Αρχείο

Archive for Ιουνίου 26, 2019

Ο «λαϊκισμός» και ο έλεγχος του όχλου

Ιουνίου 26, 2019 Σχολιάστε

Οι ελίτ «αγοράζουν» τις εκλογές, χωρίς σχεδόν κανέναν περιορισμό – ενώ οι μάζες έχουν την ψευδαίσθηση πως επιλέγουν οι ίδιες τις κυβερνήσεις τους, παραπλανημένες από τις σκηνοθετημένες τηλεοπτικές ή άλλες ψεύτικες συγκρούσεις των πολιτικών. Δυστυχώς δεν κατανοούν ότι, οι πράξεις των κομμάτων εξουσίας, από τις οποίες οφείλει να τα κρίνει κανείς και όχι από τα λόγια τους, διαφέρουν ελάχιστα μεταξύ τους – όπως στο παράδειγμα της Ελλάδας, όπου οι δύο μεγάλες παρατάξεις υποστηρίζουν τα μνημόνια, διαφωνώντας μόνο ως προς τις λεπτομέρειες της εφαρμογής τους, με κριτήριο την εκάστοτε κομματική τους πελατεία.ΑνάλυσηΟρισμένες αναλύσεις είναι σωστό να επαναλαμβάνονται, όταν και εάν κρίνει κανείς πως δεν έχουν συνειδητοποιηθεί ακόμη. Στα πλαίσια αυτά υπενθυμίζουμε πως ο «λαϊκισμός», ο οποίος υιοθετείται από κόμματα όλων των αποχρώσεων αλλά τελικά στηρίζει τον ακραίο νεοφιλελευθερισμό, όπως στην περίπτωση της «αριστεράς» στην Ελλάδα, λέγεται πως έχει γενέτειρα του το Ισραήλ – σύμφωνα με την καθηγήτρια κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ κυρία Eva Illouz (πηγή), κατά την οποία τα εξής:«Η χώρα έχει ενδιαφέρον για μία συζήτηση σχετικά με τη γενικότερη αταξία που επικρατεί στον πλανήτη, επειδή τουλάχιστον μία δεκαετία πριν από την παγκόσμια «διολίσθηση» στο φονταμενταλισμό, είχε υιοθετήσει μία οπισθοδρομική λαϊκιστική πολιτική«.Η καθηγήτρια συμπληρώνει ότι, για πολλές δεκαετίες τα αριστερά και τα φιλελεύθερα κόμματα καθόριζαν το πολιτικό κλίμα στο Ισραήλ – παραμελώντας από την αρχή μία διαρκώς αυξανόμενη ομάδα Εβραίων μεταναστών από τις αραβικές χώρες, τα μέλη της οποίας για πολλά χρόνια θεωρούνταν ως «επισκέπτες εργάτες» και όχι ως ισότιμοι Πολίτες.Έτσι έχασαν τη στήριξη τους από την πλειοψηφία του πληθυσμού, αφού έπαψαν να την εκπροσωπούν – με αποτέλεσμα να ανέλθουν στην εξουσία λαϊκιστικά κόμματα, τα οποία τασσόταν με το μέρος αυτών των ομάδων. Παρά το ότι δε η πρώτη παγκοσμιοποίηση αποτελούσε την κεντρική ιδεολογία των εργαζομένων, καθώς επίσης των μειονοτήτων στο 19ο και στον 20ο αιώνα, για να εξασφαλίσουν την ισότιμη αντιμετώπιση τους, σήμερα επιλέγουν τον εθνικισμό και τη θρησκευτική τους περιχαράκωση – επειδή είναι οι μεγάλοι χαμένοι της ασύμμετρης δεύτερης παγκοσμιοποίησης.Ο επικεφαλής τώρα του ισραηλινού θρησκευτικού κόμματος Schas ισχυρίσθηκε πως η εκλογή του κ. Trump αποτελεί ένα σημάδι για την επερχόμενη έλευση του Μεσσία – ενώ το Ισραήλ γενικότερα, η πολιτική του οποίου είχε πάρει πολλά χρόνια προηγουμένως «λαϊκιστική μορφή», θεωρείται πως έφτασε στο ζενίθ της ισχύος του με τη νίκη του νέου προέδρου της υπερδύναμης που γιορτάσθηκε στη χώρα περισσότερο από παντού.

Ο έλεγχος των μαζών

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Η ήττα Ερντογάν φέρνει στο τραπέζι το χαρτί της «ισχυρής Τουρκίας»

Ιουνίου 26, 2019 Σχολιάστε
Η ήττα Ερντογάν φέρνει στο τραπέζι το χαρτί της «ισχυρής Τουρκίας»

Του Νίκου Μελέτη από το liberal.gr 

Να αποκρυπτογραφήσουν τον τρόπο που η συντριπτική ήττα στην καρδιά της Τουρκίας, τον Δήμο Κωνσταντινούπολης θα διαμορφώσει την από εδώ και πέρα διακυβέρνηση της χώρας από τον Ταγίπ Ερντογάν και το πώς η νέα πολιτική ανισορροπία στο εσωτερικό θα αποτυπωθεί στην εξωτερική πολιτική της χώρας που είναι αντιμέτωπη με ζωτικές προκλήσεις επιχειρούν από χθες οι ξένες κυβερνήσεις και ο Διεθνής Τύπος.

Η Ελλάδα και η Κύπρος, η Βόρεια Συρία αλλά και η Ουάσιγκτον είναι οι πρώτες που θα δοκιμάσουν στην πράξη το νέο δείγμα γραφής του Τούρκου ηγέτη σε μια νέα, ριζικά διαφορετική περίοδο που ξεκινά στην 17χρονη διακυβέρνηση της Τουρκίας από τον ίδιο και το κόμμα του ΑΚΡ.

Ο Ταγίπ Ερντογάν επέλεξε να μην αποδεχθεί το οριακό αποτέλεσμα της κάλπης τον Μάρτιο όπου η ήττα του Γιλντιρίμ με λίγες χιλιάδες ψήφους θα μπορούσε να ξεπερασθεί πολιτικά. Και έτσι μετά από τις γνωστές παλινωδίες οδήγησε σε επαναληπτική εκλογή που οι ψηφοφόροι τιμώρησαν τον ίδιο και το ΑΚΡ δίνοντας μεγάλη διαφορά σχεδόν 750.000 ψήφων στον κ. Ιμάμογλου.

Βλέποντας το κλίμα των τελευταίων ημερών ο κ. Ερντογάν είχε ουσιαστικά αποδεχθεί την ήττα και για τον λόγο αυτό δεν έδωσε με ιδιαίτερη σπουδή την προεκλογική μάχη, ώστε και πιο εύκολα να μπορεί να χαρακτηρίσει το χθεσινό αποτέλεσμα «ήττα του Γιλντιρίμ», παρά δική του. Όμως έδωσε την μάχη επιστρατεύοντας ένα τελευταίο αλλά και επικίνδυνο όπλο: το κουρδικό. Αφήνοντας τους δικηγόρους του Οτσαλάν να διαρρεύσουν επιστολή του καταδικασμένου σε ισόβια ηγέτη του ΠΚΚ, που ζητούσε από τους οπαδούς του να μην αναμιχθούν στην εκλογή της Κωνσταντινούπολης, όπου μαζικά το κουρδικό στοιχείο εκφράζοντας την αντίθεση του στον Ερντογάν ψήφισε τον υποψήφιο της Αντιπολίτευσης.

Έτσι πλέον ο κ. Ερντογάν βλέπει να αμφισβητείται η απόλυτη κυριαρχία 17 ετών στην πολιτική ζωή της Τουρκίας καθώς φυσικά εκτός της εμβληματικής θέσης που έχει ο Δήμος της Κωνσταντινούπολης, είναι η πόλη με 16 εκατομμύρια κατοίκους και η οικονομία της είναι το 1/3 του τουρκικού ΑΕΠ.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα

Η θηριώδης απειλή του καπιταλισμού-καζίνο

Ιουνίου 26, 2019 Σχολιάστε

Είναι εύλογο πως δεν επιτρέπεται να επαφίενται όλες οι εξελίξεις στο αόρατο χέρι της ελεύθερης αγοράς του Adam Smith, όπως πιστεύουν οι οπαδοί του ακραίου νεοφιλελευθερισμού – μεταξύ άλλων επειδή δεν ζούμε πλέον στην εποχή του οικονομολόγου, όπου τα χρηματιστήρια δεν λειτουργούσαν με το συγκεκριμένο τρόπο, ούτε οι κερδοσκόποι είχαν τόσα πολλά οικονομικά όπλα μαζικής καταστροφής στη διάθεση τους. Δεν συμβαίνει άλλωστε ούτε αυτό που είχε προβλέψει ο A. Smith, σύμφωνα με το οποίο ο παραγόμενος πλούτος θα διαχέεται υποχρεωτικά προς τα κάτω, μεταξύ άλλων μέσω των επενδύσεων των πλουσίων (trickledown effect) – πόσο μάλλον όταν έχουν περιορισθεί πλέον σε μεγάλο βαθμό οι επενδύσεις στην πραγματική οικονομία, κατευθυνόμενες στα χρηματιστήρια που λειτουργούν με τους κανόνες ενός καζίνο.  

Ανάλυση

Εισαγωγικά, στις αγορές συναλλάγματος υπάρχουν τρεις «μεταβλητές» – τρεις εναλλακτικές δυνατότητες δηλαδή, με τις οποίες μπορεί να κερδίσει κανείς χρήματα. Ειδικότερα, όποιος θέλει να έχει κέρδη μέσω της απλής ανταλλαγής ενός νομίσματος με κάποιο άλλο (πρόκειται για το γνωστό ως carry trade), θα πρέπει να λαμβάνει υπ’ όψιν του (α) το επιτόκιο του νομίσματος που κατέχει ή στο οποίο δανείζεται (funding currency), (β) το επιτόκιο του νομίσματος που αγοράζει, που ανταλλάσσει δηλαδή με αυτό που κατέχει, καθώς επίσης (γ) τις ενδεχόμενες αλλαγές της ισοτιμίας μεταξύ των δύο νομισμάτων καθ’ όλη τη διάρκεια της τοποθέτησης του στο ξένο συνάλλαγμα.Εν προκειμένω «επενδύονται» κατά κανόνα χρήματα μόνο σε νομίσματα, το επιτόκιο των οποίων είναι υψηλότερο από αυτό του νομίσματος που κατέχει ο επενδυτής – για παράδειγμα, όταν διαθέτει κανείς ευρώ μπορεί να επενδύσει σε δολάρια, επειδή το βασικό επιτόκιο της Fed είναι μεγαλύτερο από το αντίστοιχο της ΕΚΤ. Με δεδομένο δε το ότι, ο καθορισμός των επιτοκίων διενεργείται από τις κεντρικές τράπεζες κυρίως με βάση τις προβλέψεις τους για τον πληθωρισμό και για το ρυθμό ανάπτυξης, οφείλουν να παρακολουθούνται και αυτά τα μεγέθη.Στις αγορές συναλλάγματος τώρα είναι εύκολη η εύρεση τέτοιων νομισμάτων επειδή τα βραχυπρόθεσμα ονομαστικά επιτόκια, στα οποία διενεργούνται συνήθως οι συναλλαγές, καθορίζονται από τις κεντρικές τράπεζες – οπότε δεν υπάρχουν μεγάλες διακυμάνσεις. Ως εκ τούτου, εάν τοποθετηθεί κανείς σε ένα νόμισμα με σχετικά υψηλό επιτόκιο, κατά κανόνα κερδίζει – επειδή αυτό που έχει σημασία είναι το βραχυπρόθεσμο ονομαστικό επιτόκιο που είναι ολοκάθαρο και προβλέπεται εύκολα.

Διαβάστε περισσότερα…
Κατηγορίες:Ενδιαφέροντα
Αρέσει σε %d bloggers: