Αρχείο

Archive for Απρίλιος 23, 2019

Έρευνα: Έπαρση σημαίας και εθνικού φρονήματος στο μπαλκόνι

Απρίλιος 23, 2019 1 Σχολιο

Μια ενδιαφέρουσα έρευνα!

Όσο και να φανεί παράξενο, η «Καθημερινή της Κυριακής» αφιερώνει άρθρο με τίτλο «Έπαρση σημαίας και εθνικού φρονήματος στο μπαλκόνι» βασισμένο σε μια πρωτότυπη έρευνα του Έλληνα καθηγητή της Οξφόρδης και της Φλωρεντίας, Ηλίας Ντίνας που καταμέτρησε τις γαλανόλευκες της Αθήνας. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι «από την έναρξη της κρίσης οι σημαίες (στα μπαλκόνια) άρχισαν να αυξάνονται, ενώ μετά τη συμφωνία των Πρεσπών παρουσίασαν έκρηξη.» Συμπέρασμα του καθηγητή: «Η εθνική ταυτότητα παραμένει ζωντανή και μπορεί να ενεργοποιηθεί μπροστά σε μια εξέλιξη που την προκαλεί». Κι αναρωτιέται μάλιστα τι θα αποκάλυπτε η έρευνα αν αυτή γινόταν στη Θεσσαλονίκη.
Φαίνεται πάντως ότι η ιδεολογική κυριαρχία του εθνομηδενισμού στη διάρκεια της μεταπολίτευσης, όπως αυτή εκπορεύεται από το κυβερνών κόμμα αλλά και μεγάλο μέρος της αντιπολίτευσης, βρίσκει σθεναρές αντιστάσεις. Όχι βέβαια στα πανεπιστήμια και στις αρχισυνταξίες, αλλά στις λαϊκές γειτονιές.

Βασίλης Στοϊλόπουλος

Έπαρση σημαίας και εθνικού φρονήματος στο μπαλκόνι

capture--41

Της Λίνας Γιάνναρου από την Καθημερινή

Στο σπίτι του παππού και της γιαγιάς η σημαία ήταν πάντα τυλιγμένη γύρω από το κοντάρι της και τακτοποιημένη στην αποθηκούλα του διαδρόμου. Από εκεί έβγαινε κάθε χρόνο δύο φορές, στις δύο εθνικές επετείους, και έπαιρνε τη θέση της στην ειδική υποδοχή στη βεράντα. Η σημαία συνέχισε να βγαίνει στο μπαλκόνι απαρέγκλιτα δις ετησίως μέχρι το ’92, οπότε έφυγε η γιαγιά και μαζί με την όρεξη για ζωή ατόνησε και το «εθνικό φρόνημα» του παππού. Στη γειτονιά πήραν κατόπιν άλλοι τη σκυτάλη του εθίμου, όμως ποτέ στο τετράγωνο δεν έβλεπες σημαίες στα μπαλκόνια «εκτός σεζόν», εκτός εθνικών επετείων δηλαδή. Με μία εξαίρεση. Ή μάλλον δύο. Τις δύο τελευταίες χρονιές.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Η συνενοχή μας σε εξανδραποδισμό

Απρίλιος 23, 2019 Σχολιάστε

Κάθε τόσο όλο και μια ξένη λέξη προστίθεται στο φτωχό ελληνικό λεξιλόγιό μας, αντιπροσωπεύοντας ολόκληρη σχολή ανθρώπινης επικοινωνίας. Υποτίθεται εκφράζοντας την ανάγκη της εποχής. Προηγήθηκε το Facebook, το οποίο έχει οδηγήσει σε αποκάλυψη κάθε πτυχής της ιδιωτικής ζωής των χρηστών του, στη χειμαρρώδη έκθεση των προσωπικών τους δεδομένων.

Όλα σε δημόσια θέα – τι έχουμε να φοβηθούμε άλλωστε; Ο βίος μας είναι κρυστάλλινος, όπως ακόμη και η κρεβατοκάμαρά μας. Ετσι, ακροβατούμε μεταξύ άκρων: θυσίες και αίμα για την προστασία των ατομικών μας δικαιωμάτων, της προστασίας της ιδιωτικής μας ζωής από τον «Μεγάλο Αδελφό».

Κατοχύρωση των προσωπικών μας δεδομένων, ιδιαίτερα των ευαίσθητων, με νόμους εξαιρετικά αυστηρούς για τους παραβάτες, που φθάνουν στην υπερβολή, και προστασία τελικά κακοποιών στοιχείων ενώπιον της Δικαιοσύνης.

Και από την άλλη, παρατηρούμε την οικειοθελή εκχώρηση των συνταγματικά κατοχυρωμένων αυτών δικαιωμάτων. Ουσιαστικά συνιστά παραίτηση από διαχρονικές αξίες, που κατέστησαν μέσα από το διάβα των αιώνων πανανθρώπινες. Ο ίδιος ο χρήστης των ψηφιακών υπηρεσιών αδυνατεί μέσα στην ατομική του σύγχυση, προερχόμενη σε μεγάλο βαθμό από τη γενικότερη επικρατούσα παραφροσύνη, να αντιληφθεί βασικές έννοιες και κανόνες προστασίας της προσωπικής ελευθερίας, της ιδιωτικότητας.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα
Αρέσει σε %d bloggers: