Αρχείο

Archive for Ιουνίου 1, 2019

ΤΑ ΠΟΛΛΑΠΛΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΒΓΑΛΕ Η ΚΑΛΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΟΕΚΛΟΓΩΝ…

Ιουνίου 1, 2019 Σχολιάστε

Πατάρι

Αποτέλεσμα εικόνας για τσιπρας κουλης

Το τί ακριβώς περίμενε κανείς να συμβεί στις εκλογές της περασμένης Κυριακής, έχει παραμείνει στην σφαίρα των υποθέσεων, των νοητικών αφαιρέσεων και προσθέσεων. Πλέον υπάρχει η ζωντανή πραγματικότητα, η οποία και δεν είναι άλλη από τα αποτελέσματα που έβγαλαν οι κάλπες, η σωστή ανάγνωση των οποίων μπορεί να δώσει χρήσιμα συμπεράσματα για τις άμεσες πολιτικές εξελίξεις που πρόκειται να υπάρξουν. 

Πρώτο σημαντικό συμπέρασμα λοιπόν είναι το ότι την Κυριακή οι ψηφοφόροι προσήλθαν και ψήφισαν. Δεν τιμώρησαν τον Τσίπρα δια μέσου της αποχής όπως αρκετοί πίστευαν ( και πολλοί από εμάς, ανάμεσά τους και ο γράφων) αλλά αντίθετα τον τιμώρησαν με την προσέλευσή τους, και το ηχηρό μαύρισμά του. Οι συγκριτικοί πίνακες προηγούμενων αναμετρήσεων δείχνουν ανάγλυφα τις διαφορές. 

Προτού παραθέσουμε τους επίμαχους πίνακες να σημειώσουμε δύο βασικά πράγματα: 

α). Ανήκουμε σ’ αυτούς που πιστεύουν, σε αντίθεση με κάποιους άσχετους κουφιοκέφαλους, ότι ο Ελληνικός λαός στον μέσο όρο του, ψηφίζει πάντοτε σοφά

β). Οι συγκρίσεις γίνονται με βάση την συγκεκριμένη εποχή, και τις ουσιαστικές εξελίξεις που υπήρχαν, απεικονίζοντας την άνοδο ή πτώση του κινήματος των μαζών άσχετα με το αν επρόκειτο για εθνικές αναμετρήσεις, ή ευρωεκλογές. 

Στις εθνικές λοιπόν εκλογές του Γενάρη του 2015, η συμμετοχή έφτασε το 63, 94%.

Ήταν τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ
 είχε δημιουργήσει φρενίτιδα ενθουσιασμού στις μάζες ενάντια στην ολέθρια συγκυβέρνηση των ΣαμαροΒενιζέλων, με τα γνωστά αποτελέσματα, τα οποία και έφεραν τον Τσίπρα καβάλα σε άσπρο άλογο. 

Στις ευρωεκλογές που προηγήθηκαν το 2014, οι οποίες ουσιαστικά αποτελούσαν την πρόβα τζενεράλε της πτώσης του Σαμαρά, (καλή ώρα σαν και σήμερα αλλά με τις κατευθύνσεις να βρίσκονται σε αντίθετη φορά) η συμμετοχή είχε φτάσει το 59,33%.

Όταν ο Τσίπρας τον Σεπτέμβρη προκήρυξε και πάλι εκλογές ενώ είχε ήδη υπογράψει την υποταγή του στο ευρωπαϊκό ιερατείο, η συμμετοχή έπεσε στο 56,16%.

Σχεδόν 4 χρόνια παρά 4 μήνες αργότερα, στις 26 Μάη του 2019, η συμμετοχή σε ευρωεκλογές, έφτασε το 58,70%, αγγίζοντας το 59,33% του 2014. 

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Ο Σενέρ Λεβέντ για τις ευρωεκλογές

Ιουνίου 1, 2019 Σχολιάστε

Κόψτε και φυλάξτε αυτό το άρθρο και αν κάνω λάθος δείξτε μου το

Οποτε συναντιόμασταν στον νότο, πάντα με ρωτούσες: «Πόσοι σκέφτονται σαν εσάς σε εκείνη την πλευρά;». Δεν θα μπορούσα να ξέρω. Από πού να ξέρω άλλωστε; «Δεν είναι περισσότεροι από τα δάχτυλα του ενός χεριού», έλεγαν οι δεξιοί για εμάς. Ενώ οι αριστεροί μάς αποκαλούσαν «περιθωριακούς». Γι’ αυτό κατήλθα υποψήφιος σε τούτες τις εκλογές. Για να μάθουμε όλοι μαζί αυτό τον αριθμό. Να είναι γνωστό πόσοι είμαστε. Κοίτα, τελικά είμαστε περισσότεροι από χίλια άτομα. Χίλια βραχιόλια από Γιασεμί. Το θεωρείς λίγο, έτσι δεν είναι; Όμως, χίλια βραχιόλια από Γιασεμί αρκούν για να μυρίσει ολόκληρο το νησί. Αλλά αν τα θεωρείς λίγα, δεν φταίω εγώ. Ψάξε στον εαυτό σου το φταίξιμο. Θέλαμε να αυξήσουμε τις φωνές ενάντια στην κατοχή της πατρίδας μας. Εσύ μας εμπόδισες. Έγινες ένα με ένα κόμμα στον βορρά και κατεύθυνες τις ψήφους μας αλλού. Εσύ εμπόδισες με μεγάλη επιτυχία την αύξηση των φωνών που ακούγονται στην κατεχόμενη περιοχή ενάντια στην κατοχή. Αυτή η συνεργασία που έκανες εναντίον μας με ένα κόμμα που υποστηρίζει την ΤΔΒΚ κάτω από το προσωπείο του ομοσπονδιακού δεν εξυπηρέτησε τίποτε άλλο εκτός από τη μονιμοποίηση της διαίρεσης στο νησί μας. Ενοχλείστε από τους κύκλους που αγωνίζονται ενάντια στην κατοχή στον βορρά. Είστε πολύ ικανοποιημένοι από το στάτους κβο. Δεν έχετε καμία έγνοια, όπως το γκρέμισμα του στάτους κβο. Διότι και εσείς επωφελείστε από τα αγαθά της κατοχής. Αν γκρεμιστεί το στάτους κβο, θα βραχείτε και εσείς. Δεν μπορείτε να βρείτε σε κανένα άλλο οικοδόμημα τα τωρινά αγαθά.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Ο δημοκρατικός πατριωτικός χώρος

Ιουνίου 1, 2019 Σχολιάστε

Οι σημερινές πολιτικές και οικονομικές ελίτ δεν βλέπουν καμία απειλή από τα αριστερά – την οποία θα έπρεπε να αντιμετωπίσουν με ακροδεξιές, φασιστικές ομάδες. Αντίθετα θεωρούν πως ο πατριωτικός δημοκρατικός χώρος, ως ένα κίνημα που εκφράζει τη δυσαρέσκεια των χαμένων της παγκοσμιοποίησης και της πολιτικής λιτότητας, κυρίως των μεσαίων και κατώτερων εισοδηματικών τάξεων, αποτελεί τον πραγματικό κίνδυνο αποσταθεροποίησης του δικού τους συστήματος – ο οποίος θα μπορούσε να ανοίξει το «κουτί της Πανδώρας», προκαλώντας τεράστιες ρωγμές στο οικοδόμημα τους με ανυπολόγιστα επακόλουθα.Ανάλυση

Χωρίς καμία αμφιβολία, το χρηματοπιστωτικό κραχ του 2008 επιτάχυνε την κρίση της παγκοσμιοποίησης – ενώ η διαχείριση του υφιστάμενης κατάστασης (status quo) από τα παραδοσιακά, ελιτίστικα ουσιαστικά κόμματα των φιλελευθέρων, συντηρητικών και σοσιαλδημοκρατών, είναι πλέον επισφαλής και αβέβαιη, όπως διαπιστώνεται από τις φυγόκεντρες τάσεις στο εσωτερικό τους.  Αμφισβητούνται δε κυρίως από τα «πατριωτικά, λαϊκά κόμματα», τα οποία αφενός μεν προσεγγίζουν θετικά τόσο τον κ. Trump, όσο και τον κ. Putin, αφετέρου σε πάρα πολλές χώρες έχουν καταφέρει να αναδειχθούν στη θέση της σημαντικότερης αντιπολίτευσης – με ρεαλιστικές πιθανότητες να διεκδικήσουν την κυβέρνηση. Στην Ανατολική Ευρώπη το έχουν ήδη επιτύχει στην Ουγγαρία και στην Πολωνία, ενώ στη Δύση η νέα κυβέρνηση της Ιταλίας ελέγχεται πλήρως από το «πατριωτικό» της σκέλος – με την Αυστρία να αποτελεί μία ιδιάζουσα περίπτωση (ανάλυση), όταν στη Γαλλία η κυρία Le Pen κέρδισε τις Ευρωεκλογές.Σε πλήρη αντίθεση, η αριστερά έχει μικρές μόνο επιτυχίες στη Βρετανία, στην Ισπανία, στην Πορτογαλία ή στη Γαλλία – ενώ στην Ελλάδα χάθηκε η μεγαλύτερη ευκαιρία της να παρουσιαστεί ως μία εναλλακτική λύση στα ελιτίστικα κόμματα. Η πλήρης αποτυχία της κάποτε αριστερής ελληνικής κυβέρνησης, κυρίως η άνευ όρων υποταγή της στην πολιτική της υποτέλειας, των υποκλίσεων, της διεθνούς επαιτείας και των νεοφιλελεύθερων μνημονίων των προκατόχων της, σε συνδυασμό με την παροιμιώδη ανικανότητα της, ζημίωσε σε μεγάλο βαθμό τα αντίστοιχα κόμματα στην Ευρώπη – αρκετά από τα οποία έχασαν την αξιοπιστία τους, όσον αφορά τον «εναλλακτικό» τους λόγο.Στα πλαίσια αυτά (των προσπαθειών/στόχων δηλαδή των ελίτ, των κοινωνικών αναταραχών, της ανόδου του πατριωτικού λαϊκού χώρου και της ελληνικής «προδοσίας»), το αριστερό στρατόπεδο προσπαθεί να συσπειρωθεί και να οργανωθεί, πίσω από την κήρυξη ενός αντιφασιστικού αγώνα – με την επιστροφή του δηλαδή στο παρελθόν, χωρίς να γνωρίζει πως έτσι παίζει το παιχνίδι των ελίτ, όσον αφορά τη «ρεζέρβα» τους όπως θα δούμε παρακάτω.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Η σκανδαλώδης καταδίκη των μελλοντικών γενεών

Ιουνίου 1, 2019 Σχολιάστε

Εκείνα τα κράτη που δεν παράγουν, που δεν καλύπτουν τις βασικές ανάγκες τους και που ξεπουλούν τους φυσικούς τους πόρους, όπως για παράδειγμα η Ελλάδα που ιδιωτικοποιεί τις εταιρείες ύδρευσης, ενέργειας και τροφίμων, καθώς επίσης που δεν προστατεύουν τη γόνιμη γη και τον υπόγειο πλούτο τους, είναι καταδικασμένα να εξαφανιστούν – στην καλύτερη περίπτωση να υπηρετούν δουλικά, σε συνθήκες μηδενικής ευημερίας, τους ξένους νέους ιδιοκτήτες τους.       ΑνάλυσηΤο χρήμα, πόσο μάλλον το χωρίς αντίκρισμα που έχει κυριαρχήσει μετά την έξοδο του δολαρίου από τον κανόνα του χρυσού (Fiat money), είναι πλούτος μόνο εάν μπορεί κανείς να αγοράσει τα πραγματικά πολύτιμα αγαθά – όπως είναι το πόσιμο νερό, το έδαφος που παράγει γεωργικά προϊόντα και εκτρέφει τα ζώα, τα βασικά είδη τροφίμων και η ενέργεια. Ως εκ τούτου, στο μέλλον η ικανότητα εξασφάλισης αυτών ακριβώς των πόρων θα διαχωρίσει τα κράτη σε επιτυχημένα και αποτυχημένα – ειδικά επειδή προβλέπεται πως από κάποιο χρονικό σημείο και μετά θα πάψουν να υπάρχουν σε αφθονία, όπως συμβαίνει σήμερα.Στα πλαίσια αυτά, εκείνα τα κράτη που ξεπουλούν τους παραπάνω πόρους τους για να ανταπεξέλθουν με τα χρέη τους, όπως η Ελλάδα μετά την υπαγωγή της στα μνημόνια, με τα οποία έχει υποθηκεύσει τα πάντα (αφενός μεν τη δημόσια περιουσία που εκποιεί, αφετέρου ένα μεγάλο μέρος της ιδιωτικής περιουσίας που είναι τοποθετημένο ως εγγύηση στοαφελληνισμένο τραπεζικό της σύστημα), ουσιαστικά εγκληματούν απέναντι στις μελλοντικές γενιές – τις οποίες καταδικάζουν σε εξαθλιωμένους σκλάβους χρέους των νέων ιδιοκτητών τους.Περαιτέρω, η ύπαρξη πόρων σε μία χώρα αποτελεί το μισό μόνο μέρος της εικόνας – η κατανάλωση είναι το υπόλοιπο μισό. Για παράδειγμα, εάν ένα κράτος παράγει 100 τόνους ενός προϊόντος και καταναλώνει τους 80 τόνους, τότε είναι σε καλή κατάσταση – κάτι που όμως δεν ισχύει, όταν παράγει μεν την ίδια ποσότητα, τους 100 τόνους, αλλά καταναλώνει 200, αφού τότε είναι υποχρεωμένο να εισάγει τους 100 τόνους που του λείπουν. Αυτό που μετράει λοιπόν είναι το ισοζύγιο – όχι οι ποσότητες.Βέβαια, το νερό και το έδαφος δεν είναι ουσιαστικά εμπορεύσιμα προϊόντα – με την έννοια πως το πόσιμο νερό και το γόνιμο έδαφος δεν μπορούν να πουληθούν ή να αγοραστούν όπως το πετρέλαιο και τα σιτηρά. Τα Έθνη δε που μοιράζονται τους υδάτινους πόρους (ποτάμια κλπ.), συνήθως διαπραγματεύονται ή πολεμούν μεταξύ τους για να τους εξασφαλίσουν – αφού διαφορετικά είναι αδύνατη η επιβίωση τους.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Τα πλοκάμια της διαφθοράς

Ιουνίου 1, 2019 Σχολιάστε

Αρκετά πολιτικά κόμματα έχουν εξελιχθεί κυριολεκτικά σε εγκληματικές συμμορίες που πολεμούν μεταξύ τους, με στόχο την εκμετάλλευση της χώρας – όπως οι συμμορίες της Μαφίας για το έλεγχο των περιοχών τους. Την ίδια στιγμή οι μάχες μαίνονται στο εσωτερικό τους, ενώ είναι λυπηρό να διαπιστώνει κανείς ότι, τα περισσότερα νέα παιδιά ακολουθούν τη «βρώμικη πεπατημένη» – παρά το ότι στη συντριπτική τους πλειοψηφία ασφαλώς έχουν τύψεις στη συνείδηση τους.  

«Ποτέ δεν αλλάζει κανείς μία κοινωνία, ένα σύστημα ή γενικότερα μία κατάσταση, καταπολεμώντας την υπάρχουσα πραγματικότητα. Για να αλλάξει κάτι, θα πρέπει να δημιουργηθεί ένα νέο μοντέλο που καθιστά το υφιστάμενο παρωχημένο» (B. Fuller).Άποψη

Την Κυριακή οι Έλληνες θα κληθούν να ψηφίσουν για το δήμο, για την περιφέρεια και για την Ευρωβουλή τις παρατάξεις και τους πολιτικούς που θεωρούν ως πλέον κατάλληλους να τους εκπροσωπήσουν – αφού προηγουμένως έχουν χειραγωγηθεί όσο περισσότερο γίνεται από τους πολιτικούς, από τα ΜΜΕ, από τις δημοσκοπήσεις, από τις διαφημίσεις κοκ. Σχεδόν στο σύνολο τους βέβαια γνωρίζουν πολύ καλά πως σε ένα αρρωστημένο σύστημα, όπως είναι η αντιπροσωπευτική δημοκρατία, η ψήφος τους δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα προς όφελος τους – απλά θα διορίσει καινούργιους στη θέση των απερχομένων που θα συνεχίσουν την ίδια, παγιωμένη πλέον τακτική.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα
Αρέσει σε %d bloggers: