Αρχείο

Archive for Φεβρουαρίου 20, 2019

Σκόπια: το κράτος «σφήνα» για τα Βαλκάνια και η παγκόσμια ειρήνη

Φεβρουαρίου 20, 2019 1 Σχολιο

Γράφει ο Ιωάννης Αμπατζόγλου*

Το κράτος των Σκοπίων βρίσκεται στο κέντρο των Βαλκανίων, στην καρδιά των Βαλκανίων θα λέγαμε. Πέραν αυτού του γεωγραφικού προνομίου, αποτελεί και ένα πολυεθνικό κράτος με μεγάλο ποσοστό των κατοίκων του να έχουν κοινή καταγωγή με τους κατοίκους των γειτονικών προς τα Σκόπια κρατών. Κεντρική λοιπόν η θέση του, πολυφυλετική η σύνθεση των κατοίκων του με συγγενικές σχέσεις με τους λαούς των όμορων προς αυτό κρατών, επομένως ο ρόλος του σημαντικός ως προς την γενικότερη ισορροπία της περιοχής των Βαλκανίων. Θα λέγαμε ότι το κράτος των Σκοπίων αποτελεί μία «σφήνα» για τα Βαλκάνια. Η «σφήνα» έχει ρόλο σταθεροποιητικό, κρατάει σε ισορροπία ένα σύστημα και η διατάραξη ή η αφαίρεσή της το αποσταθεροποιεί. Επομένως η επιβίωση των Σκοπίων είναι ζωτικής σημασίας για την ευρύτερη περιοχή. Αυτό που πρέπει να προσέξουμε όλοι μας, τουλάχιστον όσοι ενδιαφερόμαστε για τη γειτονιά μας, είναι να υπάρξει ευοίωνο μέλλον για το συγκεκριμένο σλαβικό κρατίδιο και να μη μπει σε περιπέτειες αποσταθεροποίησης. Γιατί εάν αποσταθεροποιηθεί, τότε τα Βαλκάνια θα εισέλθουν σε μία επικίνδυνη φάση, με κίνδυνο πολεμικών συρράξεων. Και ας μην ξεχνάμε ότι το προσονοίμιο των Βαλκανίων είναι «μπαρουταποθήκη της Ευρώπης».

Πως όμως το κράτος αυτό θα σταθεροποιηθεί, από τη στιγμή που φέρεται να διεκδικεί τμήμα της ιστορίας των Ελλήνων; Πως είναι δυνατόν να αποτελέσει πυλώνα σταθερότητας όταν θέλει να παραχαράξει την παγκόσμια ιστορία και να βαπτιστεί «Μακεδονία»; Οι αρχαίοι Έλληνες έλεγαν «ρχ σοφίας  τν νομάτων πίσκεψις». Αυτό σημαίνει ότι αναλύοντας μία λέξη βρίσκουμε την ουσία της δηλαδή αυτό που πραγματικά είναι, έτσι η κάθε λέξη κουβαλάει την ιστορία της. Που είναι όμως η «σοφία» εάν το σλαβικό κρατίδιο τελικά λάβει το ελληνικό όνομα της Μακεδονίας; Αυτό δεν είναι «σοφία» αλλά «μωρία», «μωρία» και «ψέμα». Μία ελληνική παροιμία λέει ότι «το ψέμα έχει κοντά ποδάρια». Πράγματι, το ψέμα δεν μπορεί να πάει μακρυά. Κάποια στιγμή θα εντοπιστεί και θα αποκατασταθεί η αλήθεια. Τότε όμως για τα Σκόπια θα είναι αργά. Το γκρέμισμα της ψευδεπίγραφης Μακεδονικότητάς του θα σημάνει και τον κατακερματισμό του. Θα καταστραφεί αυτή η «σφήνα» που όπως είπαμε βρίσκεται στην καρδιά των Βαλκανίων και συμβάλει τα μέγιστα στη σταθερότητά τους. Μετά, το μέλλον της περιοχής θα είναι αβέβαιο. Επομένως η ονομασία του κρατιδίου αυτού είναι ζωτικής σημασίας και δεν θα πρέπει να υποτιμάται.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

ΜΕΓΑΛΟΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ, ΚΛΩΝΟΙ ΚΑΙ ΔΙΑΦΘΟΡΑ

Φεβρουαρίου 20, 2019 Σχολιάστε

Τα κόμματα εξουσίας ασκούν απόλυτα εξαρτώμενη πολιτική, τη στιγμή που οι τοπικές ελίτ δεν έχουν εθνική συνείδηση

Εικόνα: Αλκιβιάδης Κωνσταντίνος Κεφαλάς

Από τον Αλκιβιάδη Κ. Κεφαλά

Ο Γάλλος γιατρός και συγγραφέας Γκουστάβ λε Μπον (1841-1931) στο σύνολο του έργου του διαχειρίζεται το γεγονός ότι η μάζα συμπεριφέρεται χαοτικά και συναισθηματικά, και συνεπώς αδυνατεί να εκφραστεί λογικά, άνευ της καθοδήγησής της από έναν «ηγέτη».Η αποστολή του ηγέτη είναι, αφενός, να ελέγχει την ανακόλουθη σκέψη της μάζας, αφετέρου να την κατευθύνει εκεί όπου αυτός αποφασίζει, χρησιμοποιώντας τα αιώνια εργαλεία χειραγώγησης των πληθυσμών, όπως της εξαπάτησης, της παραπληροφόρησης, της κυριαρχίας της αισθητικής των ενστίκτων, του χαμηλού επιπέδου παιδείας, της καλλιέργειας του φόβου μέσω της κοινωνικής ανασφάλειας με την ενθάρρυνση της εγκληματικότητας, της ελεγχόμενης παροχής τροφίμων, της απουσίας εργασίας, της αφαίρεσης των περιουσιακών στοιχείων, της εξαθλίωσης, καθώς και της κοινωνικής πόλωσης μέσω διχαστικών ψευδοϊδεολογικών οχημάτων και διλημμάτων που διαιρούν τον λαό, ώστε να τον καθιστούν διαχειρίσιμο. 

Ο ηγεμών πρέπει επίσης να χρησιμοποιεί εντέχνως το απόλυτο όπλο της μαζικής εξαπάτησης, που συνίσταται στην πολιτική θέση ότι «ο λαός αποφασίζει». Η μάζα τώρα διακατέχεται από την ψευδαίσθηση ότι χειρίζεται αυτή το μέλλον και την τύχη της μέσω των «δημοκρατικών εκλογών», και συνεπώς αποτελεί τον κυρίαρχο του πολιτικού παιχνιδιού. Τα πρόσφατα πολιτικά γεγονότα, όμως, όπως το τελευταίο δημοψήφισμα, η παραχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας στα Σκόπια, ο πολιτικός καιροσκοπισμός, η διογκούμενη φτωχοποίηση και η κλιμακούμενη λαϊκή εξαθλίωση απέδειξαν ακόμα μία φορά ότι η σύγχρονη λειτουργία και έκφραση του «δημοκρατικού πολιτεύματος» δεν συσχετίζεται με το εννοιολογικό νόημα των δύο λέξεων, ότι δηλαδή οι πολίτες αποφασίζουν για τα κοινά, αλλά αποτελούν την απόδειξη των θέσεων του Γκουστάβ λε Μπον.Ο ηγεμών, λοιπόν, είναι το εκτελεστικό όργανο της αιώνιας αδικίας, όπου μέσω της νομοθεσίας και της φορολογίας ληστεύονται οι πολίτες και απογυμνώνονται από το προϊόν της εργασίας και τον πλούτο τους, με σκοπό αυτά να μεταφερθούν στις ολιγάριθμες οικονομικές ελίτ, ενώ ο ηγεμών θεωρείται επιτυχημένος όταν η διαδικασία της κλοπής και της εξαθλίωσης εκτελούνται ομαλά, χωρίς κοινωνικές επαναστάσεις. 

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Τίτλοι τέλους

Φεβρουαρίου 20, 2019 Σχολιάστε

Το 1999, όταν δηλαδή ήμουν εννέα χρονών, κατά τη διάρκεια του βομβαρδισμού της Σερβίας, μας είχε επισκεφτεί στο σπίτι μας ένα συγγενικό πρόσωπο από το εξωτερικό. Μας έφερε διάφορα δώρα, ένα ήταν ένα μαύρο πουλόβερ που μπροστά είχε μία μεγάλη αμερικάνικη σημαία, η οποία κάλυπτε σχεδόν όλη την επιφάνεια του ρούχου. Για λόγους τύπων ευχαριστήσαμε τον συγγενή, όμως όταν κοίταξα τη μάνα μου στα μάτια ήταν σαν συνεννοηθήκαμε πως αυτό το ρούχο στην καλύτερη θα το χρησιμοποιούσα σαν πιτζάμα και όχι για να βγω έξω. Προφανώς ο συγγενής μας δεν είχε καταλάβει πως ήρθε στην Ελλάδα μία σπάνια περίοδο ιδεολογικής συνοχής, όπου σύσσωμη η κοινωνία από την άκρα δεξιά μέχρι την άκρα αριστερά, ήταν σύμφωνη σε ένα πράγμα: Το ΝΑΤΟ και ο πόλεμος που διεξάγει είναι ένα απεχθέστατο έγκλημα.
Οι λόγοι που δεν το φόρεσα φυσικά ποτέ δεν ήταν μόνο οι προφανείς, ότι δηλαδή θα με τραμπούκιζαν οι συμμαθητές μου ή ότι θα με κοίταζε στραβά ο κάθε περαστικός στον δρόμο. Ο κύριος λόγος ήταν η δική μου συνείδηση. Μου φαινόταν αδιανόητο να φορέσω το εθνικό σύμβολο ενός κράτους το οποίο εκείνη την περίοδο έκανε σμπαράλια τη γειτονική μας χώρα και την ευρύτερη γειτονιά μας. Αυτή η συνείδηση που μπορεί να είχα σαν παιδί εννέα χρονών δεν είναι αποτέλεσμα κάποιου είδους φιλοσέρβικου πατριωτισμού, ούτε λόγω προεφηβικών γεωπολιτικών ανησυχιών. Είναι αυτούσιο το πολιτικό ένστικτο που υπάρχει στις γενετικές λειτουργίες κάθε ανθρώπου, όπως μας έχει διδάξει ο Αριστοτέλης, πως «ο άνθρωπος είναι ον πολιτικό», και αργότερα ήρθε να τον επιβεβαιώσει η σύγχρονη επιστήμη της νευρολογίας.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα
Αρέσει σε %d bloggers: