Αρχείο

Archive for Μαρτίου 2019

Η Επανάσταση του 1821 και το ανολοκλήρωτο της Εθνικής Παλιγγενεσίας

Μαρτίου 31, 2019 Σχολιάστε

Του Γεωργίου Παπασίμου*

Ο φετινός εορτασμός της Επανάστασης του 1821, μόλις τρία χρόνια πριν την συμπλήρωση των 200 χρόνων από την έναρξή της, βρίσκει την Ελλάδα να διανύει μία από τις χειρότερες περιόδους της σύγχρονης Ιστορίας της, αφού η «γάγγραινα» έχει εισχωρήσει βαθιά σε όλα τα μέλη του «οργανισμού» της. Η εικόνα αυτής της βύθισης και της παρακμής, πιστοποιήθηκε και με την τελευταία έκθεση του Ο.Η.Ε. για την ευτυχία των εθνών. Η Χώρα μας γίνεται όλο και πιο φτωχή και πιο δυστυχισμένη, κατρακυλώντας στην ογδοηκοστή δεύτερη θέση, με την Φινλανδία να φιγουράρει ως πιο ευτυχής Χώρα στον πλανήτη.

Η Ελλάδα συνεχίζει να υφίσταται τις συνέπειες της μνημονιακής κηδεμονίας, πίσω από την οποία κρύβονται οι στρατηγικοί στόχοι των δανειστών για εκποίηση των φυσικών πόρων και της δημόσιας περιουσίας της. Αυτή η στρατηγική «νεο-αποικιοποίησης» βρίσκεται σήμερα σε πλήρη υλοποίηση, με «πρόθυμους εκτελεστές» το «ημιθανές» πολιτικό προσωπικό και την «κλεπτοκρατική» οικονομική ολιγαρχία. Η «αιμορραγία» είναι συνεχής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο «εξοστρακισμός» της νέας γενιάς των επιστημόνων, η οποία, αντί να ενεργοποιηθεί ως «ατμομηχανή» για την ανάπτυξη της Χώρας, χρησιμοποιείται ως έτοιμο εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό στις καπιταλιστικές οικονομίες της Δύσης.

Τα τεράστια προβλήματα της οικονομίας συνέχονται με τα μείζονα εθνικά θέματα, εξαιτίας κυρίως  της επιθετικότητας της γείτονος Τουρκίας και των άλλων «εξαπτερύγων» της στην περιοχή, σε συνδυασμό με τον εξουσιαστικό εθνομηδενισμό, που ήδη έχει προχωρήσει σε εκχώρηση εθνικών δικαιωμάτων μας, με την κατάπτυστη Συμφωνία των Πρεσπών. Τα οξύτατα, πλέον, κοινωνικά προβλήματα συνέχονται με απροσδιόριστες εφιαλτικές καταστάσεις, λόγω της έλλειψης κοινωνικής συνοχής και της γιγάντωσης του δημογραφικού προβλήματος.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Όλοι οι θίασοι επι σκηνής

Μαρτίου 31, 2019 Σχολιάστε

Του Νίκου Ιγγλέση 

Οι ευρωεκλογές και οι δημοτικές – περιφερειακές εκλογές που θα διεξαχθούν στις 26 Μαΐου καθώς και οι εθνικές που θα γίνουν το αργότερο τον προσεχή Οκτώβριο έχουν κινητοποιήσει όλους τους «πολιτικούς θιάσους». Οι «ηθοποιοί», ύστερα από εντατικές πρόβες, έχουν φορέσει τα κοστούμια τους και υπό την αυστηρή καθοδήγηση έμπειρων σκηνοθετών, συχνά αλλοδαπών, υπόσχονται μοναδικές παραστάσεις που έχουν κρυφό στόχο να χειραγωγήσουν – εξαπατήσουν – τους πολίτες.

Όλα τα έργα υποτίθεται ότι έχουν ηθικοπλαστικό χαρακτήρα και αναδεικνύουν τη σύγκρουση του «καλού» με το «κακό». Τώρα ποιο είναι το «καλό» και το ποιο είναι το «κακό» εξαρτάται από την παράσταση που επιλέγει να παρακολουθήσει ο θεατής – πολίτης.

Ο πρώτος μεγάλος «θίασος» δίνει ήδη παραστάσεις με το έργο: «Προοδευτικό – δημοκρατικό μέτωπο εναντίον νεοφιλελεύθερης ακροδεξιάς». Σύμφωνα με το επιμελημένο σενάριο «προοδευτικοί» είναι:

– Όσοι προέρχονται από διάφορες οργανώσεις της πάλαι ποτέ αντι-σταλινικής αριστεράς (ΚΚΕεσ., Ευρωκομμουνιστές κλπ), όπως αυτές μεταλλάχτηκαν και προσαρμόστηκαν στο σύστημα μετά το τέλος του «Ψυχρού Πολέμου». Επιχειρούν να δικαιολογήσουν το παρόν τους επικαλούμενοι το παρελθόν.
– Οι επονομαζόμενοι κεντροαριστεροί ή σοσιαλδημοκράτες του «σημιτικού εκσυγχρονισμού» και οι οπαδοί της «παγκόσμιας διακυβέρνησης» του ολετήρα Γιώργου Παπανδρέου. Όλοι τους φανατικοί ευρωφετιχιστές.
– Οι εθνομηδενιστές- κοσμοπολίτες, οπαδοί της παγκοσμιοποίησης.
– Οι απάτριδες δικαιωματιστές κάθε είδους μειονότητας, φυλετικής – θρησκευτικής -σεξουαλικής, καθώς και μέλη ΜΚΟ (Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων) συμπεριλαμβανομένων αυτών που χρηματοδοτούνται από το εξωτερικό (Ίδρυμα Τζωρτζ Σόρος κλπ).
– Οι οπαδοί της ενδοτικής – κατευναστικής πολιτικής προς την Τουρκία, τα Σκόπια και την Αλβανία. Συμπεριλαμβάνονται οι ατυχήσαντες υποστηριχτές «Σχεδίου Ανάν», που προέβλεπε την τουρκοποίηση της Κύπρου.
– Οι υποστηριχτές της γερμανικής Ευρώπης που ονειρεύονται να τη «μεταρρυθμίσουν», προς την κατεύθυνση που «μεταρρύθμισαν» την Ελλάδα.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Τα Σκόπια, ο λαός και το εθνικό συμφέρον

Μαρτίου 30, 2019 1 Σχολιο

του Γιώργου Καραμπελιά από τη Ρήξη τ. 151

Ήδη οι αναφορές του Βοσκόπουλου αλλά και του υπουργού Γαβρόγλου στη Μακεδονική γλώσσα, που πρέπει να διδάσκεται στα ελληνικά πανεπιστήμια (!), οι προκλητικές δηλώσεις της Σίας Αναγνωστοπούλου, καθώς και η προσπάθεια της κυβέρνησης να παραχωρήσει τον Δρομέα του Βαρώτσου στα Σκόπια, έρχονται να προστεθούν στην ήδη μακρά λίστα των προκλήσεων από τα Σκόπια και τους εγχώριους φιλοσκοπιανούς (Τσίπρα, Κοτζιά, και κομπανία) που καταδεικνύουν πως με τη συμφωνία των Πρεσπών δεν έκλεισε τίποτε αλλά αντίθετα άνοιξαν όλα διάπλατα.

Πράγματι, το μεγαλύτερο μέρος της αυτο-αποκαλούμενης ελίτ της χώρας, υποστήριζε πως η Ελλάδα δεν μπορεί να σπαταλά «πολύτιμο διπλωματικό κεφάλαιο» σε ένα τέτοιο ζήτημα. Θα πρέπει λοιπόν, έστω και με κάποιες «αβαρίες» και υποχωρήσεις να κλείσουμε το ζήτημα. Μάλιστα, για όσους προέρχονται από την αριστερά, αυτό το σκεπτικό ενισχύεται με τη θετική προκατάληψη υπέρ των «Σλαβομακεδόνων αδελφών».

Όμως το ζήτημα δεν μπορεί να κλείσει, αντίθετα θα διαιωνίζεται. Διότι, για να διατηρήσει την ύπαρξή του, αυτό το εύθραυστο μόρφωμα έχει αναγάγει τον μακεδονισμό στην αποκλειστική ιδεολογική του αναφορά. Και η εντεινόμενη διαμάχη με τους Αλβανούς και τους Βουλγάρους δεν λειτουργεί κατευναστικά, αλλά συμβαίνει το αντίθετο. Για να εντάξουν τους Αλβανούς στον μακεδονισμό, και να ξεχωρίσουν από τους σλάβους Βουλγάρους οι Σκοπιανοί έπαψαν πλέον να αναφέρονται  στον σλαβικό χαρακτήρα των «Μακεδόνων», αλλά προσανατολίστηκαν προς την αρχαία Μακεδονία. Έτσι και οι Αλβανοί των Σκοπίων ως «γηγενείς» μπορούν να αναγορευτούν σε απογόνους του Αλεξάνδρου!

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

ΟΙ «ΜΥΗΜΕΝΟΙ» ΤΗΣ ΧΑΣΟΥΡΑΣ

Μαρτίου 30, 2019 Σχολιάστε

Οι πολύ προχωρημένοι συνωμοσιολόγοι θέλουν να σου αποδείξουν ότι όλα είναι σικέ και δεν αξίζει να προσπαθήσεις για τίποταΣε κάθε εορτασμό της 25ης Μαρτίου, αλλά και σε όλες τις εθνικές εορτές και επετείους βλέπουμε να τηρείται με θρησκευτική ευλάβεια το ακόλουθο τυπικό: «Ψαγμένοι» τιποτόφρονες της Αριστεράς, «μυημένοι» καφενόβιοι, συστηματικοί αγοραστές αυθεντικών επιστολών του Χριστού αλλά και πανακειών από τηλεμπόρους με βρόμικο βλέμμα, οπαδοί «εξωτικών» περσόνων που ντελαλίζουν σε κάκιστα ελληνικά ακόμα πιο… εξωτικές θεωρίες προσπαθούν λυσσωδώς να «αποδείξουν» ότι το 1821 ήταν μια τρύπα στο νερό και πως ίσως να ήταν καλύτερα να φοράμε τα φέσια τα οσμανικά.Σε κάθε ηρωική πράξη που αναφέρεσαι, σε κάθε πρότυπο, σε κάθε καλό του -έστω προβληματικού- ελεύθερου βίου μας αντιτείνουν αφιονισμένοι: «Οι Φαναριώτες ήταν τουρκόφιλα λαμόγια, ο Καποδίστριας τύραννος, ο Κολοκοτρώνης είχε ερωμένη, ο Καραϊσκάκης βωμολοχούσε, τα δάνεια του Αγώνα είχαν ληστρικό επιτόκιο, ο αγώνας είχε αποτύχει, μας σώσανε οι ξένοι, οι Ελληνες είναι αχάριστοι» κ.ο.κ. 

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Περί δικτατορίας του πελαταριάτου

Μαρτίου 30, 2019 Σχολιάστε

Επιστολή στην Καθημερινή. (Δημοσιεύθηκε)

Γράφει ο Γεώργιος  Ιακ. Γεωργάνας.

Έχει δίκιο ο σεβαστός κ. Βουρλούμης (Καθημερινή, Σάββατο, 2 Μαρτίου 2019) όταν υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει κίνδυνος δικτατορίας στην Ελλάδα.  Πράγματι, ούτε στην Ελλάδα, ούτε σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, υπάρχει κίνδυνος απροκάλυπτης δικτατορίας.  Ο κίνδυνος όμως συγκεκαλυμμένης δικτατορίας είναι παρών και μεγάλος.  Σε μία τουλάχιστον χώρα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, στην Ουγγαρία του Ορμπάν, υπάρχει εν τοις πράγμασιν δικτατορία.  Στην Ουγγαρία, όλα τα μέσα μαζικής επικοινωνίας είναι υπό τον έλεγχο της πλειοψηφούσας κομματικής μερίδας.  Και τούτο, ενώ η ελευθερία εκφράσεως, η πολυφωνία, είναι ακριβώς η ουσία του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Η θανάσιμη αδυναμία των δημοκρατικών πολιτευμάτων είναι ότι μόνον μικρό ποσοστό των πολιτών έχουν την άνεση, οικονομική και διανοητική, που χρειάζεται για να συμμετάσχουν στον διάλογο που γίνεται για να ληφθούν αποφάσεις για τα κοινά τους, τα πολιτικά τους, προβλήματα.  Και, από όσους έχουν την δυνατότητα, πάλι λίγοι έχουν την διάθεση.  Συνεπώς, η ελευθερία της έκφρασης και του διαλόγου ενδιαφέρει πολύ ολίγους.  Αυτούς τους ολίγους είναι εύκολο να στιγματίσει, να συκοφαντήσει, ο κάθε καμμένος καὶ σώρρας ως «ελίτ», «ολιγαρχία», «προδότες», «ξενόδουλους» και τα παρόμοια.  Και να προβάλει εαυτόν ως σωτήρα και φίλο του χειμαζομένου λαού.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Χώροι εποπτευόμενης χρήσης

Μαρτίου 30, 2019 Σχολιάστε

Ο «ελάχιστος εαυτός» και η διαχείριση ως «όραμα»

Του Δημήτρη Ναπ. Γιαννάτου από την Ρήξη φ. 151

Υπερψηφίστηκε το νομοσχέδιο για τη λειτουργία χώρων εποπτευόμενης χρήσης (Χ.Ε.Χ), όπου χρήστες υψηλού κινδύνου θα κάνουν ασφαλή χρήση ουσιών, με την επίβλεψη προσωπικού και ιατρικής υποστήριξης στην περίπτωση υπερβολικής δόσης ή επιπλοκών λόγω της χρήσης.
Χρήστες υψηλού κινδύνου είναι οι χρήστες ενδοφλέβιων ουσιών, συνήθως άστεγοι, με πολλαπλά προβλήματα υγείας και με αδύναμο κίνητρο για θεραπεία.
Οι Χ.Ε.Χ (αγγλιστί Shooting rooms ή shooting galleries) αποσκοπούν στη μείωση των επικίνδυνων συμπεριφορών του εξαρτημένου, όπως η από κοινού χρήση σύριγγας, η μείωση της μετάδοσης μολυσματικών ασθενειών (HIV, η ηπατίτιδα C, κ.α) και η βελτίωση της δημόσιας υγείας με τη μείωση της χρήσης στους δρόμους της Αθήνας. Πάγιο αίτημα της αυτοδιοίκησης, τα τελευταία χρόνια.
Οι εξαρτημένοι εγγράφονται σε ένα ειδικό μητρώο και το νομοσχέδιο εξασφαλίζει ότι η κατοχή και η χρήση ναρκωτικών ουσιών εντός των χώρων δεν αποτελεί αδίκημα.
Το ζήτημα των Χ.Ε.Χ. έχει διχάσει την κοινή γνώμη και τον επιστημονικό κόσμο, καθώς η αποτελεσματικότητα εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Σαφώς, αποτελούν για τους χρήστες μια πρώτη πύλη επαφής με δομές υγειονομικής φροντίδας, ενώ σε ορισμένες χώρες έχουν μειωθεί οι θάνατοι από υπερβολική δόση και η δημόσια χρήση. Από την άλλη, στην Ελβετία, την πρώτη χώρα που λειτούργησε X.E.X (Βέρνη 1984), διαπιστώθηκε ελάχιστη μείωση της κοινωνικής βλάβης, η οποία οδήγησε στην απόλυτη πολιτική μείωσης βλάβης με την κρατική χορήγηση συνθετικής ηρωίνης, κρίνοντας αναποτελεσματική την απλή διευκόλυνση της χρήσης.
Επίσης, χρειάζεται να εξεταστεί πώς θα προλαμβάνονται οι θάνατοι από άλλες ουσίες ή συνδυασμό τους κατά τη χρήση ( από τη μύτη ή από το στόμα) πριν ή μετά την «εποπτευόμενη χρήση», καθώς τον 21ο αιώνα μιλάμε για πολυτοξικομανείς χρήστες.
Τέλος, το Ν/Σ δεν περιέχει καμιά θεραπευτική πρόταση για αναγκαία θεραπευτικά προγράμματα (έγκυες και μητέρες, άτομα με συνύπαρξη τοξικομανίας και ψυχικής διαταραχής, κ.α), για σωματική αποτοξίνωση, για την Πρόληψη και την Επανένταξη.

Ερωτήματα και σκέψεις

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Θέλουμε την Πατρίδα μας πίσω

Μαρτίου 29, 2019 1 Σχολιο

Φτάσαμε στην δεκαετία του 2010 να ζούμε σε μια χρεοκοπημένη και κατεχόμενη από όλες τις απόψεις ΕλλάδαΑπέναντι σε αυτή την καταστροφή πρέπει να αντιτάξουμε το φλεγόμενο ιδανικό της ΠατρίδαςΓιατί, όπως οι ήρωες του 1821, για την Πατρίδα μας θα ζήσουμε, για την Πατρίδα μας θα παλέψουμε και για την Πατρίδα μας θα πεθάνουμε

 Άρθρο– του Γιώργου Μιχαήλ[1]Το σύνθημα που ενώνει τους Έλληνες του 1821 με τους Έλληνες του σήμερα είναι ένα «ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΠΙΣΩ». Τότε όπως και τώρα, η Πατρίδα μας έχει κλαπεί. Έχει αποστραγγιστεί, λεηλατηθεί από τους ξένους δανειστές και έχει μαραζώσει ακριβώς όπως 200 χρόνια πριν.Ένα κομματικό σύστημα που εξελίχθηκε στον μεγαλύτερο εχθρό του Έθνους μας, έχει εξαντλήσει όλους τους πόρους της Ελλάδας μας. Φυσικούς, πνευματικούς, βιομηχανικούς, εργατικούς και ανθρώπινους. Έχει προκαλέσει μια πρωτοφανή ασφυξία στην Ελληνική κοινωνίαπου ταυτόχρονα επιβαρύνεται με εκατομμύρια αμφιβόλου προέλευσης «οικονομικούς μετανάστες» που παρουσιάζονται σαν δήθεν «πρόσφυγες». Χωρίς να μπορεί να αντέξει το βάρος της οικονομικής και πολιτιστικής ενσωμάτωσης τους. Μιας και ποτέ, ούτε και τώρα, είχε ή έχει ολοκληρωμένη μεταναστευτική πολιτική.Όταν δεν υπάρχουν πλέον θέσεις εργασίας για τους Έλληνες, είναι αδύνατον να υπάρξουν για τους «οικονομικούς μετανάστες», των οποίων τον ακριβή αριθμό κανείς δεν γνωρίζει. Εν τω μεταξύ, οι φυλακές δεν τους χωρούν πια, ενώ η εγκληματικότητα αυξάνεται καθημερινά. Είναι πράγματι στενάχωρο να αισθανόμαστε σήμερα, ότι περίπου αισθάνονταν οι προγονοί μας την εποχή της Επανάστασηςτου 1821.Όταν επιτέλους τελειώσει η ψευδαίσθηση της σύγχρονης Ευρωπαϊκής «οικονομικής ευημερίας», ο Ελληνικός λαός θα ξυπνήσει. Τα τελευταία 10 χρόνια έχει ήδη γευτεί μια πρώτη πικρία αυτής της απάτης. Μια πικρία που είχε νιώσει και την δεκαετία του 1980 όταν η μια επιχείρηση μετά την άλλη έκλεινε. Όταν η μια βιομηχανία μετά την άλλη πέρναγε στα χέρια του τότε κομματικού μηχανισμού.

Επίλογος

Μια παρακμή που οδήγησε στις εθνικές ταπεινώσεις της δεκαετίας του 1990, σε Ίμια και Κύπρο. Ταπεινώσεις που οι πολιτικοί μας ταγοί, μας ανάγκασαν να ξεχάσουμε δένοντας τα μάτια μας με τους επιδέσμους της Ευρωζώνης. Στάλα-στάλα έκτοoτε το κρατικό ποτήρι ξεχείλισε και τα ταμεία άδειασαν.Φτάσαμε στην δεκαετία του 2010 να ζούμε σε μια χρεοκοπημένη και κατεχόμενη από όλες τις απόψεις Ελλάδα. Απέναντι σε αυτή την καταστροφή πρέπει να αντιτάξουμε το φλεγόμενο ιδανικό της Πατρίδας. Γιατί, όπως οι ήρωες του 1821, για την Πατρίδα μας θα ζήσουμε, για την Πατρίδα μας θα παλέψουμε και για την Πατρίδα μας θα πεθάνουμε[1] Ο Γιώργος Μιχαήλ είναι επιχειρηματίας, Διευθύνων Σύμβουλος ναυτιλιακής εταιρείας και συγγραφέας του βιβλίου Πολικός Αστέρας, Αθήνα, Κυπρής, 2017.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Tα xαϊβάνια του Σερζ Λατούς

Μαρτίου 29, 2019 Σχολιάστε

Ήρθε εκείνη η στιγμή να τοποθετηθώ κι εγώ σχετικά με το όνομα του φερόμενου Γάλλου φιλοσόφου και οικονομολόγου Serge Latouche 

Κατ αρχή να ευχαριστήσω θερμά την συνάδελφο Μαρία Σπυράκη. Επειδή έπραξε το εντελώς αυτονόητο. Να κυκλοφορήσει στο διαδίκτυο αποσπάσματα του Σερζ Λατούς, από συνέντευξή του σε δημοσιογράφο της Κρήτης.

Και την ευχαριστώ επειδή όταν το είδα παραλίγο να γκρεμοτσακιστώ από ασυγκράτητα και αλλεπάλληλα χαχανητά. Να ναι καλά το κορίτσι. Μάλιστα χωρίς ήχο έχεις την εντύπωση πως βλέπεις αποσπάσματα από το Αλ Τσαντίρ του Λάκη Λαζόπουλου. Καθώς και σκηνές από φαρσο-επιθεώρηση του Μάρκου Σεφερλή η «επεισόδια» από Δελφινάριο. Μιλάμε για καραπλακάρα επικών διαστάσεων.

Πανομοιότυπου επιπέδου, ανάλογου με εκείνο του Σερζ Λατούς, αρκετοί φιλόσοφοι εκ της Αμερικής, της Αγγλίας και της Γαλλίας. Συνήθως με πέδιλα, με αξύριστα πρόσωπα και με ταγάρια.

Είναι λάθος να πιστεύει κανείς ότι η θεωρία της «ολιγαρκούς αφθονίας» είναι αποκλειστική προνομία του συγκεκριμένου γκουρού του Αλέξη Τσίπρα. Λάθος εξ αγνοίας και θεωρητικού «αναλφαβητισμού».

Αυτές οι θεωρίες προέρχονται, ως κοιτίδα, από το πρώτο κύμα του Χιπισμού. Οπου συνήθως «παιδιά» ευκατάστατων οικογενειών, με παχουλά πορτοφόλια, μέσα στο αδιέξοδό τους και λόγω χορτασμένης κοιλιακής χώρας, βρήκαν προσωρινό άσυλο σε μεταφυσικές ανησυχίες κυρίως προερχόμενες από Ινδία.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Απάντηση στο άρθρο του Παντελή Μπουκάλα «Πόθεν το κοινόν άσμα «Μακεδονία ξακουστή»»

Μαρτίου 28, 2019 Σχολιάστε

Γράφει ο Ανδρέας Σταλιδης.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην Καθημερινή στις 6 Φεβρουαρίου 2018.

Πρώτον. Ακριβώς το γεγονός ότι ο όρος Μακεδονία είναι γεωγραφικά και πολιτικά ασαφής, είναι ο λόγος που κάνει τους Έλληνες να ταυτίζουν την Μακεδονία με την αρχαία ή κλασική της έννοια. Όταν λέμε Μακεδονία, εννοούμε την αρχαία Μακεδονία. Δεν εννοούμε ούτε την έννοια των Ρωμαίων, ούτε των Βυζαντινών, ούτε των Οθωμανών (για τους οποίους ο όρος αυτός είναι ανύπαρκτος και δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ των ποτών), ούτε των διαφόρων περιηγητών και χαρτογραφών που ο καθένας της απέδιδε ό,τι όρια ήθελε, ούτε -για να έρθω στον 20ο αιώνα- των Βουλγάρων, των Σέρβων, των Γιουγκοσλάβων, ούτε των επίδοξων (ψευδο-)«Μακεδόνων» σήμερα.

Δεύτερον. Οι ιστορικοί όροι δεν είναι του γούστου μας. Καθίστανται δόκιμοι ή παραμένουν αδόκιμοι μετά από αιώνες, ζύμωσης της πραγματικότητας με την Ιστορία. Κατ’ αρχάς να μάθει ο κ. Μπουκάλας ότι Άνω δεν σημαίνει Βόρεια! Και Κάτω δεν σημαίνει Νότια! Άνω σημαίνει ορεινή. Κάτω σημαίνει πεδινή.

Όταν ο κ. Τσίπρας (ντρέπομαι να γράψω τον θεσμικό του ρόλο) μίλησε για «Άνω Μακεδονία», έγραψα το κάτωθι άρθρο (δείτε το στις σημειώσεις) περί του όρου όπου γράφω ότι ο όρος Άνω Μακεδονία είναι δόκιμος ιστορικός όρος από τον Ηρόδοτο, δηλαδή το 450π.Χ. Ακολούθως, τον όρο αναφέρει ο Θουκυδίδης, ο Στράβων, ο Λίβιος και πολλοί άλλοι. Μέχρι να φτάσει για πρώτη φορά τον 20ο αιώνα να εμφανιστεί ο όρος στα βουλγάρικα ως Gorna Makedonija.

Ως Άνω Μακεδονία οριζόταν η σημερινή περιοχή των νομών Καστοριάς, Φλώρινας, Κοζάνης και Γρεβενών, δηλαδή η ορεινή Μακεδονία. Ο Ηρόδοτος και ο Θουκυδίδης αναφέρουν συγκεκριμένες πόλεις που ανήκουν στην Άνω Μακεδονία, αλλά και περιοχές της Κάτω Μακεδονίας που είναι περίπου οι σημερινοί νομοί Ημαθίας, Πέλλας, Θεσσαλονίκης, Πιερίας, Κιλκίς, Σερρών, Καβάλας.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Η δύσκολη σχέση της Βρετανίας με την ΕΕ

Μαρτίου 28, 2019 Σχολιάστε

Θεωρείται από τους πιο έγκυρους ιστορικούς διεθνώς. Στη Γερμανία έγινε ευρύτερα γνωστός ως βιογράφος του Χίτλερ. Στο τελευταίο του βιβλίο, με χαρακτηριστικό τίτλο «Rollercoast», ανακεφαλαιώνει τη μεταπολεμική ιστορία της Ευρώπης μέχρι το 2017. Μιλώντας στη γερμανική ραδιοφωνία (DLF) ο Ίαν Κέρσο δίνει μία νηφάλια εξήγηση για το Brexit και
επισημαίνει ότι οι λόγοι είναι πολλοί: 

Η οικονομική κρίση και το προσφυγικό στην ίδια την Ευρώπη, ο βρετανικός ιμπεριαλισμός και η νοσταλγία μίας πάλαι ποτέ κραταιάς Αυτοκρατορίας, αλλά και μία αντίληψη ηθικού πλεονεκτήματος μετά τον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο σε μία χώρα που βρέθηκε στην πλευρά των νικητών, στην πλευρά των πραγματιστών εκείνων που αντιτάχθηκαν σε μεσσιανικές ιδεολογίες και εξιδανικεύουν μέχρι σήμερα τον ηρωϊσμό του παρελθόντος.

«Ακριβώς αυτή η αντίληψη ενισχύεται τον τελευταίο καιρό» λέει ο Ίαν Κέρσο και μεταδίδει η DW. «Είναι ενδιαφέρον ότι τα τελευταία δύο-τρία χρόνια είδαμε στους κινηματογράφους τρεις ταινίες για τον Ουίνστον Τσώρτσιλ, οι οποίες φυσικά αποδίδουν την ηρωϊκή ατμόσφαιρα που επικρατούσε στη Βρετανία στη διάρκεια του Β´Παγκοσμίου Πολέμου.

Αλλά στην πραγματικότητα ο δρόμος για το Brexit ήταν βραχύς: μέχρι το 2011 ή 2012 η Ευρώπη δεν έπαιζε ρόλο στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη, αυτό άλλαξε με την πολιτική λιτότητας στην ίδια τη Βρετανία, με τα προβλήματα στην ευρωζώνη και με την προσφυγική κρίση. Το 2013 ο Ντέιβιντ Κάμερον υποσχέθηκε δημοψήφισμα και εκεί πια έπρεπε να πάρουμε θέση, εάν ανήκουμε στην Ευρώπη ή όχι…»
Διχασμένη η βρετανική κοινωνία

Ο Ίαν Κέρσο επισημαίνει ότι οι εξελίξεις των τελευταίων ετών έχουν προκαλέσει διχασμό στη βρετανική κοινωνία, η οποία μπορεί να φαίνεται επιρρεπής στον λαϊκισμό- αν και παρόμοια φαινόμενα παρατηρούνται σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. «Είναι αλήθεια ότι λαϊκισμός υπάρχει σχεδόν σε όλες τις χώρες, αλλά πουθενά αλλού δεν θα δείτε μία τέτοια διαίρεση, όπως αυτή που επικρατεί στη Βρετανία», επισημαίνει.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Μαύροι κύκνοι

Μαρτίου 28, 2019 Σχολιάστε

Η πιο ανοχύρωτη χώρα, η οποία είναι επί πλέον δεμένη χειροπόδαρα (εν προκειμένω, τα δεσμά της είναι αδύνατον να λυθούν, οπότε μόνο κόβονται όπως ο γόρδιος δεσμός) και υπό αυστηρή γερμανική κατοχή, είναι η Ελλάδα – με πολιτικές ηγεσίες που, ενώ προειδοποιούν για τις άσχημες καιρικές συνθήκες, δεν ενεργούν ανάλογα όσον αφορά την παγκόσμια καταιγίδα που φαίνεται καθαρά στον ορίζοντα, παρά το ότι είναι ασφαλώς πολύ πιο επικίνδυνη από τον καιρό.

«Σύμφωνα με τη γνωστή χριστουγεννιάτικη ιστορία μία γαλοπούλα, κλεισμένη κάποτε στο σκοτεινό στάβλο της, ανησυχούσε και φοβόταν για τη ζωή της – έως ότου διαπίστωσε πως ο χωρικός που την είχε φυλακίσει, θα έπρεπε να είναι ένας καλός άνθρωπος. Η κρίση της αυτή οφειλόταν στο γεγονός ότι, ο χωρικός ερχόταν καθημερινά την ίδια ώρα στο στάβλο, προσφέροντας της πλουσιοπάροχη τροφή.Κάθε φορά λοιπόν που επαναλαμβανόταν η ίδια διαδικασία, η γαλοπούλα πίστευε όλο και πιο πολύ ότι, δεν θα μπορούσε πουθενά αλλού να ζήσει καλύτερα, από το στάβλο αυτού του γενναιόδωρου χωρικού. Νοιώθοντας πλέον ευχάριστα, ηρέμησε και απολάμβανε το φαγητό της, με αποτέλεσμα να γίνει παχιά και δυσκίνητη.Εν τούτοις, λίγο πριν από τα Χριστούγεννα, ο καλός χωρικός εμφανίστηκε στο στάβλο κρατώντας ένα αιχμηρό μαχαίρι, αντί να της προσφέρει ως συνήθως τροφή. Έτσι η γαλοπούλα κατέληξε στο τραπέζι της ευτυχισμένης οικογένειας του χωρικού, χωρίς καν να το καταλάβει» (Taleb).Άρθρο

Το παράδειγμα της γαλοπούλας χρησιμοποιείται για την περιγραφή γεγονότων που χαρακτηρίζονται ως «μαύροι κύκνοι» – όπου πρόκειται για σπάνια συμβάντα με μαζικές επιπτώσεις, τα οποία προβλέπονται μόνο εκ των υστέρων. Για τη δήθεν έντιμη, νομοταγή Γερμανία, ένας τέτοιος μαύρος κύκνος ήταν η απάτη της Volkswagen και το προβληματικό χρηματοπιστωτικό της σύστημα, κυρίως η Deutsche Bank – ενώ για τη δήθεν τεχνολογικά υπερέχουσα Ιαπωνία το σκανδαλώδης πυρηνικό ατύχημα της Fukushima, το οποίο έθεσε σε κίνδυνο ολόκληρο τον πλανήτη.Για τους υποστηρικτές της νεοφιλελεύθερης οικονομίας, ο μαύρος κύκνος ήταν η Enron, η χρεοκοπία της Lehman Brothers και η χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 – ενώ για τις Η.Π.Α. γεωπολιτικά η ηγεμονική επέμβαση της Ρωσίας στη Μέση Ανατολή. Για την Ευρωζώνη η κρίση χρέους της Ελλάδας, η οποία έφερε στην επιφάνεια τα τεράστια ελαττώματα του κοινού νομίσματος – για την Ελλάδα η μεγαλοπρεπής κυβίστηση της αριστεράς το 2015 και το κλείσιμο των τραπεζών, ενώ για τη γαλοπούλα η παραμονή των Χριστουγέννων.Το συμπέρασμα από όλα αυτά είναι το ότι, το μέλλον δεν προβλέπεται με βάση τα στοιχεία του παρελθόντος – πως τα μεγάλα γεγονότα δεν έχουν κανένα ιστορικό προηγούμενο. Με απλά λόγια, επειδή κανένας Ευρωπαίος δεν είχε δει ποτέ στη ζωή του έως τα τέλη του 17ου αιώνα έναν μαύρο κύκλο, δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν – ενώ οι συνεχείς διασώσεις της Ελλάδας από τους δανειστές της, δεν αποδεικνύουν πως θα συνεχιστεί το ίδιο στο μέλλον, όταν καταναλωθεί το μαξιλάρι των 24 δις €.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Ο άλλος δρόμος για την Ευρώπη

Μαρτίου 27, 2019 1 Σχολιο

Οι  ευρωπαϊκοί λαοί δεν θέλουν μια Ευρώπη που να υπηρετεί τις τράπεζες και τις αγορές εξαθλιώνοντας  τους λαούς της. Δεν θέλουν μια Ευρώπη που περιορίζει τα κυριαρχικά δικαιώματα των κρατών-μελών της. Δεν θέλουν μια Ευρώπη που δεν υπολογίζει και δεν σέβεται την ιστορία τους.

Άρθρο– του κ. Νότη ΜαριάΟι δραματικές εξελίξεις με αφορμή το Brexit κλυδωνίζουν την Γηραιά ήπειρο και όλοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αντιληφθούν το ηχηρό μήνυμα  που έστειλε ότι οι Ευρωπαϊκοί λαοί αναζητούν έναν ΑΛΛΟ ΔΡΟΜΟ για την Ευρώπη. Μια Ευρώπη των Εθνών και των Πατρίδων, που να σέβεται τις εθνικές  παραδόσεις και τους λαούς. Μια Ευρώπη δημοκρατική και αποκεντρωμένη. Μια Ευρώπη της αλληλεγγύης και όχι του σκληρού πυρήνα. Μια κοινωνική Ευρώπη και όχι μια Ευρώπη των τραπεζών.Η σημερινή Ευρώπη, υπό την γερμανική κηδεμονία, υπηρετεί την οικονομική πολιτική της σκληρής λιτότητας. Οι θεσμοί και τα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως το Συμβούλιο και η Κομισιόν, παρεμβαίνουν στις αρμοδιότητα των κρατών-μελών, σε βάρος των κυριαρχικών τους δικαιωμάτων. Την πολιτική της σκληρής λιτότητας εξυπηρετεί και η ίδρυση Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου, στα χνάρια του ΔΝΤ που φτωχοποίησε τον Ελληνικό λαό.

Τα Μνημόνια υπερχρέωσαν τους  Έλληνες με 288 δισεκατομμύρια ευρώ, για να σωθούν οι ξένοι δανειστές αλλά και οι τράπεζες.  Όμως  αντί να επιστρέψουν στην Ελλάδα το 1 δισ. ευρώ από τα κέρδη της ΕΚΤ από την αγορά ελληνικών ομολόγων,  η ΕΚΤ και ο Ντράγκι απαιτούν από τις τράπεζες το ξεπούλημα των κόκκινων δανείων στα κοράκια, αντί  πινακίου φακής. Έτσι, η κυβέρνηση καταργεί την προστασία πρώτης κατοικίας και οι φτωχοποιημένοι από τα Μνημόνια Έλληνες κινδυνεύουν να χάσουν τα σπίτια τους.Μετά από εννέα χρόνια μνημονιακής επέλασης, τα εισοδήματα των Ελλήνων έχουν συρρικνωθεί στα όρια της φτώχειας και κάτω από αυτά. Μεγάλο μέρος της δημόσιας αλλά και ιδιωτικής περιουσίας έχει ήδη ξεπουληθεί, ενώ βρισκόμαστε ένα βήμα πριν το ξεπούλημα και της πρώτης κατοικίας. Το γενικό ξεπούλημα της Πατρίδας  μας είναι αποτέλεσμα της απώλειας της εθνικής μας κυριαρχίας.  Είναι το αποτέλεσμα της εφαρμοζόμενης νεοαποικιακής  πολιτικής των Βρυξελλών.Και σαν να μην έφταναν αυτά τη στιγμή που στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο γίνεται συζήτηση  για  την κυβερνοασφάλεια, πληθαίνουν τα φαινόμενα παραβίασης των προσωπικών δεδομένων και των δημοκρατικών δικαιωμάτων των πολιτών από τις κυβερνήσεις τους. Έτσι είχαμε στην χώρα μας προληπτικές συλλήψεις για πατριωτικές αναρτήσεις στο Διαδίκτυο.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Έχουμε στα αλήθεια συμφιλιωθεί με το παρελθόν μας ;

Μαρτίου 26, 2019 Σχολιάστε

Του Μιχάλη Ρέττου, φιλολόγου.

Από το 2014 κυκλοφορεί ένα κείμενο του Νίκου Δήμου με τίτλο
«Πότε θα διδαχθούν τα παιδιά την αλήθεια για το ’21;» , το οποίο προβληματίζεται για το ότι οι Έλληνες δεν μαθαίνουν την πραγματική τους ιστορία. Σύμφωνα με το κείμενο, οι Έλληνες δεν διδάσκονται ότι το πατριαρχείο αφόρισε την επανάσταση, ότι ο Καποδίστριας της «γύρισε την πλάτη», ότι ο Κοραής τη «μυκτήριζε», ότι ο κλήρος ήταν απέναντι, ότι οι πρόκριτοι τη χλεύαζαν, ότι οι κλέφτες και οι αρματολοί πολεμούσαν απλά για λάφυρα.

Πέρα από την ιστορική ακρίβεια κάποιων εκ των παραπάνω θέσεων, το όλο ζήτημα με το άρθρο του Ν.Δ. είναι ότι όλες οι κοινωνικές ομάδες των Ρωμιών τσουβαλιάζονται ως φορείς που δρούσαν περίπου μεταξύ ιδιοτέλειας, αδιαφορίας ή/και «προδοσίας», πλην μίας: Των «αστών» εμπόρων, που θα έδιναν ανιδιοτελώς τη ζωή τους για τον «αστικό μετασχηματισμό» του ελληνικού χώρου. Το πρόβλημα, όμως, δεν είναι τόσο η ιστορική ανάγνωση του Ν.Δ., αλλά κυρίως οι αντιδράσεις απέναντι σε αυτή, οι οποίες γίνονται με βάση την άρρητη αντιιστορική παραδοχή ότι όποιος θεσμός, φορέας ή πρόσωπο δεν στήριξε την επαναστατική προοπτική διέπραξε «προδοσία».

Έτσι, η ανάγνωση του Ν.Δ. παύει να είναι απλά ένα ιστορικό ιδεολογικό σχήμα (ανεπαρκούς τεκμηρίωσης και ήσσονος σημασίας) και μετατρέπεται σε ένα προκλητικό κείμενο, που για τους μεν είναι «αντεθνικό» και «εθνομηδενιστικό» και για τους δε «αποκαλυπτικό» και «ξεστραβωτικό». Ο Ν.Δ. δηλαδή πετυχαίνει τον σκοπό του, ο οποίος δεν είναι άλλος από την πρόκληση αντιδράσεων.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Η μάστιγα της μετανάστευσης

Μαρτίου 26, 2019 Σχολιάστε

Στην Ελλάδα υπάρχει μέλλον, για το οποίο όμως πρέπει να αγωνισθεί κανείς τόσο με το εγχώριο, σαθρό κατεστημένο, όσο και με τους Γερμανούς εισβολείς – αφού πρόκειται για μία πάμπλουτη, πολλαπλά προικισμένη χώρα, με τρεις σημαντικότατους οικονομικούς πυλώνες: την ποιοτική γεωργία, τη ναυτιλία, καθώς επίσης τον τουρισμό.

ΕπικαιρότηταΑκούγεται πολύ συχνά ότι, δεν μπορεί κανείς να συμβουλεύσει τους νέους να μείνουν στην Ελλάδα, εργαζόμενοι για 300 € το μήνα που δεν φτάνουν καν για να πληρώσουν το ενοίκιο τους – πόσο μάλλον όταν δεν βρίσκουν δουλειά, αδυνατώντας να αξιοποιήσουν τις δεξιότητες τους, χάνοντας την αυτοπεποίθηση τους, καθώς επίσης τη διάθεση τους να εξελιχθούν, αποκτώντας εργασιακές εμπειρίες και προσφέροντας τόσο στον εαυτό τους, όσο και στην πατρίδα τους.Ακόμη χειρότερα πως δεν μπορεί να τους συμβουλεύει μία γενιά που οδήγησε τη χώρα της στη χρεοκοπίαενώ δεν αντιστέκεται καθόλου στα μαρτύρια, στα οποία την υποβάλλουν οι δανειστές – σιωπώντας όπως τα πρόβατα που οδηγούνται στη σφαγή.Βέβαια πρόκειται για τη μισή αλήθεια, όσον αφορά τις ευθύνες των Ελλήνων για την πτώχευση – οι οποίες είναι ασφαλώς υπαρκτές, αφού αρκετοί ξόδευαν χρήματα δανειζόμενοι, ορισμένοι εκμεταλλεύονταν το δημόσιο με κάθε τρόπο, κάποιοι άλλοι σπαταλούσαν τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις αγοράζοντας αυτοκίνητα αντί να επενδύουν στην παραγωγή, ενώ οι περισσότεροι εξέλεγαν διεφθαρμένους ή/και ανίκανους πολιτικούς που τελικά τους πούλησαν.Η άλλη μισή αλήθεια είναι η πολιτική της φτωχοποίησης του γείτονα που ακολούθησε η Γερμανία πριν από την κρίση με συνεργό της την ΕΚΤ, η παγίδα του χρέους στην οποία οδηγήθηκε η Ελλάδα μετά την κρίση του 2009, το εκ προμελέτης έγκλημα των μνημονίων, η ενδοτική υπογραφή του PSI, καθώς επίσης η προδοσία της τελευταίας ελπίδας τους από την κυβέρνηση που, λέγοντας χιλιάδες ψέματα προεκλογικά, δεν σεβάσθηκε την απόφαση τους το 2015, καταδικάζοντας τους στο χειρότερο μνημόνιο της παγκοσμίου ιστορίας.Όσον αφορά την εκκωφαντική σιωπή τους, δεν είναι καθόλου αδικαιολόγητη (ανάλυση), όσο αυστηρά και αν τους κρίνει κανείς – ενώ είναι γεγονός πως αποτελούν τα θύματα ενός άθλιου πειράματος, από το οποίο σήμερα πολύ δύσκολα μπορούν να ξεφύγουν. Τέλος, φυσικά γνωρίζουν πως οι δυνάστες τους δεν θα φύγουν εάν δεν τους διώξουν, καθώς επίσης πως δεν θα σταματήσουν εάν δεν τους σταματήσουν οι ίδιοι οι Έλληνες – κάτι που όμως δεν είναι καθόλου εύκολο να συμβεί, αφού είναι πλέον δεμένοι χειροπόδαρα.Όπως και να έχουν όμως τα πράγματα, πώς είναι δυνατόν να προτείνει κανείς στους νέους να μείνουν σε μία χώρα που καταρρέει; Που οι Πολίτες της έχουν μετατραπεί σε φορολογικά υποζύγια, που το μέλλον της διαγράφεται πολύ πιο ζοφερό από το παρόν, που έχει προδοθεί από το σύνολο σχεδόν της πολιτικής της ηγεσίας, ενώ είναι αντικείμενο διεθνούς εξευτελισμού;

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Η επέλαση των εκλεκτών

Μαρτίου 26, 2019 Σχολιάστε

Η τεχνολογική εξέλιξη, σε συνδυασμό με την ασύμμετρη παγκοσμιοποίηση, επέτρεψαν στην ελίτ να ευημερήσει – παρέχοντας της παράλληλα εκείνα τα οικονομικά όπλα, με τα οποία θα επιχειρήσει αφενός μεν την κατάληψη ολόκληρου του πλανήτη, αφετέρου την εγκατάσταση απολυταρχικών κυβερνήσεων στη Δύση, παρόμοιων με αυτές που υπάρχουν ήδη σε πολλές άλλες χώρες.

«Τα μνημόνια δεν σημαίνουν μόνο μέτρα λιτότητας αλλά, κυρίως, λεηλασία της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, σε εξευτελιστικές τιμές. Όταν όμως ένα κράτος, όπως και μία επιχείρηση, ξεπουλάει όλα τα περιουσιακά του στοιχεία, είναι δυνατόν ποτέ να ξεχρεώσει τους δανειστές του;»Ανάλυση

Η «συνθήκη του Ντιτρόιτ» ήταν μία πενταετής σύμβαση, στην οποία κατέληξαν μετά το «new deal» και το Bretton Woods, το 1950, η συνδικαλιστική ένωση εργατών της αυτοκινητοβιομηχανίας στις Η.Π.Α., με τους τρεις μεγάλους κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η συμφωνία αυτή προστάτευε τις αυτοκινητοβιομηχανίες από απεργίες, με αντάλλαγμα τη γενναιόδωρη ιατροφαρμακευτική κάλυψη, καθώς επίσης την παροχή συντάξεων στους εργάτες.Εκείνη την εποχή εδραιώθηκαν στις Η.Π.Α. τα ισχυρά συνδικάτα, οι υψηλοί φόροι και ο ικανοποιητικός κατώτατος μισθός – σηματοδοτώντας τη χρυσή εποχή για τη μεσαία τάξη, κατά τη διάρκεια της οποίας συρρικνώθηκε το «χάσμα» ανάμεσα στο 1% των υπερβολικά πλουσίων και στους υπόλοιπους άλλους.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα
Αρέσει σε %d bloggers: