Αρχείο

Archive for Μαΐου 20, 2019

Πόντιοι και βορειοηπειρώτες, Κυπριακό και «Μακεδονικό»: η σύγκρισή τους αποκαλύπτει τις ιδεολογικές ροπές που κυριαρχούν στην Ελλάδα.

Μαΐου 20, 2019 Σχολιάστε

Γράφει ο Άγγελος Χρυσόγελος.

Με αφορμή το (δικαιολογημένο) outpouring of grief για την γενοκτονία των Ποντίων στα σόσιαλ σήμερα, σκέφτομαι πώς διάφορα γεγονότα και διαστάσεις του ελληνικού εθνικού αφηγήματος και της ‘ανολοκλήρωτης ολοκλήρωσης’ κατέχουν διαφορετικό στάτους στην συλλογική συνείδηση, αντανακλώντας διαφορετικές ιδεολογικές χρήσεις από επίσημους φορείς.

Μια ενδιαφέρουσα αντιδιαστολή είναι αυτή μεταξύ Ποντιακού και Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού. Πλήρως απενοχοποιημένη και ακομπλεξάριστη σήμερα η δημόσια χρήση συμβόλων του πρώτου, ενώ αντίθετα σε πολλούς προκαλεί δυσανεξία η επίδειξη από τον δεύτερο. Η ανάμνηση (οριστικά) ‘χαμένων πατρίδων’ είναι αποδεκτή, με δεδομένο ότι δεν δημιουργεί αιτήματα πολιτικής δράσης (πέραν διαφόρων δράσεων πολιτιστικών ανταλλαγών, ιστορικής μνήμης κλπ). Άλλες ‘πατρίδες’ οι οποίες δεν είναι καθόλου χαμένες και είναι ακριβώς δίπλα μας ξεβολεύουν, ειδικά όταν ομοεθνείς μας εκτελούνται εκεί ανήμερα μιας εθνικής επετείου. Τότε υπάρχει ο ‘κίνδυνος εκμετάλλευσης από εθνικιστικούς κύκλους’.

Και ζητήματα κομματικού-πολιτικού ανταγωνισμού επίσης παίζουν ρόλο. Οι Πόντιοι για χρόνια αγνοήθηκαν και καταπιέστηκαν από το ‘κράτος της δεξιάς’, πολλοί εξ αυτών δε είχαν ενεργή παρουσία σε οργανώσεις της αριστεράς και της ευρύτερης δημοκρατικής παράταξης. Η (ορθή) αναγνώριση της γενοκτονίας τους έγινε από την ‘Δημοκρατία’, και η ανάμνηση της Γενοκτονίας εντάσσεται εύκολα σε προοδευτικά αφηγήματα. Χαρακτηριστικό το παράδειγμα γνωστού ιστορικού ποντιακής καταγωγής με πολυετή αξιόλογη δημόσια παρουσία πάνω σε αυτό το θέμα που κατέρχεται υποψήφιος Ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Η προδοσία της Μακεδονίας

Μαΐου 20, 2019 Σχολιάστε

Μία χώρα οικονομικά ισοπεδωμένη και εθνικά απίστευτα ταπεινωμένη από τη Γερμανία, μέσω της πέμπτης ελληνικής φάλαγγας και των Εφιαλτών της, είναι δυστυχώς δύσκολο να μην εξαφανιστεί ως Έθνος. Επόμενο στάδιο θα είναι η προσπάθεια μετατροπής της Μακεδονίας σε ένα διζωνικό ομοσπονδιακό κράτος από τη Γερμανία, μαζί με τα Σκόπια κατά το παράδειγμα της Κύπρου – με πέμπτη φάλαγγα μία κυβέρνηση συνεργασίας των δύο μεγάλων κομμάτων.   

Ενόψει των Ευρωεκλογών, όπου οι Έλληνες φαίνεται να επιλέγουν με βάση τις δημοσκοπήσεις εκείνα τα κόμματα που τους κατέστρεψαν, τα θύματα τους θύτες τους δηλαδή έχοντας προφανώς χάσει την επαφή τους με την πραγματικότητα, θεωρούμε σκόπιμο να υπενθυμίσουμε το άρθρο μας για τη Μακεδονία – τονίζοντας ότι, η αξιωματική αντιπολίτευση θεωρεί πως η συμφωνία που υπέγραψε η κυβέρνηση πρέπει να γίνει σεβαστή και να μην ακυρωθεί! Επίσης τον απώτερο σκοπό της Γερμανίας, ο οποίος δεν είναι άλλος από τη δημιουργία του Σουέζ της Ευρώπης, όπως ήταν το όνειρο του Χίτλερ και τη σύνδεση του με τον κινεζικό δρόμο του μεταξιού.Επειδή τώρα αρκετοί Έλληνες έχουν πεισθεί πως η συμφωνία ήταν νομοτελειακή, παραθέτουμε την απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για τα Σκόπια, η οποία ελήφθη στη Λισαβόνα στις 27.06.1992: «H Κοινότητα είναι διατεθειμένη να αναγνωρίσει αυτή τη Δημοκρατία, με τα σημερινά της σύνορα, με ονομασία που δεν θα περιλαμβάνει το όνομα Μακεδονία». Επίσης τα λόγια του Ιωάννη Καποδίστρια, σύμφωνα με τον οποίο τα εξής: «Η νίκη θα είναι δική μας, αν βασιλεύσει στην καρδιά μας μόνο το αίσθημα το ελληνικό. Ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης».Άρθρο Ιανουαρίου 2019Φαίνεται πως η Γερμανία, η οποία στη γνωστή συγκέντρωση των υπουργών εξωτερικών της ΕΕ στις 16 Δεκεμβρίου του 1991 πίεσε και πέτυχε τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, αναγνωρίζοντας τότε μονομερώς την Κροατία, τη Σλοβενία και τα Σκόπια, θα επιτύχει το στόχο της – με τη βοήθεια μίας ελληνικής κυβέρνησης που δυστυχώς δεν διαφέρει από την κατοχική και με την ανοχή της αξιωματικής αντιπολίτευσης που ανέφερε ξεκάθαρα πως θα τηρήσει τη συμφωνία. Στόχος της είναι η συρρίκνωση της χρεοκοπημένης Ελλάδας στα σύνορα του παρελθόντος – με την αποκοπή της Μακεδονίας, της Ηπείρου και της Θράκης (πηγή).

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Οι θρησκείες που δηλητηριάζουν τα παιδιά μας

Μαΐου 20, 2019 Σχολιάστε
Ανδρέας Ζαμπούκας

Του Ανδρέα Ζαμπούκα
Ο  θρησκευτικός προσηλυτισμός εντοπίζεται στον ιουδαϊκό κόσμο κατά την εποχή της διασποράς υπό την επίδραση του πνεύματος του Διεθνισμού. Στο Σύνταγμα του 1844, για πρώτη φορά στην ελληνική έννομη τάξη, εμφανίζεται ο όρος «προσηλυτισμός», η απαγόρευση του οποίου πρόκειται ουσιαστικά για σχετικοποίηση του δικαιώματος της θρησκευτικής ελευθερίας, σύμφωνα με το οποίο απαγορευόταν κάθε προσηλυτιστική ενέργεια, καθώς και κάθε άλλη επέμβαση εις βάρος της επικρατούσας θρησκείας. Σημαντική διαφοροποίηση, ωστόσο, σημειώνεται με το ισχύον Σύνταγμα του 1975, όπως ισχύει μετά τις αναθεωρήσεις του, το οποίο επέφερε «χαλάρωση» των σχέσεων κράτους – εκκλησίας με την απαλοιφή των προνομίων που επιφύλασσε υπέρ της επικρατούσας θρησκείας.Το Σύνταγμα φαίνεται να προφυλάσσει τους σημερινούς νέους από τις επίσημες θρησκείες. Τι γίνεται όμως, με τις «ανεπίσημες»; Όπως ας πούμε τα κόμματα που είναι μεν ενταγμένα στο πολιτικό σύστημα ως συνταγματικά κατοχυρωμένοι  φορείς αλλά στην ουσία, λειτουργούν ως δόγματα και θρησκείες.Υπάρχει βέβαια, ο αντίλογος που θεωρεί νόμιμες τις νεολαίες των κομμάτων. Από την άλλη, όμως, θα πρέπει να αναρωτηθεί κανείς ποιων κομμάτων; Toυ ΚΚΕ το οποίο τάσσεται ξεκάθαρα υπέρ της κατάλυσης της αστικής δημοκρατίας; Της Χρυσής Αυγής που ευαγγελίζεται την βία και τον αποκλεισμό για την «καθαρότητα» της κοινωνίας; Ή μήπως διαφόρων εξωκοινοβουλευτικών ομάδων οι οποίες σχηματίζουν διαχρονικά πυρήνες  τρομοκρατών;Γιατί όμως συμβαίνουν όλα αυτά; Και γιατί η ελληνική πολιτεία επιδεικνύει τέτοια αδιαφορία, στο όνομα της δήθεν ελεύθερης διακίνησης των ιδεών; Σύμφωνα με στοιχεία της Εurostat, τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας των νέων στην ΕΕ καταγράφονται στην Ελλάδα (42,3% τον Ιανουάριο), στην Ισπανία (35%) και στην Ιταλία (31,7%). Το χαμηλότερο ποσοστό καταγράφεται στη Γερμανία (6,1%) και στην Τσεχία (6,8%).Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της Ευρώπης είναι η μετάβαση των νέων, ηλικίας μεταξύ 15-24 ετών, από την ανεργία στην απασχόληση. Υπάρχουν χώρες, όπως η Δανία και η Ολλανδία, που εκπονούν συνεχώς αναπτυξιακά προγράμματα απορρόφησης των νέων στην αγορά εργασίας. Εκτός από αυτές, η Γερμανία, η Τσεχία, η Ελβετία και η Αυστρία, χώρες με την μικρότερη ανεργία στην Ευρώπη, προωθούν πάνω από το 65% των μαθητών τους στην τεχνική εκπαίδευση με ιδιαίτερα αποτελέσματα στην γρήγορη και ομαλή ένταξη τους στην παραγωγικότητα της κοινωνίας.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα
Αρέσει σε %d bloggers: