχι μόνον εις ό,τι αφορά την ευτέλεια αλλά και εις ό,τι αφορά το «πρόσημο» του όποιου σούργελου; («Πρόσημο» στις ημέρες μας λέγεται η ιδεολογία!). Για παράδειγμα ο κ. Δανέλλης είχε υπερψηφίσει πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης στην οποία τώρα δίνει ψήφο εμπιστοσύνης! (Σούργελο είναι η διαφορά μεταξύ πολιτικού και πολιτικάντη).

Εν τέλει, και για να μην προβληματιζόμαστε για το «πρόσημο» της ευτέλειας, εκατοστός πεντηκοστός πρώτος είναι ο Τσίπρας. 
  • Ευτέλεια. Και όποιος νομίζει ότι η ευτέλεια είναι ήσσονος σημασίας πρόβλημα για τις τύχες μας πλανάται πλάνην οικτράν. Δεν γνωρίζω αν το διαζύγιο Τσίπρα – Καμμένου είναι βελούδινο ή πέτσινο, αλλά στο εξής διάφορα σούργελα με διάφορα «πρόσημα» θα ζητούν φόρα παρτίδα ανταλλάγματα για να «κελαηδάει» κάθε φορά η συνείδησή τους έτσι ή αλλιώς! Άλλωστε στην ελληνική πολιτική σκηνή οι καρέκλεςέχουν γίνει κάτι σαν θρόνοι. Τίγκα στους γυμνούς βασιλιάδες.
  • Ευτέλεια. Η πρώτη (πρώτη!) φράση που εκστόμισε ο κ. Καμμένος εξερχόμενος του Μαξίμου δεν αφορούσε στην παραίτησή του, αλλά στην ανάγκη να «θυσιάσει την καρέκλα του»! Όχι δεν πρόκειται για γλώττα λανθάνουσα, αλλά για την τρέχουσα γλώσσα, τη γλώσσα της νέας κανονικότητας: Ο κ. Καμμένος δεν «παραιτήθηκε», «θυσίασε την καρέκλα του».

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Συλλογή υπογραφών για τη διενέργεια Δημοψηφίσματος για τη Συμφωνία των Πρεσπών

Ιανουαρίου 16, 2019 1 Σχολιο

Αναδημοσιεύουμε από την ιστοσελίδα της Επιτροπής για την διενέργεια δημοψηφίσματος για την συμφωνία των Πρεσπών την εκστρατεία συλλογής υπογραφών που έχει ξεκινήσει. 

Συλλογή υπογραφών για τη διενέργεια Δημοψηφίσματος για τη Συμφωνία των Πρεσπών

Επειδή η Συμφωνία των Πρεσπών μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της ΠΓΔΜ αποτελεί συμφωνία που αφορά τα ύψιστα συμφέροντα του ελληνικού λαού στο σύνολό του και δεσμεύει το μέλλον των επερχόμενων γενεών, επιθυμώ να πραγματοποιηθεί δημοψήφισμα για την κύρωση ή όχι αυτής της συμφωνίας, ώστε να αποφασίσει ο ίδιος ο κυρίαρχος λαός γι’ αυτήν. Εξάλλου δεν είναι δυνατόν οι κάτοικοι της ΠΓΔΜ να έχουν ήδη εκφραστεί με δημοψήφισμα επί της συγκεκριμένης συμφωνίας και να μη παρέχεται το αντίστοιχο δικαίωμα στους Έλληνες πολίτες. Γιατί, σε τελευταία ανάλυση, το θέμα  αυτό είναι εθνικό και συγχρόνως θέμα δημοκρατίας.

Γι’ αυτό και εμείς που υπογράφουμε το παρόν κείμενο καλούμε την Κυβέρνηση, τη Βουλή και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να πράξουν τα οριζόμενα σύμφωνα με το αρ. 44 παρ. 2 του Συντάγματος περί διεξαγωγής δημοψηφίσματος για κρίσιμο εθνικό θέμα. Έτσι και μόνο η σχετική απόφαση για την έγκριση ή απόρριψη της Τελικής Συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας-ΠΓΔΜ (Συμφωνία των Πρεσπών) όποια και αν είναι αυτή, θα διαθέτει νομιμοποίηση θεμελιωμένη στην συναίνεση του ελληνικού λαού.

Για να υπογράψετε πατήστε εδώ

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

«Αντιαποστασία»: Διασυρμός του δημοκρατικού βίου

Ιανουαρίου 16, 2019 Σχολιάστε

«Αντιαποστασία»: Διασυρμός του δημοκρατικού βίου και πλήγμα στην ενότητα του έθνους 

του Γιώργου Ρακκά

Όταν επαναλαμβάνεται η ιστορία, φαίνεται πως στην Ελλάδα κυριαρχεί η εκδοχή της επανάληψής της ως τραγωδία, και όχι ως φάρσα, δυστυχώς. Έτσι, αυτές τις μέρες πάνω στην κοινοβουλευτική κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών, ζούμε ένα δεύτερο «1965» με γεγονότα που δηλητηριάζουν, βαθύτατα και ενδεχομένως αμετάκλητα, τον δημοκρατικό βίο της χώρας. Η δράση των ξένων δυνάμεων μέσω των πρεσβειών, ή ακόμα και απευθείας, μέσω της ωμής παρέμβασης ξένων ηγετών όπως συνέβη κατά επίσκεψη Μέρκελ είναι ανάλογη, αν όχι εντονότερη: Αν υπάρχει μια διαφορά στα όσα συνέβησαν τότε, αυτή αφορά στο γεγονός ότι πρωταγωνιστής στον διασυρμό της δημοκρατίας δεν είναι το παλάτι, ως ξένο σώμα που δρα εναντίον της, αλλά, η ίδια η κυβέρνηση, ο κυβερνητικός εταίρος και η ‘κουρελού των προθύμων’ που έχει καταφέρει να σχηματίσει ο Αλέξης Τσίπρας, τάζοντας σε αντάλλαγμα αξιώματα και εκλόγιμες θέσεις στο ψηφοδέλτιο του κόμματός του.

Η κυβέρνηση είναι θύτης, λοιπόν, και όχι θύμα της αποστασίας αυτής, που αποκλειστικό σκοπό έχει να παρακάμψει την βούληση του ελληνικού λαού και να προχωρήσει στην κύρωση μιας Συμφωνίας, που απειλεί να βάλει σε περιπέτειες ‘βαλκανιοποίησης’ την Βόρειο Ελλάδα.

Το παιχνίδι είναι καλά στημένο: Ο Καμμένος αποχώρησε μεν από την κυβέρνηση, αλλά διαγράφει από το κόμμα του τους… μισούς βουλευτές που παρενέβησαν τις κόκκινες γραμμές που ο ίδιος έθεσε, κρατώντας επιλεκτικά δύο από τους ‘αντάρτες’, τον Παπαχριστόπουλο και τον Ζουράρι, ώστε να διατηρήσει την κοινοβουλευτική του ομάδα στη Βουλή. Ο Τσίπρας έτσι συμπληρώνει τον μαγικό αριθμό «151», για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης, και βέβαια με τις ήξεις αφίξεις του Ποταμιού, αλλά και βουλευτών του Κιν. Αλ. φαίνεται πως έχει εξασφαλίσει την κύρωση της συμφωνίας των Πρεσπών που θα ακολουθήσει.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΕ ΡΟΛΟ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΟΠΛΟΥ

Ιανουαρίου 16, 2019 Σχολιάστε
       
Η διαχρονική χρήση ουσιών για πολιτική επιβολή και η ανάγκη αντιμετώπισης του εθισμού των Ελλήνων στα σκευάσματα
Εικόνα: Αλκιβιάδης Κωνσταντίνος Κεφαλάς
Από τον Αλκιβιάδη Κ. Κεφαλά
Η υπόθεση της υπερτιμολόγησης των φαρμακευτικών προϊόντων της πολυεθνικής Novartis παρουσιάζεται σκοπίμως στον δημόσιο λόγο ως μια κομματική αντιπαράθεση, ενώ η ουσία της είναι πολιτική και γεωπολιτική.Διαχρονικά τα φαρμακευτικά προϊόντα αποτέλεσαν ένα ισχυρό γεωπολιτικό όπλο στα χέρια των κρατών που ελέγχουν την έρευνα, την παρασκευή και τη διανομή τους, επειδή όλα τα φάρμακα, εκτός των ευεργετικών αποτελεσμάτων, δημιουργούν στους χρήστες ψυχολογικό και φυσικό εθισμό. Την περίοδο του 18ου αιώνα η βρετανική κοινωνία ήταν εθισμένη στην κατανάλωση τσαγιού, το οποίο εισαγόταν αποκλειστικά από την Κίνα.

Το προϊόν ήταν πληρωτέο σε ασήμι, με αποτέλεσμα το εμπορικό ισοζύγιο μεταξύ Βρετανίας και Κίνας να είναι αρνητικό εις βάρος της πρώτης, απειλώντας έτσι την επιβίωση της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Ως αντιστάθμισμα, η βρετανική κυβέρνηση αποφάσισε τη μαζική καλλιέργεια παπαρούνας στις Ινδίες, με σκοπό το παραχθέν όπιο να εξάγεται στην Κίνα, επειδή ο εθισμός 200.000.000 καταναλωτών στις οπιούχες ουσίες θα ισοσκέλιζε τις συναλλαγματικές απώλειες από τον εθισμό του βρετανικού πληθυσμού στο τσάι. Αυτή η πολιτική είχε ως αποτέλεσμα η κινεζική κοινωνία να αποσαθρωθεί μέσα σε λίγα χρόνια λόγω της εξάρτησης από το όπιο, καθώς και η τεράστια αγορά της χώρας να ελέγχεται αποκλειστικά από τους Βρετανούς.

Η απόπειρα του Κινέζου αυτοκράτορα να σταματήσει την εισαγωγή του οπίου είχε ως αποτέλεσμα τη βρετανική επέμβαση και δύο καθολικούς πολέμους μεταξύ των ετών 1839-1842 και 1856-1860, οι οποίοι πέρασαν στην Ιστορία με το όνομα «Πόλεμοι του οπίου». Η εξάρτηση του κινεζικού λαού από το όπιο διακόπηκε βίαια στη δεκαετία του 1950, επειδή η παραδειγματική δημόσια εκτέλεση χιλιάδων χρηστών και εμπόρων απεξάρτησε τους Κινέζους από την ουσία. Ομως η σύγκρουση και η ηθική του ζητήματος ακόμα και σήμερα δηλητηριάζουν τις σχέσεις της Κίνας με τη Δύση.

Διαβάστε περισσότερα…

Αρέσει σε %d bloggers: