Αρχείο

Archive for Φεβρουαρίου 25, 2019

Προτεινόμενοι για Νόμπελ Ειρήνης

Φεβρουαρίου 25, 2019 Σχολιάστε

Του Χρίστου Δαγρέ

Το Νόμπελ Ειρήνης έχει αποδειχτεί στην ιστορία μακράν το πιο αμφιλεγόμενο από τα πέντε διεθνή βραβεία που απονέμουν οι σχετικές σουηδικές και νορβηγικές επιτροπές. Η επιλογή των ατόμων/οργανισμών που τιμήθηκαν με το βραβείο έχει αμφισβητηθεί πολλές φορές καθώς φαίνεται ότι έχει γίνει με κριτήρια που εξυπηρετούν ευκαιριακές, μικροπολιτικές σκοπιμότητες και όχι τη «συνεισφορά στην αδελφοποίηση των εθνών, στην κατάργηση ή τη μείωση των στρατιωτικών δυνάμεων και στη διεξαγωγή και προώθηση ειρηνευτικών διαδικασιών» όπως ορίζεται στη διαθήκη του Σουηδού βιομήχανου Άλφρεντ Νόμπελ. Η επιλογή της “Ευρωπαϊκής Ένωσης” (2012) και του Μπάρακ Ομπάμα (2009) είναι δύο από τα πιο πρόσφατα παραδείγματα που δέχτηκαν έντονη κριτική.

Άλλοι ηγέτες πάλι που έλαβαν το βραβείο συνδέθηκαν με πράξεις βίας, στρατιωτικές εισβολές ή απειλή χρήσης βίας με σκοπό την προώθηση των συμφερόντων. Για παράδειγμα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Γούντροου Ουίλσον (1919) κατά τη διάρκεια της θητείας του είχε δώσει εντολή για στρατιωτικές παρεμβάσεις και αποστολή ενόπλων δυνάμεων στη Δομινικανή Δημοκρατία, την Αϊτή, τον Παναμά, την Κούβα και την Ονδούρα, ενώ είχε ασκήσει “πολιτική των κανονιοφόρων” στέλνοντας ναυτικές δυνάμεις για να καταλάβουν το μεξικάνικο λιμάνι της Βερακρούζ. Άλλο, πιο πρόσφατο παράδειγμα είναι αυτό της Αούνγκ Σαν Σου Κι (1991) από τη Μιανμάρ, της οποίας ζητήθηκε η αφαίρεση του βραβείου επειδή δεν χρησιμοποίησε το κύρος της για να εμποδίσει τη βία εναντίον της εθνοτικής ομάδας των Ροχίνγκια.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Δ. Νατσιός: «Καλόν εστίν τα οικεία κοσμείν και σώζειν»

Φεβρουαρίου 25, 2019 Σχολιάστε

Στην Θεσσαλονίκη, στο ιστορικό κοιμητήριο της Ευαγγελίστριας, σε κεντρικό σημείο του, δεσπόζει μια μαρμάρινη στήλη που ύψωσε η Μακεδονική Φιλεκπαιδευτική Αδελφότης προς τιμήν των ηρώων του Μακεδονικού Αγώνα. Στην στήλη αυτή διαβάζουμε και τα εξής ονόματα: Λίλη Βλάχου, Αικατερίνη Χατζηγεωργίου, Βελίκα Τράικου, Αγγελική Φιλιππίδου. Ανήκουν σε τέσσερις δασκάλες, σε τέσσερις «δασκαλίτσες» του Αγώνα για την απελευθέρωση της Μακεδονίας. Και ο υποκορισμός «δασκαλίτσες» δεν είναι υποτιμητικός. Το αντίθετο. Διατρανώνει την λεβεντιά τους και υποδηλώνει το νεαρόν της ηλικίας τους, τα δεκαοκτάχρονα νιάτα τους. Δεν είναι μόνο αυτές. Κι άλλες πολλές ηρωίδες δασκάλες κοσμούν το Εικονοστάσι του Γένους.
Ποιος τις ξέρει; Ποιος γνωρίζει την ατίμητη προσφορά τους; Μήπως ενδιαφέρθηκε ποτέ το υπουργείο νεοταξικής Εκπαίδευσης να αναδείξει τον αγώνα τους; Αστεία πράγματα!! Αναζητώ μια ελάχιστη νύξη και αναφορά στο βιβλίο Ιστορίας της Στ΄Δημοτικού, στο οικείο κεφάλαιο. Εις μάτην. Αγνοούνται πλήρως οι ηρωίδες της Παιδείας.Έχω ενώπιόν μου το Νέο Πρόγραμμα Σπουδών για το μάθημα της Ιστορίας στην υποχρεωτική εκπαίδευση. Επέλαση του εθνομηδενισμού και ξεπουλήματος των τιμαλφών μας. «Συνωστίζονται» όλα τα οστεοφυλάκια της αφιλοπατρίας, για να απαλλάξουν την Ιστορία «από την μισαλλοδοξία και την ξενοφοβία», όπως γράφουν. Οι προσεγγίσεις πλέον θα είναι πολυπολιτισμικές και διαπολιτισμικές, διότι «μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στην κατανόηση και αποδοχή της ετερότητας και στην άρση των πολιτισμικών και φυλετικών στερεοτύπων…», διαβάζουμε στην σελ. 10. Πίσω από αυτές τις λέξεις-στερεότυπα, ετερότητα, πολυπολιτισμός-κρύβονται εθνοδολοφονικές αναθυμιάσεις, οι οποίες θα μαγαρίσουν όσια και ιερά της ιστορίας μας.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα
Αρέσει σε %d bloggers: