Αρχείο

Archive for 8 Απριλίου, 2019

«Αγκάθια» για τον Ερντογάν οικονομία και Κούρδοι

8 Απριλίου, 2019 Σχολιάστε
"Αγκάθια" για τον Ερντογάν οικονομία και Κούρδοι

Του Κώστα Ράπτη από το capital.gr 

Μια νίκη που βιώνεται ως συντριβή. Μια ρωγμή στην εικόνα του Ταγίπ Ερντογάν ως πολιτικώς άτρωτου. Και κυρίως: ένα στραβοπάτημα τη χειρότερη στιγμή, όταν η Τουρκία θα πρέπει να αναμετρηθεί με τις εκκρεμότητες της «επόμενης μέρας».

Οι δημοτικές εκλογές έκλεισαν μια πενταετία αλλεπάλληλων εκλογικών αναμετρήσεων στη γείτονα και εγκαινίασαν μια περίοδο κατά την οποία ο ισχυρός άνδρας της Άγκυρας θα συνεχίσει απερίσπαστος την πορεία του προς το ορόσημο του 1923: χρονιά κατά την οποία ολοκληρώνεται η τρέχουσα προεδρική θητεία του και συμπληρώνονται εκατό χρόνια από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας.

Στους ανησυχούντες οπαδούς του τόνιζε όλη αυτή την εβδομάδα ότι το κυβερνών κόμμα διατηρεί την πρώτη θέση, ενώ οι αντίπαλοί του είναι αδύναμοι. Εκ πρώτης όψεως έχει δίκιο. Το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) εξακολουθεί να ελέγχει την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των δήμων, ενώ στο επίπεδο της λαϊκής ψήφου πρώτευσε με ποσοστό άνω του 44%, στο οποίο θα πρέπει να προστεθεί και το 7% του συμμάχου Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης.

Χωρίς το «έπαθλο»

Όμως η άλλη όψη των πραγμάτων συνίσταται στο ότι το «μέγα έπαθλο» των δημοτικών εκλογών έφυγε από τα χέρια των κυβερνώντων, ενώ η αντιπολίτευση για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια έδειξε να βρίσκει το βήμα της.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Ο έλεγχος των μαζών

8 Απριλίου, 2019 Σχολιάστε

Ενώ ο Orwell προειδοποιούσε για την καταπίεση των ανθρώπων εκ μέρους μίας εξωτερικής Δύναμης, η οποία θα τους στερούσε την ατομική τους αυτονομία, τις ιδέες και την Ιστορία τους, ο Huxley είχε την άποψη πως η απόλυτη αυτή καταστολή δεν θα ήταν καθόλου απαραίτητη – επειδή κάποια στιγμή οι άνθρωποι θα άρχιζαν να αγαπούν την καταπίεση τους, καθώς επίσης να λατρεύουν τις τεχνικές χειραγώγησης, με τις οποίες γίνονται ανίκανοι, απόλυτα εξαρτημένοι και εύκολοι στη διαχείριση τους.

Άρθρο«Η διαγραφή, η διαστρέβλωση, η απόρριψη και η απαξίωση της Ιστορίας, καθώς επίσης της ιστορικής εμπειρίας, αποτελεί μία κεντρική διάσταση του ελέγχου του ανθρώπινου νου – ενώ όποιος ελέγχει το παρελθόν, ελέγχει το μέλλον και όποιος ελέγχει το παρόν, ελέγχει το παρελθόν, οπότε κατά συνέπεια το μέλλον», είχε γράψει ο Orwell, στο βιβλίο του «1984».Κατά την άποψη μου, πρόκειται για μία από τις σημαντικότερες, τις εξυπνότερες και τις πιο διαφωτιστικές προτάσεις που έχουν γραφτεί ποτέ – όπου ο Orwell διατυπώνει καθαρά τη διαπίστωση που πρέπει όλοι μας να υπενθυμίζουμε καθημερινά στον εαυτό μας, έτσι ώστε να τη διατηρούμε πάντοτε παρούσα και να μην την ξεχνάμε ποτέ. Ειδικότερα, αναφέρει με πλήρη σαφήνεια τη σημαντικότερη μέθοδο χειραγώγησης που υπάρχει – ενώ η πρόταση του είναι μία προειδοποίηση που οφείλει να λαμβάνει κανείς υπ’ όψιν του όσο πιο σοβαρά μπορεί.Συμπεριλαμβάνει όμως επίσης μία οδηγία: το ότι όλοι εμείς, τα δυνητικά θύματα, πρέπει να αναγνωρίζουμε τη χειραγώγηση της Ιστορίας και τη χειραγώγηση μέσω της Ιστορίας,καθώς επίσης να την «ξεσκεπάζουμε», να την αποκαλύπτουμε. Θα πρέπει δηλαδή να διατηρούμε ή να ανακτούμε την κυριαρχία της Ιστορίας, της δικής μας ιστορίας – αφού χωρίς διαφωτισμένη ιστορική συνείδηση, δεν μπορούμε να διαμορφώσουμε αυτόνομα και ειρηνικά ούτε το παρόν, ούτε το μέλλον μας.Εν προκειμένω, η επιχειρούμενη διαστρέβλωση της Ελληνικής Ιστορίας, μέσω της Μακεδονίαςέχει μεταξύ άλλων στόχο να διαιωνίσει και να διευρύνει την απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας – οπότε πρέπει να δοθεί από όλους μας πολύ μεγάλη προσοχή, ειδικά όταν παράλληλα αμφισβητείται ήδη η καταγωγή μας από τους αρχαίους Έλληνες, όπως έχουμε αναφέρει στο παρελθόν.Περαιτέρω, ο συγγραφέας του «1984» που εκδόθηκε το 1949, ο Orwell, έχει αναφερθεί με το βιβλίο του σε μία από τις δύο μεγάλες «δυστοπίες» του 20ου αιώνα – θυμίζοντας πως η «δυστοπία» στην τέχνη (από το ελληνικό δυς- και τόπος), υπερτονίζει συγκεκριμένα αρνητικά γνωρίσματα των υπαρχουσών κοινωνιών, με σκοπό να αναδείξει το ενδεχόμενο κακό, χωρίς ωστόσο να αντιπροτείνει ένα θετικό πρότυπο.Η άλλη μεγάλη δυστοπία, ο «Θαυμαστός καινούργιος κόσμος» που εκδόθηκε το 1932, προέρχεται από τον συμπατριώτη του A. Huxley – ενώ στα πλαίσια των ισχυρών ολοκληρωτικών συστημάτων που επικράτησαν τον 20ο αιώνα, φαινόταν να έχει παρουσιάσει ο Orwell το καλύτερο «όραμα», με την έννοια της σωστότερης πρόβλεψης του μέλλοντος.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα
Αρέσει σε %d bloggers: